• รีวิวโรงแรม / รีสอร์ท / ที่พัก
• บันทึกกิน-เที่ยวของบ้านหมูสามตัว
• เล่าเรื่องผีที่เคยเจอ
• ชีวิตจับกังในโรงงานญี่ปุ่น

รีวิว Review : นั่งๆ นอนๆ ว่ายๆ ที่ไทยธานี พูลวิลล่า พัทยา Thaithani Pool Villa Pattaya ดูรีวิวที่เหมือนกันนี้ (หรือใกล้เคียง) ได้ที่ http://www.pantip.com/cafe/blueplanet/topic/E8102853/E8102853.html http://rambomom.diaryis.com/?20090720 http://familylove2trip.igetweb.com/index.php?mo=3&art=319088 งัดของดองออกมาหากินกันเห็นๆ ก็ไปตั้งแต่วันหยุดยาวต้นเดือน ก.ค.ที่ผ่านมานี่แหละค่ะ บ้านก็อยู่ชลบุรี แต่จะไปนอนค้างซักสองคืนอ่ะจะทำไม หุหุหุ   ที่เลือกที่นี่ก็เพราะว่าความเป็นพูลวิลล่าซึ่งมีสระว่ายน้ำส่วนตัวในบ้านใหญ่บึ้มๆ คนตัวยาวอย่างอิชั้นว่ายออกสโตรคท่าฟรีสไตล์ได้ประมาณแปดสโตรคต่อรอบอ่ะค่ะ ก็ถือว่าสระใหญ่พอควรนะ เพราะพูลวิลล่าส่วนใหญ่ที่เคยเห็นมาจะเป็นสระเล็กๆ แค่พอลงไปนั่งแช่เฉยๆ เองอ่ะ แต่นี่สามารถว่ายน้ำไปกลับได้เลย ที่สำคัญไม่ต้องเดินทางไกล ยิ่งอายุเยอะยิ่งรู้สึกว่าไม่อยากนั่งรถนาน รู้สึกว่ามันเสียเวลา แทนที่จะเอาเวลามาใช้ประโยชน์ในการพักผ่อนอื่นๆ กลับตั้งเอาไปอยู่ในรถซะตั้งหลายชั่วโมง ดังนั้น ถ้าไม่ได้รู้สึกว่าอยากจะไปเที่ยวเพื่อเปิดหูเปิดตา ดูอะไรใหม่ๆ ละก็ ถ้าเอาแค่รู้สึกอยากจะพักผ่อนก็จะหาที่นอนใหม่ๆ แค่ใกล้ๆ บ้านนี่แหละ ที่นี่จะไม่อยู่ติดทะเลนะคะ ถ้าอยากได้พูลวิลล่าใกล้ทะเล (แต่ก็ไม่ติดทะเลอยู่ดี) ต้องเป็นนภาลัยพูลวิลล่า ซึ่งเป็นรีสอร์ทเครือเดียวกันกับที่นี่ อยู่แถวๆ นาเกลืออ่ะค่ะ ส่วนไทยธานีจะอยู่ในซอยวัดสันติคาม (อบต.หนองปลาไหล) ทางเข้าจะอยู่เยื้องกับโรงเรียนนานาชาติรีเจ้นท์ค่ะ มีป้ายบอกตลอดทาง หาไม่ยากค่ะ (แต่อาจจะอยู่ลึกซักหน่อย) บ้านเราไม่ได้ซีเรียสเรื่องทะเลอยู่แล้ว แค่อยากไปปลีกวิเวกนั่งๆ นอนๆ แถมช่วงนี้มีโปรฯ หน้าโลว์ซีซั่นแค่คืนละ 3900 เอง (จากราคาปกติเจ็ดพันกว่า)   ทางเข้าและล็อบบี้   ตรงนี้จะเป็นมุมนั่งอ่านหนังสือด้วย           ที่นี่จะมีแต่บ้านแบบพูลวิลล่าเป็นหลังๆ ทั้งหมด มีทั้งแบบหนึ่งห้องนอน สองห้องนอน และสามห้องนอน เรียกได้ว่ามาได้ทั้งครอบครัวเล็กและครอบครัวใหญ่ แต่ขนาดสระจะเท่ากันหมดทุกบ้านนะคะ ต่อให้คนเพิ่มขึ้นยังไงก็ยังได้สระน้ำขนาดเท่าเดิม คือประมาณ 5x10 เมตรต่อหลัง ใครพักหลังใหญ่มากันหลายคนก็เล่นน้ำแบบเบียดๆ กันหน่อยละกัน แต่ถ้าเป็นแบบครอบครัวเรามีกันแค่สามคนจะรู้สึกว่าสระกว้างมาก อิอิ     อิชั้นร้องขอบ้านหลังท้ายสุด (อยากอยู่ไกลผู้ไกลคน) ทางรีสอร์ทก็เลยจัดให้เป็นหลังนี้     ซึ่งอยู่ติดกับไซต์ก่อสร้าง ดังนั้นวิวของบ้านเราก็เลยเป็นแบบนี้ (แต่บ้านหลังอื่นวิวจะเป็นหลังคากับหน้าต่างของบ้านอีกหลัง ซึ่งเราก็ไม่ชอบหรอก เอาเป็นแบบนี้ไปเลยยังดีกว่า)   แต่ทางรีสอร์ทมีการกั้นพื้นที่ก่อสร้างไว้เป็นสัดเป็นส่วนดี ถึงแม้จะมีคนงานก่อสร้างทำงานอยู่ก็ไม่รู้สึกว่าถูกรบกวนแต่อย่างใดค่ะ ไซต์ก่อสร้างที่เห็นนี่น่าจะเป็นการขยายโครงการออกไปอีกนะ อีกหน่อยคงมีบ้านพักเพิ่มขึ้นอีกหลายหลัง บ้านเราอยู่สุดซอย เห็นรถอิชั้นจอดหน้าบ้านลิบๆ นั่นมั้ยคะ ข้อติดนิดนึงคือ ถนนเข้าออกซอยค่อนข้างแคบอ่ะค่ะ รถเราเป็นมิตซูปาเจโร่ อิตอนเข้าน่ะเดินหน้าเข้าได้ไม่มีปัญหา แต่อิตอนจะออกต้องถอยออกมาจากท้ายซอยเลยค่ะ เพราะขนาดถนนไม่พอให้กลับรถเอาหัวออกมา    ยังไม่ได้พาเข้าบ้านซักที มาเข้าบ้านกันดีกว่าค่ะ อ่ะ..ประตูบ้าน ที่นี่มีที่วางเตาบาร์บิคิวอยู่่ข้างๆ บ้านให้ค่ะ เราจะซื้อของสดมาเองแล้วปิ้งกินกันก็ได้ หรือว่าจะให้ทางรีิสอร์ทจัดเตรียมให้ก็ได้ คิดแต่ค่าของ ไม่มีค่าใช้จ่ายเพิ่ม ถ้าเราอยากจะปิ้งบาร์บิคิวเราก็แค่แจ้งกับทางรีสอร์ท เค้าก็จะให้คนมาเตรียมให้ค่ะ     ไปดูสระว่ายน้ำซึ่งถือเป็นไฮไลท์ของที่นี่กัน แต่นแต๊นนนนนนนนนน... หย่ายยมะล่า....   สระว่ายน้ำส่วนที่ลึกที่สุดจะอยู่ทางขวามือนะคะ ลึกประมาณร้อยห้าสิบร้อยหกสิบเซ็นต์ ระดับความลึกจะค่อยๆ ลาดมาเรื่อยๆ จากทางตื้น ส่วนที่ตื้นที่สุดจะอยู่ทางซ้ายมือที่มีบันไดลงอ่ะค่ะ ตรงนั้นจะมีเก้าอี้ให้นั่งในระดับน้ำตื้นมากๆ สำหรับเด็กเล็ก ผู้สูงอายุหรือผู้พิการด้วย ส่วนจุดที่เลยที่นั่งออกมาในระดับเดียวกันจะเป็นน้ำตื้นในระดับที่เด็กอย่างพี่ม่อนยืนถึงประมาณเอวอ่ะค่ะ ระบบสระจะเป็นแบ็ควอช คือเปิดน้ำหมุนเวียนไล่จากด้านตื้นสุดไปลงช่องสำหรับน้ำออกทางด้านที่ลึกสุด จะเปิดทุกสองชั่วโมง (ถ้าจำไม่ผิด) ดังนั้น น้ำจึงได้รับการหมุนเวียนเปลี่ยนถ่ายตลอดเวลา คุณภาพน้ำจึงอยู่ในขั้นดี แม้จะมีใบไม้ตกลงมาบ้างแต่ก็จะถูกแบ็ควอชไล่ไปจนหมด ส่วนใหญ่เราก็ใช้เวลาอยู่ด้านนอกบ้านนี่แหละค่ะ ไม่ค่อยเข้าไปอยู่ข้่างในกันหรอก ทั้งที่เค้าก็มีเครื่องเล่นดีวีดีให้นะ แต่เรารู้สึกว่าถ้าอยากนอนดูดีวีดีก็ไปนอนอยู่บ้านก็ได้อ่ะ สรุปว่าก็เลยไม่มีใครยอมอยู่แต่ในห้องซักคน ที่นั่งเล่นข้างนอกนี่มีที่จุดยากันยุงแบบขดๆ ให้ด้วย ส่วนยากันยุงสามารถโทรขอได้ฟรีค่า ละเอียดรอบคอบดีมาก ได้ใจคนมีครอบครัวลูกเล็กจริงๆ มีห่วงยางทำจากโฟมให้ค่ะ ถึงจะว่ายน้ำเป็นและน้ำก็ไม่ลึกเท่าไหร่ แต่อิชั้นก็ชอบลอยตัวเล่นห่วงยางนี่นะ สนุกดี มีเตาไมโครเวฟให้ค่ะ ซื้ออาหารมาใส่ตู้อบกินเองได้ เพราะที่นี่จะไม่ค่อยสะดวกเรื่องการสั่งอาหารมากินเท่าไหร่ เพราะเชฟจะเข้าเป็นเวลาตั้งแต่บ่ายสามถึงหนึ่งทุ่มเท่านั้น อย่างถ้าเราหิวตอนดึกๆ ก็สั่งอะไรกินไม่ได้อ่ะ เพราะไม่มีใครอยู่ทำให้ ดังนั้นบ้านเราก็เลยใช้วิธีซื้ออีซี่โกจากเซเว่นแล้วมาเก็บไว้ในตู้เย็น ถึงเวลาก็อุ่นกินเอง ประหยัดดี แถมสะดวกด้วย   มีอะไรในตู้เย็น... พอดูแล้วว่ามีอะไร เราก็เอาของในตู้เย็นออก แล้วเอาของที่ซื้อมาเองเข้าไปแทน หุหุ น้ำดื่มในขวดให้ฟรีนะคะ มีให้จุใจเลยสี่ขวดต่อวัน ชอบค่ะ เพราะเป็นคนดื่มน้ำเยอะมากในแต่ละวัน ส่วนคุณสามีก็ติดกาแฟอีกต่างหาก พวกตู้เย็น ตู้เก็บขนม มินิบาร์จะอยู่ด้านนอกนะคะ เวลาว่ายน้ำขึ้นมา หรือเวลานั่งเล่นนั่งคุยกันก็หยิบสะดวกดี แต่ตอนจะนอนในเวลากลางคืนถ้าเป็นคนที่ติดหิวน้ำบ่อยๆ ก็ควรจะถือติดมือไปไว้ในห้องนอนซักขวดจะดีกว่า เปิดตู้ด้านล่างดูก็เห็นว่ากว้างขวางดีมาก เลยจัดการเอาเสบียงที่ซื้อมาตุนไว้ยัดเข้าไปซะ พวกตู้เย็น ตู้เก็บขนม มินิบาร์จะอยู่ด้านนอกนะคะ เวลาว่ายน้ำขึ้นมา หรือเวลานั่งเล่นนั่งคุยกันก็หยิบสะดวกดี แต่ตอนจะนอนในเวลากลางคืนถ้าเป็นคนที่ติดหิวน้ำบ่อยๆ ก็ควรจะถือติดมือไปไว้ในห้องนอนซักขวดจะดีกว่า พูดถึงอาหารการกินไม่ค่อยสะดวกมากนักถ้าคิดจะสั่งกินที่นี่อย่างที่บอก แต่ถ้าใครมาที่นี่ก็อยากแนะนำให้ลองสั่งเสต็คหมูมากินดูนะคะ (สั่งตอนที่เชฟอยู่นะ เป็นเชฟจากเชอราตันพัทยา) อร่อยมากๆ นึกถึงแล้วยังอยากไปกินอีก เข้าไปดูในห้องกันบ้าง ถ่ายแบบเร็วๆ รีบกดๆๆๆๆ ไม่ได้กะได้เล็งได้จัดอะไร  เพราะกลัวหน่วยทำลายความเรียบร้อยจะมาก่อกวนซะก่อน รูปออกมาเลยดูไม่ค่อยสวย บางรูปก็องค์ประกอบเบี้ยวๆ แบบไม่ตั้งใจเท่าไหร่ เตียงนอนนุ่มมมม กว้างงงงงง นอนสบายมากๆ   พวกตู้เตียงทั้งหลายในห้องนี่มีขนาดใหญ่ยักษ์มากๆ ขนาดอิชั้นตัวสูงขนาดนี้ยังต้องมีเขย่งแขวนเสื้อ แขวนฝักบัวนิดๆ เลยอ่ะ แอบคิดแทนคนตัวเล็กๆ ไม่ได้ว่าจะทำยังไง (สงสัยทางรีสอร์ทต้องแถมบันไดหรือรองเท้าส้นสูงให้สำหรับคนสูงไม่ถึงร้อยหกสิบห้าด้วย) แต่ข้อดีของการที่ข้าวของเครื่องใช้มีขนาดใหญ่มากนี่ก็ดีเหมือนกัน เพราะว่าเราได้เตียงขนาดใหญ่โคดๆ มาด้วย ทำให้แม้จะนอนสามคน (ตัวใหญ่ๆ) ก็ไม่รู้สึกว่าเบียดกันเลย ประตูที่เห็นจะเป็นทางเปิดไปห้องสุขานะคะ ห้องสุขาจะแยกกับห้องอาบน้ำค่ะ ห้องอาบน้ำจะอยู่อีกฝั่ง มีประตูเปิดทะลุไปสระว่ายน้ำกับมินิบาร์ได้ ไม่มีอินเตอร์เน็ทในห้องนะคะ ของเราใช้ต่อกับมือถือเอา อุปกรณ์อาบน้ำมีให้สองชุด อยู่ที่อ่างล้างหน้าหนึ่งชุดและในห้องน้ำอีกหนึ่งชุด แต่แอบเคือง วันที่เราเข้าพักวันแรก ขวดโลชั่นเหลืออยู่ครึ่งขวดอ่ะ คนก่อนหน้าใช้ไปแล้วแม่บ้านไม่ได้นำมาเปลี่ยนให้ใหม่ แต่เนื่องจากความพอใจด้านอื่นๆ มีมากกว่า (และด้วยความเป็นคนสวยใจดี..ฮ่าๆ) จึงให้อภัยและปล่อยผ่านไป โถขับถ่าย มีสายชำระให้ค่ะ ชอบนะ เพราะโรงแรมรีสอร์ทดีๆ หลายแห่งเดี๋ยวนี้ไม่รู้เป็นอะไร มีตังค์สร้างโรงแรมหรูๆ แต่กะอิแค่ติดสายชำระเพิ่มให้แขกแค่นี้ทำไม่ได้ ที่ไหนไม่มีสายชำระให้นี่ เราจะไม่ไปพักซ้ำสองอีกเลย ฝักบัว ติดตั้งอยู่ที่ระดับฝรั่งสูงหกฟุตใช้งานได้สบาย ดังนั้น สำหรับคนสูงต่ำกว่าร้อยหกสิบ แนะนำให้พกตะกร้อสอยมะม่วงมาสอยฝักบัวลงมาใช้ด้วย ติดกับฝักบัวจะเป็นประตูเปิดออกไปสระว่ายน้ำแล้วค่ะ มีอ่างแต่ไม่ได้ใช้ เพราะแค่ว่ายน้ำในสระหน้าบ้านก็พอแล้ว อ่างเป็นแบบธรรมดา แช่ได้สองคน แต่เป็นแบบธรรมดา ไม่มีจากุซซี่ ถ้ามีคงจะดีกว่านี้ มีที่ดักยุงให้ภายในห้องค่ะ เพราะในห้องยุงเยอะมากๆ แถมมีตลอดเวลาไม่ว่ากลางวันกลางคืน บินกันให้ว่อน (มีแอบไปซุกอยู่ตามกองกระเป๋าสัมภาระด้วย เวลาเราไปขยับข้าวของก็จะบินกรูกันออกมา) เลยต้องเปิดเครื่องดักยุงไว้ตลอดเวลา เรียกว่าใช้งานคุ้มเลย ไฟระเบียงจะซ่อนอยู่หลังเตาไมโครเวฟ หน้าตาสวิทช์เป็นแบบนี้ ไม่อยากจะบอกว่าหาวิธีเปิดอยู่นานมาก พยายามกดตรงกลางสีแดงๆ ก็แล้ว หรือกดปุ่มรอบๆ วงก็แล้ว หลังจากโง่อยู่นานถึงได้รู้ว่าเค้ากดกันตรงนี้ว้อย.... ต่อไปก็มาดูรูปพะยูนพ่อแม่ลูกเล่นน้ำกัน หุหุ  บรรยากาศทั่วๆ ไป แอบถ่ายน้องกวางจากหน้าห้อง 209   มาถึงอาหารเช้ากันบ้าง อาหารเช้าที่นี่ไม่ได้มีให้เลือกหลายอย่างมากนัก ไลน์อาหารก็เล็กๆ แต่ก็มีอาหารให้อย่างเพียงพอและอร่อยทุกอย่างค่ะ วันที่ไปมีแขกพักเต็ม ทางรีสอร์ทก็เลยเปิดไลน์บุฟเฟ่ต์ให้ (คาดว่าถ้ามีแขกไม่เยอะก็คงจะเปิดให้สั่งเป็นอย่างๆ) มาดูสถานที่กินอาหารและไลน์อาหารกันค่ะ   มีบาร์เครื่องดื่มเล็กๆ ซึ่งเราเพิ่งสังเกตเห็นในวันกลับ มีเครื่องทำป๊อปคอร์นด้วย แต่ไม่ยักกะมีป๊อปคอร์นให้ในตู้ ไลน์อาหาร มีแค่นี้แหละค่ะ มีอาหารให้ประมาณสี่ห้าอย่าง นอกนั้นก็มีขนมปัง ชา กาแฟ โอวัลติน ซีเรียลพร้อมนม และผลไม้ รสชาติดีค่ะ สมกับเป็นฝีมือจากเชฟโรงแรมใหญ่ น้ำตกจำลองข้างๆ ที่ทานอาหาร   สรุป... โดยรวมแล้วก็ประทับใจค่ะ โดยเฉพาะการบริการของคุณนพดล (ถ้าจำชื่อผิดต้องขออภัยด้วยนะคะ) ที่จะประจำอยู่หน้าฟร้อนท์แทบตลอดเวลา โทรมาสั่งอาหารหรือขอของอะไรตอนกลางคืนก็จะเจอคุณนพดลรับตลอด หรือมาหน้าฟร้อนท์ตอนเช้าๆ ก็ยังเจอ จนแอบสงสัยสงสัยว่าพี่เค้าได้นอนบ้างหรือเปล่า แถมเวลาจะกลับยังช่วยบอกทางลัดให้อีก ต้องขอบคุณมากๆ เลยค่ะ มีการตกแต่งและบำรุงรักษาสถานที่ได้ดีค่ะ แต่ถนนหน้าบ้านเราออกจะแคบไปซักหน่อย รถเข้าออกลำบาก (รถเรารถใหญ่อ่ะค่ะ แต่ต่อให้รถเก๋งเราก็กลับรถออกมาลำบากเหมือนกันนะ) แอร์เย็นมากค่ะ ขนาดเปิด 27 ยังหนาวเลยค่ะ อาหารอร่อยดีค่ะ ชอบเสต็คมากๆ แต่ไม่ชอบตรงที่ว่าจะสั่งอาหารได้เฉพาะบ่ายสามถึงหนึ่งทุ่มเลย เพราะบางทีหิวดึกๆ อยากกินข้าวต้มเชฟก็กลับไปแล้ว ยุงในห้องเยอะมากถึงมากที่สุดค่ะ มันอยู่กันเป็นนิคมยุงเลยละมั้ง สาเหตุน่าจะเป็นเพราะประตูหน้าห้องมีช่องให้ยุงเข้าได้ตามรูปค่ะ ต่อให้มีมุ้งลวดก็เท่านั้นเพราะยุงก็ยังเข้าได้อยู่ดี ถ้าแก้ไขให้ประตูปิดสนิทได้มากขึ้น ยุงในห้องก็น่าจะลดลงค่ะ ช่องยุงเข้าจะอยู่ด้านบนนะคะ ระหว่างบานประตูกับวงกบจะมีช่องกว้างอยู่ค่ะ   Create Date : 21 กรกฎาคม 2552 Last Update : 21 กรกฎาคม 2552 9:02:46 น.   7 comment

รีวิว Review : โรงแรม Woodlands Hotel & Resort พัทยาเหนือ ตามลิ้งค์นี้ไปเพื่ออ่านรีวิวฉบับเต็มของที่นี่ค่ะ http://familylove2trip.igetweb.com/index.php?mo=3&art=301606         Create Date : 10 มิถุนายน 2552 Last Update : 10 มิถุนายน 2552 15:24:04 น.   2 comment

รีวิว Review : ไม่ประทับใจ Plumeria Hideaway หาดดวงตะวัน ระยอง ไปพักเมื่อวันหยุดยาวช่วงวันแรงงาน 2-3 พ.ค.ปี 2009 ค่ะ ปกติแล้วเวลาเราจะไปพักที่ไหน ถ้าไม่จองโรงแรมผ่านเว็บจองต่างๆ ก็มักจะใช้ราคาพิเศษของที่บริษัทจองค่ะ แต่อารมณ์เราคราวนี้คือ อยากได้ Pool Villa ติดทะเลที่ราคาอยู่ในงบ หรืออย่างน้อยถ้าไม่ได้จริงๆ ก็ขออารมณ์กึ่งๆ พอถูไถไปได้ก็ยังดี พอไปหาจากเว็บจองโรงแรมต่างๆ ก็ยังไม่มีที่ที่ถูกใจ เลยกะว่าจะลองหาที่ให้จองตรงไม่ผ่านเว็บโรงแรมดู ซึ่งสิ่งที่เราต้องการก็อย่างที่บอกคือ อยากได้บ้านหลัง Pool Villa ติดทะเล ก็หาไปเรื่อยๆ จนมาเจอที่นี่ แม้จะไม่ใช่ Pool Villa ก็จริง แต่ดูรูปจากในเว็บแล้วรู้สึกโอเค ก็เลยตกลงจองไป พร้อมกับโอนเงินเต็มจำนวนไปล่วงหน้า เพราะกะว่ายังไงก็ไปแน่นอน คลับเฮ้าส์ตอนกลางคืน  ชื่อเดิมของที่นี่คือทิวสนรีสอร์ทค่ะ เราอ่านรีวิวของที่นี่ทั้งตั้งแต่ยังเป็นทิวสนรีสอร์ทจนมาถึงเป็นภลูเมเรีย ก็พบแต่ความประทับใจและความทรงจำดีๆ ทั้งนั้น บวกกับภาพที่แสดงในเว็บโดยละเอียด นับเป็นประการสำคัญที่ทำให้เราตัดสินใจจอง Villa 1 คืนละ 4500 บาทไป พร้อมกับภาพจินตนาการที่อยู่ในหัวมากมาย แต่สิ่งที่เราไปเห็นจริงๆ ทำให้เรารู้ว่า.... อย่าเชื่อภาพที่เห็นจากในเว็บ และข้อมูลรีวิวมากนัก เพราะต่อให้เจ้าของสถานที่พยายามให้รายละเอียดใกล้เคียงกับของจริงมากเพียงไร แต่สิ่งที่ได้พบจริงก็อาจผิดเพี้ยนไปจากรูปได้ไม่มากก็น้อย และข้อมูลรีวิวนั้นก็เป็นมุมมองเฉพาะตัวของผู้ทำรีวิว ซึ่งการที่คนหลายคนประทับใจ สำหรับเราอาจจะไม่ใช่ก็ได้ ...ไม่ใช่ความผิดของภลูเมเรียที่ทำให้เราประทับใจไม่ได้ ความจริง ที่นี่ก็มีดีในแบบของตัวเอง เพียงแต่มันยังไม่ใช่ในสิ่งที่เราต้องการและคิดว่าคงจะได้รับ..ถ้าหากมาพักที่นี่ ดังนั้น รีวิวในวันนี้ จึงเพียงอยากถ่ายทอดมุมมองของเราที่มีต่อที่นี่ เพื่อเป็นข้อมูลในอีกหลายๆ คนที่อยากจะไปพักได้พิจารณา และศึกษาข้อดีข้อด้อยของที่นี่ให้ดีเสียก่อนค่ะ เว็บภลูเมเรีย http://www.theplumeriagroup.com/home.php   ก่อนเราจะตัดสินใจจอง เราได้สอบถามทางโทรศัพท์แล้วว่าที่พักเป็นหาดส่วนตัวหรือไม่ ผู้รับสายซึ่งเป็นผู้ชายก็ตอบมาว่า ส่วนตัวครับ ประกอบกับภาพถ่ายที่แสดงไว้ในเว็บ ก็ถ่ายมาในมุมที่ทำให้เราคิดว่าเป็นหาดส่วนตัวจริง ซึ่งในความเป็นจริง หาดของที่นี่จะมีถนนคั่นระหว่างรีสอร์ทกับหาด และสำหรับเรา หาดแบบนี้ไม่ถือว่าเป็นหาดส่วนตัว เพราะนอกจากจะมีถนนสาธารณะเล็กๆ (ถ้าวิ่งไปจนสุดทางจะเป็นบ้านเพคาบาน่า) คั่นแล้ว แถวนั้นจะมีรีสอร์ทอีกสองสามแห่งอยู่ติดกัน ซึ่งไม่ว่าใครก็สามารถเข้ามาเล่นน้ำที่หาดแห่งนี้ได้ อันนี้ไม่ว่ากัน เพราะคำว่า "หาดส่วนตัว" สำหรับที่คนตอบคำถามเราอาจจะคิดว่า "หาดสาธารณะที่มีความเป็นส่วนตัวไม่พลุกพล่าน" แต่ไม่ใช่ "หาดส่วนตัวของทางรีสอร์ท" ก็เป็นได้ แต่ในส่วนของเรา เมื่อถามถึง "หาดส่วนตัว" นั่นหมายถึงชายหาดส่วนตัวที่ไม่มีถนนกั้น มีเฉพาะแขกที่พักในรีสอร์ทเท่านั้นที่สามารถใช้บริการได้ แบบเดียวกับอีกหลายๆ รีสอร์ทที่อยู่แถบถนนเพแกลงกร่ำ อย่างวังแก้วรีสอร์ท อมรพันธ์ โนโวเทล หรือแม้แต่ระยองชาเล่ต์ที่เราพักในคืนก่อนหน้า ช่างมันเถอะ... ยกให้เป็นความผิดของการสื่อความก็แล้วกัน เอารูปห้องนอนไปดูก่อนค่ะ   ตอนที่รถวิ่งเข้าไปตามป้ายทิวสนรีสอร์ท เรากับสามีมองหน้ากันแบบว่า เห้ย...เรามาถูกทางเปล่าวะ เพราะเป็นถนนลูกรังเล็กๆ เป็นหลุมเป็นบ่อ แต่ด้วยคำว่า "หาดส่วนตัว" ที่อยู่ในหัว มันก็ทำให้มองบวกไปว่า เออ... ที่ที่มันส่วนตัวก็งี้ละเนาะ.. รถเลี้ยวขวาเข้าหาดดวงตะวัน สิ่งที่พบคือ รถบัสคันเบ้อเริ่มสามคันรถ จอดเรียงเต็มถนนจนไม่มีที่แทรก ด้านขวามือเป็นบังกะโลไม้เรียงกันในทิวสน... สายตาไปสะดุดที่ป้ายภลูเมเรีย...   ปลอบใจกันเองว่า เค้าเป็นรีสอร์ทเครือเดียวกัน ก็คงอยู่ติดกันแหละน่ะ ของเราต้องแยกเป็นอีกส่วนนึงแน่ๆ แต่แล้ว ปลอบใจกันเองก็ไม่มีผล เพราะสุดท้ายแล้ว เราก็ต้องเช็คอินกันตรงฟร้อนท์เล็กๆ ข้างแนวบังกะโลไม้นั่นแหละ แต่...อ๊ะๆ... นั่นเห็นวิลล่าของฉันแย้ว เย้ๆๆ สวยเหมือนในรูปเลย อุ๊ยนั่นสระว่ายน้ำเก๋เริ่ดอย่างที่เห็นในเว็บ กรี๊ดๆๆ อยากจะชวนลูกไปตีขาเล่นกันเดี๋ยวนั้น คุณสามีเอารถไปจอดด้านหลัง ส่วนอิฉันก็ดำเนินการเช็คอินจนได้กุญแจห้องมาเรียบร้อย แล้วก็เอาไปไขเปิดบ้าน ว้าว... อลังการดาวล้านดวงตั้งแต่ที่นอน มองจากในห้องเห็นสระว่ายน้ำสีเขียวมรกต วิ้ดดวิ้ววว เอาฟะ ไม่ได้หาดส่วนตัว (จริงๆ) ก็ไม่เป็นไร มีกลุ่มทัวร์ของผู้ใช้แรงงาน (เหมือนเรา) อยู่ด้วยก็ไม่เป็นไร ถึงจะมีเสียงดังรบกวนไปบ้างก็ตามธรรมดา เอาไว้เรานั่งนอนแช่อ่างสวยๆ ของเราอยู่แต่ในห้องก็ได้วะ     ไหนๆ ลองสำรวจห้องพักดูให้ทั่วๆ ซิ... มุมนั่งเล่นชมสวน จะมีสองปีกคือปีกซ้ายและขวา จะทำที่นั่งโซฟาและติดกระจกใสไว้ให้ชมสวนเล็กๆ ที่คั่นอยู่ระหว่างวิลล่าของเรากับหลังถัดไป ปีกซ้ายฝั่งติดกับวิลล่า ๒ มีแต่โซฟา     ตรงกลาง มีโทรทัศน์ รับได้แต่ช่องปกติ   ปีกขวา ซีวิว มีโซฟาและโต๊ะทำงานอยู่ด้วยกัน   โต๊ะทำงาน   ซีวิว (ลิบๆ)   ประตูนี้เปิดไปที่อ่างอาบน้ำได้   เปิดประตูเข้าไปสำรวจห้องน้ำ เจอนี่ก่อนอันดับแรก   ส่วนขับถ่ายพร้อมสายชำระ อยู่ส่วนเดียวกับส่วนแห้ง แยกออกจากส่วนเปียก มี ประตูกระจกกั้น   ส่วนเปียก มีทั้ง Shower และอ่าง ซึ่งอ่างนี้ก็เป็นปัจจัยสำคัญที่ทำให้เราเลือกที่นี่ แต่แล้วก็มีเรื่องให้ผิดหวังอีกจนได้สำหรับเรื่องอ่าง   ใครจะมาพักวิลล่า ๑ ขอให้ทำใจเรื่องอ่างอาบน้ำไว้เลยว่า ๑. ก๊อกน้ำสนิมจับ และน้ำไหลน้อยถึงน้อยมาก เราเห็นว่าน้ำไหลน้อย ก็เลยเตรียมเปิดน้ำให้ลูกชายนั่งแช่ตั้งแต่บ่าย โดยอุตส่าห์ใช้ฝักบัวฉีดน้ำเข้าไปจนได้ประมาณครึ่งอ่าง จนกระทั่งมาพบความจริงในตอนเย็น (ตอนที่คุณลูกจะเล่นน้ำ) ว่า นอกจากน้ำจะไหลน้อยแล้ว อ่างยังรั่วอีกด้วย ดังนั้น จึงเป็นเหตุให้น้ำที่สู้อุตส่าห์ยืนแขนโตชูฝักบัวฉีดใส่อ่างจนได้ปริมาณน้ำตั้งครึ่งอันตรธานหายไปหมด... ฉะนั้น ใครคิดจะมาฮันนีมูนด้วยการนอนชิลล์แช่น้ำดูดาวเคล้าแสงเทียนจิบแชมเปญผลัดกันถูหลังให้กันเพียงเราสอง เลิกล้มจินตนาการนั้นไปได้ เพราะนอกจากอ่างน้ำจะรั่ว น้ำไม่ไหล ขนาดค่อนข้างเล็กแล้ว ด้านบนที่เห็นเป็นคล้ายๆ โอเพ่นแอร์เปิดให้แช่น้ำกลางแสดงดาวเคล้าแสงเทียนได้นั้น แท้ที่จริงเป็นหลังคาโปร่งแสงเท่านั้นค่ะ หาได้เปิดชมดาวชมเดือนได้ไม่ เคราะห์กรรมของการอยากทำตัวไฮโซนอนวิลล่าริมทะเลกับเค้ายังไม่หมดแค่นั้น เพราะเราต้องมาเจอกับ... ๒. ฝักบัวเมาเหล้าคอพับคออ่อน ไม่สามารถเสียบไว้ในช่องของมันได้ ต้องถือเอาเองสถานเดียว ความแรงของน้ำก็ตามอารมณ์คุณฝักบัวเธอสุดๆ อารมณ์พีคขึ้นมาเธอก็กระฉูดปรู๊ดไปจนผ้าเช็ดตัวที่แขวนไว้ด้านหลัง เพลียกับอ่างน้ำ หันมาสำรวจอย่างอื่นต่อดีกว่า เผื่อจะหายเพลีย อุปกรณ์อาบน้ำที่มีให้ อันนี้เราสะเพร่าเอง ก่อนอาบน้ำไม่ได้เอาออกไปวางตรงส่วนแห้งซะก่อน เอาเปิดฝักบัวปุ๊บ อุปกรณ์ที่เป็นกระดาษก็เปียกหมดเลย เก็บไม่ได้ เสียดายเหมือนกัน     สิ่งที่ดีที่สุดของวิลล่าหลังนี้ ดูเหมือนจะเป็นเตียงนอนนี่แหละค่ะ ที่บ้านเราลงความเห็นโดยพร้อมเพรียงกันว่า นอนสบายจริง ส่วนตัวเราก็ชอบผ้าม่านที่ตกแต่งรอบๆ เตียงด้วยค่ะ สวยจริงๆ แอบนึกถึงเตียงเจ้าหญิงในนิทาน     ห้องน้ำยามเปิดไฟ บรรยากาศดี๊ดี เสียดายอ่างไม่น่ารั่ว ฝักบัวไม่น่าเจ๊งเล้ยย   โต๊ะแต่งตัว     มีกระต่ายน้อยทำจากฟางตั้งอยู่     วิลล่า ๑ ยามค่ำคืน พยายามถ่ายมุมเดียวกับรูปในเว็บของรีสอร์ท ได้มาแบบนี้ แต่ถ่ายตอนกลางคืนเลยมองไม่เห็นว่าได้อารมณ์วิลล่าติดหาดไม่มีถนนกั้นยังไง มองมุมนี้แล้วทำให้เข้าใจไปว่าเป็นบ้านแบบพูลวิลล่าชนิดเปิดประตูมาก็หย่อนขาลงน้ำได้เลย แต่ในความเป็นจริงต้องเดินอ้อมไปเข้าจากประตูสระที่อยู่แถวๆ หน้าห้องวิลล่า ๒ เขกกะโหลกตัวเองอีกหนึ่งที ข้อหาดูแค่รูปถ่ายแล้วฝันเฟื่องเป็นตุเป็นตะ     วันที่ไป น้ำในสระก็เสีย แต่เรากับลูกไม่รู้ เห็นน้ำเขียวๆ ก็นึกว่าสีเขียวเพราะกระเบื้องปูพื้นสระแบบที่นิยมกันในรีสอร์ทดังต่างๆ แต่เอ๊ะ.. พื้นสระทำไมมันลื่นๆ มีอะไรเขียวๆ ขุ่นๆ ฟุ้งออกมาเต็มไปหมดเวลาที่เราเหยียบลงไป แถมมีอะไรเขียวๆ ดำๆ เกาะอยู่เต็มขอบสระเป็นวอลเปเปอร์ด้วย สายตาก็สั้นและไม่ได้ใส่แว่น ก้มไปพ่งดูใกล้ๆ อะจ๊ากกกก.... นี่น้ำมันเน่านี่นา... รีบบอกให้ลูกชายขึ้นจากน้ำโดยทันที แต่เจ้าลูกชายตัวดีทำอิดออดไม่ยอมขึ้น แม้จะชี้ให้ดูอะไรดำๆ ที่ฟุ้งขึ้นมา และให้สังเกตเมือกลื่นๆ ตรงที่เท้าเหยียบแล้วก็ตาม เจ้าลูกชายก็ยังไม่ยอมขึ้นจากสระอยู่ดี จนต้องใช้ไม้ตาย ขู่ว่าแม่จะหนีขึ้นไปก่อนแล้วปล่อยให้เล่นอยู่คนเดียวนั่นแหละ ถึงได้ยอมขึ้นจากน้ำได้ ขึ้นมานั่งกันซักพัก เจ้าลูกชายบ่น "แม่ครับ ม่อนขอโทษนะครับที่ไม่ยอมเชื่อแม่ว่าสระน้ำมันเสีย แล้วก็ไม่ยอมขึ้น ตอนนี้ม่อนคันหลังจังเลยครับ" พร้อมกับหันหลังโชว์ผื่นเต็มแผ่นหลังให้ดู เราตกใจมากอะไรจะเร็วขนาดนั้น เพราะก่อนลงเล่นน้ำยังดีๆ อยู่เลย เราไม่มียาทาอะไรติดมาด้วยซักอย่าง หัวไวเท่าความคิด เรารีบพาลูกไปลงทะเลทันที เพราะจากประสบการณ์ตลอดชีวิตการเป็นลูกน้ำเค็มทำให้รู้ว่า น้ำทะเลนี่แหละ เป็นสิ่งที่ช่วยรักษาผื่นคันและสมานผิวได้ดีที่สุด พอขึ้นมาจากเล่นน้ำทะเล ก็สังเกตเห็นว่าผื่นยุบไปจนเกือบหมด   ถึงตอนนี้เราจิตตกถึงขีดสุด อะไรมันจะผิดจากที่คิดไว้ถึงขนาดนี้ ทำอะไรไม่ได้นอกจากบ่นให้คุณสามีฟัง และขอโทษที่ตัดสินใจพลาด เพราะปกติเราจะไม่ค่อยพลาด เนื่องจากทำงานเกี่ยวข้องกับการจองที่พักอยู่ เอาเฉพาะที่พักดีๆ สี่ดาวขึ้นในราคานี้ที่มีอยู่ในมือที่เราสามารถจองได้ก็มีนับไม่ถ้วนแล้ว แต่เรากลับพาพวกเค้ามาที่นี่ รู้งี้วิ่งมาพัทยา มาหาโรงแรมห้าดาวที่จองได้ในราคาเท่านี้นอนให้รู้แล้วรู้รอดซะดีกว่า คุณสามีก็ได้แต่ปลอบใจเราไปตามเรื่อง ก็รู้ว่าเค้าไม่อยากให้เราคิดมาก แต่ก็อย่างว่าแหละ รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นหมองูตายเพราะงูยังไงก็ไม่ทราบ เสียเซ้วไปเลย   อย่างไรก็ตาม ขอยืนยันว่านี่เป็นความรู้สึกส่วนตัวของเราคนเดียวเท่านั้นนะคะ สำหรับคนอื่นๆ ที่เคยไปมาแล้วอาจจะประทับใจ อันนั้นก็แล้วแต่ความพึงพอใจของแต่ละคนค่ะ แต่สำหรับในส่วนของเรา คงบอกได้แต่เพียงว่า ในส่วนของวิลล่ายังไม่สมราคาซักเท่าไหร่ แต่ส่วน Hideaway ไม่ทราบ เพราะไม่ได้เข้าพักในส่วนนั้นค่ะ อาจจะสมราคามากกว่าก็ได้ เพราะราคาถูกกว่าครึ่งต่อครึ่ง ดูสภาพบ้านจากภายนอกแล้วก็ว่าน่าจะสมราคาแหละค่ะ   บทสรุป ขอประเมินแยกส่วนกันนะคะ ใครจะตามไปลอกการบ้าน ก็ลองชั่งน้ำหนักดูแล้วกันค่ะ อย่างไรก็ดี ขอย้ำว่านี่เป็นการประเมินจากความคิดเห็นส่วนตัวและเหตุการณ์ที่เจอเฉพาะวันนั้นเท่านั้นนะคะ อาจมีท่านใดที่มีความเห็นต่างจากนี้ได้ค่ะ สำหรับ Plumeria Hideaway ที่ตรงกับภาพถ่ายในเว็บ (หรือดีกว่าในรูป) มากที่สุดเท่าที่ดูก็คงจะเป็นส่วนของห้องนอนและห้องนั่งเล่นชมสวนเท่านั้น ซึ่งเฉพาะห้องนอนและห้องนั่งเล่นเราให้คะแนน 10/10 ค่ะ ความเป็นส่วนตัว เราคิดว่าวิลล่าควรจะมีความเป็นส่วนตัวมากกว่านี้ เพราะแม้จะแยกออกจาก Hideaway แล้วแต่ก็เป็นเพียงอาคารคลับเฮ้าส์กั้น อย่างตอนที่มีกรุ๊ปลงเสียงรบกวนก็ยังดังข้ามมาอยู่ดีค่ะ ในส่วนของชายหาดแม้ไม่พลุกพล่านแต่ก็ไม่ส่วนตัวเท่าไหร่ สำหรับวิลล่า ๑ มีเพียงรั้วรีสอร์ทเตี้ยๆ กั้นระหว่างตัววิลล่ากับถนนในระดับที่ใครก็สามารถปีนเข้ามาได้ ใครก็สามารถมองเข้ามาเห็นคนที่อยู่ในวิลล่าได้ ห้องซีวิวจะมีห้องเดียวคือ วิลล่า ๑ ที่เราพัก ซึ่งถ้าใครต้องการวิวทะเลขอให้ระบุวิลล่า ๑ ตอนจองนะคะ ส่วนวิลล่า ๒ ถึง ๔ จะอยู่ถัดๆ ออกไป ซึ่งไม่มีรั้วกั้นระหว่างแต่ละวิลล่าค่ะ นั่นหมายความว่า เมื่อคุณมองจากในวิลล่าของคุณเอง ก็จะเห็นความเป็นไปภายในวิลล่าของเพื่อนบ้านด้วย ผ้าม่านห้องนั่งเล่นทั้งสองปีกจะเป็นลูกไม้บางๆ ไม่สามารถปิดกั้นสายตาคนภายนอกได้ค่ะ นอกจากว่าจะปิดผ้าม่านทึบในส่วนของห้องนอน ซึ่งก็ทำให้มองไม่เห็นวิวทะเลหรือสวนภายนอก ในส่วนกุญแจล็อคประประตูห้องของเราก็ไม่ค่อยดีด้วยค่ะ ดังนั้น สำหรับความเป็นส่วนตัวและความปลอดภัย ขอให้ 0/10 ตามความรู้สึกจริงค่ะ การตกแต่งรีสอร์ท 8/10 ถือว่าสวยงามตามท้องเรื่องอยู่ค่ะ การบริการ 15/10 อาจเป็นเพราะเป็นกิจการแบบครอบครัวทำให้เจ้าของสามารถดูแลได้อย่างใกล้ชิด คุณอาผู้หญิงซึ่งคงเป็นเจ้าของรีสอร์ทและทีมงานซึ่งดูเหมือนจะเป็นลูกๆ หลานๆ อัธยาศัยดีและเอาใจใส่แขกที่เข้าพักดีมากค่ะ และตรงนี้เองที่ทำให้ดัชนีติดลบ (ในใจเรา) ตอนแรก ปรับขึ้นมาอยู่แดนบวกได้ หรืออาจจะพูดได้ว่า โกรธไม่ลง ประมาณนั้นก็ได้ค่ะ อาหาร 10/10 อร่อยให้โล่เลยค่ะ เจ้าลูกชายซัดเรียบไม่เหลือเลยค่ะ ที่จอดรถด้านหลังรีสอร์ท -5/10 จำเป็นต้องปรับปรุงอย่างมาก นอกจากทางเข้าออกจะแคบแล้ว พื้นถนนและพื้นดินยังเป็นลูกรังที่เวลาฝนตกลงมาก็จะเปลี่ยนเป็นโคลนแดงๆ ไม่สะดวกเป็นอย่างยิ่งเลยค่ะ สระว่ายน้ำ -10/10 ค่าที่ทำให้ลูกชายเราผื่นขึ้นค่ะ ตรงนี้คุณอาเจ้าของรีสอร์ทอธิบายว่าก่อนวันที่เราจะมาฝนตกติดกันหลายวันจนไม่มีเวลาเปลี่ยนน้ำในสระ แต่ถึงอย่างไรเราก็ยังว่า ให้คะแนนติดลบอยู่เพราะว่าน่าจะมีแนวทางจัดการที่ดีกว่านี้ได้ค่ะ น่าเสียดายออกค่ะ ไม่น่าปล่อยให้น้ำเสียถึงขนาดนี้ เพราะสระว่ายน้ำถือเป็นไฮไลท์และจุดขายอย่างหนึ่งของที่นี่เลยก็ว่าได้ ความสะอาดของชายหาดและน้ำทะเล 7/10 มีขยะตามชายหาดบ้างแต่ก็ถือว่าเล็กน้อย แต่เวลาฝนตกหรือมีพายุกลางทะเลระวังนิดหนึ่งละกันนะคะ เราแอบรู้สึกว่าคลื่นมันดูดๆ อ่ะ สรุปก่อนจบการรีวิว สำหรับที่นี่ สำหรับเรา ถึงจะไม่ประทับใจกับที่นี่และคงไม่กลับไปพักอีก แต่ถ้ามีใครซักคนถามถึงที่พักริมทะเลระยองซักที่ เราก็คงแนะนำให้ไปพักที่นี่แหละค่ะ แต่คงบอกไว้ล่วงหน้าว่าอย่าคาดหวังกับภาพที่เห็นมากนัก (ขนาดรูปที่เราถ่ายเองใช้กล้องกระป๊อกกระแป๊กฝีมือคนถ่ายก็ยังงี้ยังดูดี๊ดีเล้ย) ให้คิดทำใจไว้ล่วงหน้าแล้วจะรู้สึกดีตอนที่ไปเห็นของจริงค่ะ Free TextEditor   Create Date : 26 พฤษภาคม 2552 Last Update : 26 พฤษภาคม 2552 11:03:48 น.   1 comment

รีวิว Review : KC Grande Resort and Spa @ เกาะช้าง Koh Chang   อิชั้นไปเมื่อ 23-25 ตุลาที่ผ่านมาค่ะ ก่อนไปก็หวั่นๆ อยู่เหมือนกันว่าอากาศจะเป็นใจหรือเปล่า แต่เช็คอากาศจากเว็บ http://www.accuweather.com แล้วโอเค (ใครจะเช็คอากาศก่อนเดินทาง ไปเว็บนี้ก็แม่นยำดีนะคะ แถมบอกได้เป็นรายชั่วโมงเลยค่ะ แม่นกว่าพยากรณ์อุตุฯ ของบ้านเราซะอีก จริงๆ นะ) สรุปว่าวันเดินทางฟ้าโปร่งตลอดตั้งแต่ชลบุรีถึงเกาะช้าง แดดแรงดีมาก แรงจนจะไหม้เลยอ่ะ แต่อีกวันอากาศกลับเป็นตรงกันข้าม ครึ้มทั้งวันเลย  แล้วพอวันกลับฟ้าก็กลับมาสว่างอีกครั้งแต่ว่าเมฆก็เยอะและฝนทำท่าจะตกเล็กน้อย นับว่าบ้านเราโชคดีมากที่วันเดินทางเจออากาศดีๆ แบบนี้ ปรู๊ดเดียวสองชั่วโมงกว่าๆ จากชลบุรีก็ถึงท่าเรือเฟอร์รี่เกาะช้างแล้วจ้า สำหรับคนที่สับสนระหว่างเกาะช้างเฟอร์รี่กับเฟอร์รี่เกาะช้าง ขอบอกว่าตอนนี้เค้ารวมเป็นแห่งเดียวกันที่เกาะช้างเฟอร์รี่แล้วนะจ๊ะ ส่วนเฟอร์รี่เกาะช้างนั่นเค้าไว้จอดเรืออย่างเดียว ฉะนั้น ใครที่กำลังสับสน (เหมือนอิชั้นตอนไปถึง ขนาดพ่อพี่ม่อนต้องจอดรถลงไปถามร้านขายข้าวหน้าท่าเรือ) ก็ไม่ต้องสับสนแล้วนะจ๊ะ ไปจอดรถเข้าคิว เรือออกเที่ยว 10.45 โดยประมาณ รถเราขึ้นเรือเป็นแถวที่สอง เรือออกนิ่มมาก คลื่นก็น้อย ออกจากฝั่งมาไกลโดยที่อิชั้นไม่รู้ตัวเลยค่ะ รู้ตัวทีก็อยู่ตรงกลางระหว่างฝั่งกับเกาะแล้ว ข้างบนเรือมีร้านขายกาแฟสดและร้านขนม ราคาปกติไว้บริการนะคะ แล้วตอนขึ้นเรือก็จะมีคนมาถ่ายรูปไปใส่กรอบขายเป็นที่ระทึก (กรอบละร้อยยี่สิบ) เหมือนตามแหล่งท่องเที่ยวทั่วไป ของอิชั้นเค้ามาถ่ายพี่ม่อนค่ะ (ถ่ายอิชั้นไปเหมือนกันแหละ แต่ถ่ายคนสวยๆ ออกมาอ้วนอืด อิชั้นเคืองเลยไม่ซื้อ เชอะ..) ซักพักพอเรือออกก็เอารูปมาเร่ขาย มาถามอิชั้นว่าจะซื้อไหม (รูปพี่ม่อน)  พออิชั้นบอกไม่ซื้อ (ขี้เกียจเก็บ เต็มบ้านหมดแล้ว แถมถ่ายเองสวยกว่าอีก) คนขายก็หันไปถามพี่ม่อน เสร็จเลยทีนี้ เพราะว่าไอ้พี่ม่อนร้องจะเอาอิชั้นก็เลยต้องซื้อในที่สุด เป็นกลยุทธ์การขายที่ต้องยอมแพ้... นั่งโล่งๆ ลมเย็นๆ แป๊บเดียวก็ถึงเกาะแล้วค่ะ จากตรงนี้ต้องนั่งรถข้ามเขาไปหาดทรายขาวซึ่งอยู่อีกฝั่งหนึ่ง ถนนชันและโค้งหักศอกมากๆๆ ขนาดว่าพ่อพี่ม่อนผ่านการขับรถขึ้นเขาและดอยสูงมาไม่รู้กี่ลูกยังบ่นเลยค่ะ เราจองห้องพักผ่านเว็บ allresortthailand ห้อง Deluxe Building มีอ่างจากุซซี่อยู่ริมระเบียงด้วยค่ะ ราคาเต็มค่อนข้างสูง แต่เนื่องจากห้องเพิ่งทำใหม่ก็เลยเป็นราคาพิเศษช่วงโปรโมทถึงสิ้นเดือนตุลาเท่านั้น สองคืนรวมกันห้าพันกว่าบาท ช่วงเดือนพฤศจิการาคาอยู่ที่หกพันกว่า และช่วงใกล้ปีใหม่เจ็ดพันกว่าแน่ะ ซึ่งอิชั้นคงขอบายละก้า สู้ราคาไม่ไหวหรอก ตึก Deluxe Building จะมีด้วยกันสามตึก แต่สร้างเสร็จแค่ตึกเดียวคือตึกสามที่เราพักเท่านั้น อีกสองตึกอยู่ระหว่างการก่อสร้าง ซึ่งช่วงนี้โรงแรมก็อยู่ระหว่างการก่อสร้างต่อเติมหลายอย่าง ได้ยินว่ากว่าจะเสร็จคงประมาณเดือนพฤศจิกาโน่นแน่ะ ระหว่างวันก็จะมีเสียงสว่าน เสียงคนทำงาน และมีคนงานก่อสร้างเดินไปเดินมา และมีกลิ่นทินเนอร์แรง (อิชั้นแพ้กลิ่นทินเนอร์มากๆ ก็เลยแสบจมูกไปหมด) แต่ถ้าอยู่ในห้องที่ห่างๆ หน่อยก็ไม่ได้ยินค่ะ แล้วพอเย็นๆ เค้าก็เลิกงานกันแล้ว ตอนแรกเราได้ห้องชั้นล่างสุดติดกับส่วนที่กำลังก่อสร้าง ซึ่งระเบียงหน้าห้องจะติดกับสวนโดยไม่มีระเบียงกั้น รู้สึกไม่เป็นส่วนตัว ประกอบกับกลิ่นทินเนอร์แสบจมูกแสบคอแสบปากแสบไปหมดทั้งหน้าก็เลยขอย้ายห้อง พนักงานก็บริการดีมากๆ เลยค่ะ (บริการดีทุกคน ตั้งแต่หน้าฟร้อนท์ แม่บ้าน ยันห้องอาหาร) ถึงจะมีอะไรขลุกขลักไปบ้าง แต่ให้อภัยได้หมดเลยเพราะการบริการดีๆ เนี่ยแหละ (วันที่ไปคนค่อนข้างเยอะ พนักงานทำงานกันวุ่นไปหมดแต่ก็ยังมีรอยยิ้มให้แขกเสมอ) ไม่พูดเยอะแล้ว อากาศมันร้อนมากๆ ก็เลยขอเข้าห้องเลยละกัน   โทรทัศน์และโต๊ะทำงานในห้อง โทรทัศน์เห็นแจ่มๆ แบบนี้ เอาเข้าจริงกลับดูอะไรไม่ค่อยได้เลยค่ะ เพราะสัญญาณไม่ดี ทั้งที่รับได้หลายช่องนะ ทั้งฝรั่ง ไทย จีน ญี่ปุ่น แขก ปากีสถาน เลบานอน ปาเลสไตน์.. (เอ่อ ที่จริงไม่ขนาดนั้นหรอก เวอร์ไปละ... แหะๆ) แต่ไม่ชัดเลยซักช่องค่ะ ภาพในทีวีเวลาเปิดจะเป็นแบบนี้ทุกช่องเลยนะคะ จะเห็นได้ว่าไม่ชัดเลย   เครื่องชงกาแฟมีทั้งแบบที่ต้มน้ำร้อนใส่กาแฟซอง แล้วก็แบบที่ต้มกาแฟโดยเฉพาะเลยค่ะ   ที่นี่ไม่หวงน้ำดื่มเลย น้ำดื่มฟรีในตู้เย็นมีให้แล้วสามขวด และก็ยังมีที่ไม่ได้แช่ในตู้สำหรับชงกาแฟอีกหนึ่งขวด นี่คือต่อวันนะคะ อีกวันหนึ่งแม่บ้านก็มาเติมให้อีก อิชั้นเป็นคนดื่มน้ำเยอะก็เลยค่อนข้างชอบตรงนี้ ไปดูหน้าห้องกันบ้างนะคะ มีเก้าอี้นอนแบบนี้ตั้งให้สองตัวที่ระเบียง (เอาไว้ซาหวีทกันกะพ่อพี่ม่อน กริ๊กกริ๊วว)         หันไปอีกด้านเป็นจากุซซี่นอนได้สองคน (แบบเบียดๆ... เอ๊ะ.. ทำไมรู้ว่าเบียด:-P) อยู่ริมระเบียงให้สยิวกิ้วเวลาแช่แบบนี้           ช่วงกลางวันก็ปล่อยให้พี่ม่อนแช่ไปก่อน ของอิชั้นกับพ่อมี่ม่อนต้องรอให้ถึงเวลากลางคืนถึงจะ (กล้า) แช่               พัดลมที่ระเบียง เปิดใช้งานได้จริงค่ะ ลมเย็นดีด้วย      วิวสระว่ายน้ำตอนค่ำจากริมระเบียง       เข้าไปดูในห้องมั่งดีกว่า พี่ม่อน (บังคับ) ให้อิชั้นและพ่อพี่ม่อนนอนสองเตียงนี้         ส่วนตัวเองเจ้ากี้เจ้าการจองเตียงนี้ (เอ่อ... มันจะดีเหรอลูก.. อิชั้นพยายามแย้ง) แต่พี่ม่อนก็ยืนยันจะนอนตรงนี้ บอกว่ามันนอนสบายดีแม่ เออ... เอาก็เอา อิชั้นก็เลยขอผ้าห่มมาให้พี่ม่อนอีกผืน ส่วนหมอนพ่อพี่ม่อนยกให้หนึ่งใบ ผ้าห่มเสริมที่ได้มาก็เป็นผ้าห่มดีๆ แบบที่อยู่บนเตียงเปี๊ยบ อิชั้นดูแล้วท่าทางพี่ม่อนจะนอนสบายจริงๆ เพราะนอนเร็วตื่นสายทั้งสองคืนเลย     ห้องอาบน้ำ ตกแต่งใช้วัสดุดีมากๆ พวกอุปกรณ์อาบน้ำต่างๆ เช่น แชมพู สบู่จะเป็นอย่างดีเลยค่ะ         ส่วนใหญ่พวกอิชั้นไม่ค่อยได้ออกไปไหนกันอ่ะค่ะ หนึ่งเพราะร้อน สองเพราะถนนหนทางขึ้นเขาลงเขาชันมาก แถมโค้งหักศอกชวนอ้วก ที่จอดรถก็หายาก ก็เลย... สรุป นั่งๆ นอนๆ อยู่แต่ในโรงแรมแหละดีแล้ว กินอาหารก็กินในโรงแรมนั่นแหละ แพงก็จริง แต่ง่ายดี ขี้เกียจออกไปที่อื่น   แก้วนี้ของอิชั้น     ของป๋มช็อคโกแลตมิลค์เชคก๊าบ       ที่นี่เค้ามีบังกะโลติดหาดแบบนี้ให้ด้วยค่ะ แต่ว่าห้องพักบนตึกจะใหม่กว่า (เพิ่งสร้างเสร็จ) และแน่นอน ตกแต่งดีกว่า แต่ถ้าใครอยากใกล้ชิดทะเลหรือมากันเป็นหมู่คณะ พักบังกะโลก็ดีค่ะ   เก้าอี้ยาวข้างหน้าบ้านนี่ ตอนกลางวันเรียกพนักงานมานวดไทยให้ได้ด้วยค่ะ ราคาไม่แพง ชั่วโมงละสองร้อยห้าสิบเอง นวดดีด้วยนะ ทะเลเช้าวันที่สอง มีออกไปสำรวจลู่ทางบนเกาะกันเล็กน้อย แต่ว่าถนนบนเกาะช้างส่วนใหญ่จะตัดไปบนภูเขาสูงชัน หาที่ราบได้น้อยมาก พวกอิชั้นไปกันถึงบางเบ้า ตอนแรกตั้งใจจะขับรอบเกาะแต่ไปไม่ได้เพราะถนนเชื่อมรอบเกาะยังไม่มี สุดท้ายหลังจากวิ่งข้ามภูเขา (โค้งหักศอกแถมชันราว 50 องศาเพียบ) ไปเจอทางตันไปต่อไม่ได้แล้ว ท้ายที่สุดก็เลยต้องใช้ทางเดิมวิ่งกลับโรงแรม ถนนบนเกาะชวนให้อ้วกมากๆ ขนาดอิชั้นนั่งรถข้ามเขาข้ามดอยมาไม่รู้กี่ลูกกี่เทือกแล้วยังไม่เคยมีที่ไหนทำให้อิชั้นเป็นแบบนี้ได้เท่าเกาะช้างเลย แวะสูดอากาศแก้อ้วกที่นี่ก่อนนะ   กลับมาถึงโรงแรมโดยปลอดภัยไม่มีอ้วกแต่อย่างใด กลับมาถึงพี่ม่อนก็ขอแช่อ่างอีกรอบ คราวนี้อิชั้นมีออพชั่นเสริมให้พี่ม่อนเป็นฟองสบู่ฟูๆ ด้วย เห็นพี่ม่อนแอ๊คท่าแล้วเหมือนนายแบบโฆษณาสบู่มั่กๆ  แถ่น แทน แท้นนน มาชมภาพรอบๆ ที่นี่ตอนกลางคืนกันดีกว่าค่ะ    Picture Hotels Class Location Price Alina Grande Hotel Koh Chang White Sand Beach 1,145 THB Alina Resort Koh Chang White Sand Beach 595 THB Banpu Koh Chang Resort White Sand Beach 1,665 THB Chang Buri Resort & Spa Koh Chang White Sand Beach 1,555 THB Cookies Hotel Koh Chang White Sand Beach 1,110 THB KC Grande Resort Koh Chang White Sand Beach 2,000 THB Koh Chang Kacha Resort & Spa White Sand Beach 1,555 THB Koh Chang Privilege Resort White Sand Beach 950 THB Mac Resort Hotel Koh Chang White Sand Beach 1,335 THB Plaloma Cliff Resort Koh Chang White Sand Beach 1,000 THB Remark Cottage Resort & Restaurant Koh Chang White Sand Beach 1,900 THB   Create Date : 09 มกราคม 2552 Last Update : 9 มกราคม 2552 14:56:03 น.   1 comment

รีวิว Review : พัทยาวันที่ไร้ผู้คน Amari Orchid Resort and Tower Ocean Tower Pattaya วันเสาร์ที่ 6 กันยา 2008 (ในรูปพิมพ์ คศ.ผิด) ที่ผ่านมาหลบไปนอนพัทยามา 1 คืนค่ะ ปกติแล้วครอบครัวเราไม่ค่อยได้ไปนอนที่พัทยากันซักเท่าไหร่เนื่องจากบ้านเราอยู่ชลบุรีอยู่แล้ว แต่คราวนี้พอดีได้รับ Voucher Red Carpet ห้อง Ocean deluxe พร้อมอาหารเช้ามา ๑ คืนตั้งแต่ช่วงแนะนำตอนเปิดตึกนี้ใหม่ๆ และกำลังจะหมดเขตเดือนตุลานี้แล้ว ไหนๆ ก็ไปฟรี ก็เลยถือโอกาสไปทดลองพักดูซักหน่อย ราคาถ้าจำไม่ผิด ตามเว็บ Agent ต่างๆ น่าจะอยู่ประมาณ ๕๐๐๐ กว่าๆ มั้งคะ ราคาขนาดนี้ ถ้าให้จ่ายเองเห็นจะยากค่ะ (ไม่ได้งกนะ... แค่จนเท่านั้นเอง ฮ่าๆ) ตึก Ocean Tower จะมีทางเข้าแยกต่างหากจาก Garden wing นะคะ คือจะเข้าจากประตูทางด้านหน้าหาดน่ะค่ะ ไม่น่าเชื่อว่าพัทยาในวันเสาร์จะร้างผู้คนได้ขนาดนี้ เก้าอี้ตามชายหาดเหลือที่ว่างเพียบเลยค่ะ ฝรั่งหัวทอง เอเชียหัวดำ ไม่รู้ว่าหายไปไหนกันหมด ร้านรวงต่างๆ ก็ดูเหงาๆ ไม่คึกคักเหมือนอย่างที่เคย หรือจะเป็นเพราะเหตุการณ์ช่วงนี้ที่เค้าว่ามีผลกระทบต่อธุรกิจท่องเที่ยวก็ไม่รู้ แต่ก็ดีเหมือนกัน รถไม่ติดดี หุหุหุ เช็คอินกันดีกว่า ล็อบบี้ค่ะ มี Welcome Drink ให้ แต่แอบไม่ค่อยถูกปากในรสชาติ Welcome Drink ที่ตึกนี้เท่าไหร่ รสออกหวานเอียนๆ บอกไม่ถูก จำได้ว่าตอนพัก Garden wing รสจะออกแนวน้ำตะไคร้ หอมชื่นใจมากกว่านี้ แต่กำลังหิวน้ำพอดี เลยซัดซะเรียบ มุมนี้น่านั่งมากๆ (น่านอนด้วย) ตรงที่เขียน ICE ตรงนั้นเป็นบาร์เครื่องดื่มค่ะ เปิด 24 ชั่วโมง สามารถขอน้ำแข็งเปล่าขึ้นไปที่ห้องได้ตลอด มุมนั่งเล่นใน ICE Bar เช็คอินเสร็จแล้วก็เอาของขึ้นไปเก็บบนห้องกันค่ะ  ห้องเราอยู่ชั้น 17 เปิดประตูเข้ามาก็เจอกับนี่ เตียงวางผิดหลักฮวงจุ้ยอย่างแรง เพราะวางอยู่กลางห้องสามารถเดินได้รอบเตียง แต่ก็นุ่มและหลับสบายดีค่ะ ติดกับหัวเตียงจะเป็นอ่างแช่แบบเปิดโล่ง ซึ่งน่าจะเหมาะกับคู่รักมากกว่า แต่ของเรามากันเป็นครอบครัวแบบนี้ พ่อกับแม่จะแช่ก็ทำใจลำบาก งานนี้เลยโดนเจ้าลูกชายยึดไปซะตลอดรายการเลยค่ะ ข้าวของเครื่องใช้ สองขวดนี้เสียตังค์นะจ๊ะ ราคาเท่าไหร่ ดูกันเอาเอง ที่เห็นประตูบานออกเทาๆ ฟ้าๆ มีผ้าเช็ดตัวพาดหน้าประตูนั่นคือห้องอาบน้ำอีกห้องหนึ่งค่ะ เป็นแบบฝักบัวไม่มีอ่าง และไม่มีที่ล็อคประตู!!! ใครไปกับเพื่อนก็ให้สุ้มให้เสียงกันดีๆ นะคะ อ่างล้างหน้ามี 2 อ่าง มีที่จุดเทียนหอมให้ด้วย แต่ไม่มีเทียนให้นะต้องเอามาเอง มาดูในตู้บ้าง ตู้เย็นและ snack bar (ราคาเลือดซิบ) เครื่องทดสอบแรงโน้มถ่วงโลก ออกไปนั่งริมระเบียงกันค่ะ ระเบียงที่นี่จะเล็กๆ กลางคืนยุงเยอะมากกกก ขอแนะนำให้พกเทียนตะไคร้หอมหรือยาจุดกันยุงตราห่านฟ้ามาจุดไล่ยุงด้วย ขนาดชั้น 17 มันยังบินกันขึ้นมาถึง นับถือในความพยายามจริงๆ แอบถ่ายโรงแรมดุสิตที่อยู่ติดกัน จากระเบียงห้อง ที่ระเบียงยุงเยอะ... กลับเข้าห้องดีกว่า ใครที่พกงานมาทำด้วย ขอเชิญที่มุมนี้ค่ะ อยู่แต่ในห้องเบื่อแล้ว ลงไปเดินเล่นข้างล่างกันบ้างดีกว่าค่ะ ยืมกระเป๋าสานใบโตในตู้มาบุด้วยผ้าขนหนูผืนเล็กเพื่อนกันกระแทก เอากล้องถ่ายรูปใส่ลงไปแล้วกดลิฟท์ไปชั้นสอง เดินทะลุไปสระว่ายน้ำได้เล้ย ตอนที่ฟังคำแนะนำจากพนักงานเห็นบอกว่าถ้าจะไปสระว่ายน้ำให้กดลิฟท์ชั้นสอง แต่จริงๆ เราว่าลงชั้นสามแล้วเดินทะลุห้องอาหารมาจะใกล้กว่านะ แต่ถ้าลงชั้นสองแล้วก็จะเดินออกมาทางนี้ ดูวิวสระว่ายน้ำกันดีกว่า พอดีเดินอยู่แต่แถวๆ สระฟรีฟอร์มนะคะ อีกสระเดินไปไม่ถึง เลยมีแต่รูปใกล้ๆ ของสระนี้มาฝาก ไปเดินชมสวนกันต่อ มีมุมให้สวีทกันเป็นระยะๆ แบบนี้ ห้องอาหารมันตรา ตอนแรกว่าจะทานอาหารที่นี่ แต่ติดที่กฎระเบียบว่าห้ามแต่งกายไม่สุภาพเข้า (ห้ามกางเกงขาสั้น ห้ามรองเท้าแตะ ห้ามนู่น ห้ามนี่) อ๊ะ.. ลำบากนักก็ไม่เข้าก็ได้ คนจะมาพักผ่อนใครจะมาเตรียมเดรส แสล็ค ส้นสูงมากันล่ะ เดินเลยอีกหน่อยไปกิน HenryJ.Beans ก็ล่าย.. เชอะ.. ไม่ง้อ ถ่ายแต่รูปมาละกัน มันตรา ชักหิวแล้ว ไปหาอะไรกินที่ห้องอาหาร HenryJ.Beans กันดีกว่า ที่นี่อาหารจะออกแนวเสต็กบาร์บีคิว มี Happy Hour ด้วย รายละเอียดตามในรูปเลยค่ะ เสียดายที่ว่า เราไม่ได้สังเกตว่าตอนเช็คอิน ทางโรงแรมจะมีคูปองฟรี House Cocktail ฟรีคนละหนึ่งแก้วแนบมาให้กับคีย์การ์ด ก็เลยไม่ได้ใช้คูปองนี้เลย เสียดายๆๆๆๆ อาหารอร่อยมากค่ะ เครื่องดื่มตามโปรแกรม Happy Hour ซื้อ 1 แถม 1 แม้แต่น้ำเปล่า น้ำผลไม้ก็แถม 1 หมดทุกอย่างเลยจ้า โรงแรมติดกันจะเป็นไซต์ก่อสร้าง ใครที่ห้องอยู่ฝั่งนั้นคงจะเซ็งไม่น้อยเหมือนกัน ค่ำแล้ว มุมสวีทมองจากที่สูง... บรรยากาศดีก็จริง แต่ใครจะไปนั่งที่นี่ตอนกลางคืนขอให้เตรียมพร้อมรับมือกับยุงให้มากหน่อย ก็ขนาดชั้น 17 มันยังบินขึ้นมา แล้วนับประสาอะไรกับในสวน... อย่าหวังว่าจะรอด ทางโรงแรมเองก็ดูเหมือนจะทราบข้อนี้อยู่เหมือนกัน ดังนั้น ผลิตภัณฑ์หนึ่งที่มีอยู่ในตู้ snack bar ก็คือ ยาทากันยุงสกีโทลีน ขวดละ 200 บาท ช่างเป็นการมองหาโอกาสในวิกฤติได้อย่างเยี่ยมยอด สระว่ายน้ำติดกับ garden wing วันแรกไม่ได้เดินไปถ่ายรูป พอวันที่สองตอนเช้าจะเดินไปปรากฎว่าเค้ายังเปิดเตียงนอนริมสระไม่เสร็จ เอาผ้าพลาสติกดำๆ มาคลุมไว้ รู้สึกทัศนียภาพไม่สวย จนแล้วจนรอดก็เลยไม่ได้ถ่ายภาพสระนี้แบบใกล้ๆ เลย สระฟรีฟอร์มตอนกลางคืนค่ะ สวนตอนกลางคืน โรแมนติกมากๆ นี่ถ้าเป็นเมื่อก่อนสมัยมีกันแค่สองคนกับคุณสามี คงได้จูงมือกันไปเดินสวีทแล้วแน่ๆ มาดูห้องที่เปิดไฟตอนกลางคืนบ้าง ลืมเก็บของก่อนถ่าย คิดซะว่ามองไม่เห็นอะไรรกๆ ก็แล้วกันนะคะ มาดูห้องอาหารตอนเช้ากันค่ะ อาหารประเภทไส้กรอก แฮม อาหารไทย โจ๊ก ข้าวต้ม ซุปมิโสะ ข้าวญี่ปุ่น กิมจิ สลัด และบรรดาเครื่องเคียงประเภทผักดอง งาดำโรยข้าว วาซาบิ น้ำผลไม้ มีน้ำลิ้นจี่ น้ำส้ม น้ำแอ๊ปเปิ้ล น้ำผลไม้รวม ถึงจะเป็นน้ำผลไม้ผสม แต่ก็รสชาติดีค่ะ ผลไม้ตามฤดูกาล ชอบแก้วมังกรที่สุด หวานอร่อยมาก สลัดผลไม้รวม โยเกิร์ต ซีเรียล นม เบเกอรี่ ขนมปัง ครัวซองต์ต่างๆ ตรงนี้จะเป็นที่ทานอาหารเช้าของ garden wing ค่ะ ที่เคยมานอนเมื่อสองสามปีก่อน จำได้ว่าอาหารเช้ามีปลาดิบด้วย แต่คราวนี้นอน ocean tower กลับไม่มี Picture Hotels Class Location Price Amari Orchid Resort & Tower Pattaya North Pattaya 4,301 THB Free TextEditor   Create Date : 10 กันยายน 2551 Last Update : 11 กันยายน 2551 13:36:53 น.   6 comment

แรมโบ้มัม

• ชานไม้ชายเขา
• อ้วนดำปื๊ดปื๊อ
• ge-or-ge
• Cooking_For_Love
• k.j
• ชลบุรีมามี่คลับ
• Webmaster - BlogGang

• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• BlogGang.com