|
|
|
ควีน ลีลาส
ไม่ได้เขียนนาน วันนี้ขออัพเดทชีวิตเมื่อวานสักหน่อย...
เมื่อวานไปสถานที่แห่งหนึ่งโดยความไม่เต็มใจสักเท่าไร ตอนแรกตั้งใจว่าจะไปกินข้าวกับลูกค้าเสร็จก็จะกลับเลย ไม่อยากจะตั้งวงเสวนาอะไรให้ยืดยาว
เรื่องราวมีอยู่ว่าลูกค้าที่ทำงานสองท่าน ชวนไปเลี้ยงขอบคุณ เพื่อให้กำลังใจในการทำงาน ผมก็ยินดีไป ตอนแรกอยากจะ ไปกินหมูกะทะ แต่ด้วยลูกค้าผู้ซึ่งเป็นเจ้ามือไม่ชอบควันหมู กะทะ เลยชวนไปกินที่ ๆ เงียบ ๆ และไม่มีควัน
"ควีน ลีลาส" คือสถานที่นัดพบที่ผมต้องเดินทางไป เพื่อทำภาระกิจ ให้ลุล่วง โดยไม่ได้คาดหวังและตั้งเป้าหมายอะไรมากมายไปกว่า กิน-กลับ
ได้ยินแว่ว ๆ มาเล็กน้อยว่าสถานที่นี้มีเพลงคาราโอเกะให้ร้อง และยังเป็นที่สอนลีลาศด้วย...อยากสัมผัสเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้ตื่นเต้น อะไรมากมาย
ไปถึงที่ร้านทุ่มกว่า ๆ ร้านเป็นอาคารหลายชั้น มีสถานที่สอนโยคะ และสถานที่สอนลีลาศ ร้านอาหารที่เป็นจุดนัดพบอยู่บนชั้นสองของอาคาร
ผมเดินขึ้นไปยังชั้นสองของอาคารซึ่งเป็นจุดนัดพบ ภายในเป็นร้านอาหาร ซึ่งก็คล้าย ๆ กับร้านคาราโอเกะทั่ว ๆ ไป มีโต๊ะเกือบยี่สิบโต๊ะ แสงไฟสลัว ๆ เวทีมีเครื่องอิเล็คโทน ทีวี ไมด์ ซึ่งก็คล้าย ๆ กับร้านคาราโอเกะทั่ว ๆ ไป แต่ที่แตกต่างจากทั่ว ๆ ไปคือ ฟลอเต้นรำขนาด 6*6เมตร กลางร้าน ที่ดูคลาสิกเป็นอย่างยิ่ง
นั่งได้ก็สั่งอาหารทานด้วยความหิว มองไปรอบ ๆ ร้าน มีโต๊ะผมกับแขกที่มาก่อนอีกโต๊ะ รวมเป็นสอง
แขกโต๊ะข้าง ๆ เป็นคู่รักสูงวัย ซึ่งนั่งได้สักพัก คุณพี่ผู้หญิงโต๊ะข้าง ๆ ก็ขึ้นไปร้องเพลง เป็นเพลงเก่าสมัยคุณแม่ผมยังสาว ๆ ซึ่งไพเราะมากมาย นั่งฟังเพลิน ๆ อาหารมาเสิร์ฟ กินไปด้วยฟังไปด้วย ก็ได้ความสุขไปอีกแบบ
พอถึงคิวโต๊ะผม เพื่อนที่มาด้วยก็ขึ้นไปร้องเพลง ด้วยเพลงที่ค้อนข้างใหม่กว่าเล็กน้อย ทำให้ผิดยุดผิดสมัยกับสถานที่ไปสักนิด
นั่งได้สักพักแขกก็เริ่มทยอยเข้ามา เป็นแขกวัยกลางคนประมาณ 40+ ซึ่งเหมาะกับบรรยากาศและสถานที่เป็นอย่างดี
เวลาเดินผ่านไปอย่างเชื่องช้า แต่ละโต๊ะก็สับเปลี่ยนหมุนเวียนกันขึ้นไปร้องเพลงตามยุคสมัย และช่วงวัยที่ตนเองหยุดตัวเองเอาไว้-ด้วยความประทับใจ
ผ่านไปชั่วขณะ นักร้องร้องเพลง ผู้ฟังต่างลุกขึ้นเป็นคู่ ๆ แล้วขึ้นลีลาสอย่างธรรมชาติสรรสร้าง-พริ้วไหวตามวัยเวลาที่เคลื่อนตัวผ่านไปอย่างเชื่องช้า
ผมนั่งอ้อยอิ้งมองผ่านเวลาเอ้อระเหยตรงหน้า วัยเวลากับสถานที่มาบรรจบกันได้อย่างลงตัว
เป็นครั้งแรกที่ผมได้นำพาตัวเองมายังสถานที่ที่ไม่คิดว่าจะมา แต่พอได้มาแล้วกลับรู้สึกว่า ในชีวิตหนึ่ง-สั้น ๆ นี้ ต้องหาโอกาส ขับเคลื่อนตัวเองไปยังสถานที่ที่แตกต่าง เช่นนี้ให้ได้อีก
เพื่อมุมมองที่ต่างออกไป เพื่อการเรียนรู้ที่แตกต่างออกไป เพื่อเห็นชีวิตในมุมใหม่ ๆ
ฟลอเต้นรำด้านหน้า ถูกขับเคลื่อนด้วยจังหวะชีวิตบนเสียงเพลง ในท่วงทำนองที่เนิบนาน เร่งเร้าและผ่อนคลาย ไม่ต่างจากช่วงชีวิตของเราทุกคน
เวลาจะนำพาเราไปยังสถานที่ที่เราไม่คุ้นเคยเรื่อยไป พร้อม ๆ กับเพลงที่เราคุ้นเคยในความทรงจำ...
| Create Date : 17 พฤศจิกายน 2552 |
| Last Update : 17 พฤศจิกายน 2552 17:30:55 น. |
| |
|
|
|
|
1.'เราทุกคนต่างอ้างว้างและค้นหาบางสิ่งบางอย่าง'
'เราทุกคนต่างอ้างว้างและค้นหาบางสิ่งบางอย่าง'
ในแสงสลัว ชายคนหนึ่ง คนพบอะไรบางอย่าง อย่างไม่รู้ตัว บางอย่างที่ขาดหาย บางอย่างที่ต้องการการเติมเต็ม จากใครสักคน...
เขาเชื่อว่า...ทุกคนต่างเฝ้ามองหาสิ่ง ๆ หนึ่ง สิ่ง ๆ นั้นที่ยังไม่ได้มันมาครอบครอง หรือในบางที อาจจะเคยได้ครอบครองไปแล้ว แต่มันก็ค่อย ๆ ห่างหายไปจากชีวิตในทุกขณะ บางคนไม่รู้ว่าสิ่ง ๆ นั้นคืออะไร ยังคงเฝ้าค้นหามันเรื่อยไป บางคนรู้ว่ามันคืออะไร แต่ยังไม่มีวันที่ตัวเองได้ค้นพบ และไม่มีใครรู้ได้เลยว่า จะ 'ค้นพบ' มันเมื่อไร
วันนี้เขารู้สึกตัวเองว่าได้ค้นพบสิ่ง ๆ นั้นอีกครั้ง แต่ก็ไม่สามารถยืนยันกับตัวเองได้ว่า สิ่ง ๆ นั้น มันคือ 'ความแท้' -จริงที่กำลังค้นหามาหรือเปล่า ขณะนี้ เขาไม่สามารถให้คำตอบที่ชัดเจนกับตัวเองได้ จากการรอคอยเบื้องหน้า
จากสายตาคู่นั้น จากรอยยิ้มหวานวาบนั้น
คำตอบอยู่ตรงหน้าแล้ว รอเพียงการตั้งคำถามสักข้อ
'คุณคือความรักของผมใช่ไหม'
ความรู้สึกแผ่วเบา คล้ายคำพูดวิ่งวนเป็นล้าน ๆ รอบ ในความคิด
***
ในความแออัด เขาเบียดตัวเองออกไปข้างหน้า ก้าวตรงไปยังสายตาคู่นั้น รอยยิ้มหวานวาบนั้น เชื้อเชิญเขาเหมือนแรงดึงดูดมหาศาล
>>>
| Create Date : 05 พฤษภาคม 2552 |
| Last Update : 5 พฤษภาคม 2552 19:55:39 น. |
| |
|
|
|
|
Exit for life ทางออกชีวิต
มีหนังสือเล่มใหม่มาแนะนำกันนะครับ

'Exit for life ทางออกชีวิต'
คำโปรยหน้าปก โลกนี้ไม่เคยขาดแคลนความสุข... เพียงแค่อย่าหยิบเอาความทุกข์มาใส่ใจ
วางแผงราว ปลายเดือน มีนาคม52 สำนักพิมพ์ อักขระบันเทิง ในสัปดาห์หนังสือ คงมีให้เห็นกัน
| Create Date : 02 มีนาคม 2552 |
| Last Update : 2 มีนาคม 2552 13:15:04 น. |
| |
|
|
|
|
เรือ....................................>>> v

เรือลอยอยู่ในน้ำ
เรื่อค่อย ๆ เคลื่อนตัวบนสายน้ำ เรือลำเล็กเคลื่อนที่ไป คลื่นเล็กน้อย เรารู้สึกได้ สัมผัสได้ถึงความไม่มั่นคง
ในความเร็วระดับเดียวกัน เรือลำใหญ่ ค่อย ๆ เคลื่อนตัวบนสายน้ำ เรือลำใหญ่เคลื่อนที่ไป คลื่นเล็กน้อย คลื่นใหญ่ เราไม่รู้สึกอะไรเลย ไม่รู้สึกแม้กระทั่งเรือกำลังเคลื่อนตัวไป
บนเรือลำเล็ก เราผจญอารมณ์ความรู้สึกท้าทาย สั่นไหว ตื่นเต้น อยู่ตลอดเวลา
บนเรือลำใหญ่ เราไม่สามารถรับรู้สึกวูบวาบเหล่านั้น ในความไหลเรียบของเรือบนผืนน้ำ
ชีวิต-บางครั้งเราก็เป็นดั่งเรือลำเล็ก ตื่นเต้น ไม่มั่นคง จะเดินไปทางไหนก็รีบเร่งไปจนสุดกำลังที่มี บางครั้งก็วิ่งจนล้มลง
ชีวิต-บางครั้งเราก็เป็นดั่งเรือลำใหญ่ ราบเรียบ มั่นคง แต่ไม่มีอะไรตื่นเต้นเอาเสียเลย จนน่าเบื่อหน่าย
พรุ่งนี้...สังเกตเรือที่เราล่องอยู่ ในทะเลชีวิต ว่าเป็นเรือลำเล็ก หรือลำใหญ่ ค่อย ๆ ไป หรือรีบเร่ง เพื่อให้ถึงปลายทาง ประคองชีวิตตัวเองเอาไว้ให้ดี ระมัดระวัง จากอุปสรรคอยู่ตลอดเวลา อย่างมีสติ
ไม่ว่าเราจะอยู่ในเรือลำเล็ก หรือใหญ่ เพราะความแน่นอนคือความไม่แน่นอนเสมอ...
เพื่อในที่สุด ในจุดหมาย ที่เราต่างหวังว่า เรือที่เราใช้ชีวิตอยู่ จะไม่ล่มลงกลางทะเล...เหมือนเรือบางลำที่อับปางลงไป ด้วยเหตุผลต่าง ๆ นานา
โชคดี...ถึงจุดหมายอย่างปลอดภัย
| Create Date : 10 กุมภาพันธ์ 2552 |
| Last Update : 10 กุมภาพันธ์ 2552 17:29:51 น. |
| |
|
|
|
|
ความทรงจำไม่เคยจากหายไป

เมื่อวันเสาร์-อาทิตย์ที่แล้วไปเขาใหญ่มา ไม่ได้ไปมาสามปีได้แล้วมั้ง
ก่อนหน้านั้นเคยขึ้นไปปีละครั้งสามสี่ปีติดต่อกัน
ทิ้งระยะห่างหายไปนาน กลับมาอีกครั้งบรรยากาศเก่า ๆ ยังคงเดิม แม้เพื่อนร่วมทางเดิม ๆ จากห่างหายกันไป
บางครั้ง ความทรงจำใหม่ ๆ มัน ก็ไม่สามารถทดแทนความทรงจำเก่า ๆ ได้เลย...มันทำให้คิดถึง อย่างห้ามไม่ถูก
แม้ครั้งนี้จะนอนบ้านพักอุธยาน ที่เต็มไปด้วยความสะดวกสบาย แต่ทำไมไม่รู้ว่ายังคิดถึง วันเก่า ๆ ที่เคยปักเต้น ก่อกองไฟ ทำอาหารกินกัน ที่ผากล้วยไม้
บรรยากาศเดิม ๆ มันหอมหวลไม่เคยจากหายไปจริง ๆ นี่ละมั้งที่เป็นพลานุภาพของ ความทรงจำ-อดีต
ได้แต่คิดถึง แต่ไม่มีวันย้อนกลับไปตรงจุดนั้นได้อีกแล้ว สิ่งที่ทำได้ คือระลึกเก็บเอาไว้ในความทรงจำดี ๆ ตลอดไป
| Create Date : 28 มกราคม 2552 |
| Last Update : 28 มกราคม 2552 18:15:19 น. |
| |
|
|
|
| |
|
 |
วันสบายๆ |
|
 |
|
|
|