สิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าคน

แปลงร่างเป็นซุปเปอร์สตาร์



ทุกคนล้วนต่างกัน ในวันที่ประเทศไทยมีประชากรราว 63 ล้านคน แต่สิ่งที่คุณเป็นกับความโดดเด่นภายใน-นอก(ที่ไม่เคยมีใครได้เห็นนอกจากคุณ) จะมีสักกี่คนมีโอกาสได้สัมผัส หากวันนี้คุณยังไม่ได้เป็น ‘ซุปเปอร์สตาร์’ ยอดมนุษย์ที่ใครๆ เฝ้าติดตามตลอดเวลา แม้กระทั่งตอนแปรงฟัน!

เชื่อไหมครับว่าการเป็นซุปเปอร์สตาร์นั้นไม่ยาก เพียงแต่ต้องเข้าใจหลักการของมันก่อน ว่าเริ่มต้นอย่างไร ด้วยวิธีการใด เพื่อจะปรับเปลี่ยนคุณจากดาวเคราะห์น้อยไร้แสง ให้กลายเป็นดวงตะวัน พลังแสงอาทิตย์ ซุปเปอร์สตาร์ จุดศูนย์รวมความสนใจของทุกคน

การเริ่มต้นไม่ยาก แต่หนทางก็เป็นสิ่งที่ต้องรอคอยการพิสูจน์ ถ้าพร้อม พบกันบรรทัดต่อไปในจุดเริ่มต้น

จุดเริ่มจากตัวตน สำรวจตัวเอง กับทรัพยากรที่มีในขณะปัจจุบัน ว่าคุณมีอะไรบ้าง มีมันหรือสร้างมันขึ้นมาได้อย่างไร ความรู้ ความพร้อม ความมุ่งมั่น เชื้อฟืนสำคัญ คุณมีมากน้อยแค่ไหน น้อยไม่เป็นไร เพราะมันสามารถพัฒนาปรับปรุงเพิ่มเติมกันได้ สำคัญตรงที่ว่าคุณต้องรู้ว่ามีอะไรบ้าง

ขั้นตอนต่อไปเมื่อรู้แล้ว ขอให้เปิดใจยอมรับว่า สิ่งที่มี คุณให้น้ำหนักกับสิ่งที่อยู่ ‘ภายใน’ หรือ ‘ภายนอก’ มากกว่ากัน (และเพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลาในการอ่านบทความนี้ ผมขอให้คุณลืมสิ่งที่อยู่ภายนอกไปก่อน) เพราะในหนทางการก้าวสู่ความเป็นซุปเปอร์สตาร์นั้น คุณจะต้องให้ความสำคัญกับสิ่งที่อยู่ภายในเป็นอันดับแรก!

สิ่งที่อยู่ภายใน จิตใต้สำนึก > ความคิด > คำพูด > พฤติกรรม > การกระทำ > ตัวคุณ > อนาคต > ?

เชื่อไหมว่า บางครั้งที่คุณมองไม่เห็นอนาคต สาเหตุเป็นเพียงเพราะคุณมองไม่เห็นสิ่งที่อยู่ภายในใจ ว่ามันคืออะไร มีรูปร่างหน้าตาแบบไหน

การเรียงลำดับจาก ในไปนอก มันจะทำให้การมองเห็นภาพชัดเจนขึ้น เพื่อให้ง่ายในการพัฒนาปรับปรุง เปลี่ยนแปลงตัวเอง จากโมเดลนี้คุณค้นพบอะไรภายใน ‘ใจ’ บ้าง เพราะมันเป็นส่วนสำคัญในการพัฒนา ก่อนจะก้าวข้ามไปในข้อต่อ ๆ ไป

จงซื่อสัตย์กับตัวเอง ยอมรับกับสิ่งที่สัมผัสได้ ภายใน > ดี-ไม่ดี

ดี-จิตใต้สำนึกดี > ความคิดดี > คำพูดดี > พฤติกรรมดี > การกระทำดี > ตัวคุณดี > อนาคตดี > ซุปเปอร์สตาร์

ไม่ดี-จิตใต้สำนึกไม่ดี > ความคิดไม่ดี > คำพูดไม่ดี > พฤติกรรมไม่ดี > การกระทำไม่ดี > อนาคตไม่ดี > ดาวเคราะห์

จุดเริ่มต้นมันอยู่ข้างใน หากเข้าใจ ปรับตัวเองให้ได้ มันไม่ยากแต่ก็ไม่ง่าย จุดนี้คุณไม่สามารถโกหกตัวเองได้ ว่าฉันเป็นคนดี ฉันคือซุปเปอร์สตาร์ ทั้งที่ความจริงแล้ว ภายในใจมันกลับบอกตรงกันข้าม ไม่ต่างจากการหลอกตัวเองไปวันๆ

ปรับตัว-ใจให้ได้ แล้วเรื่องดีๆ ก็จะค่อยๆ ถ่ายทอดออกจากตัวเรา ประกายซุปเปอร์สตาร์ก็ค่อยๆ ระยิบระยับออกมา แล้วแรงดึงดูดผู้คนให้เริ่มสนใจ อยากรู้จักคุณ ก็จะค่อยๆ ทวีความรุนแรงเพิ่มมากขึ้นทุกขณะ

เมื่อแสงค่อยๆ เปล่งประกาย การยอมรับเกิดขึ้นในความเงียบ แรงดึงดูดค่อยๆ สะสมดาวบริวารให้หมุนวนเวียนรอบๆ ตัวมากขึ้นทุกขณะ ไม่มีการบังคับให้วนเวียน เฝ้าดู ทุกอย่างเกิดขึ้น แล้วถูกปล่อยให้เป็นไปตามธรรมชาติ การสัมผัสเต็มไปด้วยความยอมรับ วันหนึ่งคุณก็ได้แปลงร่างเป็นซุปเปอร์สตาร์จากลำแสงที่เปล่งปลั่งออกมาจากภายใน

วันนี้คุณได้กลายเป็นซุปเปอร์สตาร์ในชีวิตจริง จับต้องได้ อย่าง บี้ เดอะสตาร์ คริสเตียนโน โรนัลโด้ เลดี้กาก้า ฯลฯ

มีแสงสว่างในตัวเอง มีความสุข มีความหมายในการมีชีวิต ดำรงอยู่ได้ด้วยตนเอง พร้อมเปล่งประกาย เพื่อให้ความสุข ความอบอุ่นแก่คนรอบข้างได้

หากคุณเข้าใจความหมาย คำว่าซุปเปอร์สตาร์ก็อยู่ไม่ไกลเกินจริง และวันหนึ่ง เมื่อคุณทำสำเร็จ ได้เป็นซุปเปอร์สตาร์สมใจ ขอให้ทำหน้าที่นั้นให้ดีที่สุด ไม่ใช่เพื่อตัวคุณเอง แต่เพื่อผู้คนที่อยู่รอบๆ ตัวคุณ ที่รักคุณ

เมื่อคุณทำได้ แปลงร่างเป็นซุปเปอร์สตาร์ได้สำเร็จ คุณจะค้นพบทฤษฏีใหม่ๆ ว่า การเป็นซุปเปอร์สตาร์นั้นไม่ยาก แต่การที่จะรักษาความเป็นซุปเปอร์สตาร์ให้ยาวนานตลอดไป มันเป็นเรื่องไม่ง่ายเลย*




 

Create Date : 01 ตุลาคม 2553   
Last Update : 1 ตุลาคม 2553 9:53:52 น.   
Counter : 1458 Pageviews.  

AF7 หนทางยังอีกยาวไกล

ได้ดู AF7
ปีนี้กระแสค่อนข้างแรงกว่าปีก่อน ๆ
แต่เป็นกระแสที่ไม่ค่อยดีเท่าไร
ตั้งแต่ มาร์ค v11

ไม่อยากแสดงความคิดเห็นอะไรมาก
กลัวว่าเดี๋ยวบทความนี้จะถูกการเมืองเข้ามาแทรกแซงอีก
ถ้าอย่างนั้นทำตัวเงียบ ๆ รอให้ พรก. ฉุกเฉินยกเลิกไปก่อนดีกว่า!

มีประเด็นหนึ่งที่เห็นแล้วอยากจะยกขึ้นมาพูดถึง คือการคัดเลือก
เด็กที่มีอายุ 15-25 ปีเข้ามาในบ้านปีนี้ (ปีก่อนๆ 18-25) ซึ่งทำให้ปีนี้
มีเด็กอาุยุ 15 ปี เข้ามาใ้ช้ชีวิตในบ้านให้ดู และเช่นกันพฤติกรรมหลาย ๆ อย่าง
รวมถึงการขึ้นแสดงบนเวที ทำให้เราได้มองเห็นวุฒิภาวะของน้อง ๆ AF ที่เข้าร่วม

สำหรับประเด็นที่อยากจะพูดก็คือ เด็กเหล่านั้นทำให้นึกย้อนไปถึงตอนอายุเท่านั้น
(อายุ15) เห็นตัวเองที่ยังคิด ยังทำอะไรแบบเด็ก ๆ ซึ่งไม่มีโอกาสได้เปิดมากเท่าสมัยนี้

จำได้ว่าตอนนั้น รายการประกวด Top Star กำลังโด่งดัง ผมก็ได้มีโอกาสเข้าไป
ร่วมออกรายการนี้ โดยการเต้นกับเพื่อน ๆ ซึ่งกิจกรรมนั้นก็เป็นอะไรที่น่าจดจำดี


ซึ่งในตอนนั้นด้วยวุฒิภาวะของตัวเองก็ถือว่ายังเด็ก ไม่มีความเก่งกาจอะไร มีแต่ความอยาก อยากจะทำในสิ่งที่ตัวเองชอบ และผลออกมาก็คือผ่านแต่รอบคัดเลือก พอถึงรอบออกทีวีก็ตกรอบแรก ซึ่งก็เสียใจบ้าง แต่มองย้อนดูอีกทีนั้น ผลงานเราก็ไม่ได้ดีกว่าผู้ที่ชนะเราไปเลย

ตัวเองตอนนี้ มองกลับไปภาพวันนั้น นึกเสียดายตัวเองว่าเราน่าจะทำได้ดีกว่านี้ ในจุดบกพร่องที่มีอยู่อย่างมากมาย แต่ถ้ามองอีกที มองให้ดี อายุเท่านั้นทำได้เท่านั้นก็ืถือว่าไม่เสียดายที่ได้เกิดมา เพราะอย่างน้อยก็ได้เต็มที่กับมันในช่วงเวลานั้น

กลับมา-ปัจจุบัน ในวัยสามสิบตอนต้น

มองกลับมาปัจจุบัน AF7 ในบ้านที่เต็มไปด้วยเด็ก ๆ ที่ร้องไม่เก่ง เต้นไม่เป็น จึงน่าจะเป็นการให้โอกาสในการพัฒนากันต่อไป เพราะ้ถ้าคนวิจารณ์พูดออกมาว่ามันไม่ดี เด็กทำได้ไม่ดี อยากให้มองย้อนตัวเองในช่วงอายุที่เท่ากัน ว่าในขณะนั้นคุณกำลังทำอะไรอยู่

รู้จักตัวเอง และความฝันตัวเองได้มากน้อยแค่ไหน
ถึงแม้ว่ามันจะเป็นเพียงเทรน เป็นเพียงกระแส ค่านิยมที่ใครมองว่าผิิด ไม่ดี
แต่อย่างน้อยเด็กกลุ่มหนึ่ง ก็ได้ลุกออกมาจากจินตนาการ ความฝันของตัวเอง
มาสู้กับความจริงดูสักที

ดี-ไม่ดี ไม่อยากให้สนใจ แต่ว่าขณะที่ลงมือทำ เต็มที่กับมันหรือเปล่า
เพราะแน่นอน อดีตเป็นสิ่งที่ทุกคนอยากกลับไปแก้ไข วันนี้เราอายุมากกว่า
ผ่านอะไรมามากกว่า ก็สามารถวิจารณ์ได้มากมายว่า มันไม่ดี ไม่ใช่่ น่าจะทำได้ดีกว่านี้...เพราะว่าเราผ่านช่วงอายุนั้นมาแล้วไง ภาพมันเลยชัดเจน


คิดดูในดีถ้าเป็นเรายืนอยู่ตรงนั้น
ในช่วงอายุที่เ่ท่ากัน
มันจะเป็นอย่างไร
น่าสนใจไหม
ลองใช้เวลาสักนาที
ย้อนตัวเองซ้อนภาพลงไป
เราเห็นอะไร




 

Create Date : 22 กรกฎาคม 2553   
Last Update : 22 กรกฎาคม 2553 17:26:12 น.   
Counter : 266 Pageviews.  

โจ๊กเจ้าเก่า



1.
ป้าดาเป็นคนขายโจ๊กที่หน้าปากซอยบ้าน แต่วันนี้ป้าดาไม่ได้ขายโจ๊กแล้ว...


2.
ด้วยวิถีชีวิตต้องออกไปเผชิญโลกให้ตกระกำลำบากเหมือนกับพระเอกละครหลังข่าววิกหลายสี ทำให้ผมไม่ได้กลับบ้านนานหลายปี บังเอิญช่วงนี้มีภารกิจบางอย่างให้ต้องกลับไปพักอาศัยอยู่ที่บ้าน ทำให้มีโอกาสได้รื้อฟื้นบรรยากาศเก่า ๆ อีกครั้ง

ตอนจากไป บ้านช่องถนนหนทางดูกว้างใหญ่กว่าปัจจุบันมากมาย อาจจะเป็นเพราะว่าตอนนั้นผมตัวเล็กเกินไป ตอนนี้เติบโตขึ้น มีชีวิตที่กร้านมากขึ้น สิ่งที่เคยดูใหญ่กลับดูเล็กลงถนัดตา

คืนแรกที่กลับมานอนบ้าน ให้ความรู้สึกยังไม่คุ้นชินเท่าไร ทั้ง ๆ ที่บ้านหลังนี้เคยเป็นที่อยู่อาศัยตั้งแต่เด็ก ๆ การต้องปรับตัวในการนอนทำให้เกิดอาการนอนไม่หลับ นอนดึก ตื่นเช้า แน่นอนเมื่อตื่นเช้าความต้องการรื้อฟื้นบรรยากาศเก่า ๆ สมัยเด็กอย่างหนึ่งก็คือ เดินไปกินโจ๊กหน้าปากซอย

สมัยเด็ก ๆ ก่อนไปโรงเรียน ผมจะต้องกินโจ๊กร้านป้าดาก่อนถึงจะไปโรงเรียนได้ และสูตรเด็กของผมก็คือ โจ๊กใส่ไข่ ใส่ตับ ไม่ใส่ผัก ไม่ใส่หมู

วันนี้โตขึ้นวิถีการสั่งก็เปลี่ยนไปคือ โจ๊กใส่ทุกอย่าง

เช้าตรู่ ผมเดินออกจากบ้านเพื่อตั้งใจไปกินโจ๊กอย่างมุ่งมั่น ระหว่างทางคิดเตรียมคำสั่งไว้ในใจ ในใจประหม่าเล็กน้อยกลัวจะสั่งผิด พอเดินไปถึงที่ร้านก็ตกใจเล็กน้อย เมื่อป้าดาดูเด็กลง แล้วก็อ้วนขึ้นเยอะ แต่พอสังเกตดูอีกทีคนขายไม่ใช่ป้าดา แต่น่าจะเป็นลูกของป้าดา ลูกมือตักโจ๊กของป้าดาที่ผมเคยคุ้นตาสมัยเด็ก ซึ่งขณะนี้ได้มารับช่วงต่อจากป้าดา

ผมนั่งลงบนเก้าอี้ สั่งโจ๊กด้วยถ้อยคำที่เตรียมไว้ในใจ วันนี้รสชาติจะเป็นอย่างไร แตกต่างจากวันวานหรือเปล่า หัวใจเต้นระทึกระหว่างรอคอยโจ๊กชามใหม่มาเสิร์ฟตรงหน้า

ตื่นเต้น ตุบ ตุบ ตุบ


3.
ประสบการณ์การใช้ชีวิตตัวคนเดียวบนโลกใบใหญ่มานานหลายปี ทำให้ผมได้ผ่านพบวิถีชีวิตบนพื้นที่สาธารณะมากมาย เรื่องราวหนึ่งที่พบสะดุดตาเห็นเป็นประจำก็คือ เกือบทุกวันจะมีร้านค้าขายเกิดขึ้นราวดอกเห็ด ตามตลาดนัด ตามตรอกซอกซอย ริมถนนหนทาง บางร้านเกิดขึ้นไม่กี่วันก็เงียบหายไป บางร้านเกิดขึ้นลูกค้าอุดหนุนหนาแน่นในช่วงแรก สักพักก็ค่อย ๆ จางลงแล้วก็เงียบหายไป บางร้านเริ่มจากไม่มีลูกค้าแล้วก็ค่อย ๆ เพิ่มฐานมากขึ้นเรื่อย ๆ บางร้านเปิดมานานหลายปีจนมีคำว่า “เจ้าเก่า” ต่อท้าย

ผมเชื่อว่าทั้งเจ้าเก่าและเจ้าใหม่นั้น ตามมีความมุ่งมั่นที่จะทำการค้าขายให้ประสบความสำเร็จ เพราะการได้ลงทุนทำอะไรสักอย่างนั้น คงไม่มีใครอยากจะเจ๊ง ปิดการของตัวเองลง แต่องค์ประกอบมากมายหลายสิ่งเหลือเกินที่ทำให้วิถีของการค้าขายนั้นไม่ได้เป็นอย่างใจเราต้องการนัก

การยืนระยะเป็นสิ่งสำคัญในการค้าขาย วันนี้ขายพรุ่งนี้ปิด มันก็ดูไม่ดี และถ้าวันนี้รสชาติอย่าง พรุ่งนี้เป็นอีกอย่าง มาตรฐานไม่คงที่ อย่างนี้ก็เป็นเรื่องที่ไล่ลูกค้าได้ง่าย ๆ

ทุกวันนี้เส้นทางระหว่างเจ้าใหม่ไปสู่เจ้าเก่านั้น ไม่ได้มาง่าย ๆ เลย


4.
โจ๊กตรงหน้าถูกเสิร์ฟโดยลูกป้าดา กลิ่นหอมกรุ่นโชยเตะจมูกจนน้ำลายถูกขับออกมาจากใต้ลิ้น กลืนน้ำลายฝืดลงคอระหว่างเติมเครื่องปรุงรส
ในที่สุดการรอคอยมานานหลายปีก็สิ้นสุดลงตรงหน้า กับโจ๊กคำแรกของเช้าวันนี้

ผมค่อย ๆ ช้อนโจ๊กเข้าไป กลิ่มหอมอุ่น ๆ ของมัน ทำให้ความทรงจำในอดีตผุดย้อนขึ้นมา แล้วทันทีที่ลิ้นได้สัมผัสรสชาติ ภาพเหล่านั้นก็หยุดตรงที่ภาพราง ๆ ของป้าดากับตัวผมสมัยเด็ก

เวลาผ่าน แต่รสชาติยังคงเดิม

ณ พื้นที่สาธารณะตรงนี้ ผมขออนุญาตให้คำว่า “โจ๊กเจ้าเก่า” กับร้านป้าดา ได้อย่างไม่ตะขิดตะขวงใจใด ๆ เลย




 

Create Date : 04 มีนาคม 2553   
Last Update : 4 มีนาคม 2553 17:51:49 น.   
Counter : 400 Pageviews.  


วันสบายๆ
Location :
กรุงเทพ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]


ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




ยินดีต้อนรับครับ
[Add วันสบายๆ's blog to your web]