’80s เด็กยุคน้า เขาบ้าอะไรกัน!? : The INTRO


ย้อนรอยเด็กยุค ‘80s

สวัสดีและยินดีต้อนรับผู้หลงที่หลงทางทุกท่านสู่บล็อกส่วนตัวของผมนะครับ (เชื่อว่าร้อยละ 99 แค่ “ลองกดลิงค์” กันเล่นๆ มากกว่าตั้งใจเข้ามาอ่านจริงจังแต่อย่างไรก็ตาม ขอขอบพระคุณทุกท่านเป็นอย่างสูงที่แวะมาเยือนถึงที่) เนื่องจากเป็นการพบหน้ากันครั้งแรกผมคงไม่รีบร้อนยัดเยียดเนื้อหาที่อยากจะเขียนให้อ่านกันตั้งแต่ต้น ไม่อย่างงั้นมันก็จะเหมือนกับการที่เราพบเจอใครไม่รู้กลางถนนหนทางแล้วก็พ่นเพ้อเรื่องความหลังฝังใจทั้งหลายอกหักครั้งแรก ตีหม้อครั้งสุดท้าย เรื่องขายขี้หน้า หรือกร่นด่าอดีตนายกให้ฟังแล้วคนผู้นั้นก็อาจจะมองเราอย่างอึนๆ ว่าเมิงเป็นบ้าอะไรของเมิง (ดีไม่ดีอาจเกิดดราม่ากันตั้งแต่บล็อกแรก)ฉะนั้นเราคงต้องทำความรู้จักกันก่อนว่าผมเป็นใคร จะเขียนเรื่องราวเกี่ยวกับอะไร เจอกันได้ที่ไหนแล้วจะเขียนต่อเมื่อไหร่ถ้าอ่านแล้วมันบังเอิญโดนใจซะงั้น


            ผมเป็นชายหนุ่มไม่โสดครับสาวๆ ไม่ต้องส่งเบอร์โทรมาหลังไมค์ให้เสียเวลา แม้ผมจะหล่อ รวย และบุหรี่ไม่สูบเหล้าไม่กินก็ตาม(และเป็นคนขี้โม้อีกด้วย หึๆ) เพราะผมเสพติดคุณแฟนสุดสวยที่ควรค่าแก่การเคารพบูชาของผมคนเดียวเท่านั้น(เผื่อหล่อนจะบังเอิญเข้ามาอ่านด้วย ขอติดกันชนไว้กันตายหน่อย) พื้นเพเป็นเด็กภาคเหนือตอนบนบ้านค่อนข้างจะบ้านนอก แต่มีโอกาสได้เรียนโรงเรียนในเมืองตลอดช่วงประถมและมัธยมและจบชั้นป.ตรีที่กรุงเทพฯ ปัจจุบันอายุ 30 ฝ่าๆ ขออนุญาตปัดเศษลงแม้ว่าเศษของผมมันจะเกินห้าเผื่อจะทำให้ดูแก่น้อยลงอีกนิด ทำงานด้านค้าขาย รายได้ขึ้นๆ ลงๆ บ้าการ์ตูนหนัง ของเรโทร และฟุตบอลเป็นชีวิตจิตใจ

จริงๆแล้วผมคิดจะเขียนบล็อกมานานแล้วล่ะ แต่ยังมึนๆ กับธีมเนื้อหาว่าจะเขียนเรื่องอะไรเพื่อเรียกแขกเข้าร้านดีเพราะชีวิตตัวเองก็ใช่ว่าจะมีอะไรน่าสนใจมากมายนัก เล่าไปก็ชวนลิงหลับเปล่าๆทว่าด้วยความเป็นคนที่คลั่งไคล้การ์ตูน หนังและของแนวเก่าๆ เรโทรๆ หลังจากนอนเอาเท้าก่ายหน้าผากไปหลายรอบจนแฟนถามว่าทำไมเล่นโยคะอยู่ท่าเดียวล่ะคะท่าน? ก็เลยรีบสรุปธีมหลักของบล็อกออกมาจนได้ก่อนเส้นจะยึดและคุณเธอจะเหวี่ยงนั่นคือที่มาของ “ ’80s เด็กยุคน้า เขาบ้าอะไรกัน!?” 


เห็นพาดหัวแล้วหลายๆ คนก็อาจจะอยากเบือนหน้าหนีเรื่องอย่างนี้คนเค้าออกพ็อคเก็ตบุ๊คกันให้เกลื่อนแผงหรือเรียกอากู๋กับน้าวิกิมาล้อมวงโจ้เหล้าก็เป็นกูรูได้แล้วแต่ช้าก่อน...! จริงอยู่ถ้าอยากรู้เรื่องของเล่นเก่ายุคคุณพ่อการละเล่นรุ่นคุณลุง ไอเทมฮิตสมัยคุณน้า การ์ตูนดังรุ่นคุณอา หรือว่าอะไรแนวๆ ยุคมามี้ก็ท่องเว็บหรืออ่านหนังสือกรุของเล่นเก่าก็ได้แต่ที่ผมจะเขียนมันไม่ใช่ ผมจะไม่เวิ่นเว้อว่าสิ่งนั้นมันคืออะไร หน้าตาเป็นแบบไหนหรือมีกฎกติกาสากลอย่างไร แต่ผมจะเล่าถึงบรรยากาศ ความรู้สึกและประสบการณ์ต่างๆ ที่ได้จากการเสพพวกมันต่างหากโดยจะเน้นช่วงเวลาของยุค ‘80s ทั้งหมดจนถึงปี 1994 (ปี พ.ศ.2537) เป็นหลัก เนื่องจากปี 1994 นี้ผมถือว่าเป็นปีที่มีการเปลี่ยนแปลงหลายๆอย่างที่ทำให้การสันทนาการของเด็กไทยไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป เช่นการเข้ามาของระบบลิขสิทธิ์หนังสือการ์ตูนหรือการกำเนิดของเครื่องเกมส์Play Station เป็นต้น ซึ่งผมถือว่าเด็กที่เติบโตมาหลังปีนี้จะเป็นเด็กคนละเจน(generation) กับพวกผมแล้ว 


เชื่อว่าเรื่องราวที่ผมจะเล่าถึงพวกนี้น่าจะหาจากน้าวิกิหรืออากู๋ไม่ได้แน่ๆมันต้องผ่านมาจากความทรงจำในสมองส่วนซีรีเบลลั่มของคนที่เคยสัมผัสมันมาเท่านั้น รับรองว่าพวกเขาจะต้องแปลกใจว่าของง้องแง้งพวกนั้นมันเล่นได้จริงเหรอมันสร้างความสนุกได้ปานนั้นเชียว แหงสิ! เพราะเด็กน้อยทุกวันนี้มัน จิ้ม รูด ปาดแท็บเล็ตรึมือถือได้ก่อนจะจับขวดนมเป็นซะอีกจะมีใครรู้จักไปได้ยังไง เชื่อเหอะ เมื่อก่อนน่ะ ก้อนหินหนึ่งกองรึหนังยางแค่หนึ่งเส้นก็เล่นกันได้ทั้งหมู่บ้านนะฮับน้องๆ


ผมตั้งใจว่าจะเขียนบล็อกให้ได้ทุกสัปดาห์ซึ่งเชื่อว่าพออ่านถึงตรงนี้บรรดาพี่น้องที่เคารพรักคงยิ้มอยู่ที่มุมปากพลางคิดในใจว่า“เมิงทำไม่ได้หรอกตรูผ่านมันมาแล้ว” หึๆ ก็จริงครับ ผมเองก็เคยถามรุ่นพี่บล็อกเกอร์หลายๆ ท่าน เขาบอกว่าไม่ต้องไปกำหนดเวลาเขียนหรอกเพราะเอาเข้าจริงๆมันติดโน่นติดนี่ตัลหลอด ชีวิตประจำวันมันไม่ได้ว่างเหมือนกันทุกอาทิตย์ไหนจะหาข้อมูล ถ่ายรูป ไปเที่ยว กินเหล้า หลีหญิง อัพเฟซ แชร์อินสตาแกรม เล่นไลน์ ทายเลขหวยอีกเดือนละ2 ครั้ง ฯลฯ บางทีล่อไปครึ่งปีอัพบล็อกซะครั้งนึงให้ชาวโลกรู้ว่ากรูยังมีชีวิตอยู่เป็นพอ 


ผมเองก็ไม่ค่อยมั่นใจกับความสม่ำเสมอของตัวเองพอๆ กับการหวังชัยชนะจากการแข่งของลิเวอร์พูลในแต่ละนัดแหละครับแต่เอาเป็นว่าจะพยายามทำให้ดีที่สุดก็แล้วกัน ถ้าเห็นหายหน้าหายตาไปนานๆ ก็ทวงถามกันได้(แต่ตอนนี้ขอให้มีคนอ่านสักคนสองคนก่อนก็พอ) ถ้าอ่านแล้วถูกใจหรือจะติชมหรือเพิ่มเติมข้อมูลอะไรก็ละเลงเม้นท์กันได้เต็มที่นะครับผมเชื่อว่ายังมีอะไรหลายๆ อย่างที่ผมยังไม่เคยรู้เพราะผมคงเขียนตามความทรงจำของผมเท่านั้นแม้จะเป็นของเล่นชิ้นเดียวกันแต่พอข้ามห้วยไปอีกจังหวัดหรืออีกภูมิภาค มันอาจจะเล่นไม่เหมือนกันก็ได้ดังนั้นใครใคร่ระบายก็ระบาย ใครใคร่เล่าก็เล่า ใครอยากเพ้ออะไรก็เพ้อออกมา แล้วเรามาร่วมกันรำลึกนึกย้อนความหลังอันแสนหวานให้เด็กยุค3G ขาดๆ เกินๆในวันนี้ได้รู้ถึงความขลังของ “ ’80s เด็กยุคน้าเขาบ้าอะไรกัน!? ” นะครับ





Create Date : 24 พฤศจิกายน 2556
Last Update : 24 พฤศจิกายน 2556 15:18:50 น.
Counter : 2451 Pageviews.

4 comments
  
อู๊ย~ ผ่านมาแล้วทั้งน้านนนนน

รูปลอกเอย...ตุ๊กตุ่นเอย...ตุ๊กตากระดาษเอย
(ถ้าเด็กผู้หญิงก็มีของเล่นหม้อข้าวหม้อแกงอันเล็ก ๆ อีก ^^)
Famicom, เกมกด, ลูกแก้ว, ลูกหิน, หนังยาง, ปืนฉีดน้ำ
แหม...น่าจะแถมปืนแก๊บด้วยนะเนี่ย :D

ของพวกนี้ยังพอพบเห็นได้บ้าง (ถ้ายังมีคนเก็บไว้)
แต่การเขียนจดหมายด้วยลายมือตัวเองหาได้ยากจริง ๆ
ผู้คนยุคนี้...เฝ้ารอคำตอบจากอินเทอร์เน็ตแค่ชั่วโมงเดียวยังแทบขาดใจ ^^"
นึกถึงสมัยก่อน...เขียนจดหมายไปหาทีมงานนิตยสาร
เพื่อเฝ้ารอคำตอบที่ลงในหนังสือ นานเป็นแรมเดือนยังรอได้ @_@
โดย: ทุเรียนกวน ป่วนรัก วันที่: 24 พฤศจิกายน 2556 เวลา:16:09:46 น.
  
ขอบคุณมากครับ คุณทุเรียนกวน ผมนึกว่าจะไม่มีใครมาเม้นท์ซะแล้ว กลัวบล็อกร้างน่ะครับ อิิๆ คุณน่าจะวัยใกล้เคียงกับผมนะ ถ้าเป็นรุ่นพี่ของเล่นจะเป็นอีกแบบนึง ถ้าเป็นรุ่นน้องก็จะกลายเป็นของเล่นไฟฟ้าซะเยอะ ถ้าผ่านมาหมดแบบนี้ ถือว่าน่าจะแก่พอๆ กัน

ผมมีของพวกนี้เก็บไว้บ้างครับ อย่างน้อยๆ 80% ของรูปที่ใช้ก็มาจากคลังแสงของผมเอง เสียดายเหมือนกันที่เก็บของไม่ดีบ้าง ไปเรียนต่อที่เมืองหลวงแล้วแม่แอบเอาไปทิ้งบ้าง เพื่อนยืมลืมบ้าง ไม่งั้นคงเป็นกองเป็นภูเขามากกว่านี้ครับ


จดหมายของเพื่อนทางจดหมายก็มีเยอะมากๆ แต่โดนเผาทิ้งหมดเช่นกัน เซ็งสุดๆ ค้นที่เหลือรอดมาได้แค่ปึกเดียว ทั้งๆ ที่จริงๆ แล้วมีเยอะขนาดใส่ลังเบียร์ได้เต็มเลย

หลังจากนี้จะรีวิวเรื่องพวกนี้เรื่อยๆ ครับ หากมีอะไรแนะนำ ติชม หรือเพิ่มเติมก็ยินดีเป็นอย่างยิ่งนะครับ

ขอบคุณมากครับ ^_^
โดย: madoka_lover IP: 114.109.24.66 วันที่: 26 พฤศจิกายน 2556 เวลา:5:46:14 น.
  
เห็นรูปของที่โพสต์แล้วตื้นตันมากครับ ของโปรดวัยเด็กทั้งนั้นเลย
เห็นปก the Zero แว่บๆ ทำให้นึกถึงว่า ตอนนั้นแต่ละปีมีประกวดออกแบบหัวหนังสือรายสัปดาห์ด้วย (แต่ตัวเองไม่ได้ส่ง55)
อัพบล็อคเรื่อยๆนะครับ จะแวะตามมาอ่าน
โดย: มาช้ายังดีกว่าไม่มา วันที่: 28 พฤศจิกายน 2556 เวลา:22:04:38 น.
  
จขบ. นี้เข้าร่วมขบวนการ "ดองบล็อกเรนเจอร์" ซะแล้ว
ไม่เป็นไร ๆ ขบวนการนี้มีพรรคพวกเยอะครับ ฮุฮุ
โดย: ทุเรียนกวน ป่วนรัก วันที่: 6 สิงหาคม 2557 เวลา:14:09:22 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

madoka_lover
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]