All Blog
พูดกับเพื่อนไม่ดีไปซะแล้ว...


พฤหัส ๒๑ เมษายน ๒๕๕๙

วันนี้ตื่นแปดโมงเช้า

ความจริงมี Open House ของบริษัทที่ฉันได้งาน(PwC) แต่ฉันตื่นมาก็เวลานัดพอดี บวกกับทั้งเพื่อนสนิท(กี้) และน้องสาว(เฟิร์น) ก็ไม่มีใครไปสักคน ฉันก็เลยไม่ไปด้วยเลย

ความจริงเครียดมาตั้งแต่เมื่อวานแล้วว่าไม่ค่อยได้อ่านหนังสือเลย ถ้าสอบตกทำไงวะ สอบตกนี่เรียนซ้ำชั้นเลยนะ คงเป็นความเศร้าสุดแสนจะบรรยายมาก (เพราะฉันไม่ค่อยชอบเรียนเท่าไหร่ ชอบทำกิจกรรมมากกว่า)

ตอนเช้าฉันเลยไปฟิตเนต มันครบรอบต้องจ่ายค่าฟิตเนตพอดี ความจริงตอนสมัครก็ให้เขาหักบัตรเครดิตแหล่ะ แต่ฉันไปยกเลิกบัตรเครดิตเพราะมีปัญหานิดหน่อย ฉันก็เลยต้องเข้าไปจ่ายเงินสดทุกเดือนแทน

ไปถึงฉันก็ได้อ่านหนังสือหนึ่งชม.รอห้องโยคะ แล้วก็เข้าไปเล่นโยคะร้อน ไม่ได้เล่นนานมากประมาณสองสามอาทิตย์ได้ ไม่ว่างมาเล่นเลย พอได้ออกกำลังกายแล้วรู้สึกดีชะมัด

พอออกกำลังเสร็จกี้ก็โทรมาถามว่าวันนี้อ่านหนังสือที่ไหน ก็เลยนัดไปอ่านด้วยกันที่ห้องสมุดมารวยตลาดหลักทรัพย์ แล้วฉันก็ชวนเจนมาอีกคน แล้วเจนก็ชวนอ๋อมา

ความจริงตอนนี้เจนกำลังมีปัญหากับเพื่อนในกลุ่มอีกคนชื่อเหมยลี่ เจนกับเหมยลี่เป็นเพื่อนที่สนิทกันมากตอนปีหนึ่งปีสอง (ซึ่งฉันก็ไม่ได้อยู่ด้วย เพราะฉันเป็นรุ่นพี่พวกนางปีนึง) เฟิร์นน้องสาวฉันก็สนิทกับทั้งสองคน

แต่ตอนนี้เจนกับเหมยลี่ทะเลาะกัน จนเลิกคบกันเลย ไม่คุยกันเลย เฟิร์นซึ่งเป็นคนกลางก็เลยลำบากใจมาก เพราะเฟิร์นชอบเพื่อนทั้งสองคน

ส่วนกี้เห็นเฟิร์นเครียดกี้ก็เป็นห่วง กี้บอกว่าเฟิร์นมักจะเป็นคนคิดมาก

วันนี้ฉันก็นั่งอ่านหนังสือกับกี้ เจน อ๋อ ทั้งบ่ายเลย ก็คุยเล่นกันบ้าง แล้วเจนก็เรียกอ๋อว่าอ้วน อ้วน ฉันซึ่งเป็นแฟนคลับอ๋อก็เลยแซวเจนว่าทำไมชอบพูดให้เพื่อนเสียความมั่นใจ

"ก็พูดแบบนี้มานานแล้ว" เจนบอก "แต่ก็ไม่ค่อยมีใครสนใจ"

"ก็เลยต้องเรียกร้องความสนใจด้วยการทำลายความมั่นใจเพื่อนเหรอ" ฉันถาม แล้วก็ขำกัน

ทีนี้พอฉันออกไปกินข้าวเย็นกับกี้ กี้บอกว่าที่ฉันพูดแบบนั้นกับเจนมันแรงมากเลยนะ คือไม่คิดว่าพี่ฟ้าดูเป็นคนไม่อะไรกับใครจะสามารถด่าได้นิ่ม ๆ ขนาดนี้

อ้าววว ฉันไม่ได้ตั้งใจ ที่พูดไปไม่ได้คิดอะไรจริง ๆ ฉันก็เลยกลัวเจนจะเสียใจ เลยไลน์ไปขอโทษ ซึ่งนางก็แบบ อ้าวว ฟ้าว่าเราตอนไหน นึกไม่ออก จำไม่ได้ 

โอเค อย่างน้อยเราก็ไม่ได้ทำให้เจนเสียใจอ่ะนะ ฮืออ ๆ ๆ ๆ พูดอะไรไม่คิดเลย ดีนะที่เจนไม่คิดมาก (หรือแอบเอาไปคิดแต่ไม่บอกเราก็ไม่รู้นะ)

ฉันเอาเรื่องนี้ไปปรึกษาเฟิร์น เฟิร์นก็บอกว่าแรงมากนะฟ้า นี่ถ้าเราโดนว่าแบบนี้เราร้องไห้เลย (เฮ้ย เว่อร์)

ตอนเย็นฉันก็ไปซ้อมคอรัส ไปสายอีกตามเคย ทำไมฉันต้องมาถึงตอน Vocalize เกือบเสร็จแล้วทุกที เซ็งตัวเอง

ปั๊บก็เลยเรียกฉันไปโวตัวต่อตัวอีกแล้ว ทำให้ฉันรู้สึกว่าตัวเองถ่วงวงยังไงไม่รู้ แบบแทนที่จะได้ซ้อมเพลง ปั๊บกลับให้ทุกคนไปพักแล้วมาวอร์มเสียงให้ฉันเนี่ย รู้สึกผิดมาก (แต่ฉันจะไม่แก้ตัว เพราะไม่รีบมาให้ทันเองจริง ๆ นั่นแหล่ะ ไม่งั้นคงไม่ไปกินข้าวกับกี้)

ปั๊บคงเห็นฉันร้องแย่จริง ๆ ก็เลยต้องเรียกติว นี่ครั้งที่สองแล้วนะที่ปั๊บเรียกฉันไปปรับเสียง จริง ๆ ก็ดีใจที่คอนดัคมาให้ความสนใจ เพราะถ้าฉันติดร้องคอมันจะปวดคอเวลาร้องไปสักพัก (ซึ่งมันก็เกิดขึ้นบ่อย ๆ เพราะฉันชอบร้องคอโดยไม่รู้ตัว นึกว่าตัวเองดึงเสียงจากท้องแล้วแต่มันก็คอทุกที เพราะบางทีร้องในวงแล้วมันไม่ได้ฟังเสียงตัวเองเต็มที่ ก็เลยไม่รู้ว่าตัวเองร้องยังไงอยู่ พอรู้ตัวอีกทีก็ปวดคอไปแล้ว)

จริง ๆ ตั้งแต่กลับมาจากญี่ปุ่นฉันก็ร้องเพลงแฟลทตลอดเลยนะ (แฟลทคือร้องต่ำกว่าที่ควรจะเป็นไปหน่อย) ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน วันก่อนที่มีพี่คอนดัคเตอร์คนเก่าที่เก่งมาก ๆ มานั่งฟัง เขาก็ทักว่าฉันร้องแฟลทเหมือนกัน แต่ฉันก็ไม่รู้ว่าจะแก้ยังไง แฟลทมันก็เกิดได้จากหลายอย่างนะ อาจจะเครียด หรือนอนไม่พอ หรือแรงไม่ถึง เป็นอะไรก็ได้ทั้งนั้น (ในกรณีฉันนี่น่าจะขี้เกียจใช้แรง หรือแรงหมด)

วันนี้ก็เป็นการซ้อมในวงเราครั้งสุดท้ายแล้ว พรุ่งนี้ก็ซ้อมใหญ่ มะรืนก็วันคอนเสิร์ตแล้ว ปั๊บยังเครียดอยู่มาก เพราะนักร้องร้องไม่ได้มาตรฐานของวงเลย (ปกติ CU chorus จะวินัยการซ้อมดีกว่านี้ คุณภาพดีกว่านี้เยอะ แต่งานนี้คือด้อยค่าแทบทุกอย่าง)

ฉันเองก็ไม่มีสิทธิ์ไปว่าใครหรอก เพราะฉันเองยังมาไม่ค่อยทันซ้อมพาร์ทเลย เอ้อระเหยบ้าง ติดเรียนบ้าง วันเสาร์ก็ไม่ได้มาเลยเพราะติดเรียนภาษาญี่ปุ่นที่วาเซดะ

อันที่จริงเสาร์นี้วาเซดะเปิดคอร์สแหล่ะ แต่ฉันโดดไปทำคอนเสิร์ต CKT

พอซ้อมเสร็จก็มีลองเสื้ออีกแล้ว แต่ฉันลองไปแล้วเมื่อวาน วันนี้มีชุดใหม่มาอีกเซ็ทสำหรับคนที่ใส่ตัวเมื่อวานไม่ได้ ซึ่งมันสวยกว่าชุดเมื่อวานมากกกกก โอ้ยย รู้งี้ฉันบอกน้องว่าใส่ไม่ได้ก็ดี ๕๕๕ แต่ก็ช่างเถอะ

ยิ้ม(คนจัดการเรื่องชุด)ก็ส่งชุดให้ฉันเอากลับบ้าน ชุดออกงานรอบนี้เป็นเดรสสีขาวแขนกุด ข้างหน้าเป็นกระโปรงสั้น ข้างหลังเป็นกระโปรงยาว พี่ปิ่นโตมาเห็นก็บอกว่าเออ ใครออกแบบนะ ชุดแนวดี 

พี่ปิ่นโตเป็นรุ่นพี่ที่ชมรมที่อยู่ชมรมมานานมาก ๆ จบไปแล้วหลายปี แต่ก็ยังแวะเวียนมาอยู่เรื่อย ๆ 

วันนี้ฉันก็ติดรถพี่ปิ่นโตไปหาเฟิร์นที่ห้องสมุดคณะแพทย์ เฟิร์นไปอ่านหนังสือกับอาอี้ที่นั่น อาอี้เรียนแพทย์จุฬาฯอยู่ปี ๓ เป็นรุ่นน้องที่สนิทกับเฟิร์น (ถึงขั้นมานอนค้างที่บ้าน จริง ๆ ฉันก็เริ่มสนิทกับอี้ตอนอี้มานอนค้างที่บ้านนี่แหล่ะ)

ฉันก็ติวหนังสือสอบกับเฟิร์นที่ห้องสมุดคณะแพทย์ อันที่จริงมันเป็นร้านกาแฟติดกับห้องสมุดน่ะ ชื่ออะไรไม่รู้จำไม่ได้ ฉันก็สั่งน้ำปั่นสตอเบอรี่เฟรปเป้มาแก้วนึง คิดผิดมาก หวานเกินไปอย่างแรง

พอสี่ทุ่มฉันกับเฟิร์นก็เดินไปขึ้น MRT กลับบ้าน แต่ฉันต้องไปแวะเอาเสื้อผ้าที่ฝากไว้ฟิตเนตก่อน จริง ๆ วันนี้ฉํนเอาเสื้อผ้ามาไม่เยอะนะ น่าจะแบกไปชมรมด้วย ไม่น่าทิ้งไว้ฟิตเนตเลย ก็เลยต้องลำบากกลับไปเอาอีก เฮ้อ

พอถึงบ้านฉันก็หมดอารมณ์อ่านหนังสือหรือทำอะไรมีสาระ ฉันก็เลยนั่งเล่นชิโรเนโกะโปรเจ็ค (เกมที่ฉันติดอยู่ตอนนี้) นี่ฉันนั่งเล่นจนอัพความสัมพันธ์ของยัยหนูเต็มร้อยแล้วนะเนี่ย (มารุ ฉันชอบเล่นมารุ) แล้วฉันก็เอาทสึคิมิไปเก็บรูนเพื่อมาอัพมารุ และก็เก็บเพชรไปหยอดอาวุธให้ทสีคิมิ แต่จนแล้วจนรอดคธาของทสีคิมิก็ไม่มาหาฉัน ฮืออออ

นี่เล่นเกมหนักกว่าอ่านหนังสือเรียนอยู่นะเนี่ย ถ้าได้ F ขึ้นมาแกขำไม่ออกนะเว้ยยยย

เครียด



Create Date : 22 เมษายน 2559
Last Update : 22 เมษายน 2559 1:21:23 น.
Counter : 261 Pageviews.

0 comments
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

Kurobina
Location :
อุบลราชธานี  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



ยินดีที่ได้รู้จัก หวังว่าเราจะได้ทำดีต่อกัน

ขอสงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 ห้ามมิให้ผู้ใด ทำซ้ำ คัดลอก ดัดแปลง แก้ไข หรือเผยแพร่ ไม่ว่าจะเป็นส่วนหนึ่งส่วนใดหรือทั้งหมดใน Blog นี้ ทั้งโดยเผยแพร่ไม่ว่าจะเป็นการส่วนตัวหรือเชิงพาณิชย์โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษร มิฉะนั้นจะถูกดำเนินคดีตามที่กฎหมายบัญญัติไว้สูงสุด
Motivation and Habits are keys to success.
  •  Bloggang.com