space
space
space
<<
สิงหาคม 2561
 
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031 
space
space
2 สิงหาคม 2561
space
space
space

02 เจอกันครั้งที่สาม


"พี่รู้จักกันตั้งแต่เมื่อไรอ่ะ"
"กับมินแทน่ะเหรอ รู้จักกันตั้งแต่เรียนม.ต้นแล้วล่ะ ทำไมเหรอ"
"ไม่มีไรอ่ะถามเฉยๆ"
"เมื่อกี้ที่มันรีบออกไปน่ะ เรื่องที่บ้าน สงสัยใครในครอบครัวป่วยเข้ารพ.อีกแล้วมั้ง อย่าไปสนใจเลย"
"ฉันยังไม่ได้ถามเลยนะแล้วก็...ไม่ได้สนใจด้วย"
"ไม่เชื่อ5555"
"เออ...ช่างมันเถอะ"
"จะไปช้อปกับพี่ต่อไหม รีบกินดิ"
"ฉันต้องไปที่อื่นต่ออ่ะ เอาไว้พรุ่งนี้ค่อยพาน้องไปนะคะ"
"ไม่ต้องมาพูดเพราะเลย"
        1 ชั่วโมงต่อมา พี่ยองมินสั่งอาหารมาเยอะมาก กินจะไม่ไหวแล้ว ลุกไปไหนไม่ได้เลย เหลือบมองนาฬิกาอีก2ชั่วโมงคอนก็จะเริ่มแล้วด้วย กินเยอะขนาดนี้ไปกระโดดไปเต้นในคอนมีหวังพุ่งใส่คนข้างหน้าแน่เลยอ่ะ คงไม่เป็นไรถือว่าย่อยไปในตัวไม่อ้วกก็พอ55555 อ้อนให้พี่ไปส่งหน้าคอนดีกว่า ตั้งแต่สั่งอาหารมานั้น จนถึงตอนนี้นางยังไม่หยุดกินเลยจ้า เป็นผู้ชายที่แบบตะกละมากอ่ะ ดูดีๆพี่ฉันก็หล่อเหมือนกันนี่นา ยังกะพระเอกในซีรี่ส์ แถมอบอุ่นแบบกวนๆอีก ผู้หญิงคนไหนได้อยู่ด้วยแล้วคงฟินเวอร์อ่ะ ยกเว้นฉัน อิอิ
"ฮานะ เธอมองฉันแล้วยิ้มแบบนั้นหมายความว่าไงอ่ะ คิดอะไรกับฉัน ไม่นะ เธออ่านกินฉันเหรอ" พูดพร้อมยกมือขึ้นมาป้องหน้าอกตัวเองไว้
"เล่นใหญ่อะไรเบอร์นี้"
"ก็ดูสายตาดิ ยังกะจะกลืนกินฉันลงกระเพาะอาหารเธอ"
"โน โน โน โนววว ดูพี่จะมีความสุขกับการกินมากอ่ะ อร่อยใช่ป่ะ?"
"ใช่ อร่อยมากกก"
"สาวเสิร์ฟก็น่ารักใช่ป่ะ?"
"ใช่ น่ารักมากกก"
"งั้นพี่จะไปส่งฉันที่หน้าคอนด้วยใช่ป่ะ?"
"ใช่ พี่ไปส่งเธอด้ายยย...ดะ เดี๋ยวดิ"
"เยส สำเร็จ รีบกินนะจ๊ะ จะออกไปเดินเล่นรอ"
"ไอ้เด็กคนนี้ เห้อ เวรกรรมอะไรฉันเนี่ย"
"อย่าบ่นค่ะ shut up นะคะ ชู่ววว"
      เดินออกจากร้านด้วยความภาคภูมิใจแบบร้ายๆ ใครจะคิดจะล่ะว่าฉันจะสวยแล้วฉลาดแบบนี้ หัวเราะแบบโรเบิร์ตสายควัน ตึ่ง ตึ่ง โป๊ะ เล่นเองตบเองจ้า ข้างนอกอากาศร้อนมากอ่ะ ใกล้จะหน้าหนาวแล้วแต่ก็ยังร้อนอยู่ อยากเห็นคู่รักเดินจับมือกันตอนหิมะตกจริงๆ โรแมนติกมากแน่เลย เห้อ วันนี้คอนวันแรก หน้าคอนจะมีแท่งไฟเหลือรึป่าวก็ไม่รู้ ไม่ได้เตรียมตัวอะไรมาเลยสินะฮานะ เธอใช่โซแอลของเอ็กโซจริงมั้ยเนี่ย ฉันขอแค่เจอพวกเขาตัวเป็นๆก็พอใจแล้วล่ะ แค่เห็นหน้าคิมจุนมยอนฉันก็กลับห้องนอนตาหลับแล้วล่ะ เดี๋ยวๆ มันยังไงๆอยู่นะ
"ไปได้แล้ว จะยืนเป็นนางเอกอีกนานไหม" เสียงพี่ยองมินตะโกนออกจากรถ เขาออกจากร้านตอนไหนเนี่ยย
"กำลังไป ใจเย็นๆดิ" ฉันตะโกนกลับพร้อมวิ่งข้ามถนน
ปังงงงง!!!
"คาดเข็มขัดด้วย ปิดซะแรง พึ่งไปเปลี่ยนคันมานะ อย่าให้มันเป็นอะไรอีกเลย" ดึงหน้าทำไม พูดเฉยๆก็ได้มั้ง
"ขอโทษจ้ะ แหะๆ" ยอมรับความผิด
"อืม แล้วนี่จะกลับตอนไหน ให้ไปรับไหม"
"ดึกๆมั้ง จะไปร้านเหล้าแถวๆนั้นต่อน่ะ"
"ไม่ให้ไป ถ้าจะไปต่อที่อื่น ก็ไม่ต้องไปคอน"
"ได้ไงอ่ะ นะ....นี่มันนาา นนน" ยังพูดไม่จบ ให้ฉันได้พูดบ้างง
"พี่จะรออยู่หน้าคอนนี่แหละ คอนจบก็รีบออกมาล่ะ" นี่มันบังคับกันชัดๆ ระบบทาสเหรอ มันยกเลิกไปนานแล้วนี่ เหอะๆ เชื่อพี่เลย
"รอได้ ก็รอนะ ปังงง!!!" สงสารรถนะแต่เจ้าของแกมันร้ายต้องเจอแบบนี้
"ไอ้เด็กนี่ เห้ย ฉันรออยู่นี่นะ" ยังยืนยันคำเดิม ออกมาแล้วไม่เจอนะ จะไม่กลับห้องเลยคอยดู
      อมกกกกกกก.คนเยอะชิหายยยย ขอเดินดูรอบๆก่อน ซอมเบิงแท่งไฟก่อนอยู่ไสวะ !!!? เอ๊ะ นั่น... เจ้าของบ้านเบสที่ฟอลอยู่นี่นา สวยอลังมากเวอร์ มาในธีมแต่งงานกันทั้งบ้านเลยอ่ะ โอ้ยยยอมแม่เกาก็ตรงนี้แหละ ขอถ่ายรูปหน่อยยนึงเน้ออจะเอาลงทวิตเตอร์ สวยอะไรขนาดดด...ดดดด
ตุ้บบบบ !!!!?
"โอ้ยยย ใครชนฉัน" ฉันล้มลงไปกองกับพื้นพร้อมถามหาคนที่ชน
"ขอโทษค่ะ หนูไม่ได้ตั้งใจค่ะ เป็นอะไรมากมั้ยคะ?"
"ไม่เป็นไรค่ะ" เด็กสาวช่วยพยุงตัวฉันขึ้นมานั่งบนเก้าอี้หน้าทางเข้า สีหน้าเธอดูกังวลมากที่เดินมาชนเข้ากับฉัน
"ฉันดีขึ้นนแล้วล่ะ" พูดพร้อมส่งยิ้ม
"ออนนี่ฉันขอโทษ คอนจบแล้วไปงานเลี้ยงด้อมกับฉันไหม" ห้ะ อะไรนะ นี่เป็นครั้งแรกเลยนะที่มีคนในด้อมชวนไปทำอะไรแบบนี้ แต่ติดอิพี่ยองมินนี่ดิ
"พี่ไม่ว่างอ่ะ เอาไว้วันสุดท้ายเธอมาคอนรึป่าวล่ะ"
"โอเค ตามนั้นเลย" ฉันยังพูดไม่จบเลย ทำไมไม่ให้โอกาสฉันพูดบ้าง มีแต่คนใจร้ายยยย
"พี่คะเข้าข้างในเถอะ" เด็กสาวกึ่งลากกึ่งจูงฉันเข้าไปด้านใน นี่คงเป็นเรื่องบังเอิญสินะ ตั๋วข้างๆฉันก็เป็นของเด็กสาวคนนี้ สรุปฉันไม่ได้เดินหาแท่งไฟจ้า เดินเข้าไปในคอนแบบตัวเปล่าเล่าเปลือย กล้องก็ลืมไว้ที่ห้องพี่ ไม่เป็นไรหรอก ฉันยังมาอีกตั้ง2วัน ด้อนวอรี่ค่ะ 
         เสียงอินโทรเริ่มต้นขึ้น หัวใจแทบวายตาย ทำไมมันตื่นเต้นขนาดนี้ ดูคอนกี่ทีๆก็ยังรู้สึกตื่นเต้นได้ทุกครั้ง ฉันรู้สึกไปคนเดียวรึป่าวนะ คนในด้อมจะรู้สึกเหมือนฉันไหมนะ อมกกกกก.อะไรเนี่ยทำไมเข้ามาใกล้จัง เสียงอังกอร์เริ่มดังขึ้นเรื่อยๆ เจ็บคอกันไปตามๆกันค่ะ เสียงกรี๊ดสนั่นหวั่นไหวลั่นโดมไปเลยโซแอล วันนี้ได้เห็นหน้าพี่จุนใกล้มาก ส่งยิ้มส่งมินิเฮิร์ทให้ด้วย น่ารักอ่ะ โหยยยต้องทำบุญด้วยอะไรถึงจะได้เป็นลัคกี้แฟน ฉันอยากไปยืนอยู่ตรงนั้นจริงๆอยากไปฟังทุกคนพูดใกล้ๆ อยากยืนข้างๆพี่จุน ถึงแม้ว่ามันจะเป็นแค่ฝันลมๆแล้งๆ ตลอดระยะเวลา5ปีที่ผ่านมา ไม่ได้มีโอกาสเป็นลัคกี้แฟนกับเขาบ้างเลยอ่ะ คอยดูปีนี้เหอะ ไม่ได้ตามเคย5555 ทำไมต้องตลกตัวเองด้วยวะเนี่ย!!!
"กรี๊ดดดดด!!!" เสียงกรี๊ดยังไม่จบยังมีมาอย่างต่อเนื่องงง ถึงท่อนที่พี่จุนโซโล่แล้ว โว้ยยยยย แบดมากกกก แบดบอยมากเลยยยย พี่จะต้องถอดเสื้อนะคะ เหล่ากองทัพกระต่ายต้องการเจ้าทัพที่แข็งแกร่งเพื่อจะได้รู้ว่าพี่แข็งแกร่งจริงไหม ถอดเถอะค่ะ.... 
"วู้วววววววๆๆๆๆๆ!!!" วันนี้ก็เป็นอีกวันที่พี่จุนไม่ถอดเสื้อ ขุ่นพระ ได้เห็นแค่แผงอกก็ยังดี ไม่เป็นไรวันพระไม่ได้มีหนเดียว คอนวันนี้สนุกมากอ่ะบอกเลย อุตส่าห์บินมา5ชั่วโมงไม่ผิดหวังเลยจริงๆทุกคอนเลย คอนจบแล้ว โซแอลกำลังทยอยออกจากโดมอย่างเป็นระเบียบและมีโซแอลจิตอาสาเก็บขยะในโดมอีก งืออออ เห็นละปริ่มมาก ด้อมนี้มันอะไรกันเนี่ย น่ารักจริงอะไรจริงอ่ะ
"ออนนี่...!!!" เสียงเรียกของเด็กสาวพร้อมวิ่งมาเกาะแขนฉันไว้
"มีอะไรเหรอ กลับบ้านยังไง"
"ยังไม่รู้เลย"
"อย่ากลับดึกนะเข้าใจไหม วันสุดท้ายเจอกันโอเค๊?"
"โอเคค่ะ กลับดีๆนะคะ" เด็กสาวพูดพร้อมโบกมือให้ 
      ฉันเดินออกมาจากคอน เห็นรถพี่ยองมินยังอยู่ที่เดิม นี่เขารอฉันจริงๆสินะ จะไม่ให้กระดิกตัวไปไหนเลยไง๊   เอ๋ เดี๋ยวนะ รถอยู่แต่คนไปไหนอ่ะ พกโทรศัพท์รึป่าวก็ไม่รู้ ลองโทรดีกว่า
"ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด...หมายเลขที่คุณเรี..."
      ไปไหนของเขานะ ทำไมไม่รับโทรศัพท์ งั้นเดินดูรอบๆโดมดีกว่า บอกจะรอรับดันหายเข้ากลีบเมฆซะงั้น นี่ก็มืดแล้วจะหาเจอไหมล่ะวันนี้ เสียเวลาจริงๆ จะทำอะไรก็เสียเวลา เอ๋...เดี๋ยวนะ นั่นมันเด็กที่ชนเรานี่นา ไปยืนทำอะไรมืดๆตรงนั้น ฉันพยายามมองหาพี่ยองมินแต่สายตากลับไปเจอเด็กคนนั้นกับผู้ชาย2คน นั่นเขาจะทำร้ายเธอไหมนะ เข้าไปช่วยเธอดีไหมนะ ในกระเป๋าไม่มีอะไรเลยอ่ะมีแต่สเปรย์พริกไทย เอาวะ ลองเดินไปถามๆดู
ตึก ตึก ตึก ตึก....ฉันชะลอฝีเท้าและเริ่มเดินให้เงียบที่สุด
"พี่อ่ะ หนูอยากไปงานเลี้ยงกับเพื่อน"
"เป็นเด็กดีของพี่หน่อยคนดีกลับบ้านกัน" ชายคนนั้นพูดพร้อมจูบที่หน้าผากของเด็กสาว  กรี๊ดนี่มันอะไรกันอายุแค่นี้ ทำไมต้องให้ผู้ชายถูกเนื้อต้องตัวด้วย ไม่เอาแล้วๆ ฉันจะกลับห้องแล้ว
~~~สวีทททลายยยย สวีททททลายยยย~~~
"ใครมันโทรมาตอนนี้วะ" ฉันบ่นพึมพำพร้อมล้วงหามือถือที่อยู่ในกระเป๋าเพราะมืดมากเลยมองไม่เห็น
"ก็พี่ไง" นี่มันเสียงพี่ยองมินนี่ ฉันเงยหน้าขึ้นไปเจอกับพี่ยองมิน เด็กคนนั้น แล้วก็ผู้ชายคนนั้น นั่นมันเพื่อนพี่ยองมินนี่นา
"เธอมาด้อมๆมองๆอะไรแถวนี้ มันมืดและอันตรายมากนะ" เอาแล้วไง 
"ก็เดินตามหาพี่ไง ทิ้งรถไปแบบนี้ได้ยังไงไหนบอกจะรอรับ เห็นแต่รถ คนขับก็เดินอ่อยสาวไปทั่ว" ทำท่าโมโหนางไว้ก่อน เดี๋ยวถูกจับได้ว่ามาแอบดูเขาพลอดรักกัน
"ออนนี่เป็นแฟนพี่ยองมินเหรอคะ ทะเลาะกันน่ารักจังเลยอ่ะคู่นี้" เด็กสาวพูดขึ้นท่ามกลางความเงียบ
"ป่าวหรอกมีอา นี่น้องสาวพี่เอง ต้องดูแลดีๆหน่อย ไม่งั้นพี่อาจจะตายก็ได้ แล้วพวกเธอรู้จักกันเหรอ??"
"ใช่ค่ะ ฉันเดินชนออนนี่ก่อนคอนเริ่มก็เลยรู้จักกัน" เด็กสาวอธิบายให้พี่ยองมินเข้าใจ แปลกจัง เจอพี่มินแทสามครั้งแล้วนะ แล้วครั้งนี้ยังจ้องฉันไม่ละสายตาอีก ฉันไม่เห็นอะไรทั้งนั้น ฉันไม่เห็นจริงๆนะที่พี่จูบเด็กคนนี้ ส่งยิ้มเบาๆไปให้ก็ยังจ้องฉันอยู่เหมือนเดิม หรือว่าเขาจะเอาเรื่องฉัน ไม่ได้นะ เมื่อไร2คนนั้นจะคุยกันจบ ฉันอยากกลับห้องแล้ว ฉันสะกิดพี่ยองมิน ส่งสายตาแบบอยากกลับแล้วไปให้ เหมือนจะรู้เรื่อง ร่ำลากันอีก
"พวกพี่กลับแล้วนะ ดูแลน้องเขาดีๆนะไอ้มินแท"
"เออรู้น่า" มินแทตอบกลับแบบส่งๆ
"ออนนี่ อย่าลืมเรื่องของเรานะคะ บายค่ะ"
"จ้า บายยยย" เรา2คนโบกมือให้กัน

"ฮานะ นี่เธอตั้งใจหรือแค่เพราะบังเอิญ" พี่มินแทพูดขณะที่ฉันหันหลังให้เขา ทำให้ฉันชะงักกับคำพูดของเขา มันคืออะไรกันนะ ทำไมถึงพูดออกมาแบบนี้ แล้วทำไมหัวใจฉันต้องเต้นไม่เป็นจังหวะ บ้าน่า ไม่มีทางที่จะไปชอบเขาได้หรอก แฟนเขาทั้งเด็กทั้งน่ารักไม่มาสนใจฉันหรอก ฉันไม่ได้ตอบกลับไป ตั้งแต่ขึ้นรถฉันก็คิดตลอดทางกลับห้องถึงห้องอาบน้ำนอนแล้วก็ยังคิดอีก เห้ออ ฉันเป็นอะไรไปเนี่ยยย หลับไม่สนิทแล้วสินะ
+/+/+/+/+/+ติดตามตอนต่อไป+/+/+/+/+/+



Create Date : 02 สิงหาคม 2561
Last Update : 2 สิงหาคม 2561 17:36:38 น. 0 comments
Counter : 111 Pageviews.

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
space

สมาชิกหมายเลข 4679856
Location :
Korea

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




หวัดดีค่ะ หัดแต่งนิยาย ฝากติดตามด้วยนะคะ

space
space
[Add สมาชิกหมายเลข 4679856's blog to your web]
space
space
space
space
space