เยี่ยมวิมาน By ว.วินิจฉัยกุล
ประเดิม blog แรกของชีวิตด้วย "เยี่ยมวิมาน"

เป็นหนังสืออีกหนึ่งเล่มที่หายากมาก ปกติหาซื้อหนังสือเรื่องไหน ก็จะมีวางขายอยู่ทั่วไป แต่สำหรับหนังสือเรื่องนี้ เราเดินเข้าร้านนี้ เดินออกร้านนั้น ก็ไม่เจอ

จะซื้อในเว็บไซด์ก็ต้องรอ 2-3วัน รอไม่ไหว อยู่ๆก็เกิดอาการอยากอ่านมาก ถึงมากที่สุด

สุดท้าย ก็มาเจอในดอกหญ้า สยามซอย3 ซะงั้น

สรุปว่าหาไม่ยากเลย แต่มองข้ามไปเองว่าใกล้ๆตัวก็มี 555

มาเข้าเรื่องกันเลยดีกว่า...

คำโปรยหลังปกเขียนไว้ว่า

" เมื่อเราพบสิ่งที่คิดว่าวิกฤตอย่างมหาศาลในชีวิตเรานั้น
เพียงเวลาผ่านไปนิดเดียวก็ว่างเปล่าเหมือนไม่มีอะไรเลย
เหมือนเราเดินผ่านมุมถนนตรงนั้นเลี้ยวไปอีกทางหนึ่ง
สิ่งที่คิดว่ามันร้ายแรง มันก็หายวับไปแค่มุมตึกนั้นเอง

เสียแต่ว่าคนเป็นจำนวนมาก เลี้ยวพ้นมุมตึกแห่งชีวิตมาไม่ได้"

แค่เห็นคำโปรยนี้ใน blog ของใครสักคนก็ชอบอกชอบใจใหญ่ จำได้ลางๆว่าหนังสือเรื่องนี้เคยทำเป็นละคร มีซอนญ่า กับ จอห์นนี่เล่น

เพลงประกอบละครเพราะสุดๆ ฟังเวลาเหงาๆน้ำตาจะไหลได้เอง

"เคยฝากชีวิตไว้ เพียงเธอผู้เดียว เคยวาดความฝันถึงวันคืนอันสวยงาม
แต่ความจริงไม่ใช่เลย เมื่อมองไปก็ว่างเปล่า มีเพียงเงากับน้ำตา... "

อ่านจบแล้ว ในเวลาอันสั้น แต่ไม่ข้ามไปสักบรรทัดเดียว เพราะเล่มมันบาง 200 กว่าหน้าเอง

เห็นด้วยกับหลายๆความเห็นที่บอกไว้ว่า คล้ายๆหนังสือท่องเที่ยว บรรยายรายละเอียดต่างๆ ระหว่างอ่านๆ ก็คิดไปถึง ในเรือนใจ ของกิ่งฉัตร แต่พล็ตเรื่องต่างกัน

ชอบหนังสือเล่มนี้นะคะ ถึงแม้ว่าช่วงเวลาในหนังสือจะเป็นระยะเวลาสั้นๆ แต่ก็มีความหมายกับชีวิตของใครหลายคนแบบ...เปลี่ยนชีวิตกันได้เลยทีเดียว ไม่ว่าจะเป็นตัวพลอยเอง นิธิศ หรือปริม

เห็นด้วยจริงๆว่าคนเราอยากเรียนรู้กันและกัน ไม่จำเป็นต้องอยู่ด้วยกันหรอก แค่ไปเที่ยวด้วยกันสัก 10 วัน ธาตุแท้ของแต่ละคนก็จะออกมาในที่สุด

จากนี้เป็นความเห็นที่ปนสปอยล์นะคะ









ด้วยความที่จำได้ลางๆว่า พลอย(นางเอกของเรื่อง) เคยแต่งงานกับคริส (พระเอกของเรา) มาก่อน ก็เลยพอจะเดาเนื้อเรื่องได้

แต่สำนวนและรายละเอียดหลายๆอย่างก็ยังน่าสนใจและน่าติดตามมาก

มีอยู่ประโยคนึงที่เราเหมือนโดนน๊อคไปด้วย

นั่นคือ ตอนที่พลอยเองจำไม่ได้แล้วว่าผู้หญิงที่เป็นต้นเหตุให้เธอหย่าขาดกับคริสชื่ออะไร คริสเองก็จำไม่ได้

อารมณ์ของนางเอกเหมือนแบบ... ชั้นหย่าเพื่อ...? พอเวลาผ่านมา มันก็เล็กนิดเดียวเองหรอกเหรอ จำไม่ได้แม้กระทั้งชื่อผู้หญิงคนนั้น และเมื่อมองย้อนกลับไปเรื่องที่ทะเลาะกันก็ดูไร้เหตุผลซะเหลือเกิน

สุดท้ายเธอจึงได้ข้อสรุปกับตัวเองว่า

"พลอยเองก็เพิ่งตระหนักว่าเป็นความเขลาครั้งใหญ่ในชีวิตของพลอย ที่หย่าขาดจากเขาด้วยเหตุผลที่เล็กน้อยที่สุด"

เป็นเรื่องจริงที่เกิดในชีวิตของหลายๆคน รวมทั้งเราด้วย ทำให้ได้ข้อคิดว่า หลายครั้งเราช่างไร้ความอดทนกับเรื่องที่ไม่มีสาระอะไรในชีวิต

สิ่งที่แย่คือ ลึกๆเรารู้เสมอว่าเราไม่อดทน ฉะนั้นเราจะชดเชยความผิดพลาดของเราด้วยการทนเอาเสียมากๆกับสิ่งที่เกิดขึ้นทีหลัง ซึ่งบางครั้งก็กลับกลายเป็นว่า เราทนในสิ่งที่ไม่มีค่าควรพอที่จะอดทน




Create Date : 18 กุมภาพันธ์ 2554
Last Update : 18 กุมภาพันธ์ 2554 13:03:20 น.
Counter : 724 Pageviews.

6 comments
  
หยิบๆจับๆมาหลายครั้งแล้ว หลังจากอ่านรีวิวินี้คงต้องไปสอยมาซะแล้วค่ะ
โดย: ถั่วฝักยาวสีขาว วันที่: 18 กุมภาพันธ์ 2554 เวลา:23:13:44 น.
  
ชอบเรื่องนี้เหมือนกันค่ะ
โดย: neutral วันที่: 19 กุมภาพันธ์ 2554 เวลา:9:17:21 น.
  
ขอบคุณค่ะ ต้องหาอ่านแน่นอน
โดย: jackfruit_k วันที่: 19 กุมภาพันธ์ 2554 เวลา:14:52:52 น.
  
ลองอ่านดูนะคะ สนุกมากเลยค่ะ ได้แง่คิดดีด้วย
โดย: ความรักเหมือนดอกมะนาว วันที่: 20 กุมภาพันธ์ 2554 เวลา:21:22:22 น.
  
มาต้อนรับและเม้นท์นะคะ

งานเขียนของนักเขียนคนนี้ ตอนเด็กๆ เราไม่ชอบเลยค่ะ แต่ยิ่งโตยิ่งชอบ ทว่า เรื่องนี้ยังไม่เคยอ่าน

อ่านย่อหน้าสุดท้ายแล้วก็อดคิดย้อนมาที่ตัวเองไม่ได้นะคะนี่ หุๆ
โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 22 กุมภาพันธ์ 2554 เวลา:13:38:35 น.
  
สวัสดีค่ะ คุณสาวไกด์ใจซื่อ

คุณเหมือนเราเลยค่ะ แรกๆเราไม่คิดจะหยิบงานของ ว.วินิจฉัยกุล มาอ่านเลยค่ะ แต่ยิ่งโตยิ่งอ่านได้อ่านดี

เล่มนี้บางๆค่ะ อ่านแปบเดียวจบแล้ว พิมมาลาสิคะ ซื้อมาพร้อมกันแต่ต้องอ่านตั้งสองรอบกว่าจะเก็บหมด ชื่อผู้หญิงของพระเอกเยอะจนจำไม่หวาดไม่ไหวเลยทีเดียว
โดย: ความรักเหมือนดอกมะนาว วันที่: 23 กุมภาพันธ์ 2554 เวลา:22:40:05 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

ความรักเหมือนดอกมะนาว
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



Group Blog