ตะพาบ 314 : Lie To Me






Lie To Me
กุหลาบสีจาง



" เฮ้ย ไอ้ป้าย เมิงสอบติดจิตรกรรมเหรอวะ แมร่งโคตรฟลุ๊คเลยว่ะ "
" อ้าว...ไอ้นี่  เค้าเรียกฝีมือเว้ย "
" เฮ้ยกูอำเล่น....ไป ไป  วันนี้ต้องฉลอง เดี๋ยวกูเลี้ยงเอง "
" นี่กูหูฝาดไปรึเปล่าวะ เมิงเนี่ยะนะจะเลี้ยงกู กูว่าวันนี้ฝนแมร่งต้องตกใหญ่ แน่ ๆ "
" อ้าว...จริงดิ  เมิงก็รู้กูพูดคำไหนคำนั้น "  ไอ้โตทำตาเยิ้ม....ในขณะที่อีกฝ่ายเบือนหน้า ส่ายหัว
" งั้นไป เดี๋ยวกูจะไปถล่มเมิง เดี๋ยวโทรชวนไอ้ตี๋กับไอ้เหมียวไปด้วย "
" เฮ้ย เต็มที่ อย่าให้ถึงตากูมั่งแล้วกัน "  ไอ้โตยักไหล่ พูดเสียงกวนๆ
" โธ่ ไอ้นี่.....ไป ไป "

เพื่อนสนิทสองคนเย้าหยอกกัน ก่อนเรียกแท็กซี่ลับหายไปกับความวุ่นวายของการจราจร บนท้องถนนของกรุงเทพ ฯ
เมืองแห่งความฝัน ของใครหลายๆคนที่เข้ามาแสวงหาโอกาสและอนาคต.......

........" เอ้า ไปคิดท่าเต้นกันมา สุมหัวกัน ผมอยากเห็นความคิดสร้างสรรค์ของพวกคุณ ไป เร็ว "
เสียงรุ่นพี่ซ่อมน้อง....น้องปีหนึ่ง ที่แต่งตัวเรียบร้อยสะอาดใสบริสุทธิ์ เหมือนต้นกล้าที่เพิ่งเริ่มแตกผลิใบอ่อน เพื่อรับน้ำค้างที่สดชื่นยามเช้า
ภาพอดีต ที่ตราตรึงประทับใจไม่เคยลืม......

......." โครม "   " ขอโทษครับ ผมซุ่มซ่ามเอง ของคุณหล่นหมดเลย ผมช่วยเก็บให้ครับ "
" โอ๊ย "  เสียงร้องของหญิงสาว เนื่องจากศีรษะไปกระแทกกับอีกฝ่ายหนึ่ง ในขณะที่ก้มเก็บของ
" ขอโทษครับ เจ็บมั้ยครับ ผมนี่แย่จริง "
พูดพลางช่วยเก็บกระดาษ ดินสอ และหนังสือที่หล่นเกลื่อนพื้น พร้อมกับยื่นส่งให้ น้อมตัวขอโทษอย่างสุภาพ
" ขอบคุณนะ ไม่ต้องขอโทษเราขนาดนั้นก็ได้ มันเป็นอุบัติเหตุน่ะ เราเองก็เดินไม่ได้มองทางเหมือนกัน "
ว่าพลางหญิงสาวก็ปลีกตัวจะผละไป
" ผมชื่อป้าย อยู่จิตรกรรมครับ "  ชายหนุ่มส่งเสียงตามหลัง
หญิงสาวหันมา ยิ้มๆ " ปัดค่ะ อยู่ถาปัตย์ "
........เสียง ภาพ และเรื่องราวต่างๆ ล่องลอยอยู่ในภวังค์ ของห้วงความคิดคำนึง ดุจความฝัน

ชายหนุ่ม หยิบรูปๆหนึ่งขึ้นมาดู รูปถ่ายคู่ของเด็กปีหนึ่ง ชายและหญิงต่างคณะ ภาพในวัยใสในกรอบรูปไม้เก่าๆ
เสื้อและใบหน้าเปื้อนไปด้วยสีสันของการรับน้อง ใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้มที่สดใส ยิ้มของน้องใหม่ในรั้วมหาวิทยาลัย
เขาวางรูปนั้น ไว้บนตู้เตี้ยข้างผนังตามเดิม เดินช้าๆ ไปที่เก้าอี้ริมห้อง แสงแดดอ่อนๆยามเช้า ส่องผ่านบานหน้าต่าง
ลมพัดผ้าม่านบางพลิ้วปลิวไสว เขาขยับเก้าอี้นั่งลง มองภาพดอกกุหลาบดอกโต ที่ร่างไว้บนเฟรมผ้าใบที่ยึดไว้บนขาตั้งวาดรูป

หยิบพู่กันแต้มสีอคริลิคที่เตรียมไว้ ผสมผสานสีกับอารมณ์ที่ซุกซ่อนอยู่ในหัวใจ ค่อยๆจรดปลายพู่กันป้ายไปบนผืนผ้า
ภาพที่ถ่ายทอดจากความรู้สึกที่โหยหา และความทรงจำอันงดงาม.........


............" นี่ปีสุดท้ายแล้ว อีกไม่นานก็จบแล้วนะ "
" อื่อ "
" ป้ายมีแผนในอนาคตยังไง "
หญิงสาวพูดถามเบาๆในขณะที่ใช้มือน้อยๆ ลูบไล้เส้นผมที่ยาวสลวยของชายหนุ่ม ที่กำลังนอนหนุนตักเธออยู่
" ป้ายคงต่อโท จบแล้วอยากไปเป็นอาจารย์สอนศิลปะ ป้ายอยากเป็นครูเหมือนแม่.....แล้วก็มี.....วาดรูปส่งให้แกลเลอรี่ที่รู้จักกัน "
" เหรอ ดีนะ แต่ค่าครองชีพในกรุงเทพสูงป้ายจะอยู่ได้เหรอ "
" แรกๆ เงินก็คงน้อยนะ ก็คงขอแม่ใช้มั่ง   แต่ป้ายใช้เงินไม่เยอะหรอก ส่วนมากหมดไปกับค่าสีและอุปกรณ์ "
" อือ.."
" แล้วปัดล่ะ "
" ปัดจบก็คงไปทำงานเป็นสถาปนิกสักที่นึง ดูๆไว้แล้วอาจเป็นออฟฟิศที่เคยไปฝึกงาน "
" ทำสักปีสองปีก็อยากเรียนต่อเหมือนกัน พ่อปัดอยากให้ไปอเมริกา แต่ปัดอยากต่อที่นี่ "
เสียงเงียบไปสักพัก ก่อนหญิงสาวจะพูดขึ้น
" แล้วเรื่องระหว่างเราล่ะ ป้ายมีแผนยังไง....เออปัดหมายถึงในอนาคตน่ะ "
" เรื่องระหว่างเรา...หมายถึง...."  ชายหนุ่มทำเสียง งง ๆ
" ช่างมันเถอะป้าย..." หญิงสาวพูดตัดบทเบาๆ หางเสียงสั่นพลิ้ว ก่อนจะประคองศีรษะของชายหนุ่มดันยกขึ้นจากตัก
" ปัดมีของมาให้ "  หญิงสาวลุกขึ้น ชายหนุ่มยันตัวขึ้น มองตาม
" ดอกไม้น่ะ ดอกกุหลาบ ปัดซื้อมาจากปากคลองตลาด เผื่อป้ายเอาไว้เป็นหุ่นนิ่งวาดรูป "
" ขอบคุณนะปัด " ............

............" แม่ ถ้าจบแล้วป้ายจะไปเป็นครูสอนศิลปะ แล้วว่าจะเรียนโทไปด้วย เผื่อสมัครไปเป็นอาจารย์ที่ มหาลัย "
" ป้ายเรียนโทอย่างเดียวก็ได้นะ จะได้มีเวลาเรียนเต็มที่ แม่ส่งป้ายได้นะ จบแล้วค่อยไปสมัครเป็นอาจารย์ ดีมั้ย "
" ป้ายจะเก็บตังค์ครับแม่ "
" เหรอ..."
แม่มองยิ้มๆ อย่างแปลกใจ ลูกชายเป็นเด็กเสมอในสายตาของแม่
" มีแผนอะไรรึเปล่า " แม่เลิกคิ้วถาม ยิ้มๆ
" เก็บเงินไว้แต่งงานครับ "
" จริงอ่ะ..." แม่ยิ้ม
" แล้วหนูปัดเค้ารู้มั้ยล่ะเนี่ยะ ถามเค้ารึยัง ว่าเค้าจะแต่งด้วยรึเปล่า " แม่ถามหยอก
" ปัดเค้ายังไม่รู้หรอกครับ ป้ายไม่กล้าบอก "
" ตั้งใจเรียนโทให้จบ ถ้าป้ายจะแต่งงานจริงๆ แม่จะขอให้ สินสอดเรือนหอ แม่จัดการให้ "
ชายหนุ่มทำหน้าลังเล เหมือนไม่แน่ใจ
" แหม..ลูกชายคนเดียว ทำไมแม่จะจัดการให้ไม่ได้ มรดกจากคุณยายและของพ่อป้าย ทิ้งไว้ให้ตั้งเยอะแยะ ป้ายไม่ต้องกังวลหรอกลูก "

แม่เข้มแข็งเสมอ ในสายตาของชายหนุ่ม ซิงเกิ้ลมัมที่เลี้ยงลูกคนเดียว ตั้งแต่พ่อจากไป
" ป้ายอยากทำงานหาเงินเองด้วยครับ ซื้อได้แค่แหวนก็ยังดี "
" เอาเถอะลูก แล้วแต่ป้าย ถ้าลูกมีความสุขที่จะทำ "
" ครับแม่......."







ริมระเบียงร้านกาแฟ กลิ่นกาแฟหอมอ่อนๆ โชยมา

" ปัดจะไปอเมริกา อาทิตย์หน้าแล้วนะป้าย "
" เหรอ...อืม "  ชายหนุ่มตอบเบาๆ ก่อนจิบกาแฟร้อนหอมกรุ่นตรงหน้า
" ป้ายไปส่งมั้ย "  หญิงสาวถาม
" ไม่ดีกว่า เดี๋ยวพ่อปัดดุเอา คราวที่แล้วยังเข็ดไม่หาย "
เสียงนั้นยังดังก้อง อยู่ในหัวของชายหนุ่ม........

........." ป้าย ตอนนี้ทำงานอะไร "
" ตอนนี้เป็นครูสอนศิลปะครับ แล้วก็กำลังเรียนโทอยู่ "
" อ้อ เหรอ......ปัดน่ะ เค้ายังมีอนาคตอีกไกล ป้ายเป็นเพื่อนก็ต้องเข้าใจนะ ชีวิตมันต้องก้าวไปข้างหน้า
เราเป็นเพื่อนที่ดี ก็อย่าไปทำให้เค้าเขวล่ะ "
" ครับ "............

............ลมเย็นๆโชยพัดผ่าน ชายหนุ่มถามขึ้นเบาๆ
" ปัดไปอยู่กับใคร "
" ไปอยู่กับครอบครัวของเพื่อนแม่น่ะ เค้ามีลูกชายเรียนอยู่ที่นู่นก่อนแล้ว เลยช่วยดูแลช่วงแรกๆ แล้วค่อยไปหาหอพักนักศึกษาอยู่ "
" อือ ดีนะ "  ชายหนุ่มตอบสั้นๆ
หญิงสาวมองใบหน้าด้านข้างของชายหนุ่ม ซึ่งกำลังมองไปยังสวนดอกไม้ ข้างร้านกาแฟ
ก่อนจะใช้นิ้วหมุนหลอดกาแฟในแก้วเล่น อย่างไร้ความหมาย ก่อนพูดเบาๆด้วยความรู้สึกที่สับสน
" ถ้าป้ายเจอใครที่ดีกับป้าย แล้วป้ายชอบเค้า ป้ายก็ไม่ต้องคิดมากนะ ปัดเข้าใจป้าย เรายังเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันเสมอ นะป้าย "
หญิงสาวพูดในสิ่งที่ตรงข้ามกับหัวใจ
ชายหนุ่มหันมามองที่หญิงสาว
" ปัด...." ชายหนุ่มอยากจะพูดอะไรอีกตั้งมากมาย แต่พูดไม่ออก
" โชคดีนะปัด "
" อือ..."  หยดน้ำใสใสจากดวงตาของหญิงสาว หยดลงพื้น แต่ชายหนุ่มไม่มีโอกาสได้เห็น..........

...........ภาพดอกกุหลาบสีโอลโรส สีเดียวกับที่เคยได้จากเธอคนนั้น ดอกจริงมันเหี่ยวแห้งไปนานแล้ว แต่ดอกกุหลาบที่อยู่ในหัวใจ
ที่เดิมมันบานสะพรั่ง ตอนนี้มันกำลังเหี่ยวเฉาพร้อมจะร่วงหล่นลงสู่พื้น ไม่วันใดก็วันหนึ่ง
...........พู่กันตวัดเกลี่ยบรรจงป้ายสี ดอกกุหลาบสีหวานก็ใกล้เสร็จสมบูรณ์ หากมองผิวเผินก็ดูงดงามตามทฤษฎีศิลป์
แต่ในสายตาของจิตรกรเล่า.....มันยังขาดซึ่งชีวิตและจิตวิญญาณ

" ป้าย แม่ว่าจะปลูกบ้านใหม่ให้ป้าย ตรงที่ข้างๆที่แหละตั้งสามร้อยกว่าตารางวา เผื่อป้ายเอาไว้ทำสตูดิโอวาดรูปด้วย ป้ายว่าดีมั้ย "
" ไม่ต้องหรอกครับแม่ ห้องป้ายเดิมก็กว้าง อยู่สบายอยู่แล้ว "
" ไม่ได้หรอก ป้ายเรียนจบแล้วอีกหน่อยก็ต้องมีครอบครัว จะได้เป็นสัดส่วน อีกอย่างน้าจุกน้องสาวแม่น่ะ เค้าไม่มีใครเค้าจะมาอยู่กับแม่
จะได้ไม่รบกวนป้ายนะ "
ชายหนุ่มลังเล แต่เค้าไม่อยากขัดใจแม่
" แล้วแต่แม่ครับ แต่หลังเล็กๆพอนะครับ ป้ายไม่อยากให้แม่เสียตังค์เยอะ "
" ได้ลูก เดี๋ยวแม่จะนัดผู้รับเหมาให้เค้าเอาแบบบ้านมาทิ้งไว้ให้เลือก "
" ก็ได้ครับ "..............

............." ปัดไม่โทรมาเหรอลูก บ้านที่ป้ายเลือกแบบ ปลูกใกล้เสร็จแล้วนะ ยังไงไม่ถ่ายรูปส่งให้หนูปัดดูล่ะ "
" ไม่เป็นไรหรอกครับแม่ ปัดเค้าเรียนหนักน่ะครับ คงยุ่ง ป้ายไม่อยากกวน "
ชายหนุ่มรู้สึกผิด โดยปรกติเค้ามักไม่ค่อยโกหกแม่ แต่เรื่องนี้เค้ายังสับสนตัดสินใจไม่ได้ว่าจะเอายังไง
การติดต่อห่างไปเรื่อยๆ จากโทรศัพท์ที่เคยคุยกันสัปดาห์ละครั้ง แต่เดี๋ยวนี้ครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่นั้น
เค้าเองก็ยังจำไม่ได้
" ถ้าป้ายไม่กล้าโทรหาหนูปัด ไว้แม่โทรเองก็ได้ ไม่ได้คุยกับหนูปัดนานแล้ว แม่คิดถึง เรามันปากหนักขี้เกรงใจ " แม่พูดยิ้มๆ
" ไม่ต้องหรอกครับแม่ ไว้เดี๋ยวป้ายโทรเอง "
" เอางั้น "
" ครับ "

............ชายหนุ่มเดินเข้าไปที่ห้องทำงาน มองไปที่ผ้าดิบสีหม่นๆ เดินช้าๆเข้าไปเปิดผ้าที่คลุมรูปภาพออก ภาพดอกกุหลาบ
ที่วาดไม่เคยเสร็จ ชายหนุ่มนั่งลง หยิบพู่กันแต่งแต้มสีลงบนรูปนั้น

พู่กันตวัดป้ายสีครั้งสุดท้าย รูปดอกกุหลาบก็เสร็จสมบูรณ์ ชายหนุ่มลุกขึ้นยืน ถอยหลังมอง....พลางส่ายหัว
เค้ายังไม่เคยชอบมันจนถึงวันนี้   ภาพดอกไม้ที่ไม่เคยงามแม้เพียงเศษเสี้ยวของเธอคนนั้น
" คงต้องแก้ไขอีกนิด "  ชายหนุ่มรำพึงในใจ

เสียงมือถือ ที่วางไว้ที่โต๊ะข้างๆ ดังขึ้น
" สงสัยไอ้โต " ชายหนุ่มคิด
" เบอร์ไม่คุ้น "
" ฮัลโหล สวัสดีครับ "
" ฮัลโหล ป้ายเหรอ " เสียงตามสาย
" ปัด "
" เออ....ปัดเปลี่ยนเบอร์ใหม่เหรอ "
" เปล่า ปัดมีสองเครื่อง "  เสียงของหญิงสาวดูห้วนกว่าทุกครั้งที่เคยคุยกัน เสียงที่ชายหนุ่มอยากได้ยินทุกๆวัน

" ทำไมป้ายไม่บอกปัดเลย ทั้งเรื่องแหวน เรื่องบ้าน แล้วก็.....เรื่องแต่งงาน...ทำไมป้ายต้องโกหกปัดด้วย ป้ายใจร้าย..."
เสียงพูดสั่นเครือ พร้อมเสียงสะอื้นเบาๆ
" ปัด..คือ..ป้ายไปได้โกหกปัด...แต่ป้ายไม่ได้บอก....."  ชายหนุ่มพูดเสียงตะกุกตะกัก ก่อนจะถาม
" ใครบอกปัด "
" ก็คุณแม่ป้ายน่ะสิ คุณแม่เล่าให้ฟังหมดแล้ว...ตาบ้า "
" ป้ายไม่ได้บอก แต่สำหรับปัด มันก็เหมือนโกหก...นี่ถ้าบอกปัดก่อน ปัดไม่มาเมกาหรอก "
" เอ่อ....."  ชายหนุ่มอึ้งไป
" เดือนหน้า เค้าจบแล้ว จะกลับเมืองไทย มารับที่สนามบินด้วยนะ แล้วจะแจ้งไฟลท์อีกที "
" อืม....ได้ แต่ว่าพ่อปัดไม่ว่าเหรอ "
" คุณพ่อไม่มีอะไรหรอก ป้ายคิดมากไปเอง พ่อยังถามถึงป้ายเลย "
" เหรอ.."
" อื่อ...แค่นี้นะป้าย แล้วเจอกัน บาย "
" บาย..."...................

..............ชายหนุ่มนั่งงงอยู่สักครู่ ก่อนหันไปมองรูปดอกกุหลาบบนเฟรมผ้าใบ
..............มันเป็นภาพดอกกุหลาบที่สวยที่สุด เท่าที่ชายหนุ่มเคยเห็นมา




The End

เรื่องราวทั้งหมดเป็นเรื่องที่แต่งขึ้น







ถนนสายนี้มีตะพาบ โครงการที่  314  -  Lie To Me : โจทย์โดย คุณ กะว่าก๋า
Thanks  ;  Secret Garden  (  Song :  Song From A Secret Garden )
Guns N' Roses - Sweet Child O' Mine - Fingerstyle Guitar Cover by  James Bartholomew
ขอบคุณทุกท่านที่แวะมาอ่านครับ ; ขอบคุณ บทเพลง ภาพเขียนภาพถ่าย ของศิลปินผู้รังสรรค์

credit : youtube , wikipedia , picture : google
Thanks For Visiting * Literature Blog *



Create Date : 08 พฤศจิกายน 2565
Last Update : 8 พฤศจิกายน 2565 9:42:55 น.
Counter : 410 Pageviews.

40 comments

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณฟ้าใสวันใหม่, คุณอุ้มสี, คุณโอน่าจอมซ่าส์, คุณเริงฤดีนะ, คุณปรศุราม, คุณกะว่าก๋า, คุณtuk-tuk@korat, คุณไวน์กับสายน้ำ, คุณtoor36, คุณสองแผ่นดิน, คุณนายแว่นขยันเที่ยว, คุณhaiku, คุณมาช้ายังดีกว่าไม่มา, คุณSweet_pills, คุณกิ่งฟ้า, คุณหอมกร, คุณ**mp5**, คุณสายหมอกและก้อนเมฆ, คุณnonnoiGiwGiw, คุณkatoy, คุณDeep Black Sea, คุณEmmy Journey พากิน พาเที่ยว, คุณThe Kop Civil, คุณtanjira, คุณnewyorknurse, คุณkae+aoe, คุณเนินน้ำ, คุณpeaceplay, คุณSertPhoto, คุณแมวเซาผู้น่าสงสาร, คุณชีริว

  
ดีใจที่จบแบบแฮปปี้เอนดิ้งนะคะ
เรื่องนี้ต้องขอบคุณผู้ช่วยพระเอก คือคุณแม่
เพราะลำพังพระเอกซื่อบื้อแบบอิตาป้ายนี่
คงไม่จบดีแบบนี้แน่

หรือจริง ๆ ต้องขอบคุณคนแต่ง
ที่ไม่ทำร้ายจิตใจคนอ่านนะคะ 555

โดย: ฟ้าใสวันใหม่ วันที่: 8 พฤศจิกายน 2565 เวลา:10:30:07 น.
  
สวัสดีค่ะ..

สนุกดี อ่านไป ก็ลุ้นไป..

กลัวจะไม่happy ending..อิอิ

สุขสันต์วันลอยกระทงคะ

โดย: คนผ่านทางมาเจอ วันที่: 8 พฤศจิกายน 2565 เวลา:11:02:24 น.
  
หวานซะไม่มี
โดย: อุ้มสี วันที่: 8 พฤศจิกายน 2565 เวลา:11:25:48 น.
  

โห!!
ใจหายวาบ!!..
ดีใจกับ ป้าย& ปัด

โดย: เริงฤดีนะ วันที่: 8 พฤศจิกายน 2565 เวลา:12:04:11 น.
  
อ้าว..3 พี่น้องครอบครัวตัว อ.
มานายงานตัวติดต่อกัน
เริ่มจากน้องเล็ก น้องรอง ละก็พี่สาวคนโต
โดย: เริงฤดีนะ วันที่: 8 พฤศจิกายน 2565 เวลา:12:05:30 น.
  
เรื่องนี้จะไม่จบแบบแฮปปี้เอนดิ้ง
ถ้าไม่มีคุณแม่ช่วยเป็นแม่สื่อให้
เป็นเรื่องแต่งที่สะท้อนความจริง
ของ ผช. หลายคนในปัจจุบันนี้จ้า

โดย: หอมกร วันที่: 8 พฤศจิกายน 2565 เวลา:13:16:42 น.
  
ตอนแรกผมเดาว่าน่าจะจบแบบผิดหวัง
รักแท้แพ้ระยะทาง
แถมพ่อของสาวเจ้าก็ดูท่าทางจะกีดกันด้วย

แต่จบลงแบบ happy ending เลย

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 8 พฤศจิกายน 2565 เวลา:13:48:14 น.
  
ดีจัง แฮปปี้เอ็นดิ้ง
โดย: tuk-tuk@korat วันที่: 8 พฤศจิกายน 2565 เวลา:14:29:35 น.
  
นี่เรื่องจริงหรือเปล่าครับ แหะ ๆ อ่านตอนสายครึ่งหนึ่ง
อ่านแล้วคิด แหะ ๆ ไปทำธุระแล้วกลับมาอ่านต่อครับ
โดย: ไวน์กับสายน้ำ วันที่: 8 พฤศจิกายน 2565 เวลา:16:38:54 น.
  
จบได้ดีนะครับ แต่ว่าเรื่องนี้เหมือนกำลังจะแค่เริ่มต้นตำนานบทต่อไปเองนะพ่อหนุ่ม
โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 8 พฤศจิกายน 2565 เวลา:19:04:17 น.
  
สวัสดีค่ะขอบคุณกำลังใจให้บล็อกตะพาบนะคะ

ตามมาอ่านนิยายรักหวานใสๆเพลินเลยค่ะ แต่งเรื่องได้ดีมากเหมือนนักเขียนมืออาชีพเลยค่ะ ดีใจที่จบลงด้วยความสุขนะคะ

โหวต Literature Blog

สุขสันต์วันลอยกระทงค่ะ

โดย: กิ่งฟ้า วันที่: 9 พฤศจิกายน 2565 เวลา:0:38:12 น.
  

สวัสดียามเช้าครับ

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 9 พฤศจิกายน 2565 เวลา:5:40:08 น.
  
แวะมาเยี่ยมและส่งกำลังใจครับ
โดย: **mp5** วันที่: 9 พฤศจิกายน 2565 เวลา:10:52:42 น.
  
ขอบคุณ คุณ haikuครับ

โดย: Sleepless Sea วันที่: 9 พฤศจิกายน 2565 เวลา:16:59:10 น.
  
ขอบคุณ คุณสายหมอกและก้อนเมฆครับ

โดย: Sleepless Sea วันที่: 9 พฤศจิกายน 2565 เวลา:16:59:55 น.
  
ต้นฉบับภาพในบล็อกผมชุดนี้
เป็นผลงานประติมากรรมของศิลปินจีนครับ
เค้าปั้นได้เก่งมากๆ
เสียดเย้ยความเป็นทุนนิยมได้ถึงใจจริงๆ
ผมเห็นแล้วชอบก็เลยเอามาแต่งภาพอีกรอบครับ


โดย: กะว่าก๋า วันที่: 9 พฤศจิกายน 2565 เวลา:20:06:41 น.
  
สวัสดีค่ะ แวะมาอ่านตะพาบอีกรอบค่ะ ชอบการวางเนื้อหาของเรื่องค่ะสนุกอ่านเพลินค่ะ

โดย: กิ่งฟ้า วันที่: 9 พฤศจิกายน 2565 เวลา:22:48:57 น.
  

อรุณสวัสดิ์ครับ

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 10 พฤศจิกายน 2565 เวลา:5:21:20 น.
  

สวัสดีครับพี่

“กุหลาบสีจาง”
เรื่องราวของหนุ่มจิตกรรมกับสาวถาปัตย์

ฉากในร้านกาแฟนั้น
ดูเหมือนปัดกำลังจะบอกเลิกกับป้ายเลยนะครับ
การเดินออกจากร้านไป เหมือนว่าจะเป็นการลาจากกัน
ค่อนข้างสะเทือนอารมณ์ผู้อ่านนิดนึงครับ

แต่… ทุกอย่างมาหักมุมเอาตอนจบ
ทีแรกคิดว่า ปัดโทรมาหาป้ายเพื่อจะบอกว่า ปัดมีคนใหม่แล้ว
แต่เรื่องราวกลับเป็นตรงกันข้าม

กุหลาบดอกนั้น อยู่ที่จิตใจผู้ที่มองมันนะครับ
สิ่งใดๆ ก็ตาม จะสวยงามหรือไม่สวยงาม
อยู่ที่จิตใจและอารมณ์ของผู้เห็นมัน
เป็นไปตามจิตของผู้มอง

คราวหน้าขอเรื่องราวของ
หนุ่มเศรษฐศาสตร์กับสาวบัญชีบ้างนะครับพี่
เผื่อจะเข้ากับเรื่องราวของตัวเองบ้าง อิอิ … ล้อเล่งงง

โดย: สีเมจิก (สมาชิกหมายเลข 5106714 ) วันที่: 10 พฤศจิกายน 2565 เวลา:9:29:51 น.
  
อ่านเพลินเลยค่ะ
โดย: Emmy Journey พากิน พาเที่ยว วันที่: 10 พฤศจิกายน 2565 เวลา:11:28:25 น.
  
สวัสดีค่ะ
อ่านไปลุ้นไป กลัวป้ายกินแห้วค่ะ

สุดท้ายดอกกุหลาบก็ดูสวยขึ้นมาทันทีเลยนะคะ

ขอให้สุขกายสบายใจนะคะ
โดย: tanjira วันที่: 10 พฤศจิกายน 2565 เวลา:20:21:10 น.
  
ผมชอบงานหน้ากากต่างๆมากครับ
เซฟเก็บไว้มาทำบล็อกเยอะมาก

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 10 พฤศจิกายน 2565 เวลา:20:35:43 น.
  
สวัสดีครับคุณSea

ขออภัยที่ช่วงนี้ผมแวะมาทักทายช้าๆ หน่อยนะครับ
ดีใจที่ยังทันอ่านนะครับ นี่

ตอนใกล้ๆ จบ ใจหายเลยเรา
นึกว่าจะไม่แฮปปี้เอนดิ้งซะแล้ว
ไม่งั้นเสียดายมากนะครับ
เบื่อพวกปากแข็ง 555

ขอบคุณสำหรับกำลังใจด้วยครับ
โดย: มาช้ายังดีกว่าไม่มา วันที่: 10 พฤศจิกายน 2565 เวลา:21:57:25 น.
  

อรุณสวัสดิ์ครับ

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 11 พฤศจิกายน 2565 เวลา:5:20:02 น.
  
โดย: หอมกร วันที่: 11 พฤศจิกายน 2565 เวลา:10:48:30 น.
  
อ่านจบแล้ว happy ending
ภาพประกอบสวยงามค่ะ
โดย: เนินน้ำ วันที่: 11 พฤศจิกายน 2565 เวลา:11:46:31 น.
  
ขอบคุณกำลังใจนะคะ
ว่าง ๆ แต่งเรื่องสั้นให้อ่านอีกนะคะ
เผลอ ๆ แอบเขียนเรื่องของตัวเองบ้างก็ไม่รู้ อิอิ

โดย: ฟ้าใสวันใหม่ วันที่: 11 พฤศจิกายน 2565 เวลา:20:10:40 น.
  
งานชุดนี้ผมเขียนด้วยความสนุกเลยครับ
เหมือนได้ตรวจสอบความคิดตัวเองไปด้วย

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 11 พฤศจิกายน 2565 เวลา:20:29:32 น.
  

ชอบๆๆเพลงประกอบค่ะ
ได้feel ดีจัง

โดย: เริงฤดีนะ วันที่: 11 พฤศจิกายน 2565 เวลา:22:14:29 น.
  
สวัสดียามเช้าครับ

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 12 พฤศจิกายน 2565 เวลา:6:23:10 น.
  
ภาพกุหลาบสวยขึ้นมาเลยนะคะ
โดย: kae+aoe วันที่: 12 พฤศจิกายน 2565 เวลา:7:20:20 น.
  
5555 จบhappyดีค่ะ
โดย: peaceplay วันที่: 12 พฤศจิกายน 2565 เวลา:8:41:12 น.
  
คุ้มค่ากับการรอคอย
ความรักงดงามครับ
โดย: SertPhoto วันที่: 12 พฤศจิกายน 2565 เวลา:15:05:56 น.
  
ขอบคุณมากครับ

ผมหยุดออกกำลังกายไปนาน
ตอนนี้จะเริ่มต้นใหม่
ยากมากครับ 555

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 12 พฤศจิกายน 2565 เวลา:18:00:51 น.
  
ดีนะครับปัดรู้เรื่องก่อน ภาพประกอบก็เหมาะกับเรื่องจริง เป็นภาพวาดกุหลาบที่สวยสมจริงมาก โดยฉพาะภาพที่มีมด
เพิ่งรู้ว่าสีโอรสมาจากสีโอลด์โรส เข้าใจที่มาของชื่อเลยครับ
โดย: ชีริว วันที่: 12 พฤศจิกายน 2565 เวลา:22:28:38 น.
  
สวัสดียามเช้าครับ

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 13 พฤศจิกายน 2565 เวลา:6:59:31 น.
  
โดย: katoy วันที่: 13 พฤศจิกายน 2565 เวลา:16:46:10 น.
  
ขอบคุณครับ

ผมก็เชื่อว่าความรักคือการให้ครับ

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 13 พฤศจิกายน 2565 เวลา:19:47:21 น.
  
สวัสดีค่ะ ขอบคุณที่ไปให้กำลังใจบล็อกตุ๋มะระยัดใส้นะคะ

ตามมาอ่านเรื่องสั้นจบในฉบับอีกรอบค่ะ เขียนดีมากค่ะ อ่านเพลินเลย เขียนมาอีกสักเรื่องนะคะ จะรออ่านค่ะ อิอิ

หลับฝันดีค่ะ

โดย: กิ่งฟ้า วันที่: 14 พฤศจิกายน 2565 เวลา:1:28:55 น.
  
อรุณสวัสดิ์ครับ

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 14 พฤศจิกายน 2565 เวลา:5:48:22 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

Sleepless Sea
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed

 ผู้ติดตามบล็อก : 11 คน [?]



พฤศจิกายน 2565

 
 
1
2
3
4
5
6
7
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
24
25
26
27
28
29
30
 
 
8 พฤศจิกายน 2565