ทริปญี่ปุ่น CU Chorus ตอนที่ ๑






 ศุกร์ ๒๗ ธันวาคม ๒๕๕๖

ขณะนี้เวลาตี ๑ ครึ่งของวันที่ ๒๘ ธันวาคม ฉันนั่งเขียนอยู่ที่สนามบินสุวรรณภูมิ รอเครื่องบินออกไปเซี่ยงไฮ้ (จะต่อ flight ไปญี่ปุ่น)

วันนี้ก็เป็นวันธรรมดา ๆ ตื่นธรรมดา ๆ ๗.๓๐ ล่ะมั้ง แล้วก็อาบน้ำออกไปทำงาน ไม่ได้ออกกำลังอีกแล้ว

อันที่จริงร่างกายฉันมันเริ่มฝืดแล้วล่ะ อยากจะไปวิ่งมาก ๆ ความจริงแล้วตอนวิ่งออกกำลังฉันมีความสุขนะ เพราะฉันได้ฟังเพลงที่ชอบ บางทีก็ร้องไปด้วย (แบบไม่ออกเสียงอ่ะ ขยับปากตามจังหวะ) มีช่วงนึงบ้าคอนดัคเตอร์ ก็จะหัดโบกเป็นจังหวะไปด้วย บางเพลงจะมันส์มาก ฉันต้องกด replay ถึง ๓ รอบถึงจะพอใจ อย่างเพลง 'Romeo to Cinderella' version nico chorus 16 people ฉันชอบโคตร ๆ ๆ  ๆๆ แบบฟังทีไรอยากร้องตามทุกที PV ก็สวย แต่เพลงนี้เปิดให้คนที่เข้าใจภาษาญี่ปุ่นฟังไม่ได้ เพราะเนื้อหามันติดเรท ๕๕



วันนี้รู้สึกจะออกทะเลเยอะ อันที่จริงก็ไม่เป็นไรหรอกนะที่จะออกทะเล แต่ว่าวันนี้เวลาเขียนมันจำกัดอ่ะ เพราะเดี๋ยวเขาจะมาเรียกขึ้นเครื่องตอนไหนไม่รู้

ตื่นมาก็จัดกระเป๋า จัดห้องอีกรอบ เพราะเดี๋ยวฉันจะปล่อยห้องว่าง ๕ วัน พอเฟิร์นกลับมาวันที่ ๓ ก็ไม่อยากทิ้งห้องรก ๆ ไว้ให้น้อง ฉันชอบเวลาเดินทางไกลกลับมาบ้านแล้วเห็นบ้านเรียบร้อยอ่ะ มันรู้สึกว่าถึงบ้านดี (ไม่ได้ถึงรังหนู อิอิ)

ออกไปถึงที่ทำงานก็ ๙.๐๐ น. วันนี้ง่วงมาก อันที่จริงจะว่าง่วงก็ไม่ถูก เพราะไม่ได้อยากนอน แต่มัน feeling lazy อ่ะ ไม่อยากทำอะไร เกมยังไม่อยากเล่นเลย ดีที่วันนี้มีแค่งาน punch เอกสาร ติดตาไก่ เรียงใส่แฟ้ม แล้วก็หาเอกสารช่วยพี่บูมนิดหน่อย (ฉํนหาไม่เจอเลยล่ะความจริง)

งานเลิกบ่าย ๓ โมงครึ่ง (เป็นอินเทิร์นพี่เค้าเลยให้กลับเร็วน่ะ) พี่เชอรี่กับฉันไม่ได้กลับ office ฉันแบกคอมไปเซ็นลาดด้วย โคตรหนักเลย -*- คิดดูต้องแบกคอมข้ามสะพานลอยวิ่งขึ้นรถเมล์ ดีที่รถเมล์มีที่นั่งให้ฉัน (ที่สุดท้ายพอดี TwT) แล้วก็ต้องเดินข้ามสะพานลอยทะลุห้างไปเซ็นลาดอีก ต่อแถวยาวเหยียดที่ super rich กะจะแลกเงิน แล้ว realize ว่าเงินไม่พอจะแลก 4 หมื่นเยน  -*- ฉันเลยต้องแบกคอมเดินอ้อมโลกไปกดเงินเอามาแลกอีกรอบ (คือฉันตั้งงบใช้จ่ายสำหรับทริปนี้ที่ ๕๐๐๐๐ เยนอ่ะนะ ไม่พอค่อยกดเพิ่ม แต่จะพยายามไม่กด)

๕๐๐๐๐円 นี่มันเงินเดือนทั้งเดือนของฉันเลยนะ TAT (เพราะที่เหลือวันจันทร์หน้ามันก็จะถูกตัดเข้าฝากประจำละ) กลับมาฉันจะ survive ได้ไงค่อยคิดอีกที ช่วงนี้ค่าเงินมันทุเรศด้วย ฉันก็เลยต้องใช้ตังค์เยอะในการแลก

แลกเงินเสร็จฉันก็เดินไปร้านที่พี่ซุพามาวันก่อน ซื้อถุงเท้านุ่มนิ่มเพิ่ม ๓ คู่ แล้วก็ซื้อกางเกงอุ่นขาด้วยตัวนึง (ฉันหวังว่ามันจะอุ่นอ่ะนะ) หมดไปพันนึง โอ้พระเจ้า T^T แพงโคตร

กลับถึงห้องอย่างอ่อนแรงเลยนั่งเล่นแป๊บนึง แล้วจัดห้อง check ของที่จำเป็น ปากกา แว่นตา คอนแท็ก ถุงเท้า เสื้อกันหนาวระหว่างเดินทาง ฯลฯ

แล้วฉันก็พยายามจะ print ตั๋วเครื่องบินของฉันกับปั๊บ โดยใช้คอม EY ปรากฏว่าลง Driver ไม่ได้ ก็เลยต้องลงไป Print ที่ร้านเน็ตหน้าปากซอย อืมเข้าไปมันก็น่านั่งกว่าที่คิดนะ บางทีถ้าฉันอยากเล่นเกมฉันอาจจะไปอีก เสียค่า print ไป ๑๐ บาทอ่ะ

ไม่รู้ทำไมฉันว่าไดอารี่ปีนี้มันเปิดยากกว่าปีที่แล้วยังไงไม่รู้ -*- หงุดหงิด ๆ ๆ ๆ

ออกจากบ้าน ๓ ทุ่ม มัวแต่หาโน่นหานี่อยู่ แล้วก็เลือกหนังสืออ่านเล่น สุดท้ายฉันก็เลือกเรื่องที่อ่านค้างอยู่มา "กล้าฝันจึงสำเร็จ" ฉันอ่านไปครึ่งเล่มแล้วล่ะนะ คิดว่าน่าจะจบใน Trip คือหนังสือเล่มนี้มันเบามาก แล้วก็อ่านเพลินดี ฉันก็เลยเอามาน่ะ

มาถึงสนามบินก็นึกขึ้นได้ว่าลืมซื้อน้ำจิ้มสุกี้ให้พี่ยีน (พิงค์พึ่งฝากตอน ๖ โมงเย็น ฉันมัวแต่ panic กับ driver printer ก็เลยลืม) หาตามร้านในสนามบินก็ไม่มีแล้ว เอ้า ช่างมัน คงจะดีอยู่หรอก

อันที่จริง Trip นี้ฉันกลัวว่ามันจะออกมาไม่สนุกมากเลย เพราะฉันชวนคนมาเยอะเกินไป /TAT แบบเห็นพี่ฮัลเลย์แล้วก็เกรงใจ T^T (พี่ฮัลเลย์บุคลิกเหมือนพี่ยีนมากเลยอ่ะ หล่อด้วย เสียดายเป็นตุ๊ด)

ฉันไปกินข้าวกับโตโต้ (ตอน ๔ ทุ่ม -*-) แล้วก็ไปเข้าแถวรอ check in กับพี่ ๆ พี่ซุ พี่นัท ปั๊บ พี่อายมาทีหลัง ไปฉลองปีใหม่กับเพื่อนมา มาอย่างป่วยเลย กินเหล้ามากเกินไป

ขึ้นมาบนเครื่องละ ที่นั่งกว้างกว่าการบินไทยเท่าที่จำได้นะ 

ต่อแถวรอ check in นานมากกกกกกก คุยกันจบล้านเรื่องได้ พี่ซุไปช่วยดูแลพี่อายที่ไม่สบายเพราะเหล้า เออคนเราก็แปลก รู้ว่ามันไม่ดียังจะเอามาสังสรรกันอีก ฉันคนนึงแหล่ะจะไม่แตะต้องมันเลยตลอดชีวิต แค่กลิ่นฉันก็ไม่ชอบละ

ผ่านด่านตั้งหลายด่านกว่าจะขึ้นเครื่องได้ พี่อายรีบเดินมากเพราะไม่สบาย อยากไปให้ถึง Gate ไว ๆ จะได้นอนพัก แต่พวกเราต้องหยุดเขียนใบออกนอกประเทศด้วยอ่ะ

ตอน check in เขาให้ตั๋วมา ๒ ใบ เป็นใบที่ออกจากไทยไปลงเซี่ยงไฮ้ แล้วก็ใบที่ออกจากเซี่ยงไฮ้ไปถึงญี่ปุ่น

ฉันจัดกระเป๋ามา ๕ ใบ ใหญ่ ๑ เล็ก ๔ ฉันถือใบเล็ก ๓ ใบ โหลดไป ๒ ใบ เดี๋ญวขากลับจะเอากระเป๋าพับออกมาใช้

เพื่อน ๆ แต่ละคนนี่เอากระเป๋ามาใหญ่มากกกกก ของพี่ซุใหญ่สุด ปั๊บกับพี่ซุลากกระเป๋าขึ้นเครื่องด้วยคนละใบ ๕๕ คราวหน้าทำมั่ง ๆ (ปัญหาคือทั้งบ้านฉันก็มีกระเป๋าแค่นี้แหล่ะนะ)

พอกลับมาเขียนเป็นภาษาไทยแล้วลายมือเน่าลง เพราะต้องเขียนภาษาอังกฤษตลอดเวลา Lecture ตอนปี ๑ ฉันยังไทยบ้างอังกฤษบ้าง แต่พอมาปี ๓ จดอังกฤษล้วนเลย คือเป็นไปเองอ่ะ แสดงว่าอังกฤษฉันพัฒนาใช่ไหม (ไทยง่อยลง)

เข้ามานั่งรอใน Gate ก็ไปเข้าห้องน้ำแปรงฟันแล้วก็นั่งเขียนบันทึก พี่ซุก็เขียน แต่เสร็จก่อนฉัน วันนี้ฉันเวิ่นเยอะเกิน ๕๕๕๕ ออกทะเล

เครื่องเริ่มเคลื่อนแล้วอ่ะ เดี๋ยวเขาคงจะดับไฟนอน ตี ๒ ละ ณ จุด ๆ นี้ ฉันควรจะนอนใช่มะ เดี๋ญวพรุ่งนี้จะเดินเที่ยวไม่ไหว ๕๕๕ ราตรีสวัสดิ์



Create Date : 15 พฤษภาคม 2559
Last Update : 15 พฤษภาคม 2559 9:25:30 น.
Counter : 210 Pageviews.

0 comment

BlogGang Popular Award#17



Kurobina
Location :
อุบลราชธานี  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



ยินดีที่ได้รู้จัก หวังว่าเราจะได้ทำดีต่อกัน

ขอสงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 ห้ามมิให้ผู้ใด ทำซ้ำ คัดลอก ดัดแปลง แก้ไข หรือเผยแพร่ ไม่ว่าจะเป็นส่วนหนึ่งส่วนใดหรือทั้งหมดใน Blog นี้ ทั้งโดยเผยแพร่ไม่ว่าจะเป็นการส่วนตัวหรือเชิงพาณิชย์โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษร มิฉะนั้นจะถูกดำเนินคดีตามที่กฎหมายบัญญัติไว้สูงสุด
Motivation and Habits are keys to success.
  •  Bloggang.com