All Blog
เพื่อนถึกๆ/คาถาชินบัญชร


  อังคาร ๑๒ เมษายน ๒๕๕๙

วันนี้ตื่นมากลายเป็นสล็อธ

กล่าวคือ ตื่นขึ้นมาประมาณหกโมงครึ่ง แล้วก็นอนกลิ้งไปมา เล่นมือถือ อ่านโน่นอ่านนี่ สไลด์เฟสบุ๊ค จนน้องตื่นมาอาบน้ำแต่งตัวออกจากบ้านไปแล้วฉันก็ยังคงนอนอืดอยู่บนเตียง

วันนี้มีเรียนเก้าโมงเช้า แต่กว่าฉันจะแซะตัวเองออกจากเตียงนอนได้ก็แปดโมงแล้ว

แถมยังนวยนาดค่อย ๆ ทำทุกอย่างราวกับมีเวลาทั้งหมดในโลก ทั้ง ๆ ที่ฉันมีเวลาเตรียมตัวแค่ยี่สิบนาทีเพราะต้องใช้เวลาเดินทางไปมหาลัยสี่สิบนาที

กว่าจะออกจากบ้านได้ก็แปดโมงสี่สิบ ไม่วิ่งด้วยนะ เดินชิว ๆ ไปรถไฟใต้ดิน บนรถไฟก็ทำการบ้านที่ต้องส่งวันนี้ไปด้วย ไม่มีอารมณ์จะเล่น Wanikani เลย เฮ้อ(เป็นเว็บท่องคันจิที่ฉันเล่นเป็นประจำเวลาเดินทางไปมหาลัยทุกเช้า)

วันนี้ขี้เกียจขั้นสุด

เช็คไลน์ก็เห็นกี้ส่งข้อความมาบอกว่างานกลุ่ม EDP เสร็จแล้ว เธอนั่งทำจนถึงตี ๓

โหดไปมั้ย กี้... ความจริงงานนี้มันเป็นงานที่ได้ ๑๕% ก็จริง แต่ฉันว่าเราไม่จำเป็นต้องทุ่มเททำมันไม่หลับไม่นอนขนาดนั้นก็ได้ (อย่างน้อยก็เรียกเพื่อน ๆ ให้ตื่นไปช่วยก็ได้นะ..แต่ก็นะ..ใครจะตื่น)

ทำเอาฉันรู้สึกผิดเลย รู้สึกว่าใช้แรงงานผู้หญิงบอบบางแรงน้อยอย่างกี้ให้ลำบากทำงานคนเดียว ฮืออ

พอฉันขึ้นมาที่จามจุรีสแควร์ ก็เจอกี้กับเจนกำลังซื้อชานมไข่มุกอยู่ (ตอนนั้นสายยี่สิบนาทีแล้ว) ไม่มีความรีบร้อนใด ๆ 

เจนเป็นเพื่อนสนิทเฟิร์น (น้องสาวฉัน) เราก็อยู่กลุ่มเดียวกันนี่แหล่ะ นางเป็นคนที่ตลกมาก แล้วก็ฉลาดมาก ๆ เรียนเก่งมาก ๆ

ไปเรียนอาจารย์ก็สอนไปแล้ว ถึงตรงที่ฉันอ่านทำงานวันอาทิตย์ที่แล้วพอดี อื่มม..

วันนี้ฉันไม่หลับในห้องเรียน(ทั้ง ๆ ที่เมื่อวานนอนดึกมาก) แต่ก็เรียนแล้วไม่ค่อยเข้าหัวเท่าไหร่ ยังไงก็ต้องไปอ่านอีกรอบอยู่แล้วนั่นแหล่ะนะ

พอพัก อาจารย์ก็บอกว่าหลังเบรคจะมีเพื่อนออกไปพรีเซ้นต์งานสองกลุ่ม ฉันก็เลยลงไปเดินเล่น แล้วก็ไปซื้ออแดปเตอร์ชาร์จแบตมือถือ (วันนี้ลืมเอาที่ชาร์จมา บวกกับอยากได้อันสำรองอยู่พอดี เอามาใส่กล่องดินสอไว้)

พอฉันกลับมาถึงห้องเพื่อนก็กำลังพรีเซ้นต์อยู่ แล้วก็เห็นกี้เอาโน้ตบุ๊คฉันขึ้นมานั่งทำงาน EDP ต่อ (อ่าว ไม่ใช่เสร็จแล้วเหรอ)

ฉันก็กระซิบถามกี้ กี้บอกว่าถามอาจารย์แล้วอาจารย์ต้องการให้ทำอะไรเพิ่มสักห้าหกอย่าง (ห้าหกอย่าง!) แต่กี้ดูเหลืออดกับมันมากแล้วจริง ๆ เพราะเธอคงอยากจะพับโปรเจ็คนี้แล้วไปอ่านหนังสือแล้ว กี้ก็เลยบอกให้ฉันทำต่อ แต่ก็ไม่วายเขียนลิสต์มาให้ฉันว่าต้องทำอะไร ๑ ๒ ๓ ๔ (ขอบคุณนะ)

แถมยังทำ ๑ ๒ ให้ฉันดูอีกต่างหาก พอได้แล้วมั้งแม่คุ๊ณ อะไรจะขยันขนาดนี้ สงสัยไม่ไว้ใจฝีมือการทำงานของฉัน แง

พอกี้สั่งงานเสร็จอาจารย์ก็กลับมาสอนต่อพอดี แถมยังบอกอีกว่าที่เพื่อนพรีเซ้นต์นี่จะเอาไปเป็น Bonus Question ในข้อสอบไฟนอล เพราะมันเป็นความรู้ทั่วไปที่ควรจะรู้ (สงสัยเห็นเราไม่สนใจฟัง)

แล้วก็เรียนต่อไปเรื่อย ๆ จนจบเรียบร้อย แล้วอาจารย์ก็บอกว่างานโปรเจ็คปลายเทอม (อันที่กี้นั่งทำถึงตีสามนั่นแหล่ะ) ค่อยส่งหลังไฟนอลก็ได้

กรรม

สงสารกี้ อุตส่าห์ดันทุรังทำจนเสร็จ (ไม่มีใครบอกให้เธอรีบทำขนาดนั้นหรอก แต่จริงๆ รีบทำให้เสร็จ ๆ ไปก็ดี เวลาอ่านหนังสือจะได้ไม่ต้องมานั่งพะวง) แถมที่ว่าเสร็จก็ไม่เสร็จยังต้องมานั่งทำต่ออีก

แล้วพักเที่ยงฉันก็ไปทานข้าวเที่ยงที่ยาโยอิกับกี้ เฟิร์น แล้วก็อ๋อ

อ๋อเป็นผู้หญิงที่สวยมาก ตัวเล็ก ๆ (สูงประมาณ ๑๕๐ เอง) ผิวขาว หน้าใส ตาปากจมูกก็สวย พูดก็เพราะ ดูเป็นกุลสตรี ฉันจะสมัครเป็น อ๋อ FC อยู่ละ แต่พอฉันชมอ๋อว่าน่ารัก กี้ก็บอกอ๋อว่าให้ระวังพี่ฟ้าไว้ เพราะพี่ฟ้าจะลวนลาม

เออ ฉันชอบคลอเคลียกี้ ๕๕๕ ฉันเป็นคนชอบจับ ชอบกอด ก็เลยไม่ค่อยอยู่นิ่ง ยิ่งถ้าอยู่กับคนน่ารัก ๆ และสนิท ๆ ฉันก็จะเข้าไปฟัดไปอะไรตลอดเวลา กี้ก็เป็นหนึ่งในเป้าหมายของฉัน 

แต่ฉันไม่ใช่เลสเบี้ยนนะ ฉันชอบผู้ชาย แต่จะให้ไปคลอเคลียผู้ชายมันก็ไม่ใช่ป่ะวะคะ

กี้อ่ะชอบมองว่าฉันเป็นเลสอยู่เรื่อย แง เค้าเปล่า

ตอนไปกินข้าวด้วยกันก็คุยกันหลายเรื่อง ทั้งเรื่องพี่น้อง เรื่องซีเรียสอย่างการเรียน เรื่องเกม หนังสือที่อ่าน การ์ตูน ฯลฯ สารพัด 

ฉันกินข้าวมื้อเดียวแต่ว่าฉันก็ดูความเหมาะสมอ่ะว่าวันไหนกินมื้อไหน เช่นวันพระฉันจะกินมื้อเช้า ถ้าวันไหนมีข้าวแจกมื้อไหนฉันก็จะกินมื้อนั้น ถ้ามีแจกสองมื้อจะเลือกมื้อเย็นเพราะมักจะอลังการกว่า ถ้าวันไหนมีนัดสังสรรก็จะรอกินมื้อเย็น ถ้าไม่มีเหตุการณ์ใด ๆ ก็จะกินก่อนนอน

เป็นวิถีชีวิตแบบกินเพื่ออยู่ที่ฉันว่าจะทำไปตลอดชีวิต แน่นอนว่าฉันจะกลับมากินสามมื้ออีกไม่ได้เพราะระบบเผาผลาญจะเสียไป ทำให้ฉันรับอาหารได้แค่มื้อเดียวเท่านั้น ไม่งั้นจะสะสมลงพุงทันที (ตามที่เห็นเขาเขียนไว้ตามกระทู้อ่ะนะ)

ตอนบ่ายกี้ลากลับบ้าน ไปนอนพัก เพราะเมื่อคืนนอนน้อยมาก ฉัน เฟิร์น อ๋อ ก็ไปพระราม๙ เพื่อนั่งอ่านหนังสือ

ฉันเปิดคอมทำรายงาน EDP ต่อ เพื่อสานต่อปณิธานของกี้ให้เป็นจริง ที่ต้องการให้มันเสร็จวันนี้

แต่กว่าฉันจะทำเสร็จก็สี่โมงเย็น (นี่ฉันนั่งทำมันสามชม.เลยเรอะ นี่มันนิดเดียวเองนะเทียบกับกี้ ทำไมกี้ถึก)

พอเสร็จฉันก็เลยไปเดินร้านหนังสือเล่น ร้านหนังสือนี่เป็นสถานที่ที่ฉันโปรดปรานมากที่สุด เพราะฉันชอบบรรยากาศร้านหนังสือหรือห้องสมุด ตอนไปอยู่ญี่ปุ่นฉันก็ไปแต่ร้านหนังสือ ทั้ง ๆ ที่อ่านก็ไม่ออก แต่ผ่านทีไรก็ไม่วายแวะเข้าไปหาการ์ตูนหรือหนังสือเด็กดูตลอด (ก็เป็นอย่างเดียวที่ฉันพอจะอ่านได้อ่ะ)

เจอหนังสือเรื่อง เกย์มาสูตรา  ซึ่งเขียนเกี่ยวกับเพศศึกษาของชายรักชาย

หน้าปก



ฉันสนใจเรื่องแบบนี้ ฉันนี่เป็นมนุษย์ที่กามราคะลุกโชติช่วงชัตวาลมากบอกเลย (นี่เป็นสาเหตุหนึ่งที่ไม่กล้ามีแฟนสักที เพราะเป็นผู้หญิงโคตรหื่น ว่าง ๆ ต้องนั่งอ่านการ์ตูนวาย กลัวแฟนรับไม่ได้)

เล่มนี้น่าจะตอบคำถามหลาย ๆ เรื่องที่ฉันสนใจเกี่ยวกับการ์ตูนวายได้ (การ์ตูนที่แสดงความรักระหว่างผู้ชายกับผู้ชาย)

ไม่รู้ทำไมชอบนะ แล้วฉันก็ไม่ปิดบังด้วย แค่ไม่ได้เที่ยวบอกใครต่อใครเท่านั้น ถ้ามีเพื่อนถามฉันก็บอก 

คือเริ่มอ่านแบบติดจริง ๆ ก็ตอนไปอยู่ญี่ปุ่นนั่นแหล่ะ ว่างมากไง ก็เลยหาอะไรทำ แล้วก็นั่งอ่านการ์ตุนวายเป็นล่ำเป็นสัน (แต่ก็อ่านอยู่คนเดียวนั่นแหล่ะ ไม่มีเพื่อนคุยด้วยเท่าไหร่)

แต่ดูหน้าปกสิท่าน

ถ้าซื้อแล้วไปอ่านให้แม่เห็นแม่คงสะดุ้ง (พ่อแม่ไม่รู้ว่าฉันอ่านการ์ตูนวาย แต่ก็คงเดาได้ไม่ยากอ่ะนะ)

เดี๋ยวถ้าปลายเดือนยังมีงบช้อปปิ้งอาจจะกลับไปเก็บ

หลังจากไปเดินเล่นร้านหนังสือฉันก็พบว่าแบตมือถือฉันใกล้หมด แล้วฉันก็มีสิทธิ์ Samsung Galaxy Gift ซื้อ Cold Stone ถ้วยเล็กได้ ๗๙ บาท ฉันก็เลยไปใช้สิทธิ์สักหน่อย (จริง ๆ คือไปหาปลั๊กชาร์จมือถือ)

วันนี้กิน Founder's Favorite กินแล้วฟินมาก อร่อยจริง ๆ นะ น้ำตาไหล

ตอนกินเสร็จนี่ยังคิดอยู่เลยว่าจะสั่งอีกถ้วยดีไหมนะ แต่พอเถอะ อ้วน (ถ้วยนึงเกือบพันแคลอ่ะ โคลสโตนนี่)

นั่งเล่นสักพักให้คุ้มค่าไอติมและความอ้วนที่ได้รับมา ฉันก็กลับบ้าน

กลับมาก็มานั่งอ่านนิยาย ตอนนี้กำลังอ่าน "บิเบลีย บันทึกไขปริศนาแห่งร้านหนังสือ"

ไม่รู้ทำไมช่วงนี้อ่านแต่นิยายญี่ปุ่น (เรื่องก่อนก็เหมือนกัน ฤดูร้อนนั้นฉันตายอ่ะ)

จริง ๆ ช่วงนี้รู้สึกอยากอ่านเรื่องลึกลับ อย่างหนังสือใหม่ของทันตแพทย์สม สุจีรา มิติที่ ๕ น่ะ อยากอ่านมาก ๆ เลย แต่เดี๋ยวขอเคลียร์หนังสือที่อ่านค้างไว้ทั้งหลายเหล่านี้ก่อนนะ

อ่านบลิเบลียไปได้สักพักฉันก็เพลียหลับบนโซฟานั่นแหล่ะ ตื่นขึ้นมาคอเคล็ดเลย เห็นเฟิร์นนั่งอ่านหนังสือเตรียมสอบอยู่ข้าง ๆ ก็รู้สึกว่าตัวเองไร้สาระพิกล ก็เลยไปอาบน้ำ

ก็ไม่วายนั่งเล่นมือถือในห้องน้ำอีก เออ เอาเข้าไป กว่าจะอาบน้ำเสร็จก็เป็นชั่วโมง

แล้วฉันก็เอาผ้าห่มที่ซักไว้เมื่อเช้าไปตาก มองลงไปจากระเบียบชั้น ๒๘ ก็เห็นรถในถนนข้างล่างโล่ง ๆ (ปกติเส้นลาดพร้าวนี่ติดมาก) เพราะคนคงพากันออกนอกกรุงเทพกัน แต่แผนสงกรานต์ฉันคือนอนเป็นผักอยู่บนคอนโด อ่านหนังสือ ทำความสะอาดห้อง กิน และก็นอน

โอ้ย สุขีดีแท้ (ได้ข่าวว่าแกจะสอบไฟนอลอีกสองอาทืตย์)

เอาเถอะ ฉันไม่เครียดกับการสอบครั้งนี้เท่าไหร่ เพราะอ่านไปเรื่อย ๆ ก็คงไม่ได้ F อยู่แล้วถ้าไม่ทำอะไรขี้ริ้วขี้เหร่มาก วันหยุดตั้งห้าวันเวลาอ่านเหลือเฟือ ยังไง๊ยังไงก็เรียนจบ แถมได้งานทำแล้วอีกต่างหาก

แล้วฉันก็นั่งอ่านกระทู้พันทิพ เรื่องดูดวง เออ จะว่าไป ปลายปีที่แล้วฉันไปดูดวงมา หมอดูบอกว่าปีนี้ฉันจะดวงตก พอดีปีชง(๗๕%) แต่นี่ก็เดือนสี่แล้ว ฉันยังสุขีปรีเปรมดีไม่มีความทุกข์ใด ๆ ไม่รู้เป็นเพราะสวดมนต์บ่อย ๆ หรือเปล่า

ฉันเป็นมนุษย์ที่รักษาศีล ๕ และสวดมนต์เป็นประจำ สวดมนต์ของฉันนี่ก็ไม่ค่อยสวดมนต์ก่อนนอนเท่าไหร่ ออกแนวแบบเดินไปปากว่าง ๆ ก็ท่องชินบัญชร นั่งมอร์ไซกลัวล้มก็ท่องชินบัญชร อารมณ์เสียก็ท่องชินบัญชร เจอมนุษย์ป้าก็ท่องชินบัญชร

เป็นติ่งชินบัญชร

แต่สวดแล้วชีวิตดีม๊ากมาก ฉันสวดมานานแล้วบทนี้ ตั้งแต่ม. ๒ ได้ มีบางช่วงหยุดไปบ้าง แต่ตั้งแต่มาอยู่มหาลัยก็สวดแบบนี้แหล่ะ สวดแล้วเหมือนมีเกราะคุ้มครองภัยจากสิ่งที่มองไม่เห็น แล้วก็ดึงดูดแต่สิ่งที่ดีเข้ามาหาตัว แนะนำเลยใครชีวิตแย่ ๆ ให้สวดชินบัญชรวันละรอบ

ฉันนั่งหากระทู้เกี่ยวกับคาถาชินบัญชรอ่าน เพราะมีเพื่อนบอกว่าเจอป้าคนนึงไม่มีแฟนสักที พอเลิกสวดชินบัญชรหาแฟนได้เลย (อ้าว แฟนป้าเป็นคนไม่ดีหรือเปล่าเนี่ยทำไมพอเลิกสวดคาถาป้องกันแล้วมาเลย)

จะไปพิสูจน์ทฤษฎีสักหน่อย เลยหากระทู้พันทิปเกี่ยวกับชินบัญชรอ่าน ปรากฏว่ามีคนสวดแล้วเจอผีด้วยแฮะ (ฉันไม่เคยเจอเลยอ่ะ) แอบสยอง เขาก็เลยแนะนำให้สวดแผ่เมตตา หรือขออนุญาตเจ้าที่เจ้าทางก่อนที่จะสวดคาถาบทนี้ เพราะบางทีมันไปไล่ที่เค้า 

ต่อไปฉันต้องทำงานที่เดินทางบ่อย ๆ เสียด้วยสิ นี่เกิดฉันไปสวดชินบัญชรไล่เทพขึ้นมาเทพไม่มีฟันฉันหัวแบะเรอะ ต้องศึกษาวิธีขอขมาไว้หน่อยละ






Create Date : 12 เมษายน 2559
Last Update : 12 เมษายน 2559 21:52:45 น.
Counter : 336 Pageviews.

0 comments
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

Kurobina
Location :
อุบลราชธานี  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



ยินดีที่ได้รู้จัก หวังว่าเราจะได้ทำดีต่อกัน

ขอสงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 ห้ามมิให้ผู้ใด ทำซ้ำ คัดลอก ดัดแปลง แก้ไข หรือเผยแพร่ ไม่ว่าจะเป็นส่วนหนึ่งส่วนใดหรือทั้งหมดใน Blog นี้ ทั้งโดยเผยแพร่ไม่ว่าจะเป็นการส่วนตัวหรือเชิงพาณิชย์โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษร มิฉะนั้นจะถูกดำเนินคดีตามที่กฎหมายบัญญัติไว้สูงสุด
Motivation and Habits are keys to success.
  •  Bloggang.com