All Blog
ได้คอมคืน




  อังคาร ๒๔ พฤษภาคม ๒๕๕๙

หลังจากที่ฉันมาบ่นว่าทำคอมหายเมื่อวานนี้ ฉันก็อ่านนิยาย แล้วก็เข้านอนตามปกติ ก่อนนอนก็กินน้ำผึ้งผสมมะนาวให้มันคลายอาการเจ็บคอ

ตอนกลางคืนฝันว่า ฉันไปถามร้านขายยาที่ไปซื้อของ แล้วก็ได้คอมคืนมา

ฉันไม่คิดว่าฉันจะลืมไว้ที่ร้านขายยาเลย เพราะว่าอยู่ที่นั่นแค่แป๊บเดียว ตอนเช้าตื่นมานี่ก็ทำใจแล้ว ถอนเงินมาเตรียมไปซื้อเครื่องใหม่เรียบร้อย แต่ก่อนไปซื้อเครื่องใหม่ลองแวะไปถามร้านขายยาดูก็ไม่เสียหาย

ปรากฏว่าเจอจริง ๆ ด้วย ดีใจมาก ๆ ๆ 

ตอนบ่ายฉันก็ไปร้องคาราโอเกะกับแพรกับไบรท์ตามที่นัดกันไว้เมื่อวาน แพรจะไปฝึกงานที่โต๊ตโตริ (เมืองที่ญี่ปุ่น) ส่วนไบรท์ก็จะกลับพิษณุโลกแล้ว ถ้าไม่ใช่ว่าจะไม่ได้เจอสองคนนี้อีกนานฉันคงไม่ไปหรอก เพราะว่าทั้งเจ็บคอ ทั้งไม่มีอะไรอยากร้อง

แต่วันนี้สนุกมากเลยแหล่ะ เพราะว่าทั้งสองคนนี่ร้องเพลงโบราณนานนมมาก เพลงอนิเมะยุคประถมงี้ โดเรมีงี้ หรือบางเรื่องฉันก็ไม่รู้จัก (พวกการ์ตูนยุคเซนต์เซย่า ปล่อยพลัง กันดั้ม ฯลฯ) ฉันก็เลยร้องเพลงชาแมนคิง แล้วก็ค้นพบว่ามันมีเพลงโปรดฉันด้วย!! เคยไปร้องร้านที่ญี่ปุ่นแล้วมันไม่มีไง แต่เอ็มวีนี่ไม่ได้เกี่ยวกับเพลงเล้ยยย แถมน่ากลัวอีกต่างหาก

เพลงที่ฉันร้องคือ Tamashii Kasanete เพลงจบ ๓ ของชาแมนคิงภาคอนิเมะ ฉันไม่ประทับใจตอนจบเลยไม่ว่าจะในมังงะหรืออนิเมะ แล้วก็ไม่ได้ตามอ่านเรื่องลูกด้วย ฉันว่าเขาวางพล็อตไม่ดีเลย แต่เรื่องที่ฉันรักโยมาก ๆ ก็เป็นความจริง และหลังจากนั้นฉันก็ไม่เคยหลงไหลตัวละครอะไรเท่านั้นอีกเลย



อาซากุระ โย นี่จะถือว่าเป็นรักแรกของฉันในวงการ 2D ก็ว่าได้ คือตอนนั้นอยู่ ป.๖ เอง อายุ ๑๒ เขาถึงว่าเด็กนี่ชักจูงง่ายมั้ง ตอนนั้นคือรักมากกกกก แบบหลับตาก็เห็นแต่หน้าโย แล้วก็นั่งเขียนชื่อโยได้ทั้งวัน วาดรูป ปริ้นรูปมาระบายสี ทำเว็บไซต์ ทำเว็บบอร์ด ฯลฯ โอ้ยยย ทุกอย่างที่ทำได้อ่ะ โคตรรัก

แต่พอถึงตอนหลัง ๆ ก็เริ่มจะไม่ชอบละ รู้สึกเนื้อเรื่องมันออกทะเล แต่ฉันรักโยมาก ๆ เลยนะ ถึงแม้ว่ามันจะมีคู่หมั้นไปแล้วก็ตาม และฉันก็ชอบแอนนาด้วย เพราะนางก็รักโยจริง ๆ แล้วยังแข็งแกร่งมาก ๆ ด้วย 

คือฉันชอบโยมาก ๆ ก็จริง แต่ไม่เคยคิดจะแย่งแอนนาไปจากโยเลย สมัยนั้นยังแต่งฟิควาดโดคู่นี้ด้วยซ้ำ คือเห็นแล้วฟินมีความสุข

อาจจะเป็นตอนนั้นก็ได้ที่ทำให้ฉันคิดว่าความรักไม่ใช่การครอบครอง การที่เรารักใครสักคนเราต้องพยายามทำให้เค้ามีความสุข ไม่ว่าเค้าจะชอบเราหรือไม่ ไม่ว่าเค้าจะมีตัวตนหรือไม่ ฉันถึงได้เชียร์โยกับแอนนา ไม่ได้คิดว่าแอนนาเป็นตัวแทนของตัวเองด้วยนะ

จริง ๆ ก็ชอบฮาโอด้วยแหล่ะ แต่ออกแนวสงสารมากกว่า เพราะอดีตมันเศร้าเกินไป แต่มันก็ไม่ได้โตขึ้นมาโรคจิตหรืออะไรนะ (สมัยนี้เห็นนิยายหรือการ์ตูนแนวโรคจิตเยอะขึ้นอ่ะนะ หรือตอนเด็ก ๆ ไม่สังเกตเองก็ไม่รู้) 

เออ ทำไมถึงชอบโย ฉันก็จำไม่ได้แล้วแฮะ ถ้าเจอไดอารี่สมัยป.๖ อาจจะมีเหตุผลบอกอยู่ก็ได้ 

พอออกจาก My porch ฉันก็ไปฟิตเนตต่อ คือจริง ๆ จะมาสอนภาษาญี่ปุ่นแหล่ะ แต่บังเอิญว่านักเรียนยกเลิกอีกแล้ว (อ่ะ โอเค) ฉันก็เลยมานั่งเล่นในฟิตเนตซะเลย

จริง ๆ ฉันสร้าง Gantt chart วางแผนการอ่านภาษาญี่ปุ่นไว้ ต้องทำอย่างเยอะมากกกก แต่ฉันต้องรีบอ่านเรื่องโรงเรียนหมีให้จบแล้ววว ไม่งั้นมันจะเอาอีเว้นต์นี้ไป แล้วฉันก็จะไม่ได้รู้เรื่องโรงเรียนหมีอีกต่อไป ม่ายยยยยย เพื่อนบอกว่าเนื้อเรื่องโรงเรียนหมีสนุกกกกก ฉันอยากรู้มากมาย

ตอนนี้อ่านไปสองสามตอนละ กำลังแนะนำตัวละครอยู่ ๕๕๕







Create Date : 27 พฤษภาคม 2559
Last Update : 27 พฤษภาคม 2559 23:47:03 น.
Counter : 92 Pageviews.

1 comments
  
ดีใจด้วยนะคะที่ได้โน้ตบุ๊คคืน
โดย: ไลยเลศ (สมาชิกหมายเลข 3026015 ) วันที่: 28 พฤษภาคม 2559 เวลา:13:57:27 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

Kurobina
Location :
อุบลราชธานี  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



ยินดีที่ได้รู้จัก หวังว่าเราจะได้ทำดีต่อกัน

ขอสงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 ห้ามมิให้ผู้ใด ทำซ้ำ คัดลอก ดัดแปลง แก้ไข หรือเผยแพร่ ไม่ว่าจะเป็นส่วนหนึ่งส่วนใดหรือทั้งหมดใน Blog นี้ ทั้งโดยเผยแพร่ไม่ว่าจะเป็นการส่วนตัวหรือเชิงพาณิชย์โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษร มิฉะนั้นจะถูกดำเนินคดีตามที่กฎหมายบัญญัติไว้สูงสุด
Motivation and Habits are keys to success.
  •  Bloggang.com