มีคนปลอมตัวเป็นเรา


ไม่เคยนึกมาก่อนเลยว่ามีคนอยากเป็นเรา จนถึงกับมาก๊อปทวิตเราเขียนไว้ทุกตัวอักษร รวมทั้งเรื่องที่เราเขียนบันทึกการเดินทางของในเฟสบุ๊ค แม้กระทั่งก๊อปรูปที่เราโพสตอนไปทำงานต่างประเทศ เธอก็สูบเกลี้ยงเกือบทุกอัลบั้ม ก๊อปโพรไฟด์เราและเอาไปดัดแปลงให้ดูเป็นนางฟ้ามากกว่าซาตาน แล้วก็เอาไปโพสลงในเฟสบุ๊ค สร้างสเตตัสให้ตัวเองภายใต้ชื่อใหม่ว่า Chanidapa SomChoon KaewSakul มีชื่อกลางที่เข้าใจว่าเป็นชื่อเล่น “ส้มฉุน” แต่เฟสบุ๊คอันนี้คือตัวตนปลอมของเรา ที่สร้างขึ้นด้วยเหตุผลบางประการของผู้สร้าง จะเพื่อจุดประสงค์อะไรนั้นไม่มีใครรู้แน่ อยากแกล้ง? อยากดัง? อยากเป็นคนอื่น? อยากหลอกเอาเงินคน? Oh pleasssssse... get life!


นี่ก็เลยเป็นสาเหตุที่ทำให้เรากล้าเขียน กล้าโพสรูปและชื่อจริงของเธอ โดยไม่กลัวต่อการกล่าวหาว่าเป็นการหมิ่นประมาท หรือหมิ่นพรบ.ทางคอมแต่ประการใด เพราะถ้านับกันตามจริงแล้ว ตัวเรานี่คือผู้เสียหายอย่างแท้จริง และค่อนข้างจะเป็นไปได้ว่า Chanidapa Kaewsakul หรือส้มฉุน เป็นชื่อที่อาจสร้างขึ้นมาใหม่ ภายใต้ตัวตนที่ขอยืมโดยไม่ได้ขออนุญาติ จากการเขียนของเรา ผ่านทางทวิตเตอร์และเฟสบุ๊ค ที่เราโพสมาในช่วงเวลาสองปีนี้ แต่ถ้าชื่อ Chanidapa Kaewsukul เป็นชื่อจริงของเธอ เราก็ขอท้าให้เจ้าตัวเชิญไปฟ้องร้องต่อศาลเอาได้ แม่เราเองก็เป็นนักกฎหมายที่รีไทร์ยังไม่ถึงปี จะได้มีอะไรทำแก้เบื่อในการแก้ต่างคดี และฟ้องกลับไปด้วย (แบร่ๆ เชิญเลย อย่าลืมขี่ม้าหัวยูนิคอร์นไปสถานีตำรวจด้วยนะ)
เฟสบุ๊คที่ข้อความในสเตตัสคือข้อความจากสมองของเรา
ความที่เราอยู่ต่างประเทศ ไม่สามารถไปแจ้งความเป็นหลักฐานที่เมืองไทยได้ แต่ที่ทำได้คือการรีพอร์ทให้เฟสบุ๊คทราบ เพราะเราเกรงว่าเธอจะมาโพสหาเหยื่อ ที่ติดอยู่ในโลกมโน แล้วตีสนิทหลอกยืมเงิน แต่ตอนนี้หลังจากเราจับได้ เธอก็ปิดเฟสบุ๊คหายวับไปในอากาศอันเบาบาง ภายในเวลาสิบสองชั่วโมง แต่ขอโทษที ส้มฉุนช้าไปแล้วนะ เราดาวน์โหลดเฟสบุ๊คออฟไลน์ของเธอไว้ตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว เผื่อว่าใครจะเป็นเหยื่อจะได้ตามและแยกตัวได้ถูก
โชคดีที่เราไม่เคยโพสรูปหน้าของตัวเองลงในโซเชียลต่างๆ (ยกเว้นแต่ข้างหลังหรืออวัยวะส่วนย่อยเช่นมือหรือเท้า) ทำให้เรารอดพ้นจากการเป็นเหยื่อทาง Identity Thief ได้ รูปข้างล่างนี้ คือรูปที่ส้มฉุน Chanidapa KaewSakul ใช้เป็นรูปที่อ้างว่าเป็นเรา ซึ่งในกรณีนี้เราขอไม่คาดหน้าส้มฉุน เผื่อว่าส้มฉุนเอารูปคนอื่นมาโพส เราจึงหวังด้วยใจ ว่าคงมีใครซักคนที่รู้จักเจ้าของรูป และแจ้งให้เจ้าตัวทราบ ส่วนถ้านี่เป็นรูปของส้มฉุนจริง ส้มฉุนคงจะรู้นะว่าทุกครั้งที่มีคนกูเกิ้ลชื่อ Chanidapa KaewSakul ของเธอ รูปเธอและเรื่องที่เราเขียน ก็จะมาปรากฎอยู่ตามเสริชเอนจิ้นต่างๆ “ตราบชั่วฟ้าดินสลาย”
Chanidapa KaewSakul คาดว่าสองรูปล่างคงไปสูบรูปคนอื่นมาแหง๋ๆ
ส้มฉุน Chanidapa KaewSakul ระบายสีบนผืนผ้าใบในเฟสบุ๊ค ว่าตัวเองคือสาวที่จีเนียสมากๆ ถ้าคำนวนจากอายุแล้ว เรียนจบสถาปนิกก่อนอายุยี่สิบ (โห อ่านแล้วน้ำตาจะไหล อายุ20นี่ เรายังไม่ได้ทำทีซิสสถาปนิกเลย) แล้วประเทศที่เธอบอกว่าไปดีลงานด้วยนี่ เรายืนยันว่าเราไม่เคยไปทำงานแถวนั้นยกเว้นที่ ฟิลิปปินส์ ซูรินาม พม่า เบอร์มิวด้า และก็ตอนนี้ที่บริติชเวอร์จิ้น ตามลำดับ
อ้อๆ คำว่า “ดิว”งาน นี่มาจาก Deal ใช่มั้ย เขียนเป็นภาษาไทยต้องสะกดแบบนี้นะ “ดีล” ไม่งั้นมันเป็นดิวแบบหยดน้ำ ไม่ถูกต้องนะ ..ห้ามเถียง เราเรียนมา
แล้วเธอก็มีสามีกับลูกแล้วด้วย¡¡ สามีเป็นหมอ เราช๊อกมาก แต่งงานข้ามหน้าข้ามตาเราไปได้ยังไงกันกรี๊ดสามร้อยตลบจนเส้นเลือดที่คอโป่งใกล้แตก ด้วยความฉุนยัยส้มฉุน ที่ชิงตัดหน้าเราแต่งงานมีครอบครัวมีลูกไปแล้ว...555 (หัวเราะด้วยความขื่นขม)
ส่วนข้อความข้างบนนี้ทั้งหมด เธอแต่งเองทั้งหมด .. เอ้ากราบบ พร้อมๆกัน
ไม่ใช่เป็นแค่สถาปนิกจบปริญญาโท มีสามีเป็นหมอพร้อมกระเตงลูกแค่นั้น ส้มฉุนบอกว่าเรียนคณะจิตเวชอีกด้วย ... (โห นี่ไม่ใช่เป็นคนไข้ซะเองนะ) จะเลือกเป็นอะไรก็เลือกเป็นซักอย่างสิ เดี๋ยวก็สถาปนิก เดี๋ยวก็งานจิตเวช คนอ่านตามไม่ทันเวียนหัวคลื่นไส้ (ต้นไม้อยู่ไหนวุ้ย ขอเดินไปแหวะที่โคนต้นหน่อย)
ใครกันเพียเจต์ เรารู้จักแต่ซิกมันด์ฟอยด์ (หรือเราจะโง่กว่าส้มฉุนหว่า)
ยังไม่หมดดี คุณสมบัติเธอมีเยอะมาก เยอะราวกับใส่ตุ้มหูเพชรแล้วต้องเลือกแหวนเพชรให้เข้าชุดกันฉะนั้นแหละ ... ทางบ้านทำเหมืองด้วยนะ แต่เหมืองอะไรก็ไม่รู้นะถึงได้เดินทางบ่อย
จากสถาปนิกแล้วกลายมาทำเหมือง คาดว่านี่จะเป็นชีวิตในโลกคู่ขนานของเรา
มาดูทางเข้าเหมืองของครอบครัวกัน ... ฮู้ๆฮ่าๆ โอยยย อ่านโพสส้มฉุนแล้ว เราก็ขำเองแบบหยุดไม่ได้ ไอ้ทางเข้าเหมืองที่ว่านี่จังหวัดอะไร ตำบลไหน? นี่มันทางเลี้ยวโค้ง ระว่างทางไปบ้านเราบนเกาะบริติชเวอร์จิ้นนะ ซึ่งถ้ามองทะลุยอดไม้ได้ ก็จะเห็นเกาะเซ้นท์โทมัส ที่เป็นเขตแดนของสหรัฐอเมริกา... เหมืองมโน!ล่ะสิ
ข้อความนี่ของเรา ส่วนแฮชแท็กก็เปลี่ยนนิดหน่อยให้เหมาะสมกับสถานะการณ์
ส่วนสเตตัสอันนี้เราก็ขัดใจนิดหน่อย เพราะที่เห็นคือรถเรา จอดแช่อยู่บนถนนหน้าบ้านแบบไม่ได้เลี้ยวเข้าบ้าน เพราะขี้เกียจเลี้ยวรถเข้า แล้วต้องกลับรถหกจังหวะออกไปอีก .. สภาวะจิตของส้มเช้งไปได้ไกลมาก ด้วยจิตคารวะ.. เราขอนับถือ
ถ้ารู้ว่าส้มฉุนจะเอารูปนี้ไปโพส เราก็คงล้างรถให้มันวับกว่านี้
กายหยาบของส้มฉุนอยู่เมืองไทย แต่กายละเอียดดันตามไปเที่ยวอลาสก้ากับเราและแฟนด้วย ส่วนรูปติ่งๆด้านขวาสุดนั่นรูปเราเอง ยืนสั่นงันงกส่องธรรมชาติ สู้ความหนาวอยู่ที่ระเบียงห้อง เราเข้าใจว่าเลือกรูปนี้มาลง ก็เพราะมันมีเงามากกว่าแสง จะได้บอกไม่ได้ว่าใครเป็นใคร
นี่ก็ก๊อปยกยวงมาจากเรื่องที่เราเขียนในเฟสบุ๊คทั้งนั้น
แต่ถ้าปรับแสงขึ้นมาอีกหน่อย ก็จะเห็นล่ะว่าสีผิวของเรากับส้มฉุนนั้นต่างกัน เราผิวคล้ำแบบมีสุขภาพดีกว่าส้มฉุนเยอะ .. แน่นอนว่าเรามั่นใจว่าผิวตัวเองสวยมาก มีออร่ามีแสงมีเงา well, well.. อาจจะหนักเงาไปหน่อย แต่ภูมิใจในสีผิวแต่กำเนิด โดยไม่คิดจะปรับสีในแอ้พ360 ให้เข้ากับชาติไทยนิยม ที่ส่วนใหญ่ชื่นชมแต่ผิวสีไข่ปอก
อย่าให้เราตามตัวเจอเชียวนะ จะไปเก็บตังค์หารสามค่าห้องด้วย
ถัดไปนี่มีมโนว่าไปทำงานด้วยนะ .. ว่าแต่ว่าส้มฉุนจะรู้มั้ยเนี่ย ว่าทำไมเราถึงไม่ขึ้นเครื่องบินไปทำงานสวิส แต่ขึ้นรถไฟไปแทน เธอจะอธิบายตรงจุดนี้ได้มั้ย เธอรู้มั้ยว่าระยะระหว่างสองประเทศนี้มันใกล้กันมากแค่นั่งรถไฟครึ่งชั่วโมงก็ถึง ... (คิดว่าคงรู้นะ ก็เธออ่านอย่างระมัดระวัง และก๊อปรูปและข้อความเกือบทุกอักษรที่เราโพส)
นั่งก๊อปอยู่ที่เมืองไทย แต่หัวใจยังเต้นอยู่ลิกเตนสไตน์
แม้แต่ค่าใช้จ่ายส่วนตัวเรา ดูเธอก็ประทับใจไปหมด .. แต่ส้มฉุนจะรู้มั้ย ว่ารายการพวกนี้เราเบิกบริษัทได้หมด มันไม่ใช่ค่าใช้จ่ายส่วนตัว อย่างที่ลูกสาวเจ้าของเหมืองแร่ มโนหรอกนะ
คนไลค์โพสนี้มากกว่าที่เราโพสลงในทวิตเตอร์เราเองอีกนะ
น่าสนใจที่ Chanidapa KaewSakul หรือส้มฉุน รับรู้ได้ถึงรสชาดของอาหารที่เราไปกินมาที่ออสเตรียด้วย ส่วนใครก็ตามที่ตักบาตรอุทิศกุศล ให้ญาติมิตรที่ล่วงลับไปแล้ว และกลัวของไม่ถึงปากญาติมิตร เราเชื่อว่าส้มฉุนเธอสามารถช่วยแนะวิธี ให้ถึงปากผู้ตายไปแล้วได้เช่นกัน
ตอบได้เป็นฉากๆ ประมาณว่าเห็นรูปก็รู้รส
ฮั่นแน่ๆ แม้แต่เรื่องเล็กๆน้อยๆ ที่ไร้สาระ ก็ดูเธอจะประทับใจไปด้วย ความรู้สึกเราตอนนี้ก้ำๆกึ่งๆมาก กับความภาคภูมิใจ กับความละอายใจที่แค่เหยียบลูกสน เธอก็ยังก๊อปอ่ะ .. บางทีเราก็คิดไม่ตกเหมือนกันนะ ว่าควรจะปลื้มใจ หรือเสียใจดี
น้ำตาจะไหลด้วยความปลาบปลื้ม ว่าเธอใส่ใจกับสิ่งเล็กๆน้อยๆ
ส้มฉุนยังมีการปฎิสันถารกับท่านผู้อ่านด้วยว่า “ค่ะ นี่ก็ยืนจ้องอยู่นานเลย สรุปว่าเครื่องตัดหญ้า”... เราอ่านแล้วรู้สึกขยอกขย้อนมาก (ใครก็ได้ลูบหลังให้หน่อย) ใจก็อดวาดภาพไม่ได้ ว่าส้มฉุนเธอยืนจ้องเราอยู่ข้างหลังอีกทีหนึ่ง จ้องใกล้มากแบบลมหายใจประชิดต้นคอด้านหลังเสียด้วย..
เครื่องตัดหญ้านี่มันดีไซน์ออกมาเป็นรูปรถเฟอรารี่ด้วยนะ ไม่งั้นไม่ถ่ายรูปหรอก
ที่น่าตลกมากคือส้มฉุนเคลมว่าอยู่ปารีสปีนึง สมัยเรียนสมัยเรียนจบใหม่ๆ เรียนอยู่ปีนึง! แต่ดันเธอเอ๋อไม่รู้จักสะพานยอดฮิตของนักท่องเที่ยว ที่คล้องลูกกุญแจในปารีส Passerelle des Arts เหมือนกับสะพานที่ออสเตรียอันนี้เลยเชียวหรือ
อยู่ฝรั่งเศสเจ็ดวันก็น่าจะได้เห็นแล้วนะ
ส่วนอันนี้ เราอ่านแล้วอยากจะกรี๊ด เพราะรูปนั่นเราถ่ายด้วยความตื่นเต้น ตอนเข้าสตาร์บั๊คในซูริค (เราอยู่เกาะบริติชเวอร์จิ้นมันไม่มีอะไรแบบนี้) แต่ข้อความคติสอนใจจากพ่อนั้น ไม่ได้มาจากเรา นี่ยังงงๆว่าส้มฉุนเป็นแฟนคลับเราอีท่าไหน ถึงไม่รู้ว่าพ่อเราเสียชีวิตไปได้หนึ่งปีกับสองเดือนแล้ว ... หรือว่าไม่อยากจะแช่งป๊าตัวเอง?
มันก็ไม่ได้แพงอะไรเท่าไหร่นะ เทียบกับอาหารมิชเชอร์ลีนที่เธอก๊อปเราไป
ส้มฉุนเธอจะบ้าไปแล้วเหรอ ลอกยังไงให้ผิด รูปข้างล่างนี่ไม่ใช่กระจกสองชั้นบนรถไฟนะ มันเป็นกระจกสองชั้น จากตึกในไซด์ก่อสร้างที่สวิสแลนด์ต่างหาก หนักหนากั้นเสียงและอากาศได้ ขืนรถไฟติดกระจกหนักขนาดนี้ รับรองได้หกตะแคงข้าง ตอนเลี้ยวโค้งทั้งโบกี้แน่ๆ
- ถาปัดการละคอน
ส่วนอันนี้ คงหมายใจกะเอาเพื่อนเอนจิเนียร์ของเรา ที่นั่งกดคอมอยู่ เพื่อโมเมเป็นคุณหมอจิตมโน สามีของตัวเอง เราแสนจะดีใจแทนเพื่อนเอนจิเนียร์ยิ่งนัก ... แกรรรร ขายออกแล้วโหวย
อ่านแล้วก็ยิ้มนิดๆแบบโมนาลิซ่า
เข้าใจนะว่าส้มฉุนก็ชอบบรรยากาศแสงแดด สายลม นกกาโบยบิน แต่เราอ่านที่เธอแปลงกายเป็นเราตอบคำถามแฟนคลับแล้ว รู้สึกประดักประเดิดกับคำตอบมาก ว่ามันจะก๊อปไปถึงไหนกัน แม้แต่อากาศก็ก๊อป (คงกะจะไม่เหลืออากาศให้เราหายใจอีกแล้ว)
ฟันธงว่านั่งเป่าพัดลม โพสรูปนี้อยู่กับบ้านอย่างแน่นอน
เหยย ..​ นี่มีทำนายว่าปลายปีนี้ เราจะไปเบลเยี่ยมด้วยหรือนี่ ปลายปีนี้เราไม่มีโปรแกรมไปไหนนะ แล้วนี่ส้มฉุนจะไปกระเสือกกระสนหารูปเบลเยี่ยมของใครมาใส่ในโพสบุ๊คอีกล่ะ
ต่อให้ส้มฉุนเดินทางไปรอบโลก ส้มฉุนก็ยังอยู่ในโลก.....โลกของตัวเอง
ส่วนนี่ก็อ่านแล้วอ่านอีก พยายามคิดหาเหตุผลช่วยส้มฉุน ว่าทำไมทริปของเธอถึงได้มีเส้นทางบินที่อิหลักอิเหลื่อเช่นนี้ ถ้าออกจากเมืองไทย ฮ่ะๆวู้ๆ เธอบินย้อนมาทำไมที่เปอร์โตริโก้อ่ะ มาทำเหมือง สร้างบ้าน หรือว่าพาคุณหมอมาหาหมออีกทีนึง?
เราอยู่เกาะจะบินออกไปไหน ก็ต้องมาตั้งต้นก่อนที่เปอร์โตริโก้ก่อนเสมอ
ตัวเราในโลกคู่ขนาน อธิบายเหตุผลว่าเล็บอาจจะหลุด เพราะไปตรวจงาน!! คุณพระ.. การไปตรวจงานในไซต์ก่อสร้างนั้น บริษัทเราห้ามใส่รองเท้าแตะเข้าไปเลยนะ ต้องใส่แต่เซฟตี้เวิร์คบู้ทหัวเหล็กเท่านั้น มันเป็นกฎในการเข้าไซต์ก่อสร้างของบริษัทเรา จงจำไว้ให้ดี...
เล็บจะหลุดนี่เพราะเราวิ่งขึ้นเขาทุกเสาร์ หรอก หาได้มีอะไรซับซ้อนไม่
นี่เป็นรูปที่เราถ่ายสมัยทำงานอยู่ซูรินาม ส้มฉุนเล่นรูปและข้อเขียนจากซูรินามเราเยอะพอดู มีทั้งอ่านภาษาดัชท์ด้วยอะไรด้วย (แต่ตอบคำถามอะไรไม่ได้ซักอย่างเลย) ส้มฉุนรู้มั้ยว่าเราอยู่ซูรินามมาสองปี และถ้าจะเอาจริงๆ ไอ้อาชีพของทางบ้านส้มฉุนที่ทำเหมืองอยู่ ก็เหมาะจะมาทำงานประเทศนี้ มากกว่าที่ไหนๆ เพราะที่นี่มีเหมืองทองคำด้วยนะ ... ตื่นเต้นมั้ย
คนปรกติเค้าก็ไม่แต่งตัวแบบนี้กันนะ บังเอิญเป็นวันชาติซูรินามด้วยแหละ
ตามเราไปไกลถึงโคลอมเบีย ไอ้ที่เขียนเรื่องภาษาสเปนง่อยๆของเรานี่จริง เพราะส้มฉุนก๊อปมาทั้งดุ้น แต่ไอ้ที่แต่งเติมเสริมเข้าไปใหม่ แบบเขี่ยยังไงก็เอาไม่ออก ก็คือแฮชแท็กเรื่องสามีดีๆของเธอ #อิดช้าอิจฉา
จงจำไว้ อย่าคิดไปริกินอาหารไทยในต่างประเทศ
แฟนคลับของส้มฉุนคนนึง ที่เราค่อนข้างจะประทับใจกับหลายๆคอมเม้นท์ของเขามากนะ อย่างคุณคนที่เม้นท์เรื่องการบินเฮลิคอปเตอร์นั่นล่ะ เป็นคนที่สอดแทรกความรู้อะไรไว้เยอะมาก (แต่เราไม่ได้เอามาลงเกรงจะเยอะไป) นี่เราก็ทำเทียบเชิญแฟนคลับส้มฉุนหลายๆคน ไปตามมาอ่านในนี้แล้ว เผื่อยังไงก็มาเป็นแฟนคลับเราแทนก็ได้นะคะ เราไม่ขาว แต่เท่กว่า และไม่เคยหลอกใคร (ยกเว้นถ้าไม่จำเป็น.. ฮ่ะๆๆ)
ฮ่ะๆ ส่วนเรา‪นิมนต์สิ่งศักดิ์สิทธิ์ไปด้วยตั้งมากมาย
กลับมาถึงเทคนิคทางการถ่ายรูป รูปเราทุกรูปในทวิตเตอร์และเฟสบุ๊ค ขอยืนยันว่าถ่ายด้วยกล้อง iPhone6 หมด (เด๋อๆ SLRใช้ไม่เป็น) ไอ้เจ้าiPhoneของเรา ใช้ๆไปก็อาการร่อแร่ ยิ่งใช้ยิ่งร้อนแบตไม่ดี แต่มีคำถามว่ารูปข้างล่างที่ถ่ายจากเรือว่าถ่ายยังไง เราใช้มือถือถ่าย แล้วปรับท้องฟ้าด้วยแอ้พ360องศาในมือถือเอา... ง่ายๆ แต่ส้มเช้งก็ทำให้เป็นเรื่องยากไปได้
แต่ส้มฉุนเขียนดีนะ ตรงที่ว่าเราไม่โพสรูปตัวเองเพราะจะเป็นนาซิซัส
แม้แต่ปาท่องโก๋ที่แม่เราทดลองทำครั้งแรกในชีวิต เพราะได้ยินว่าเราบ่นอยากกิน ก็มาปรากฎอยู่บนเฟสบุ๊คของเธอด้วย แม่เรามีลูกสาวสองคนตั้งแต่เมื่อไหร่กัน ... เราใคร่รู้
คำพูดคำจาในสเตตัสมีบิดเบือนเล็กน้อย ราวกับไม่ได้กล่าวถึงแม่เราเลย - ยัยลูกเนรคุณ
แถมมีมาบอกว่าติดต่องานที่พม่าด้วยนะ .. ส้มฉุนคงตามเราในทวิตเตอร์ หลังจากที่เราย้ายออกจากพม่าไปแล้ว ไม่งั้นจะมีรูปเด็ดกว่านี้อีกเยอะ เราทำงานอยู่พม่าตั้งปีเชียวนะ ...อันนี้เธอคงไม่รู้ (แต่ตอนนี้คงรู้แล้ว) แถมที่โพสรูปข้างล่างนี่มีตัดเราออกไปด้วย นานๆเราจะโพสรูปตัวเองซักเสี้ยวนึง ก็โดนตัดไปซะได้ เราเสียใจนะเธอ... กดเปรียบเทียบดูได้ ตรงนี้
ขนาดจะลอก ยังลอกคำว่าสถานทูตผิดเลย เราเรียนเมืองนอกตั้งแต่เด็กยังรู้จักใช้คำที่ถูกเลย
แม้กระทั่งรูปบ้านเรา เธอก็เอาไปใช้หลายรูป บ้านเราเป็นบ้านติดทะเล ส้มฉุนก็อุสาห์เลือกเอาแต่รูปที่โพสแบบไม่ติดทะเล เฮ้อ.. ที่สุดแห่งความเป็นด้านมืดล่ะ กด ตรงนี้ ดูรูปของจริง
จงจำไว้ว่าไม่มีใครต้มมาม่าออกมาเหมือนหน้าซอง
ส้มฉุน Chanidapa KaewSakul ไม่ว่าตอนนี้เธอจะอยู่ที่ไหน เปลี่ยนชื่อเป็นอะไร ...คุณหนูฟู่ฟ่า,เกรฟินดอร์เกิล, บ้านอยู่แถวเพชรเกษม, ลงเรียนคอสเล่นหุ้น, นั่งวิปัศนาแถวเมืองชล, มีแบ้งค์อยู่กับไทยพาณิชย์, เล่นอินสตาร์แกรมอยู่, หรือตัวจริงจะเป็นผู้ชาย .. (รายการนี้มีแค่เรากับส้มฉุนเท่านั้น ที่รู้ว่าอันไหนเราเขียนจริงหรือหลอก) แน่นอนว่าเราจะตามไปส่องส้มฉุนอยู่เรื่อยๆ (คาดว่านี่จะเป็นงานอดิเรกใหม่ของเรา) ก่อนที่จะลืม เราขอเครดิตให้กับฟอลของในทวิตเตอร์ คุณ@kill_tc ที่ช่วยแจ้งให้เราทราบ และถ้าส้มฉุนอ่านมาถึงตรงนี้ เราอยากจะบอกว่าเราเจอข้อมูลอีกเยอะ ที่เรายังไม่ได้แฉ (วิดิโอคลิปส้มฉุนเราก็มีแล้วนะ)
ตื่นมารับวันใหม่กับใบหน้าใหม่ของเรากันเถอะพวกเธอ สังเคราะห์แสงมาเต็มๆ ขาวซะ
ถ้าจะถามเราว่าจะเอายังไงกับส้มฉุนอีก ปล่อยวางไม่ได้หรือไง เฟสบุ๊คเธอก็กดปุ่มสลายตัวเองไปแล้ว เราอยากจะอธิบายให้เข้าใจว่า งานเขียนของเราถึงแม้ว่ามันจะไม่ได้ทำเงินทองให้กับชีวิตเลยซักบาท แต่ว่ามันก็คืองานของเรา ที่กฎหมายคุ้มครองเป็นทรัพย์สินทางปัญญา ส้มฉุนอย่าทำลายคุณค่าตัวเองด้วยการแสร้งเป็นคนอื่นเลย เธอควรหาตัวเองให้พบ (ก่อนที่เราจะหาเธอพบ) และอย่าได้ไปหลอกคนอื่นๆอีกเลย ไม่ว่าจะทั้งเรื่องเงิน เรื่องความสามารถของตัวเอง เพราะสุดท้ายส้มฉุนก็จะทำได้แค่ วิ่งตามเงาของเรา ไม่มีความเป็นเอกลักษณ์ของตัวเอง ขนาดตัวเองยังไม่ภูมิใจในความเป็นตัวเองจนอยากเป็นคนอื่น แล้วจะหวังให้คนอื่นมายอมรับ ในความเป็นตัวของส้มฉุนได้ยังไง
อื้อหือ รับคำขอบคุณแทนเราไปเต็มๆ เราคิดในใจ โมเม้นนี้ใช่หรือไม่ที่เราต้องซึ้งจนร้องไห้
สุดท้ายเราก็ขอพลิกวิกฤตเป็นโอกาส ด้วยการชี้ช่องทางไปมอร์ดอร์อะซิส ที่ถูกต้องให้แฟนคลับเก่า ของส้มฉุน ว่าสามารถอ่านข้อเขียนการท่องเที่ยวในเชิงj.peg และกราบไหว้บูชาต้นกล้วยพร้อมๆเราได้ที่ ทวิตเตอร์ของเรา @MatahariDevi เฟสบุ๊คของเรา https://www.facebook.com/bitingpenc...




Create Date : 21 ตุลาคม 2559
Last Update : 21 ตุลาคม 2559 4:30:42 น.
Counter : 968 Pageviews.

0 comments
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 
นางสาวจบปอ6 สอบตกซ้ำๆซากๆ
Location :
Paramaribo  Suriname

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed

 ผู้ติดตามบล็อก : 93 คน [?]



If you’re looking for a new leadership of a mankind… YES! YOU HAVE FOUND ME!
ตุลาคม 2559

 
 
 
 
 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
13
14
15
16
17
18
19
20
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31