ผีหลอก2...

ครั้งก่อนเล่าเรื่องกุมารทองไปแล้ว
คราวนี้จะเล่าเรื่องที่เคยเจอกับตัวเอง
ครั้งแรก และครั้งเดียวในชีวิต!!!!

สมัยก่อนตอนยังเป็นนักเรียน(ฟังเหมือนานมากเนาะ)
ผู้หญิงอ่ะเนอะ ก็จะชอบเรื่องดูดวง อ่านเรื่องลี้ลับ
ดูหนังผีอะไรไปตามเรื่อง เพื่อที่จะเก็บเอามาฝัน
แล้วกัววววววจนขรี้ขึ้นขมอง....

มีอยู่วันนึงนั่งจัดของบนเตียงนอนตัวเอง
ตาก็เหลือบไปเห็นพานเล็กๆสีทองบนตู้ใส่ของหัวเตียง
ลุกขึ้นดูก็เห็นเป็นผ้าเช็ดหน้าสีแดงผูกเป็นรูปร่างคน
ย้ำ...ผูกเป็นตัวคน มีแขน ขา และหัวชัดเจน!
แปลกใจ เก็บฟามสงสัยไว้เต็มอก แต่เก็บไม่อยู่ โทรถามแม่ทันที
ว่าผ้าเช็ดหน้ารูปตัวคนคืออะไร?? เป็นของผู้ได๋???
ได้คำตอบว่า เป็นของแม่เอง ได้มาจากพระในจังหวัดปทุมฯ
สรรพคุณมีไว้ปกปักษ์รักษาบ้าน

สารภาพว่าตอนนั้นไม่คิดอะไรมาก เลยถามไปว่า ขอได้มะแม่
แม่ว่าได้...โ อวว ได้ก็เอาจิ อย่ากระนั้นเลย ต้องมีพิธีชาบู เอ๊ยบูชาแน่ๆ
แม่ก็ว่า ไม่มีไรมาก แค่จุดธูป แล้วเรียกกินข้าว
อิฉันก็ทันทีเลย จุดธูป ตั้งชื่อเสร็จสรรพ เรียกห่อผ้าสีแดงนั้นว่า
......พี่ผ้าแดง!!! ได้ชื่อเสร็จแล้วก็ไม่รอช้า ตักข้าวตั้งโต๊ะ หิวอยู่พอดี
อัญเชิญพี่ผ้าแดงมาร่วมโต๊ะด้วย พี่ชายเดินผ่านมายังถาม
ตักข้าวเผื่อใครฟร่ะ เราก็นะ ตอบอย่างเริดเชิด ...ตักให้พี่ผ้าแดง!!!

สักพั้กกกก....ไม่เชื่ออย่าลบหลู่ ธูปยังจุดคา จานข้าวยังวางรอ
มีกลิ่นสาปสาง ผสมกลิ่นเหม็นเขียวตลบอบอวลไปทั้งบ้าน
ยัง...ยังไม่รู้เรื่อง ปากก็บ่นไปว่ากลิ่นอะไรอ่ะ เหมือนซากอะไรตายเลย

ทีนี้พอตอนนอน ก็เชิญพี่ผ้าแดงอยู่บนหัวนอน ตำแหน่งเดิมที่เคยวางไว้
กำลังจะเคลิ้มหลับ จมูกได้กลิ่นสาปสางผสมหม็นเขียวเหมือนตอนเย็นอีกความที่กำลังเคลิ้ม ใจก็คิดว่า พี่ชายเอาปลาหมึกมากินในห้องเราแล้วลืมทิ้ง ป่าวเนี่ย แต่มันไม่แค่นั่นจิ กลิ่นมันแรงขึ้นๆๆ จนต้องลืมตา

จังหวะที่ค่อยๆลืมตา เหลือบเห็นเงาตะคุ่มของผู้หญิงแก่ๆ นั่งยองๆ
อยู่ปลายเท้า ใส่เสื้อทำนองคอกระเช้า ผมหยิกๆ
เท่านั้นเอง......อย่า.. อย่าคิดว่าจะใส่ตรีนหมาหรือลุกกระโจนพรวดพราด
ไปเปิดไฟ


สิ่งเดียวที่ทำจนรุ่งเช้าคือ นอนนิ่งจนเป็นเหน็บ หลับตาปี๋ ขรี้ขึ้นสมอง
รอจนสว่างค่อยรีบโทรหาแม่

แม่...... ว่าไงลูก มีอะไรแต่เช้าคะ
อิฉัน.... ฮือๆๆๆๆๆๆ โดนผีหลอก... ฮือๆๆๆ กลัวมาก ฮือๆๆๆ เอาคืนไปเหอะ
พี่ผ้าแดงไรนั่น
แม่......เฮ้ออออ เอาวางไว้ที่เดิมนะลูกนะ

.................................................................................................