All Blog
เยี่ยมชมโรงงานอายิโนะโมะโตะ/ติดเกมชิโรเนโกะโปรเจ็ค


  จันทร์ ๑๘ เมษายน ๒๕๕๙

ฮืออออ แสบตาาาาาา

วันนี้ฉันเขียนตา แล้วน้ำยาล้างอายไลน์เนอร์ที่ใช้ประจำหมด ฉันก็เลยใช้อีกขวดที่วาง ๆ อยู่ในห้องน้ำ (ฉันใช้ห้องน้ำกับน้องสาว เพราะฉะนั้นมันก็มีทั้งของฉันและของน้องวางปน ๆ กันอยู่) มันเขียนว่า lip and eye remover เป็นขวดสีชมพู น้ำข้างในขุ่น ๆ ดมดูมีกลิ่นน้ำหอม

ซึ่งงงงง ฉันเอามาล้างตา มันเข้าตา แล้วแสบสะเด็ดมากกกกกกกกกกก ฉันก็เลยทิ้งถังขยะไปแล้ว (มันใกล้หมดอยู่แล้วเอนี่เวย์ เดี๋ยวน้องเอาไปใช้ล้างตาจะแสบเหมือนกัน) ฉันว่ามันต้องมีคนเอาน้ำข้างในไปใส่อย่างอื่นแน่เลย มันถึงได้แสบตาขนาดนี้ lip and eye remover ที่ปกติมันต้องเข้าตาแล้วไม่แสบตาสิ แล้วกลิ่นน้ำหอมแรงขนาดนี้มันก็ไม่ควรเอามาล้างหน้าอยู่แล้ว ไม่ธรรมชาติเลย ฮืออออ พรุ่งนี้จะไปซื้อ Cleansing express สุดที่รักกลับมาใช้ T^T แสบตามาก ตาแดงหมดแล้ว ถ้าฉันตาบอดขึ้นมาฉันจะฟ้องบริษัทที่ทำอีคลีนซิ่งนี้จริงๆ ด้วย ฮือออ แค้น

วันนี้ดึกมาก เพราะว่าติดเกม ตั้งแต่ถึงบ้านตอนสามทุ่มฉันก็นั่งเล่นยาวมาจนถึงตีหนึ่งเลย ดูนาฬิกาก็ตายละหว่า ดึกมากแล้ว ก็เลยไปอาบน้ำ สวดมนต์ แล้วก็มาเขียนไดอารี่เนี่ย

เกมที่ติดตอนนี้คือ ชิโรเนโกะโปรเจ็ค หรือโปรเจ็คแมวขาว สนุกมากกกกก เกมกราฟฟิกดี แนว RPG เก็บตัวละครอัพเลเวลอัพอาวุธไปเรื่อย ๆ มีเสียงพากษ์ภาษาญี่ปุ่นกับซับด้วย (ภาษาญี่ปุ่นหมดเลย) ซึ่งเป็นหนทางฝึกภาษาที่ดีมาก ฉันเก่งภาษาอังกฤษขึ้นมากเพราะเล่นเกมตอนประถม กับภาษาญี่ปุ่นก็น่าจะใช้ได้ผลเหมือนกัน

วันนี้มีทัศนศึกษาที่โรงงานอายิโนะโมะโตะพระประแดง อาจารย์นัดตอนเที่ยง ฉันไปถึงเที่ยงห้านาที (รถออกเที่ยงสิบ) กินข้าวบนรถ 

โรงงานอยู่ไม่ไกลมาก นั่งรถไปประมาณครึ่งชม. แล้วพอลงไปก็ไปฟังบรรยาย ตอบคำถามวิทยากรได้มาม่ามาสองถุง 

ฟังบรรยายก็พึ่งรู้ว่าผงชูรสมันไม่ได้แย่ต่อสุขภาพขนาดนั้น (แต่ก็นะ โรงงานทำผงชูรสนี่ เขาก็ต้องอวยสินค้าตัวเองอยู่แล้วล่ะ) 

พอฟังบรรยายเสร็จเขาก็พานิสิตไปเยี่ยมชมโรงงาน พาไปดูโรงหมักจุลินทรีย์ โรงบำบัดน้ำเสีย (เหม็นบัดซบมาก แทบเป็นลม) 

พอดูโรงงานเสร็จเขาก็พากลับไปห้องบรรยายเดิม เปิดโอกาสให้ถามคำถามแล้วก็แจกของ ๆ แล้วก็กลับมหาลัยกัน

พอมาถึงมหาลัยฉันพอจะมีเวลาเหลือก่อนถึงเวลาซ้อม ฉันเลยไปอ่านหนังสือที่ห้องสมุดบัญชี ตอนนี้ชั้นเจ็ดปิดซ่อมเลยเหลือแค่ชั้นแปดให้นั่ง ปกติมันจะหนาวขั้วโลกมากห้องสมุดบัญชีจุฬาฯ แต่วันนี้ไม่หนาวมากเท่าไหร่

ฉันก็อ่านได้ประมาณ ๑ ชม. แล้วก็เดินไปชมรม

วันนี้ซ้อมรันทรู ทุกเพลงเลย ซึ่งดีมากมันทำให้ฉันได้ทบทวนเพลงเก่า ๆ วันนี้รู้สึกตัวเองร้องโอเค ซ้อมเลิกดึกไปครึ่งชม. พอเลิกแล้วก็ไปดูชุดออกงาน (เป็นเดรสแขนกุดสีขาวยาวกรอมเท้า ดูดีมาก แต่มีปัญหาคือคนที่ลอง ๆ ดูแล้วใส่ไม่ได้กันหลายคน ก็เลยเห็นว่าจะตัดใหม่ เปลี่ยนแบบ หรือไม่ก็แก้ทรง)

แล้วฉันก็คุยกับรุ่นพี่ที่ชมรม(พี่นัท) เรื่องเกมชิโรเนโกะ เนื่องจากเมื่อวานฉันเล่นเกมจนถึงตีสามแล้วอัพรูปเกมนี้ขึ้นเฟซบุ๊ค แล้วพี่นัทมาเม้นต์ว่าอยากเล่น วันนี้ฉันเลยเอาไปอวดว่ามันเป็นยังไง (ดีใจมากเลย เมื่อวานกดกาจะได้น้องกระต่ายมากแล้ว (จริง ๆ นางชื่อน้องชมจันทร์(月見) แต่นางขี่กระต่ายยักษ์ เราก็เลยเรียกน้องกระต่าย)  (การกดกาจะคือการกดสุ่มตัวละครใหม่ ใช้เพชร ๒๕ เม็ด จะว่าไปก็สุ่มไปมากโขเหมือนกันกว่าจะได้น้องมาครอง)

วันนี้ฉันเล่นฉันก็นั่งอัพอาวุธ นั่งเล่นแท็คทีมกับคนอื่น (พึ่งรู้ว่ามีระบบนี้ ปกติทำแต่เควส) แล้วก็หาอัพสกิลตัวละคร เล่นแทคทีมกับพวกเวลร้อย ๆ นี่ได้ไอเทมบวกตังค์เยอะมากกกกก ซึ่งฉันเป็นสายซัพพอร์ตก็ไม่ต้องทำอะไร ใช้สกิลช่วยเพื่อนแล้วหลบมาข้าง ๆ ให้พวกนางจัดการมอนให้หมดฉากแล้วฉันก็รอเก็บไอเท็ม (ไม่รู้อย่างนี้ใช้ได้หรือเปล่า ก็ถ้าฉันซึ่งเวลแค่สามสิบไปสู้กับมอนเวลร้อยห้าสิบฉันก็โดนตบตายสิคะ)

ตัวหลักที่ฉันเล่นตอนนี้คือน้องมารุ เราเรียกนางว่ายัยหนูหัวจุก เพราะนางผูกจุก ใส่ชุดเล่นบาสด้วย เป็นตัวละครที่มากับอีเว้นต์โรงเรียนหมี (คืออาจารย์ใหญ่ของโรงเรียนเป็นหมี ก็เลยเรียกโรงเรียนหมี) มารุเป็นเด็กร่าเริง เป็นสายซัพพอร์ต แอคทีฟสกิลของนางคือทำให้คนอื่น ๆ วิ่งเร็วขึ้น ตีเร็วขึ้น ซึ่งเป็นประโยชน์อย่างมากกับด่านที่จำกัดเวลา

พอละวันนี้ นอนก่อน จริง ๆ วันนี้กับพรุ่งนี้มีตัดชุดครุยที่คณะ วันนี้ฉันยังไม่ได้แวะเข้าไปตัดเลย พรุ่งนี้ต้องตื่นไปจองชุดละ



Create Date : 19 เมษายน 2559
Last Update : 19 เมษายน 2559 1:54:16 น.
Counter : 306 Pageviews.

0 comment
อาจารย์แบงค์ คอร์สติว N2 วันแรก


  อาทิตย์ ๑๗ เมษายน ๒๕๕๙

วันนี้เปิดคอร์สเรียนภาษาญี่ปุ่นติว N2 เป็นครั้งแรกที่ฉันเรียนคอร์สติวภาษา เป็นครั้งแรกอีกที่ไปเรียนที่โรงเรียนอาจารย์แบงค์ น้องที่สนิทกันแนะนำมา บอกว่าเรียนที่นี่คุ้มมาก ได้ความรู้เยอะ แล้วก็คนผ่านเยอะมาก ฉันก็เลยไปลงเรียน จริง ๆ คือฉันอยากมีเวลาอยู่กับน้องคนนี้เยอะ ๆ เพราะว่าฉันชอบน้องเค้า (หลังเรียนจบก็คงไม่ค่อยได้เจอกันแล้ว) แล้วก็ปิดเทอมว่างด้วยก็เลยหาอะไรทำสักหน่อย

ตอนเช้าฉันไปคืนหนังสือที่ TK park นั่งอ่านบิเบลียเล่ม ๑ จนจบ เป็นนิยายสืบสวนสอบสวนแปลจากภาษาญี่ปุ่น บรรยากาศของเรื่องละมุนละไมมาก แล้วฉันก็ชอบตัวละครแทบจะทุกตัวเลย (การชอบตัวละครนี่สำคัญมากนะสำหรับการอ่านนิยาย)

พอบ่ายโมงฉันก็ออกเดินทางจาก ctw ไปโรงเรียนอาจารย์แบงค์ ต้องเดินทางไป BTS สุรศักดิ์ ฉันเคยไปสถานีนั้นครั้งเดียวตอนไปงานการ์ตูนเมื่อนานแสนนานมาแล้ว สมัยมี Vocaloid only event โน่น (ฉันบ้าโวคัลลอยด์มาก ๆ อยู่ช่วงนึงอ่ะ) แต่ไปคนเดียวมันเหงา แล้วฉันก็ไม่ได้คอส ไม่ได้ขึ้นแสดงโชว์ร้องเพลงด้วย ก็เลยไม่ได้ไปอีก

พอไปถึงบีทีเอส ฉันก็เปิด Google Maps เดินตามทางไปเรื่อย ๆ มันนำฉันเข้าซอยลึกบ้าอะไรไม่รู้ เปลี่ยวมาก ผ่านวัดผ่านสุสานด้วย นี่ถ้ามาตอนโพล้เพล้คงโคตรหลอนอ่ะ แต่นี่กลางวันแสก ๆ เลยไม่รู้สึกอะไร (แต่สุสานเหมือนเป็นสุสานคนจีน เพียงแต่ฮวงจุ้ยบัดซบมาก ใครเอาบรรพบุรุษมาไว้ในที่แออัดกลางเมืองภูเขาแม่น้ำก็ไม่มี สงสารอากงอาม่า แต่ดูจากความแออัดแล้วคงจะครึกครื้นดีอยู่ตอนกลางคืน ตามประสาผี ๆ อ่ะนะ)

พอมันนำฉันไปทางตัน ฉันก็ยอมแพ้ แล้วปิดแอป เปิดเสิร์จหาใหม่ ทีนี้มันก็นำฉันไปอีกทาง (แล้วอีที่แรกนี่พาข้าไปสุสานเพื่ออออ) ฉันก็เดินตามไปอีก ร้อนมาก ระหว่างทางเจอเซเว่นเลยจัดไอติมกินแท่งนึง

ไปถึงโรงเรียนอาจารย์แบงค์ตอนบ่ายโมงห้าสิบ เข้าไปก็เซ็นชื่อ โชว์ใบเสร็จที่เขาเมลล์มาให้ในมือถือ แล้วฉันก็เดินเข้าไปข้างในโรงเรียน

โรงเรียนอาจารย์แบงค์เป็นตึกแถว ข้างหน้ามีตู้ ATM กสิกร ป้ายใหญ่เบ่อเร่อเขียนชื่อโรงเรียน 

ข้างในก็แบ่งเป็นด้านหน้าโต๊ะธุรการ ด้านในมีโต๊ะสองตัว ชั้นหนังสือที่อัดแน่นไปด้วยการ์ตูนภาษาญี่ปุ่น (แต่ดู ๆ แล้วมีแต่การ์ตูนเก่า ๆ) แล้วก็หนังสือเกี่ยวกับญี่ปุ่นมากมาย นิยายธรรมดาก็มี แฮร์รี่พ็อตเตอร์งี้ แล้วก็หนังสือสอนภาษาญี่ปุ่น มีทั้งชั้นต้นชั้นกลางชั้นสูง อีกฝั่งมีขายขนมกับตู้ขายน้ำ มีมาม่าให้กินด้วยนะ แล้วก็มีคอมพิวเตอร์สองเครื่อง ดูเหมือน On-Demand ของ Enconcept คือที่นี่เขามีระบบเรียนชดเชยผ่านคลิปวิดีโอในกรณีที่ขาดเรียน

พอขึ้นไปชั้นสองก็เป็นออฟฟิสของโรงเรียน แล้วก็ที่รับหนังสือ ฉันได้หนังสือมาสองเล่ม เป็นคันจิเล่มนึง แล้วก็แบบฝึกหัดคันจิเล่มนึง เขาให้นักเรียนทุกคนถ่ายรูปตอนรับหนังสือด้วย คงเอาไว้ทำฐานข้อมูลนักเรียน

ตรงนี้มีหนังสือเท็กซ์บุ๊คญี่ปุ่นเรียงพรืดเต็มไปหมด แล้วก็มีถุงกระดาษที่ดูเหมือนจะใส่หนังสือพิมพ์ใหม่กองตั้ง ๆ ไว้เต็มเลย เดาว่าเป็นหนังสือของคอร์สอื่นๆ

พอฉันถ่ายรูปเสร็จฉันก็ขึ้นไปที่ชั้นสาม ซึ่งแบ่งเป็นสองห้อง คือห้องเรียนใหญ่มาก กับห้องรอเรียน มีโต๊ะไม้ตัวใหญ่มากล้อมรอบด้วยเก้าอี้ นักเรียนคงมานั่งสังสรรทำการบ้านได้ แล้วข้าง ๆ ก็มีโซฟานั่งสบายมากอยู่ 

ด้วยความที่ห้องรอเรียนไม่ได้เปิดแอร์ และฉันร้อนมาก ฉันก็เลยเข้าไปห้องเรียนเลย บรรยากาศเหมือนห้องเรียนพิเศษสมัยตอนม.ปลายมาก ๆ (โอย นี่ฉันต้องมาเจออะไรแบบนี้อีกเหรอเนี่ย - คือความคิดแรกตอนเห็นบรรยากาศ มันเหมือนพวกคอร์สติวสอบเอนทรานส์อ่ะ แต่นี่ก็คอร์สติวสอบจริง ๆ ป้ะ แค่เป็นวิชาภาษา)

นักเรียนมานั่งแล้วประมาณ ๘๐% มันผิดคาดฉันอย่างนึงคือฉันนึกว่าคนส่วนใหญ่จะเป็นเด็กมัธยมไม่ก็มหาลัย แต่เท่าที่สังเกตคนวัยทำงานก็เยอะ แต่รุ่น ๆ ฉันก็มีนะ (หรือพี่เค้าหน้าเด็กไม่รู้)

ฉันเลือกนั่งหน้าสุดติดหน้าต่าง (เพราะมันมีปลั๊กไฟ ชาร์จมือถือระหว่างเรียนได้ กร๊ากก เหตุผล) แต่โคตรคิดผิดที่นั่งตรงนี้ เพราะเวลาอาจารย์เขียนอะไรบนกระดานจะโดนบังทุกกกกทีเลยยยยย ฉันยิ่งคันจิง่อย ๆ อยู่ (จะว่าไปก็ไม่มีสกิลไหนที่ดีสักอย่างเลยแฮะ รู้สึกตัวเองห่างไกลจาก N2 มาก ๆ)

วันนี้น้องที่ชวนฉันมาเรียนนางไม่มาเรียนเพราะว่าไปเที่ยวสงกรานต์ต่างจังหวัดยังไม่กลับมา ฉันก็เลยถ่ายชีทส่งไปให้ดู น้อง(ชื่อมีน)ก็ไลน์ตอบมาว่าอ้าวว พี่ฟ้าไปเรียนด้วยเหรออ เออ มาเรียนสิ จ่ายตังค์แล้วนี่ ๕๕๕ 

แล้วอาจารย์ก็เข้ามาสอน อาจารย์เป็นผู้ชายอายุประมาณ ๓๕ ท้วม ๆ หน้าตาใจดี ดูเป็นผู้ชายอบอุ่นมุ้งมิ้ง ใส่เสื้อสีชมพูตารางหมากรุกด้วย 

ข้างบนกระดานจะมีติดเทปสีดำเป็นกรอบเอาไว้ว่านี่คือจุดที่จะไม่เลยของกล้อง หน้ากระดานก็มีกล้องถ่ายทำตลอดเวลาที่สอน ระหว่างสอนก็มีพนักงานมาเก็บภาพด้วย (ไม่รู้ฉันเผลอทำหน้าเหวอครูคะหนูไม่เข้าใจเข้ากล้องไปบ้างหรือเปล่านะ) 

การนั่งหน้าสุดก็ดีอย่างนะ เวลาเราตอบอะไรผิดอาจารย์ได้ยินก็จะแก้ให้ได้ ๕๕๕ หรือตอบอะไรเบาๆ อาจารย์ก็ยังได้ยิน

เรียนมาราธอนมากกกกก คือในตารางเวลาบอกว่าสอนบ่ายสองถึงหกโมงเย็นนะ แต่อ.แบงค์แถมให้ถึงทุ่มนึง บอกว่าวันนี้ไม่อยากเลทมากมันเป็นวันเปิดคอร์ส

อื้อหืออออ เลทไม่มากกก หนึ่งชั่วโมงงงง

แต่ก็แปลกนะ มันไม่ได้เกิดอาการสมองแฮงค์อะไรขนาดนั้น เพราะเรียนภาษามันไม่ใช่วิชาการหนักหนาสาหัสล่ะมั้ง แล้วฉันก็ Enjoy Learning ด้วย อ.แบงค์สอนสนุกมาก ดูมี Passion อยากให้นักเรียนเข้าใจ อยากให้นักเรียนสอบผ่านจริง ๆ ไม่ใช่สักแต่จะเอาเงินเด็กเฉย ๆ 

นอกจากหนังสือสองเล่มนั้นแล้ว ในห้องแกยังแจกชีทอีกมากมายก่ายกอง บวกกับการบ้านอีกมากมายมหาศาล แถมอาทิตย์หน้ามาก็มีสอบย่อยอีก แล้วยังกำชับเป็นมั่นเป็นเหมาะว่าให้ทบทวนบทเรียนทั้งหมดภายในเจ็ดชม. ไม่อย่างนั้นจะลืมภายในเจ็ดวัน (คือเจอกันอาทิตย์หน้าก็ไม่เหลือแล้วนั่นเอง)

ดีนะ ฉันชอบ สนุกมาก นี่ยังไม่ได้ทวนเลย ๕๕๕๕ โอ้ยย 

พอเรียนเสร็จจากโรงเรียนอาจารย์แบงค์ก็มีรถแดง (คล้าย ๆ รถสาย)มาส่งที่ BTS สุรศักดิ์ ค่ารถ ๑๐ บาท นักเรียนอ.แบงค์ก็เต็มคันรถแล้ว

นี่การที่ฉันมาลงเรียนนี่เพื่อน ๆ มีแต่คนบอกว่า จะติวทำม้ายย อ่านเอาเองก็ได้มั้งงงง คือจริง ๆ ฉันก็อ่านเองได้แหล่ะเพราะ N3 ก็อ่านเองผ่าน แต่คือฉันว่างมากไง ช่วงปิดเทอม บวกกับอยากมีสังคมคนเตรียมสอบ N2 ด้วยแหล่ะ ได้เห็นคนอื่น ๆ ว่าเก่ง ๆ เราจะได้มีความทะเยอทะยานที่จะพัฒนา จริง ๆ ผ่าน N3 นี่ก็ไม่น่าเอามาอวดนะ เพราะคะแนนผ่านฉันก็ไม่ได้ดีเด่เลย (ได้ ๑๐๐ เป๊ะ เต็ม ๑๘๐ ตัดผ่านที่ ๙๐) การมาเรียนนี่ฉันหวังว่าจะได้อุดรูรั่วที่ฉันไม่ได้อ่านตอนเตรียมสอบ N3 ด้วยแหล่ะ

ฉันไป Too fast Too sleep ต่อ ไปนั่งอ่านกับเฟิร์นและอาอี้ (อาอี้เป็นรุ่นน้องโรงเรียนเดียวกับฉัน สนิทกับเฟิร์นตอนม.ต้น แล้วบังเอิญว่าได้อยู่มหาลัยเดียวกัน ก็เลยนัดเจอกันบ่อย ๆ แต่อาอี้เรียนแพทย์จุฬาฯ)

วันนี้คือคุยกับอาอี้หลายเรื่องมาก อาอี้นี่ชอบเล่นเกมมากเลยนะ ฉันพึ่งรู้ แถมยังรู้จัก FMA ด้วย (วันก่อนมานอนบ้านก็มาชื่นชมคอลเล็กชั่น FMA ในห้องนอนฉัน ๕๕๕ นี่คนอื่นมาไม่มีใครดูสักคน มีนางมาเห็นแล้วทักคนเดียว) 

พออ่านได้ถึงสี่ทุ่มฉันกับเฟิร์นก็โคตรเบื่อ เลยหนีกลับบ้าน อาอี้นั่งอ่านต่อแต่เพียงผู้เดียว บายยย น้องสาว ฟิตให้เยอะ ๆ เน้อ (นางจะสอบใหญ่ของหมออ่ะ ไม่รู้เรียกอะไร ที่สอบเสร็จแล้วจะไปเป็น extern ได้รับเสื้อกาวน์ไรงี้)

พอถึงบ้านฉันก็มานั่งจองตั๋วเครื่องบินกับโรงแรมฮ่องกงให้ครอบครัว คือครอบครัวฉันตั้งใจจะไปฉลองที่ฉันกับน้องสาวเรียนจบมหาลัยกันที่ฮ่องกง น้องชายก็เรียนจบมัธยมปลายพอดี นี่จะเป็นทริปครอบครัวครั้งแรกในรอบสิบปีได้ (ฉันคิดว่าครั้งสุดท้ายที่เราได้ไปเที่ยวเป็นครอบครัวจริง ๆ คือตอนฉันอยู่ม. ๑ อ่ะ สิบปีมาแล้ว... แถมตอนนั้นก็ไม่ได้มีแต่ครอบครัวเราด้วย เป็นไปกับญาติ แล้วเที่ยวไหน สวนสยาม...)

ฉันเลยโคตรจะตื่นเต้นกับทริปนี้ ปกติฉันจองตั๋วเครื่องบินก็ Low cost Airline แต่ครั้งนี้อะป๊า Request การบินไทย เอ้า การบินไทยก็ได้ จริง ๆ ก็แพงกว่ากันไม่มากหรอก 

ส่วนโรงแรมนี่ถ้าฉันไปเองฉันจะนอนห้องหอ แบบรวมกันหลาย ๆ คน หรือไม่ก็พักแคปซูลไปเลย (ประหยัด อยู่ง่าย ได้เพื่อนใหม่) แต่คราวนี้คุณแม่ไปด้วย คุณแม่นี่เป็นมนุษย์ที่หลับยากมาก ต้องห้องแอร์ เตียงใหญ่โต มีอินเตอร์เน็ตให้เล่น และไม่มีเสียงรบกวนจากเพื่อนบ้าน ไม่อย่างนั้นแม่จะนอนไม่หลับเลย (ปกติแม่ก็เลยไม่เที่ยว แต่นี่แม่ให้เป็นกรณีพิเศษ) เลยจองโรงแรมสี่ดาวไป ส่งให้พ่อแม่ Approve อยู่ ถ้าไม่โอเคฉันก็จะหาที่อื่น

ตื่นเต้นโคตรรรร อีกสองเดือนโน่นกว่าจะถึงทริป แต่ฉันก็ยังตื่นเต้นโคตรรรรร  (ว้าย ๆ ทริปครอบครัว ทริปครอบครัว)

โอ้ยย ดึกมากอีกแล้ว นอน ๆ 





Create Date : 18 เมษายน 2559
Last Update : 18 เมษายน 2559 0:31:30 น.
Counter : 471 Pageviews.

0 comment
บอกทีว่านี่ใกล้สอบ


เสาร์ ๑๖ เมษายน ๒๕๕๙

วันนี้จะว่าแอคทีฟก็ได้นะ แต่ว่าแอคทีฟผิดเรื่อง

กล่าวคือ ฉันลุกขึ้นมาทำงานบ้าน ซักผ้า กวาดบ้าน เคลียร์ตู้เย็น เอาของที่หมดอายุแล้วไปทิ้ง ขุดตำราทำอาหารมาเปิดแล้วก็ไปซื้อวัตถุดิบมาทำอาหาร

หนังสืออ่านไปแค่สองชม.ครึ่งเอง OTL วันหยุดของช้านนน

เอาวะ อย่างน้อยฉันก็ได้ตู้เย็นที่สะอาดกลับมา...

ตอนเช้าฉันก็ทำงานบ้านน่ะ อ่านหนังสือสลับกับเล่นเกมไปด้วย (จีม็อด ซิมสาม คุโรเนโกะ สลับกันไปมา) ตอนบ่ายฉันก็ลงไปซื้อวัตถุดิบมาตุน แล้วก็ขึ้นมากวาดบ้านถูบ้าน 

แล้วก็เกิดความเบื่อโลกขั้นสุด ก็เลยเตรียมของออกไป TK park แต่สุดท้ายกลับไปห้องสมุดมารวยสาขา SET แทน ฉันก็อยู่นั่นสองชม. อ่านหนังสือครึ่งนึง เล่นชิโรเนโกะครึ่งนึง

ยังเล่นไม่ค่อยเป็นเลย เกมมันเป็นภาษาญี่ปุ่นหมดเลย อ่านไม่ออก (แปลกนะ ตอนเด็ก ๆ ไม่รู้ภาษาอังกฤษก็เล่นเกมภาษาอังกฤษจนจบ เกมญี่ปุ่นก็เล่นจบ ไม่เห็นต้องรู้ภาษาเลย เดี๋ยวนี้ทำไมต้องกระเดะอยากรู้ภาษาด้วยก็ไม่รู้ แต่ก็ดีละจะได้ฝึก)

พอฉันกลับมาบ้านฉันก็อุ่นสปาเกตตี้ที่เหลือจากเมื่อวานกิน ทอดไข่กินด้วย

ฉันพึ่งนึกได้ว่าฉันไม่ได้ออกกำลังเป็นอาทิตย์แล้ว T T อาทิตย์ที่แล้วทั้งอาทิตย์ยุ่งกับงานกลุ่มกับซ้อมร้องคอนเสิร์ตมาก ไม่ได้ไปฟิตเนตเลย ติดสงกรานต์ฟิตเนตก็ปิดอีก (ฟิตเนตคอนโดก็มีไม่ไปเล่นวะ)

พรุ่งนี้แหล่ะฉันจะต้องตื่นไปวิ่งให้ได้ เพราะพอไม่ได้ออกกำลังแล้วรู้สึกเฉื่อยชา ขี้เกียจมาก ๆ 

ร่างกายมันก็ดูจะหนืด ๆ ไปหมด เฮ้อ ต้องหาอะไรทำหน่อยละ

วันนี้วานิคานิก็ยังทำไม่เสร็จเลย รีวิวเป็นร้อยคำอีกละ (แต่ดีกว่าเมื่อวานที่ร้อยเจ็ดสิบ วันนี้แค่ร้อยหก)

ฉันนี่ทำตัวไม่เหมือนคนจะสอบไฟนอลอีกสองอาทิตย์เลย ชิวไปมั้ยแม่คู๊ณณณ

จริง ๆ วันนี้ว่าจะออกไปอ่านกับน้องสาวที่คณะแพทย์แหล่ะ นัดไว้เสร็จสรรพ แต่พอจะออกไปก็ขี้เกียจ นั่งอ่านที่บ้านซะงั้น (แล้วก็จบลงที่ทำงานบ้านกับเล่นเกมมากมายแทน)

โธ่ ฟ้าคุงงงง



Create Date : 16 เมษายน 2559
Last Update : 16 เมษายน 2559 22:22:05 น.
Counter : 254 Pageviews.

0 comment
เคลียร์ Wanikani


  ศุกร์ ๑๕ เมษายน ๒๕๕๙

สงกรานต์วันสุดท้ายแล้ว

ไม่ได้เล่น (ทั้งสามวันเลย)

วันนี้ถือเป็นวันที่อ่านได้น้อยที่สุดเทียบกับ ๑๓ และ ๑๔

ตื่นมาฉันก็ไปไล่ทำ Wanikani ค้าง Review อยู่ ๑๗๖ คำ (เพราะไม่ได้เล่นมาตั้งแต่วันที่ ๑๑ ล่ะมั้ง) บวกกับต้องเรียนคำใหม่จากบทที่ ๖ อีก ๖๓ คำ ฉันก็เลยเปิดคอมทำเลย

คือเว็บ wanikani เนี่ย เป็นเว็บสอนคันจิ เค้าจะสอน radical (ราก) ให้เราจำก่อน แล้วก็จะเอารากมาประกอบเป็นคำ แล้วก็สอนคำศัพท์ของแต่ละตัว สอนทั้งองโยมิและคุงโยมิ เป็นเว็บที่มีประโยชน์กับคนที่เรียนภาษาญี่ปุ่นอย่างเรามาก

สามเลเวลแรกเล่นฟรี แล้วต่อไปต้องจ่ายตังค์ เป็นรายเดือน รายปี ไลฟ์ไทม์ เราสมัครไลฟ์ไทม์ไป (ซึ่งจริง ๆ สมัครรายปีสองปีน่าจะคุ้มกว่า(ในเว็บบอกว่าแค่สองปีก็จบทุกเลเวลแล้ว) เราลืมคำนวนอ่ะ ปกติถ้ามีไลฟ์ไทม์เราก็จะสมัครไลฟ์ไทม์ตลอด เพราะรู้สึกว่ามันถูกสุด แต่เว็บนี้แพงกว่านะเออ) 

คือเรารู้คันจิเพิ่มขึ้นเยอะมากจาก wanikani คันจิเนี่ยท้าทายมากในภาษาญี่ปุ่น เพราะเยอะ แล้วแต่ละตัวยังมีคำอ่านหลายแบบ หลายความหมายอีกด้วย เป็นอีกเว็บที่อยากแนะนำสำหรับใครที่กำลังเรียนภาษาญี่ปุ่น

เราก็นั่งเคลียร์ รีวิวกับบทเรียนใหม่ที่ค้างอยู่จนหมด กว่าจะเสร็จก็สิบโมงครึ่งแล้ว แล้วเราก็ไปล้างจาน เพราะจานกองเต็มเลยตั้งแต่อาอี้มาอยู่บ้านช่วงสงกรานต์ เนื่องจากว่าอุดอู้อยู่ในห้องทั้งสามคนแล้วก็กินในห้องทั้งสามมื้อ ทำให้เกิดการสะสมของจานชาม เราก็จัดการล้างให้หมด พอล้างจานเสร็จก็ซักผ้าต่อ แล้วก็ไปอาบน้ำ 

แล้วเราก็นั่งอ่าน EDP จนจบบทที่ ๑๐ พอเบื่อเราก็เล่นเกมมือถือ (เกมชิโรเนโกะโปรเจ็ค) เพื่อนชวนเล่นตั้งแต่ต้นเทอมละ แต่ถ้าไม่ใกล้สอบเราจะไม่เล่นเกม ๕๕๕ (โรคจิตป่ะวะ)

ไม่ได้เข้าเกมนานมาก เพชรรางวัลค้างอยู่ ๔๐๐ กว่าเม็ด เราก็เลยเอาไปกดตัวละครมาสิบเอ็ดตัว แต่ไม่ได้ตัวใหม่ ๆ เลยง่ะ อยากได้น้องขี่กระต่ายอ่ะ น่ารักมาก

ตอนเที่ยงฉันก็ออกไปกินบุฟเฟต์ปลาดิบแถวบ้านกับเฟิร์น เพราะเฟิร์นบอกว่ารีวิวดีมาก มีแต่คนไปกิน ฮิราคุ //pantip.com/topic/34510439  อร่อยดี แต่แพงไปหน่อย 

กลับมาก็นั่งทำ Cheat Sheet บทที่ ๙ ต่อ กี้โทรมาเป็นระยะ ๆ ถามโน่นถามนี่ ฉันก็ตอบได้บ้างไม่ได้บ้าง เธอนี่จะขยันไปไหนหนอ ทำเอาฉันรู้สึกเป็นคนขี้เกียจบัดซบมาก แต่ก็รู้สึกดีแหล่ะที่มีคนโทรมาถามวิชาเรียน อย่างน้อยนางก็ไว้ใจให้เราตอบ

วันนี้ก็ไม่จบอีกละ EDP ไม่รู้ทำไมขี้เกียจจัง มันก็อ่านได้แหล่ะ แต่เหมือนมันอยากทำอย่างอื่นมากกว่า ฮือ ๆ T T ชิวไง แบบ เรียนใกล้จบแล้ว ใครเป็นบ้างยิ่งเรียนนาน ๆ ยิ่งเบื่อการเรียน ไม่ดีเลยแฮะ

แล้วตอนเย็นก็ไปเลี้ยงส่งอาอี้ที่เซ็นทรัลลาดพร้าว อาอี้จะกลับหอแล้ว พออาอี้สอบเสร็จก็จะไปเป็น extern ที่ชลบุรี (เรียนหมอจุฬาฯ) วันนี้ก็เลยตะลุยกินของหวานที่ Central Ladprao ไปสามร้าน (เหอ ๆ ไม่อ้วนให้รู้ไป)

ตอนกินอยู่ดินทักมาด้วย ดินเป็นเพื่อนผู้ชายสมัยประถมที่ช่วงหลังมานี้ทักมาคุยด้วยบ่อย ๆ แต่ไม่ได้ทักมาหาฉันประมาณเดือนนึงละ จนเรานึกว่าเขาจะไม่ติดต่อมาอีกแล้วซะอีก แต่วันนี้ทักมาซะงั้น 

เห็นบอกว่าเรียนหนักมากก็เลยไม่มีเวลาเล่นไลน์ ไม่เป็นไรฉันเข้าใจ (ดินเรียนหมอ ปี ๕ ละ ไม่แปลกใจที่จะหนัก)

ดินเป็นเพื่อนผู้ชายนิสัยดี๊ดี หน้าตาก็โอเค แต่ไม่ได้อยู่เมืองเดียวกันนี่สิ (ดินเอ็กเทิร์นอยู่ที่อุบล โรงบาลแถวบ้านฉัน) ถ้าจะคบกันห่างขนาดนี้ก็ลำบากอ่ะ มันจะไม่ได้ฟรุ้งฟริ้งกุ๊งกิ๊งกันเหมือนคู่อื่น ๆ ถ้าแฟนอยู่ไกลขนาดนั้นฉันจะอ้อนใครล่ะ T T 

แต่คือดีมากอ่ะ วันวาเลนไทน์ทำหมีให้ฉันด้วย (ผู้ชาย! เย็บหมี!) ฉันยังไม่ได้กลับไปเอาเลย(เขาบอกให้กลับไปเอาเองที่อุบล)

วันนี้ดีใจมาก ๆ ที่ดินทักมา 

แล้วอาอี้ก็กลับบ้านไป ถ่ายรูปเยอะแยะ

การกินบุฟเฟต์วันนี้ทำให้งบกินอาหารฉันเหลือน้อยมากกกกกกกก ต่อไปคงต้องทำอาหารกินซะแล้ว (แบบทำหม้อเดียวกินไปห้าวันไรงี้) ไม่อยากกินมาม่าเลยรู้สึกเสียสุขภาพหมด

กลับมาฉันก็ไม่ทำไร นั่งเล่นเฟซ ชิโรเนโกะ แล้วก็อัพบล้อก

อ่อ ฉันกลับมาสวดมนต์ไหว้พระก่อนนอนละ ปกติสวดแค่ชินบัญชร แต่ต่อไปตั้งใจจะสวดกรณีเมตตาสูตรกับพาหุงให้ได้ (จริง ๆ พาหุงก็ได้แล้วล่ะ แต่งงว่าบทไหนมาก่อนหลัง แปดบทนั้นน่ะ)







Create Date : 15 เมษายน 2559
Last Update : 15 เมษายน 2559 22:03:39 น.
Counter : 305 Pageviews.

0 comment
วันเนาเราก็นอน


 พฤหัส ๑๔ เมษายน ๒๕๕๙

วันนี้เราก็อยู่เป็นผีเฝ้าคอนโดอีกตามเคย เพราะไม่ชอบบรรยากาศวันสงกรานต์ คือถ้าให้ใส่ชุดไทยถือขันแล้วเอาน้ำประพรมกัน ขนทรายเข้าวัดไปสรงน้ำพระ ไปบ้านญาติรดน้ำขอพรผู้ใหญ่แบบสมัยก่อนก็คงจะชอบอยู่หรอกนะ แต่นี่อะไร มีสเตตัสพี่ในเฟสคนนึงเขียนว่าสงกรานต์นี่เหมือนเทศกาลที่เอาผับกลางคืนมาไว้กลางวันกลางถนนกลางแจ้ง ใครอยากทำอะไรก็ทำ ไม่ต้องอายฟ้าดิน อีกหน่อยเดี๋ยวคงเป็นวันไร้กฎหมายเหมือนในหนัง The purge 

ส่วนหนังจะเป็นอย่างไรนั้นฉันไม่รู้เพราะไม่เคยดู เพียงแต่รู้สึกว่าสงกรานต์ปัจจุบันนี้โดยเฉพาะในเมืองใหญ่ ๆ มันหมดความสนุกไปแล้วเท่านั้นเอง (จริง ๆ พวกผับบาร์อะไรงี้ก็ไม่ใช่แนวฉันอยู่แล้วอ่ะนะ ฉันเกลียดเสียงดัง คนเยอะ ที่มืดสลัว กลิ่นบุหรี่ แล้วก็คนกินเหล้า) 

วันนี้ก็เลยอยู่บ้านทั้งวัน อ่านหนังสือ

จนถึงบัดนี้อ่านไปรวมแล้ว ๕ ชั่วโมง และเขียนบล้อกเสร็จก็จะไปอ่านต่ออีก 

ตอนกลางวันเพื่อนโทรมาบอกว่าวิชาที่ฉันตั้งใจจะอ่านให้จบภายในสงกรานต์นี้เลื่อนสอบออกไป ๑ อาทิตย์ ทำให้ Priority ฉันรวนหมดเลย เขวไปเล่นเกมนิดหน่อย

ฉันสมัครสมาชิก Steam แล้วล่ะ มันเป็นคล้าย ๆ กับ Platform แหล่งรวมที่โหลดเกมค่ายต่าง ๆ เอาไว้น่ะ จริง ๆ เมื่อวานนี้เข้าไปดู Origin แล้วก็พึ่งรู้ว่า Steam เกมเยอะกว่าและถูกกว่า ฉันก็เลยหันมาค้นสตีมดูว่ามีอะไรให้เล่นบ้าง

วันนี้ซื้อเกม Gary's Mod มาเล่น เพราะมันลดราคาอยู่(เหลือ ๕๔ บาท)และเห็นคะแนนรีวิวดีมาก ๆ คือเกือบ 100% ให้ความเห็นเป็นบวก ฉันก็เลยลองดู แต่ปรากฏว่าเล่นไม่เป็น และไม่มีวิธีเล่นสอน มันมีหลายโหมด ฉันก็ลองเปิดคลิปดูว่าชาวบ้านเขาเล่นกันยังไง แต่มันหลากหลายมาก ๆ และฉันก็ทำไม่เป็น ๕๕๕ เดี๋ยวสอบเสร็จมาศึกษาวิธีเล่นต่อ

แล้วฉันก็ลงเกมซิมส์๓ ในคอมใหม่ (Envy 13 สเป็คแรงสุด) เพราะเครื่องเก่านี่เล่นไม่ได้ Lag มาก

ปรากฏว่าเล่นได้แหล่ะ ลื่นปรื๊ด ๆ เลย แล้วน้องก็มาแย่งฉันเล่นซะงั้น ฉันก็เลยปล่อยมันเล่นไป ๕๕๕

อ่านหนังสือได้เยอะมากเลยวันนี้ เหลืออีก สองบทเท่านั้น ฉันก็จะอ่านวิชานี้จบแล้ว (EDP)

เมื่อคืนนอนตีสองล่ะ (แต่ตื่นเจ็ดโมงเช้า) มัวแต่อ่าน Saezuru Tori wa habatakanai เพราะพอดีฉันเอาเล่ม ๑ ๒ ๓ ออกมาห่อปกใหม่แล้วอ่านเล่นอีกรอบ ฉันก็เลยรู้สึกอยากอ่านตอนต่อไป

เรื่องนี้เป็นการ์ตูน Y ที่ On going และค่อนข้างจะดังมากอยู่ เป็นแนว Drama, Action, Psychology คือพระเอก(ยาชิโระ) เป็นยากูซ่า แล้วก็เป็นคนจิตวิตถาร(Pervert) เป็นมาโซคิสต์ที่ขาด Sex ไม่ได้ เพราะอดีตของยาชิโระนี่โคตรจะมืดมน มันก็เลยโตมาเป็นคนแบบนี้

ทีนี้เมะของเรา(โดเมกิ)ก็เป็นตำรวจเก่าที่โดนไล่ออกเพราะฆ่าพ่อตัวเอง (มารู้ทีหลังว่าอีพ่อนี่ข่มขืนน้องสาวมัน มันก็เลยฆ่าพ่อเพื่อปกป้องน้องสาว) ไปติดคุก ๕ ปี ออกจากคุกมาก็มาเข้าแก๊งยากูซ่าเป็นลูกน้องให้ยาชิโระ แล้วยาชิโระมันวิตถารไง มันก็เลยไปรู้ว่าโดเมกินี่เป็น Impotent (sex เสื่อม) เพราะช็อกจากเหตุการณ์น้องโดนข่มขืน คิดว่าเพราะงี้ยาชิโระก็เลยเอาโดเมกิมาเป็นบอดี้การ์ดเพราะรู้ว่าจะมีความสัมพันธ์เกินเลยกะตัวเองไม่ได้  (คือลูกน้องคนไหนตกหลุมรักตัวเองนี่โดนนางไล่ออกหมดอ่ะ) (รายละเอียดเราไม่ค่อยแน่ใจเพราะอ่านนานแล้ว เมื่อคืนนี่ก็แค่เปิดผ่าน ๆ อ่านแค่บางฉาก)

ทีนี้ก็มีเรื่องช่วงชิงเก้าอี้หัวหน้าแก๊งยากูซ่าคนต่อไป โอ้ย ดุเดือดเลือดพล่านมาก พอ ๆ กับ View finder ยุคแรก ๆ เลย แต่ใน View finder ไม่ค่อยเน้นวงการยากูซ่าเท่าไหร่ ใน Saezuru นี่จัดเต็มมาก 

เพียงแต่เรื่องนี้อ่านยากหน่อย มันมี Message หลาย ๆ อย่างที่ต้องตีความเอาจากภาพ (ตามสไตล์การเขียนของอ.โยเนดะ โคว) เราต้องอ่านตั้งสองรอบถึงจะเข้าใจความสุดยอดของมัน (ไม่ต้องพูดถึงภาษาญี่ปุ่นเลย อ่านยากโคตร มีแต่คำศัพท์อะไรไม่รู้ แต่ก็เก็บอยู่ดี เพราะประทับใจมาก)

มันสนุกอ่ะ บอกเลย ชอบมาก ๆ (ตอนนี้ซาเอสุรุถึงตอนที่ ๒๑ ละ แต่เมื่อคืนฉันอ่านถึง ๒๐ ง่วงก็เลยไปนอนก่อน)





Create Date : 14 เมษายน 2559
Last Update : 14 เมษายน 2559 21:59:45 น.
Counter : 241 Pageviews.

0 comment
1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  

Kurobina
Location :
อุบลราชธานี  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



ยินดีที่ได้รู้จัก หวังว่าเราจะได้ทำดีต่อกัน

ขอสงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 ห้ามมิให้ผู้ใด ทำซ้ำ คัดลอก ดัดแปลง แก้ไข หรือเผยแพร่ ไม่ว่าจะเป็นส่วนหนึ่งส่วนใดหรือทั้งหมดใน Blog นี้ ทั้งโดยเผยแพร่ไม่ว่าจะเป็นการส่วนตัวหรือเชิงพาณิชย์โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษร มิฉะนั้นจะถูกดำเนินคดีตามที่กฎหมายบัญญัติไว้สูงสุด
Motivation and Habits are keys to success.
  •  Bloggang.com