Group Blog
  •  ไดอารี่..ส่วนตัว 
  •  เปิดร้านขายของ
  •  D.I.Y.ลองทำดู
กันยายน 2561

 
 
 
 
 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
25
26
27
28
29
30
 
 
All Blog
เทศกาลไหว้พระจันทร์ กับ ขนมโก๋ พระรองที่ขาดไม่ได้


ส่วนใหญ่ เมื่อพูดถึงเทศกาลไหว้พระจันทร์ หลายๆคนก็คงจะนึกถึงแต่ขนมไหว้พระจันทร์ แต่ในการไหว้พระจันทร์ทุกครั้ง ไม่ได้ไหว้แต่ขนมไหว้พระจันทร์อย่างเดียว ยังมีขนมโก๋ ที่อยู่คู่กับขนมไหว้พระจันทร์ทุกครั้ง อย่างขาดไม่ได้

สมัยเด็กๆ ฉันจำได้ว่า น้องสาวของยาย หรือ เหล่าม่า เป็นคนที่ทำขนมโก๋ได้อร่อยมาก และจะได้กินทุกปี ก็คือ ช่วงเทศกาลไหว้พระจันทร์เนี่ยแหละ

ฉันไม่ได้เรียกน้องสาวของยายว่า เหล่าม่า แต่เรียกตามพี่สาวของฉันว่า อาแมะ หรือ แม่เลี้ยง เพราะช่วงที่แม่คลอดพี่สาวคนกลางออกมา เป็นช่วงที่ย่าเสียพอดี ทำให้แม่ไม่มีเวลาจะดูแลลูกเด็ก จึงฝากน้องสาวยายช่วงเลี้ยงอยู่พักใหญ่ หลายปี ฉันเกิดมาก็ไม่เคยเห็นหน้าอาม่าหรือย่า เพราะตายก่อนฉันเกิด ส่วนพี่สาวคนกลาง ฉันก็มาเจอคนที่โตขึ้นมาหน่อยแล้ว เป็นคู่กัดกันมาตลอด ไม่ค่อยถูกกัน

ด้วยความที่พี่สาวคนกลางของฉันเรียก เหล่าม่า ว่า อาแมะ ฉันก็เรียกตามว่า อาแมะ ทั้งที่แม่ก็ไม่เคยไปฝากเขาเลี้ยง แต่ก็เรียกตามๆกันไปเป็น อาแมะ ทั้งบ้านเลย  ที่บ้านของอาแมะ เป็นร้านขายของชำ ที่หน้าบ้านจะมีตู้ขายน้ำเก๊กฮวย เหมือนพวกร้านขายยา และ แช่ผลไม้สด เสียบไม้ ใส่ถุงเอาไว้ อยู่ในตู้เย็นด้วย  น้ำเก๊กฮวยใส่แก้ว แช่เย็นของที่ร้านอาแมะ เย็นเป็นวุ้นอร่อยมาก และที่ฉันชอบที่สุดคือ มันแกวเสียบไม้ ไม่มีร้านไหนอร่อยเท่านี้อีกแล้ว ร้านอื่นไม่หวาน แต่ที่ร้านอาแมะ มันแกว หวาน กรอบ อร่อย ไปทีไร ต้องกินมันแกวทุกที

ตอนหลังโตมา ถึงได้รู้ว่าที่อร่อย เพราะอาแมะ เอามันแกวชุบน้ำตาลกรวดเคลือบเอาไว้นี่เอง ถึงได้หวานอร่อยกว่าร้านอื่น


อาแมะ เป็นคนที่ทำขนมโก๋ได้อร่อยมาก อร่อยจนแม่ต้องไปซื้อมาไหว้ทุกปี และฉันก็ชอบขนมโก๋ของอาแมะมาก ไม่มีใครทำขนมโก๋ได้อร่อยกว่านี้แล้ว  สมัยเด็กๆ ฉันเคยไปนั่งดูอาแมะทำขนมโก๋ ไปนั่งดูแม่เรียนทำขนมโก๋กับอาแมะ  แต่แม่ก็ทำอร่อยสู้อาแมะไม่ได้นะ

ไส้ขนมโก๋ที่ฉันชอบที่สุด ก็คงเป็นไส้งาดำ ที่หวานแป้งด้านนอก แต่ว่า มีความเค็มและเผ็ดพริกไทยด้านใน เป็นไส้ที่ชอบที่สุด ส่วนไส้อื่นๆ ก็รองลงมา ไม่ค่อยทานเท่าไหร่ แป้งที่หวานนุ่มของขนมโก๋ ทานอย่างเดียวไม่มีไส้ก็อร่อย สำหรับฉันต้องแป้งขาวเท่านั้น แป้งเหลืองที่ผสมถัวเหลืองไม่ค่อยชอบ


ขนมโก๋ มีขายทั่วไป แต่เจ้าที่ทำแล้วอร่อยจริงๆ มีไม่กี่เจ้า และ หาคนที่ทำได้อร่อยเท่ากับอาแมะ สมัยนี้แทบไม่มีแล้ว มีแต่ขนมโก๋ที่แข็งเกินไป กินแล้วแป้งแห้งติดคอ หรือไม่ก็ปรับสูตรนุ่มแต่เหนียวยืด จนไม่เหมือนสูตรโบราณ




สมัยเด็กๆ แม่ของฉัน จะไหว้พระจันทร์ทุกปี เป็นการไหว้ที่ต้องเตรียมการไม่แพ้เทศกาลอื่น เพราะต้องไปซื้อต้นอ้อย 2 ต้น มาทำสุ่มประตู แล้วก็ติดโคมไฟที่ทำจากกระดาษ แล้วใส่หลอดไฟข้างใน ประดับตกแต่งไฟสวยงาม  บางปี แม่ของฉันก็ทำโคมไฟ กับ ม่านระย้าด้วยตนเอง โดยมีลูกสาวเป็นลูกมือ  มีการไปซื้อดอกมะลิกระดาษ มานั่งร้อยเป็นเส้นต่อกันเป็นโคม รวมถึงทำเป็นเส้นเหมือนม่านระย้า สำหรับตกแต่งให้ดูเป็นม่านด้านหน้าด้วย แล้วก็ต้องมี วิมานเจ้าแม่ หรือ อาเนี้ยเก๊ง ที่ดูอังลการใหญ่โต สวยงาม เพื่อสมมติเป็นที่ประทับของเจ้าแม่ด้วย

ของไหว้ที่ขาดไม่ได้ นอกจากขนมไหว้พระจันทร์ที่เป็นตัวเอกวางอยู่ด้านหน้าตรงกลางแล้ว ก็ต้องมีขนมโก๋ และ ขนมเปี๊ยะ ประดับบารมีซ้ายขวา  ถัดมา เป็นขนมธัญพืช 5 สี หรือจับกิม , เจฉ่าย 5 อย่าง เช่น วุ้นเส้น เห็ดหอม ดอกไม้จีน เห็ดหูหนู , ผลไม้ 5 อย่าง เช่น ส้มโอ กล้วย สาลี่ แอปเปิ้ล องุ่น  รวมถึง กระดาษเงินทอง สำหรับไหว้เจ้าแม่ และที่ขาดไม่ได้ สำหรับสาวๆคือ การไหว้ เครื่องสำอางค์ ของใช้ส่วนตัว ไม่มีเทศกาลไหน ที่ไหว้ แป้ง สบู่ ยาสระผม แล้ว นอกจากเทศกาลไหว้พระจันทร์

ด้วยความเชื่อที่ว่า ของไหว้พวกนี้ ไหว้เสร็จแล้วนำมาใช้ จะได้สวยเหมือนพระจันทร์ งามผุดผ่องเหมือนพระจันทร์  ดังนั้นอยากสวยก็ต้องนำแป้งมาไหว้เจ้าแม่ในคืนไหว้พระจันทร์เนี่ยแหละ

ช่วงเวลาที่ไหว้พระจันทร์ จะเริ่มประมาณ 3 ทุ่ม ถึง เที่ยงคืน จะเผากระดาษไหว้ทั้งหมด เก็บของไหว้ ระหว่างที่ยังไม่ถึงเวลาเลิกไหว้ ก็จะผลัดกันจุดธูปไหว้ คนละ 3 รอบ ระหว่างนี้ แม่ของฉันก็จะนั่งรอด้วยการ ปลอกส้มโอให้ทาน บางปีขยันก็ช่วยแม่ปลอก ปีไหนขี้เกียจ ก็รอนั่งทานอย่างเดียว เป็นค่ำคืนที่เราจะนั่งคุยกันท่ามกลางแสงไฟของโคมไฟ ควันธูป และ แสงจันทร์ โดยมีส้มโอ เป็นผลไม้หลัก ในการนั่งทานด้วยกัน ส่วนเรื่องที่คุย ก็เรื่องทั่วๆไป

แต่พอโตๆขึ้น ก็เริ่มเบื่อการไหว้พระจันทร์ จนปล่อยให้แม่ไหว้อยู่คนเดียว ส่วนลูกๆไม่สนใจ นอนดูทีวีชั้นล่าง ไม่ขึ้่นไปดาดฟ้านั่งกับไหว้กับแม่แล้ว จนสุดท้ายแม่ก็เลิกไหว้ เพราะทำคนเดียวเหนื่อย


พออาแมะเสีย ฉันก็ไม่มีโอกาสได้ทานขนมโก๋ของอาแมะอีกเลย เพราะลูกหลานก็ไม่มีใครสืบทอดการทำต่อจากอาแมะ ความอร่อยได้ตายไปพร้อมกับคนทำ ที่หาคนแทนได้ยาก


ในค่ำคืนของคืนวันไหว้พระจันทร์ ฉันคิดถึงอยู่ 2 อย่าง คือ ขนมโก๋ของอาแมะ กับ ส้มโอที่แม่ปลอกให้ทาน มันเป็น 2 อย่างที่ฉันได้นั่งทานในค่ำคืนวันไหว้พระจันทร์  ส่วนขนมไหว้พระจันทร์จะได้ทานในวันถัดไปหลังจากเลยวันไหว้พระจันทร์ไปแล้ว

ไส้ขนมไหว้พระจันทร์ที่ชื่นชอบ ก็คงหนีไม่พ้นไส้ทุเรียนหมอนทอง ไข่เค็ม ที่เป็นไส้พื้นฐานมาเนินนาน




ผ่านมาหลายปีแล้ว ที่ฉันไม่ได้ไหว้พระจันทร์ ปีนี้พี่สาวส่งขนมไหว้พระจันทร์ฝากมาให้กิน เราไม่ได้นั่งไหว้พระจันทร์ในค่ำคืนด้วยกันนานแล้ว แต่ความสัมพันธ์พี่น้องของเรายังคงอยู่ และ เรามีความทรงจำในวัยเด็กร่วมกัน ในค่ำคืนวันไหว้พระจันทร์  แม้จะนั่งมองจันทร์กันอยู่คนละมุม คนละเมือง แต่ก็จันทร์ดวงเดียวกัน ดวงที่เราเคยนั่งไหว้ในวัยเยาว์ด้วยกัน



Create Date : 24 กันยายน 2561
Last Update : 24 กันยายน 2561 20:28:10 น.
Counter : 179 Pageviews.

0 comments
(โหวต blog นี้) 
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

BlogGang Popular Award#14



..ฟ้าใส..
Location :
กรุงเทพ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 106 คน [?]



บล็อค..ฟ้าใส.. เป็นเรื่องราวจากชีวิตจริง จากการทำงานจริง จากความชอบส่วนตัว ข้อมูลจึงเป็นเพียงประสบการณ์ส่วนตัว ข้อมูลส่วนบุคคล ไม่ใช่เนื้อหาข้อมูลทางวิชาการ

อ่านเพื่อความรู้ ความบันเทิง เพื่อพิจารณาธุรกิจบางตัวที่คุณสนใจได้ แต่ไม่ใช่ข้อมูลทั้งหมด ที่สามารถใช้ตัดสินใจได้ คุณต้องหาข้อมูลเพิ่มเติมมากกว่านี้ เพื่อตัดสินใจในการเลือกดำเนินธุรกิจของคุณ



New Comments