มายนัสไม่ได้เกลียด ไอ้ที่เกลียดกูนั่นน่ะวรางคณา
A : มึงไปทำอะไรให้บุ๋มเมียไอ้แจ้เขาเกลียดมึงน่ะ
คุกกี้ : คนเกลียดกู .....บุ๋ม? ไม่ใช่
A : แน่ะ! ทำไมไม่ใช่
คุกกี้ : คนที่เกลียดกูน่ะมันคือวรางคณาอยู่แล้ว และกรณีที่กูนำมาทำเป็นตัวละครบทบาทสมมติของกู มันไม่ได้ถูกรักหรือมันรักกู น้องเขามีแต่งงานและไปใช้ชีวิตที่ญี่ปุ่น คนที่เกลียดไม่ใช่บุ๋ม และไม่ใช่มายนัสเลย
A : อือ วรางคณาไม่เกิดใจสนิทสนมกับมึงได้ นี่กูเข้าใจ แต่ก็เห็นว่าเรื่องมายนัสมึงต้องเจอความไม่สมหวัง มึงรักเมียที่รักมึงไม่ดีกว่าเหรอ ทำไมต้องเพิ่มเมียน้อย?
คุกกี้ : มายนัส.....เมียน้อย? คิดว่ากูมีเมียอยู่แล้วแล้วหาเมียเพิ่ม....คิดว่ากูมีเมียจนมีเมียน้อยหรือกูเป็นผัวน้อยของมายนัสเขากันแน่ เอาให้แน่นะ?
A : .......เหี้ย มายนัสมีผัวและมีมึง..... และมึงก็กล้าหน้าด้านไปอยู่กับมายนัสแบบเป็นรองอะเนอะ ไม่กลัวปัญหาอะไรเขาเลย
คุกกี้ : เป้าหมายมายนัสนี่เธอกับหัวโต........
A : สักวันมายนัสจะแต่งกับเขาได้ มึงแค่สนิทสนม ถามจริง มึงรักน้องเขาจริงหรือเปล่า มายนัสเขาแอบมีแฟนอยู่แล้วต้องให้ข้อมูลคนอื่นว่าโสดเพื่อให้มึงมาจีบเพราะจอยของมึงหรือเปล่า และแฟนเขาก็พบปัญหามึงทิ้งเมียอย่างจอยจะมาเลือกสิ่งที่ด้อยค่ามากกว่าอย่างมายนัสของเขาน่ะ ซึ่ง โชคชะตานี้กลายเป็น.....หัวโตจะครอบครองมายนัสเขา ......
คุกกี้ : มึงคิดว่ามายนัสเกลียดกูงั้นเหรอ ? นั่นวรางคณา โอย ถ้ามายนัสมันเกลียดกูกูมีโอกาสต้องรู้สิ ทำไมมายนัสเกลียดกูแล้วกูต้องไม่รู้ เธอเขาสนิทสนมกับกูอยู่แล้ว
A : ถ้าค่าของมึงที่แพ้หัวโตแล้วมึงยังไปแพ้แฟนจริงของน้องเขา มึงไม่โดนแฟนเขาต่อยหรือน้องเขากับแฟนเขารำคาญเรื่องใส่ใจเธอด้วยตัวเองโดยไม่ใช่สเป็คเธอก็บุญโขแล้ว จริงๆเรื่องปานวาดน่ะ ไม่ได้สำคัญตรงแจ้
คุกกี้ : ปานวาดมันยังสำคัญตรงหัวโต เดี๋ยวกูจะเมาท์กับวรางคณาดู