Group Blog
 
 
มิถุนายน 2564
 
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930 
 
7 มิถุนายน 2564
 
All Blogs
 

Celebrate Pride Month: เพราะกล้าที่จะแตกต่าง...เราจึงก้าวย่างอย่างภูมิใจ


คุณรู้มั้ย...ว่าทำไมฉันที่เป็นผู้หญิงเต็มตัวจึงมาร่วมเฉลิมฉลอง "Pride Month" หรือเดือนแห่งความภาคภูมิใจของชาวเพศทางเลือก แล้วคุณสงสัยมั้ย...ว่าทำไมเราทุกคนในสังคมจึงควรให้ความสำคัญ ยอมรับ เข้าใจ และสนับสนุนเพศทางเลือก เพราะวันนี้ ฉันจะมาให้คำตอบเหล่านี้แก่พวกคุณค่ะ

ฉันในวัย 4 ขวบ
ฉันเป็นลูกสาวคนเดียวของครอบครัว พ่อแม่ของฉันสนับสนุนให้ฉันทำกิจกรรมมากมายที่ไม่ใช่แค่เพียงการแต่งหน้าทาปาก การนั่งเล่นขายของ เล่นตุ๊กตากระดาษ หรือเล่นพ่อแม่ลูก แต่พวกท่านยังพาฉันทำกิจกรรมอย่างที่เด็กผู้ชายทำอีกด้วย เช่น ปีนต้นไม้ เล่นน้ำฝนกลางแจ้ง ว่ายน้ำ กระโดดน้ำ เดินป่า เล่นกีฬา พาดูดาวกลางแจ้ง พาดูสุริยุปราคา และกิจกรรมอื่น ๆ อีกมากมาย ที่ทำให้ฉันรู้สึกทึ่งและมีความสุขกับตัวเองว่า ตัวฉันสามารถทำอะไรได้มากมาย โดยไม่ต้องถูกจำกัดการเล่นเอาไว้ เพียงเพราะฉันเกิดมาเป็นผู้หญิง
 
ฉันในวัย 5 ขวบ
ในตอนนั้น ฉันเป็นหลานคนเล็กของทั้งตระกูลฝั่งแม่และฝั่งพ่อ พี่ ๆ ญาติทุกคนต่างพากันเห่อน้องเล็ก ทุกคนชอบพาฉันไปเที่ยวเล่นที่นู่นที่นี่ แต่ในบรรดาพี่ ๆ ทุกคน ไม่มีใครที่เหมือนกับ "พี่แป๊ก" ในตอนนั้น เขาเป็นเด็กชายเอวบางร่างน้อยอายุ 12 ขวบที่พูดน้อย เก็บตัว พี่แป๊กชอบพาฉันเข้าไปเล่นในห้องของเขา ฉันจำได้ว่า พี่แป๊กพาฉันเปิดการ์ตูนเซเลอร์มูนดู จับฉันแต่งตัวเป็นเซเลอร์มูน พาฉันแต่งหน้าทาปากด้วยเครื่องสำอางที่ขโมยแม่มาเล่น บางครั้งเขาก็พาฉันวาดรูปหรือออกแบบชุดแฟชั่นจากดอกไม้ ใบไม้ กิ่งไม้ หรือเศษกระดาษสีที่เขามี พาอ่านการ์ตูน หรือทำอะไรอื่น ๆ ที่แสนสร้างสรรค์ ฉันในวัยนั้นยังไม่รู้เดียงสาว่าพี่แป๊กนั้นแตกต่างจากเด็กผู้ชายคนอื่น ๆ และรู้เพียงว่า วัยเยาว์ของเรานั้นมีความสุขสนุกสนานมาก ๆ

ฉันในวัย 11 ขวบ
"น้ำ" เป็นเพื่อนสนิทคนแรกที่พาฉันเข้าไปสู่โลกใบใหม่ เธอเป็นเด็กหญิงผมสั้นแสนก๋ากั่น ตั้งคำถามกับทุกสิ่งที่อยู่รอบตัวเธอ ด้วยความที่เธอเป็นลูกสาวของอาจารย์มหาวิทยาลัย เธอจึงมักพาฉันไปเยี่ยมชมพิพิธภัณฑ์ธรรมชาติวิทยา ท่ามกลางขวดโหลดองสัตว์ น้ำก็อธิบายเกร็ดความรู้น่าทึ่งของสัตว์ต่าง ๆ ให้ฉันฟังอย่างละเอียด ในเวลาว่าง เราจึงใช้เวลาพูดคุยกันถึงเรื่องต่าง ๆ ที่ฉันไม่เคยคิดมาก่อน และคุณรู้อะไรมั้ย น้ำนี่แหละที่บอกฉันให้รู้ว่า ฉันเกิดมาด้วยการมีเพศสัมพันธ์ของพ่อแม่ ไม่ใช่เพียงแค่การนอนบนเตียงด้วยกันเฉย ๆ และเธอก็แอบกระซิบกับฉันว่า "เธอชอบผู้หญิง"

ฉันในวัย 12 ขวบ
ด้วยความเป็นคนรักดนตรี ฉันตัดสินใจสมัครเข้าวงดุริยางค์ของโรงเรียน ในวันที่อาจารย์คุมวงให้ฉันเลือกเครื่องดนตรีที่ชอบ รุ่นพี่หลายคนต่างส่ายหน้าให้ฉันเมื่อฉันเลือกเป่า "ทรัมเป็ต" ด้วยเหตุผลที่บอกว่า "มันดูแมนเกินไป" ต่างจาก "ฟลุต" หรือ "คลาริเน็ต" แต่ฉันก็ยืนยันคำเดิมในสิ่งที่ฉันเลือก ในระหว่างที่ฝึกหัดทฤษฎีดนตรีต่าง ๆ ฉันก็ได้ "พี่อ๋อง" พี่ชายตัวใหญ่ใจดีและเริดที่สุดในวงช่วยสอนทั้งทฤษฎีและทั้งปฏิบัติให้ ว่าง ๆ เราก็มักจะคุยกันเรื่องหนัง เพลง การ์ตูน และในบางครั้งพี่อ๋องก็จะชวนฉันและสาว ๆ ในวงเปิดเพลง "ผีเสื้อราตรี" เต้นกันในช่วงพักซ้อมด้วย

ฉันในวัย 13 ปี
การถูกบอกรักครั้งแรกในชีวิตของฉันนั้นไม่ได้มาจากเด็กหนุ่ม แต่มาจากเด็กสาวนักกีฬาผมสั้นในห้องเดียวกัน หลายครั้งฉันก็แอบเห็นว่าเธอแอบมองให้ฉันและยิ้มให้ฉันบ่อย ๆ และแล้ววันหนึ่งในตอนบ่าย เธอก็เดินเข้ามาบอกฉันและสารภาพรักต่อหน้าเพื่อน ๆ หลายคนในห้อง ฉันทั้งเขินทั้งอายทั้งช็อคจนไม่รู้จะพูดยังไง ฉันจึงเพียงแต่ยิ้ม ๆ อุบอิบขอบใจเธอ เธอคนนั้นยิ้มน้อย ๆ ให้ฉัน เราก็ยังเป็นเพื่อนกันเหมือนเดิม จนเมื่อเลื่อนชั้น เราก็แยกย้ายกันไปและความทรงจำนั้นก็เป็นเรื่องน่ารัก ๆ เรื่องนึงในชีวิตของฉัน

ฉันในวัย 20 ปี
ฉันเจอ "ท็อป" ในวงดนตรีสากลของคณะ เขาเป็นนักร้องนำที่มีเสียงดีและมีสไตล์มาก ท็อปมักชวนฉันออกมาซ้อมดนตรีกันอยู่เสมอเวลาที่เราว่าง เขาบอกว่า เขามีความสุขทุกครั้งที่ได้ร้องเพลง มันเหมือนกับเป็นการระบายความรู้สึกภายในของเขาออกมา ในยามว่าง เราก็มักจะออกไปกินข้าวหรือเดินตลาดหลังมอด้วยกัน ท็อปบอกว่า เมื่ออยู่กับฉัน เขาสบายที่ได้พูดอะไรตรง ๆ ออกมาได้ และฉันก็เข้าใจว่า การเป็นชายรักชายนั้นมันไม่ง่ายเลยสำหรับเขา

ฉันในวัย 25 ปี
"แจง" เป็นเพื่อนสนิทคนแรกในที่ทำงานแรกของฉัน เธอเป็นหญิงสาวแสนสดใสที่ชื่นชอบการแต่งตัววินเทจและชอบวัฒนธรรมการแต่งกายแบบไทยโบราณ แจงเป็นคนมีเซนส์เรื่องการแต่งตัวมาก ๆ เธอมักมิกซ์แอนด์แมทช์เสื้อผ้าวิจเทจกับซิ่นลายสวยจากภาคเหนือหรืออีสานมาทำงานอยู่เสมอ แจงบอกว่า ในตอนแรก เธอหมั่นไส้ฉันเพราะท่าทางที่แตกต่างจากคนอื่น ๆ แต่เมื่อเธอได้มารู้จักฉันจริง ๆ เรากลับกลายเป็นเพื่อนสนิทกัน แจงเปิดเผยว่า เธอเป็นเลสเบี้ยนที่มีความเชื่อมั่นในวิถีทางเลือกของเธอ ตราบใดที่การเป็นตัวของตัวเองของเธอไม่ทำร้ายใคร เธอก็ภูมิใจที่เธอเกิดมาเป็นแบบนี้

ฉันในวัย 26 ปี
เพื่อนสนิทกลุ่มล่าสุดของฉันเกิดจากการที่ฉันเป็นลูกค้าประจำในร้านหนังสือร้านหนึ่ง นอกจากความชื่นชอบในหนังสือและมีจิตวิญญาณเสรีเหมือนกันแล้ว พี่ ๆ น้อง ๆ พนักงานในร้านบางคนเปิดเผยว่าตัวเองเป็นเลสเบี้ยน เป็นเกย์ และมีรสนิยมทางเพศอื่น ๆ มากมาย พวกเรารักในความแตกต่างของกันและกัน และเข้าใจในความแตกต่างนั้นอย่างดี เมื่อมีเวลาว่าง พวกเรามักนัดกันมานั่งทำกับข้าวกินกัน ณ บ้านเพื่อนหรือหอของเพื่อนคนไหนที่สะดวกเสมอ 
 
คุณอาจจะสงสัยว่า ฉันจะเขียนเล่าอะไรเยอะแยะเกี่ยวกับเพื่อน ๆ ชาวเพศทางเลือกของฉัน ฉันกำลังจะบอกคุณว่า ตัวฉันในวันนี้ต่างได้รับสิ่ง ๆ ดีมากมายจากพวกเขา ไม่ว่าจะเป็นความคิดสร้างสรรค์และชื่นชอบการวาดภาพจากพี่แป๊ก ความชื่นชอบในเรื่องวิทยาศาสตร์ สัตววิทยา ธรรมชาติ และการตั้งคำถามจากน้ำ ความรักแบบเด็ก ๆ จากเพื่อนสาวคนนั้น ความชอบในดนตรี เสียงเพลง การร้องเพลง และการเต้นจากพี่อ๋องและท็อป แฟชันการมิกซ์แอนด์แมทช์เสื้อผ้าของแจง ความรักในหนังสือและความรู้จากบรรดาเพื่อน ๆ พี่น้องในร้านหนังสือ ทุกอย่างของพวกเขาได้หลอมรวมเป็นตัวฉันในทุกวันนี้และเป็นช่วงเวลาที่ดี ๆ ในชีวิตของฉันที่จะไม่มีวันลืม

การเกิดมาเป็นเพศทางเลือกไม่ควรถูกมองว่าเป็นเรื่องผิดแปลก สกปรก น่ารังเกียจ หรือผิดธรรมชาติ เพราะธรรมชาตินั้นคือความแตกต่างหลากหลาย กรอบกฎเพศชายหญิงนั้นเป็นเพียงสิ่งที่มนุษย์นั้นตั้งขึ้นมาทีหลังเพื่อกำหนดบทบาทของทุกคนและกดให้ทุกคนอยู่ใต้อำนาจของคำว่า "เพศ" เท่านั้น เพศทางเลือกและชายหญิงหลายคนไม่ได้อยากเป็นใครที่ตัวเองไม่ได้เป็น แต่ก็จำเป็นต้องฝืนทำเพื่ออยากได้รับการยอมรับจากสังคม โดยต้องยอมสูญเสียตัวตนที่แท้จริงของพวกเขาออกไปทีละน้อย แต่แท้จริงแล้วพวกเขาทุกคนล้วนแล้วแต่เป็น "คนธรรมดา ๆ คนหนึ่ง" ที่มีเลือดเนื้อ มีความรู้สึกนึกคิด มีความหวัง มีความฝัน มีความต้องการต่าง ๆ ไม่ต่างอะไรกับพวกเธอชายหญิงธรรมดาทุกคน ฉันมองว่า การยอมรับในตัวเองเป็นสิ่งที่น่าชื่นชมและเป็นความกล้าหาญเสียมากกว่าการปกปิดตัวตนที่แท้จริงเพื่อได้รับการยอมรับจากคนอื่นเสียอีก และพวกเขาก็ได้สอนให้ฉันได้เรียนรู้กฎข้อสำคัญของชีวิตข้อหนึ่งว่า 
 
จงอย่ากลัวการใช้ชีวิต
แต่จงกลัวชีวิตที่ไม่ได้ใช้ในแบบของเราเอง


จงภูมิใจที่เกิดมาเป็นตัวเรา
รักพวกเธอทุกคนนะ LGBTQ

คลิกเพื่อกลับไปยังสารบัญบล็อก

 




 

Create Date : 07 มิถุนายน 2564
1 comments
Last Update : 15 สิงหาคม 2564 3:07:24 น.
Counter : 485 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณ**mp5**

 

อืมม.. เพื่อนเพศทางเลือก(ใช่เปล่า) ผมเจอหลาย
คน ตั้งแต่ทำงานที่บริษัทแถวถนนเพลินจิต 2 คน
อีก 1 คนเคยเห็นแต่งกายเป็นทหารอากาศคงจะตอน
หนุ่มปัจจุบัน เป็นช่างทำผม
...
แรก ๆ ผมไม่ค่อยกล้าคุยหรือกินอาหารหรือคุยกัน
เท่าใด คงเพราะเห็นบางกลุ่ม แสดงความ หื่น..
..
แต่เมื่อทักทายกันหลายปี มิใช่เลยพวกเขามิได้
แสดงเช่นนั้นกับทุกคน ผมดูแล้ว น่าเห็นใจที่เขา
มีจิตเช่นนั้นมาตั้งแต่เด็กเก็บกดไว้ จนกระทั่งปัจจุบันคนทั่วไปค่อนข้างยอมรับ ผมเลยพูดคุย
ทักทายเขา ๆ อีกหลายคน

เมื่อครู่นี้ผมเข้าอ่านอีกบล๊อกที่พูดถึง นายฮ้อยกับ
กระป๋องนมฟูจิ (ใช่เปล่า) และเม้นท์นิดหน่อย

 

โดย: ไวน์กับสายน้ำ 13 มิถุนายน 2564 5:50:29 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 


LittleMissLuna
Location :
ขอนแก่น Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]




Cheetah Skin Guitar Pick
New Comments
Friends' blogs
[Add LittleMissLuna's blog to your web]
Links
 

MY VIP Friends


 
 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.