กรอบหน้าต่างยังคงเดิมในทุก ๆ วัน แต่สิ่งที่เปลี่ยน...คือข้างนอกหน้าต่าง
Group Blog
 
<<
พฤษภาคม 2562
 
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031 
 
27 พฤษภาคม 2562
 
All Blogs
 

กลิ่นของความทรงจำ Smell of memory

เสียงลมพัดอื้ออึงเข้ามาถึงในห้องนอน เหลือบดูท้องฟ้ายามค่ำอีกทีก็เปลี่ยนเป็นสีแดงไปแล้ว เป็นสัญญาณว่าอีกไม่ช้าฝนก็คงจะตก เราเดินไปที่หน้าต่างห้อง มองท้องฟ้าที่เมฆสีเทา ๆ แดง ๆ เคลื่อนที่ไปอย่างรวดเร็ว สายลมเย็นพร้อมกับกลิ่นฝนประทะกับใบหน้า..ความรู้สึกมันช่างเย็นใจเหลือเกิน ไม่เศร้า ไม่เหงา แต่คิดถึง 
...จู่ ๆ ก็นึกย้อนถึงเหตุการณ์บางอย่าง ที่เหมือนว่าไม่น่าจะจำได้แล้ว บางสิ่งที่ซ่อนอยู่ลึก ๆ
ในความทรงจำ...กลิ่นแบบนี้ ความรู้สึกแบบนี้ นานเท่าไหร่แล้วนะ...ที่เราเก็บมันไว้  แล้วอยู่ ๆ เราก็ได้ความทรงจำนั้นกลับมาให้นึกถึงเพียงแค่กลิ่นฝนเพียงชั่วครู่
 
คงไม่ใช่แค่เราคนเดียวที่รู้สึกแบบนั้น  คุณก็คงรู้สึกเหมือนกันใช่มั้ย  และไม่ใช่แค่กลิ่นฝน  มันยังมีกลิ่นอื่น ๆ อีกมากมายหลายร้อยหลายพัน ที่เราต่างสัมผัสและรู้สึกได้ กลิ่นที่เปรียบเหมือนเป็นยาช่วยกระตุ้นให้เรานึกถึงสิ่งที่ผ่านมานานแสนนาน บางครั้งก็ลืมเลือนไปแล้ว พอถูกกระตุ้นด้วย "กลิ่น"นั้น ๆ ความทรงจำไม่ว่าจะสุขหรือทุกข์ก็จะกลับมากระทบใจเราในทันที
กลิ่นหอมอ่อน ๆ ของน้ำหอมที่คนรักเคยใช้ กลิ่นฝนในวันที่เปียกปอนตอนเดินขึ้นเขา กลิ่นเสื้อของแม่ที่หวนให้นึกถึงตอนเด็ก ๆ ที่เรามักจะไปซุกนอนอยู่บนหมอนในห้องแม่ ขอแค่ได้กลิ่นแม่ เวลาที่แม่ไม่อยู่ มันช่างอุ่นใจกว่าอะไรในโลก..และกลิ่นฝนปนลมหนาวที่ทำให้นึกถึงวันที่ต้องจากแผ่นดินที่รัก 
อานุภาพของกลิ่นเป็นเหมือนยาขนานเอก ที่ดึงความทรงจำที่บางครั้งพร่าเลือนไปแล้วให้กลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง หรือบางครั้งก็ทำให้เราแทบจมลงไปกองกับพื้น ทั้งทุกข์และสุข ทั้งเศร้าและเหงา
แล้วคุณล่ะ กลิ่นใดที่ยังตรึงอยู่ในใจคุณ 




 

Create Date : 27 พฤษภาคม 2562
5 comments
Last Update : 27 พฤษภาคม 2562 21:59:16 น.
Counter : 1903 Pageviews.

 

กลิ่น......
จากความจำและความรู้สึกและอารมย์.....
เมื่อมีกลิ่นแว่วๆมาผ่านจมูก....
มีทั้ง กลิ่น ที่เกิดขึ้น จากความ จริง และ มโนขึ้นมา
ใน ความเป็นจริง เรามักได้

 

โดย: จมมานาน (สมาชิกหมายเลข 5273193 ) 28 มิถุนายน 2562 6:03:11 น.  

 

กลิ่นที่เรา ขณะ ทำกิจกรรมอยู่
ทำให้เรารู้ว่า. จะแก้ไข ในกิจกรรมอย่างไร?
แต่กลิ่นที่เราได้จาก. ความทรงจำ. มักจะเป็นกลิ่นที่ ผ่าน จมูก. แล้วทำให้นึกถึงอดีต.....
แม้จะผ่านไปนานสักเท่าไร ...
ถ้าได้กลิ่นใกล้เคียงกัน เราจะ มโนกลิ่น ออกมาเอง เสมอ. แต่ ไม่มีทางแก้ไขได้ ต้องยอมรับความเป็นจริงต่อไป
แม้...ความจริงนั้น จะ สุข หรือ ทุกข์.....
บอกไม่ได้ว่า ... กลิ่นนั้น. จะทำให้หมดแรงหรือให้กำลังใจ
แต่ สิ่งที่คู่กัน. คือเรายังหายใจอยู่
ชีวิต แม้ จะผ่าน สิ่งที่ชอบหรือไม่ชอบใจ
เรายังต้อง ผ่านไปให้ได้ แม้จะไม่ชอบก็ตาม...
แต่เรายังมีความหวัง
แม้ความหวังจะไม่เป็นไปตาม ใจ ที่อยากให้เป็น
แต่ เรา จะต้องยอมรับ สิ่งที่เกิดขึ้น คิดหาทางแก้ไข เสมอ......
บางครั้ง การแก้ไข อาจจะไม่ต้องทำอะไร
แค่ให้ เวลา ช่วยพาให้ผ่านไป...
แต่ การคิดถึง ก็จะกลับมาอยู่ดี เมื่อได้กลื่นมากระตุ้นอีก
การที่อยู่ โดยไม่มีกลิ่น กระตุ้นเตือน ความทรงจำ
ก็แค่ อาจจะ เป็นสิ่งที่ทำให้เรา ไม่นึกถึงอดีต ที่เจ็บปวด
แต่ ถ้าในความเจ็บปวด มี ความสุขล่ะ?

 

โดย: จมมานาน (สมาชิกหมายเลข 5273193 ) 28 มิถุนายน 2562 6:22:46 น.  

 

กลิ่นที่เรา ขณะ ทำกิจกรรมอยู่
ทำให้เรารู้ว่า. จะแก้ไข ในกิจกรรมอย่างไร?
แต่กลิ่นที่เราได้จาก. ความทรงจำ. มักจะเป็นกลิ่นที่ ผ่าน จมูก. แล้วทำให้นึกถึงอดีต.....
แม้จะผ่านไปนานสักเท่าไร ...
ถ้าได้กลิ่นใกล้เคียงกัน เราจะ มโนกลิ่น ออกมาเอง เสมอ. แต่ ไม่มีทางแก้ไขได้ ต้องยอมรับความเป็นจริงต่อไป
แม้...ความจริงนั้น จะ สุข หรือ ทุกข์.....
บอกไม่ได้ว่า ... กลิ่นนั้น. จะทำให้หมดแรงหรือให้กำลังใจ
แต่ สิ่งที่คู่กัน. คือเรายังหายใจอยู่
ชีวิต แม้ จะผ่าน สิ่งที่ชอบหรือไม่ชอบใจ
เรายังต้อง ผ่านไปให้ได้ แม้จะไม่ชอบก็ตาม...
แต่เรายังมีความหวัง
แม้ความหวังจะไม่เป็นไปตาม ใจ ที่อยากให้เป็น
แต่ เรา จะต้องยอมรับ สิ่งที่เกิดขึ้น คิดหาทางแก้ไข เสมอ......
บางครั้ง การแก้ไข อาจจะไม่ต้องทำอะไร
แค่ให้ เวลา ช่วยพาให้ผ่านไป...
แต่ การคิดถึง ก็จะกลับมาอยู่ดี เมื่อได้กลื่นมากระตุ้นอีก
การที่อยู่ โดยไม่มีกลิ่น กระตุ้นเตือน ความทรงจำ
ก็แค่ อาจจะ เป็นสิ่งที่ทำให้เรา ไม่นึกถึงอดีต ที่เจ็บปวด
แต่ ถ้าในความเจ็บปวด มี ความสุขล่ะ?

 

โดย: จมมานาน (สมาชิกหมายเลข 5273193 ) 28 มิถุนายน 2562 6:29:21 น.  

 

https://youtu.be/M7ovvi6UdcI

 

โดย: จมมานาน (สมาชิกหมายเลข 5273193 ) 14 กรกฎาคม 2562 13:16:03 น.  

 

ต่อจากข้างบน....
.........
การได้กลิ่น
ยังอาจไม่พอกับความคิดถึง
การได้เห็นความเป็นไป
ยังอาจอาจแค่ช่วยบรรเทาความคิดึง
การได้เห็นผู้ที่คิดถึงมีความสุข
แต่อาจไม่พอ กับการได้รับรู้ทั้งหมด..........
.........
แต่
การที่รับรู้ไม่เพียงพอ
อาจไม่เท่ากับการติดต่อได้สื่อสารโดยตรงอยู่ดี
.........

*ฉะนั้น
บางทีอาจเป็นการยากเกินไป
ที่จะติดต่อโดยตรง
เพราะสถานภาพทางสังคมทำให้ "ทำไม่ได้"
จะแก้ไขอย่างไรก็ลำบาก
จึงต้องทนอยู่(สุขหรือเศร้า)กับความคิดถึงต่อไป
อย่างไม่มีวันสิ้นสุด
................

 

โดย: จมมานาน IP: 124.120.200.175 13 สิงหาคม 2562 10:33:18 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 


กองฟอน
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]




ฉันหลงไหลการเดินทางตั้งแต่ฉันจำความได้ ขอเพียงได้ออกไป ได้นั่งรถไป ได้นั่งมองออกไปนอกหน้าต่าง ความสุขของฉันก็จะประกายออกมา..ผ่านที่ดวงตาของฉัน
เราไม่อาจทิ้งความฝันให้อยู่อย่างเปลี่ยวเหงา ในขณะที่ต้องจมจ่อมอยู่กับความเป็นจริงที่แสนเจ็บปวด ขอได้ปล่อยให้ความฝัน ได้เดินเคียงข้างไปกับความเป็นจริง ...ปล่อยให้ทั้งสองได้เดินทางไปด้วยกัน
ทริปประทับใจ
New Comments
Friends' blogs
[Add กองฟอน's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.