พักผ่อนชีวิต กับ ตาคริส และ บาร์บีคิว



ตอน .........ยัยปลาทองขี้ลืม



หลังจากที่ชีวิตโดนมรสุมก้อนโตลูกใหญ่ๆไปเต็มๆ 1 ชุด ด้วยเรื่องของน้องสาวแท้ๆป่วยด้วยโรคมะเร็งเม็ดเลือดขาว พี่สาวคนนี้ ทำไรมากไม่ได้ นอกจากช่วยประกาศหาผู้ใจดีมีเมตตา ขอรับบริจาคเลือดกรุ๊ปโอให้กับน้องสาว

แล้วก็ประสบผลสำเร็จเกินความคาดหมาย เหตุผลหลักๆที่ได้รับความช่วยเหลืออย่างล้นหลามจากเพื่อนๆทางโลกไซเบอร์นี้ ก็น่าจะมาจาก การที่ เป็นคนดี จริงใจ ใสซื่้อ(แต่ไม่บื้อ) ไม่ตอแหลม นี่เอง ฮ่าาาาาาาา ได้ผลวุ้ย คนไทยอย่างเจนนี่ ทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่วอ่ะ อยู่ที่ไหน คนไทยอย่างเจนนี่ ก็จะทำดีเสมอแหล่ะ

เมื่อวันอังคารและพุธที่ผ่านมา เจนหยุดงานตรงกับตาคริส ตาคริสบอกเจนไว้ก่อนแล้วว่า อังคารกับพุธนี้ ชั้นจะพายูออกไปเที่ยวนะ เปิดหูเปิดตา พักผ่อนสมองบ้าง เพราะยูเครียดมา 1 วีคเต็มๆแล้ว ชั้นอยากให้ 2 วันหยุดของยูนี้ ให้ยู ชาร์จแบต ให้กับตัวเองให้เต็มที่ เพื่อวันทำงานที่จะถึงในวันถัดไป

วันอังคารของเจนกับตาคริส ก็เลยหมดไปกับการช็อปปิ้ง 1 วันเต็มๆ ตาคริสพาไปช้อปปิ้ง พาไปนั่งจิบกาแฟ กินเค๊กหร่อยๆ กินกันทั้งวัน เดินเที่ยวกันทั้งวันอีกเช่นกัน

วันพุธ เจนกับตาคริส เลยออกจากบ้าน เดินหาทำเลที่เหมาะๆเหม็งๆ ทำบาร์บีคิว กินกันดีกว่า เพราะว่าตาคริสหมักไก่ไว้คืนนึงเต็มๆแล้ว กะลังได้ที่เลย

แล้วเราสองคนก็ออกจากบ้าน เดินเล่นกันไปเรื่อยๆ เดินหาทำเลกันไปเรื่อยๆ เหนื่อยก็หยุด ระหว่างทาง............


เจนนี่ -- โอ๊วว คริส ทำไมเราไม่เอาไอโฟน4 ชั้นมาด้วยล่ะ เอาไว้ถ่ายรูปวิว
สวยๆไง โห้ย ยูลืมได้ไงเนี่ย

คริส -- ไม่ลืมหรอกเจนนี่ แต่ัชั้นไม่อยากหยิบมาอ่ะ ยูก็ใช้เครื่องเล็กของยูไป
ก่อนสิ

เจนนี่ -- แต่มันห่วยแตกนะ ชั้นมีไว้ใช้แค่ทำงานอย่างเดียว ไม่ได้เอาไว้ใช้
นอกที่ทำงาน

คริส -- เจนนี่ มีอันไหนก็ใช้อันนั้นไปก่อน มันแค่มือถือนะ ยูอย่ายึดติดมาก
โอเคไหมเจนนี่ ถ้าตอนนี้ยูไม่ได้ใช้ไอโฟน4 ของยู ยูยังหายใจได้
ไหม ยูยังจะเดินไปกับชั้นต่อไหม ถ้าไม่ได้ ชั้นอนุญาติให้้ยูหันหลัง
เดินกลับบ้านไปคนเดียว ชั้นมีช๊อยส์ให้ยูเลือกแค่นี้แหล่ะ

เจนนี่ -- เออๆๆๆ โอเคๆๆๆ ใ้ช้เครื่องนี้ก็ได้ แต่แม่ง ถ่ายรูปออกมาก็ไม่สวย
อีก สวยได้ไม่้เท่าไอโฟน4 ของชั้นอ่ะ

คริส -- ชั้นให้ยูหันหลังแล้วเดินกลับบ้านไปไงเจนนี่ ไปเอาไอโฟน4 ของยู
มา ทำไมยังพูดไม่หยุดอีก

เจนนี่ -- โอเคๆๆๆๆ หยุดพูดแล้ว ไปๆๆๆ เดินต่อได้เลย ชั้นไม่บ่นแล้ว ชั้นใช้
เครื่องนี้แหล่ะ (แม่งเอ้ย ดุชิบอ๊าย ดุได้นิ่งๆเนียนๆเลยด้วย น่ากลัวมากกก ตาคริส



ระหว่างทางที่เดิน เจนเจอได้แมงผะนี้ด้วยค่าาาาา (กวาง)






แล้วก็เจอเครื่องบิน ปล่อยให้คนกระโดดร่มด้วยค่ะ เหมือนกับว่า เป็นการฝึกทหารเลยอ่ะ มีกระโดดร่มลงทะเล แล้วก็มีเรือเร็วแล่นมารับด้วยอ่ะ












มาดูรูปวิวสวยๆ ทุ่งหญ้าเหลืองๆเขียวๆทองๆ กันดีกว่าค่ะ












ระหว่างที่ำกำลังรอบาร์บีคิว






ไก่ตาคริสน่ากินมากๆๆๆ เผ็ดนิดๆ ตามที่เจนรีเควสไป 2 คน เจนกับตาคริส กินกันไป 8 ชิ้นค่ะ






กินกันจนหมด ก็นั่งเล่นให้บาร์บีคิวย่อย แล้วก็เก็บกวาดสถานที่ให้อยู่ในสภาพเดิม แล้วก็ออกเดินทางกลับบ้านค่ะ ระหว่างทางก็หยุดพักบ้าง นอนเล่นบนทุ่งหญ้าสวยๆ ลมพัด ต้นไม้ ดอกไม้ กอหญ้า ปลิวว่อนนน

อากาศบริสุทธ์ ท้องฟ้าก็สวยงาม เห็นนกบินผ่าน โห้ยยย เป็นวันหยุดงาน ที่เรียกได้ว่า หยุดงาน จริงๆค่ะ ไม่ต้องคิดถึงเรื่องอะไรเลย หัวสมองของเจนได้พักผ่อนจริงๆด้วยอ่ะ แต่มาอารมณ์เสียนิดๆก็ที่ ลืมหยิบไอโฟน4 ติดมือมาด้วยเนี่ยแหล่ะ เพราะรูปถ่ายจากไอโฟน4 มันจะสวยกว่ารูปถ่ายจากมือถือเครื่องที่เจนใช้อยู่อ่ะ







ฝูงอีกา เพียบเลย เจนยังถามตาคริสว่า พวกมันจะกินพวกเราไหมเนี่ยคริส ดูสิ มีเยอะแยะมากมายเลย เราสองคนโดนมันกินตายแน่ๆ ตาคริสซึ่งเดินนำหน้าเจนอยู่ หันหลังกลับมา เอามือขวาตบหัวกาบาลเจน เป๊ะ แล้วบอกว่า ยูนี่ คิดได้อีเดียดจริงๆ












ทุ่งหญ้า สูงน๊าา สูงเท่าเอวเจนแน่ะ เจนชอบเวลาที่ลมพัดแล้วมันก็ไหวตัวลู่ไปตามลมอ่ะ เหมือนกับว่า ทุ่งหญ้าเต้นระบำเลย






แล้วเจนกับตาคริส ก็มาหยุดพัก นอนเล่น นั่งเล่น กันตรงนี้ค่ะ










นอนฟังเสียงลมพัด นอนฟังเสียงคลื่นในทะเล ได้ยินเสียงแมลง ได้ยินเสียงผึ้งบินด้วยแหล่ะ นอนมองท้องฟ้า เห็นก้อนเมฆสีขาวๆเหมือนสำลี ลอยผ่านหัวกาบาลพวกเราไป เจนกับตาคริสใช้เวลาอยู่นอกบ้านกันตลอดทั้งช่วงบ่าย จนเย็น เราสองคนก็กลับบ้านค่ะ






แล้ววันรุ่งขึ้น เจนก็ไปทำงานด้วยอารมณ์และหน้าตาที่สดใสกว่าเดิมค่ะ เพราะเจนมีเวลาได้หยุดพักผ่อนชีวิต พักผ่อนหัวสมอง ร่างกาย และจิตใจของเจน เคลียร์ทุกอย่างให้โล่ง เพื่อพร้อมที่จะเริ่มชีวิตของเจนในวันใหม่ งานนี้ต้องขอขอบคุณ ตาคริส ค่ะ ยกเครดิตให้ตาคริสไปเลย งานนี้ ตาคริสได้คะแนนเต็มอีกแล้ว







ขอบคุณสำหรับทุกๆกำลังใจนะคะ ที่ผ่านมา 1 วีคที่น้องสาวแท้ๆของเจนอาการแย่ที่สุดด้วยโรคมะเร็งเม็ดเลือดขาว วีคนั้นก็เป็นวีคที่เจนแย่ที่สุดเหมือนกันค่ะ เจนร้องไห้ทุกวัน อ๊วกแตกทุกวัน วันละหลายๆรอบ

เจนห่วงครอบครัวของเจน เจนโทรกลับหาพ่อทุกวัน และทุกครั้งที่คุยกับพ่อ พ่อก็ร้องไห้ทุกครั้งด้วย มันเลยทำให้เจน รู้สึกแย่สุดๆ เครียด กังวล หลายๆความรู้สึกปะปนกันไป เพราะเจนรักพ่อของเจนมาก รักพ่อมากที่สุด

เจนคิดได้แต่ว่า น้องของเจน เค้าโอเค เค้าจะต้องหาย เพราะเค้าอยู่ใกล้หมอ แต่พ่อแม่ของเจนเนี่ยแหล่ืะ เค้าไม่มีใครเลย แล้วเจนได้ยินพ่อบอกกับเจนเองว่า พ่อเหนื่อยเหลือเกินลูก ตอนนี้พ่อคนเดียว ต้องเป็นหลักให้กับทุกๆคน พ่อเหนื่อยที่สุด แต่พ่อก็ต้องสู้ ต้องอดทนเ้ข้มแข็งเพื่อพวกหนู

จนถึงที่สุดของเจนแล้ว เจนรับไม่ไหวแล้ว แย่สุดๆ ที่เจนไม่สามารถจะรับอะไรได้อีก เจนร้องไห้โฮเหมือนเด็ก เก็บเสื้อผ้าเตรียมกลับไทย บินกลับมาหาครอบครัวของเจน

ตาคริส เป็นคนที่มีสติมาก เค้านิ่งมากๆ กอดเจนไว้แน่น ลูบหัวเจน แล้วบอกเจนว่า อย่าเพิ่งเก็บของเลยเจนนี่ เดี๊ยวยูจะลืมของหลายอย่างนะ เพราะตอนนี้ยูร้องไห้อยู่ ชั้นว่า ยูร้องไห้ให้พอก่อนดีกว่า ให้ยูหยุดร้องไห้ แล้วยูค่อยเก็บของนะ

แล้วตาคริสก็กอดเจนไว้แน่น แน่นจนเจนรู้สึกว่า เหมือนพ่อกอดเจนเลยอ่ะ เหมือนตอนนั้นพ่อมาอยู่ใกล้ๆกับเจน เจนยืนร้องไห้อยู่นานเหมือนกัน โดยที่มีตาคริสยืนกอดเจนและลูบหัวเจนไปด้วย จนเจนหยุดร้องไ้ห้ไปเอง


ตาคริส -- หิวไหมเจนนี่ ตอนนี้ได้เวลามื้อเย็นของยูแล้วนะ ยูรอชั้นได้ไหม ไม่
นานหรอก เดี๊ยวชั้นทำกับข้าวมาให้ ยูกินให้อิ่ม แล้วค่อยเก็บ
ของกลับไทย โอเคไหมเจนนี่ ยัยเด็กน้อยของชั้น


แล้วตาคริสก็เข้าครัว ทำมื้อเย็นมาให้เจนกิน ซึ่งตอนนั้น เจนมีสติแล้ว เจนลืมเรื่องบินกลับไทยไปแล้วอ่ะ ตาคริสหายเข้าครัวไปได้ไม่นาน ก็เดินออกมาพร้อมกับอาหารโปรแลนด์ ที่เค้าทำให้เจนกิน เจนก็กิน กิน แอ่นด์ กิน


ตาคริสไม่พูดถึงเรื่องบินกลับไทยอีกเลย แต่ตาคริสบอกเจนว่า พรุ่งนี้ทุกอย่างจะดีขึ้นเองนะเจนนี่ ทุกครั้ง ทุกวัน ที่ยูร้องไห้ ชั้นจะอยู่กับยูแบบวันนี้แหล่ะ ชั้นจะคอยกอดยู ชั้นจะไม่เช็ดน้ำตาให้ยู แต่ชั้นจะคอย คอยจนกว่ายูจะหยุดร้องไห้นะ โอเคไหมเจนนี่ ชีวิตยูยังจะต้องเรียนรู้อะไรอีกเยอะ แล้วชั้นจะเป็นคนสอนยูให้รู้จักกับ ชีวิต เอง


จนถึงวันนี้ ตอนนี้ อาการป่วยของน้องสาวแท้ๆของเจนด้วยโรคมะเร็งเม็ดเลือดขาว จากที่อาการแย่ทีุ่สุด ตอนนี้น้องของเจนมีอาการดีขึ้นมามากแล้วค่ะ หลังจากที่ได้แท้งลูกแฝดไป แล้วก็มีอาการตกเลือด ตอนนี้น้องของเจนได้รับการรักษาด้วยการทำคีโมค่ะ และน้องได้รับการถ่ายเลือดขาว รับเลือดแดงอย่างต่อเนื่อง

ส่วนพ่อของเจน 2-3 วันมานี้ ที่เจนโทรหาพ่อ พ่อไม่ร้องไห้แล้วค่ะ เสียงของพ่อ ฟังดูแล้วสดใสกว่าเดิม พ่อมีกำลังใจขึ้นมาก จากการที่พ่อได้รับรู้และได้เห็นน้ำใจของคนไทยด้วยกันเอง น้ำใจจากหลายๆท่าน ที่พ่อเจนไม่เคยรู้จักมาก่้อน สุดท้ายนี้ พ่อของเจนฝากมาบอกกับทุกๆท่าน ทุกๆกำลังใจ และทุกๆการช่วยเหลือว่า.....

ขอบคุณมากๆ ที่ช่วยชีวิตลูกพ่อ พ่ออยากหาคำไหนหรือคำอื่นๆที่มีค่าและความหมายมากกว่าคำว่า ขอบคุณ ให้กับทุกๆท่าน แต่ก็ไม่รู้จะใช้คำไหนได้จริงๆ เพราะการช่วยเหลือในครั้งนี้ มันมีค่าและมีความหมายมากกว่าคำว่า ขอบคุณ สำหรับครอบครัวของเรา

การช่วยเหลือจากทุกๆท่านในครั้งนี้ เป็นการให้ชีวิตหรือต่อชีวิตของลูกพ่อ ให้อยู่ได้ต่อไปอีกเรื่อยๆ

ขอขอบคุณทุกๆท่านจากใจจริงของพ่อด้วย

จากครอบครัว คชพงศ์






Create Date : 10 กรกฎาคม 2554
Last Update : 12 กันยายน 2554 0:32:46 น. 12 comments
Counter : 1315 Pageviews.

 
ดีจังเลยค่ะ ได้หยุดพักผ่อนบ้างไรบ้างเนอะ

น่ารักดีอ่ะ วันหยุดจูงมือพากันไป พักผ่อน

ขอให้น้องสาวนู๋เจน หายวันหายคืนนะคะ

สู้ สู้ ค่ะ


โดย: babyboy99 วันที่: 11 กรกฎาคม 2554 เวลา:12:47:10 น.  

 
เหนื่อยนัก พักก่อนนะ เจน


โดย: แม่เอ๋ IP: 125.27.67.175 วันที่: 11 กรกฎาคม 2554 เวลา:14:03:39 น.  

 
มาเป็นกำลังใจให้นะคะพี่เจน
ยังไงต้องผ่านพ้นไปได้ด้วยดีค่ะ


โดย: Phoy IP: 124.122.74.91 วันที่: 11 กรกฎาคม 2554 เวลา:14:39:29 น.  

 
ร้องไห้เสร็จแล้วเจนรู้สึกใหมละว่า จมูกโล่ง หายใจสะดวกขึ้น ตาใสปิ้ง มองอะไรก้อชัดขึ้น มองเห็นความรัก ความห่วงใย ความเอื้ออาทร ที่หมุนอยู่รอบตัวเรา


โดย: แอมเองจ๊ะ IP: 1.46.15.33 วันที่: 11 กรกฎาคม 2554 เวลา:15:25:48 น.  

 
ดีจังเลยที่น้องสาวพี่เจนหาย..รู้มั้ยแอมอธิษฐานเผื่อน้องสาวพี่เจนทุกเย็นเลย..ขอบคุณพระเจ้าที่เค้าหายและดีขึ้น...


โดย: gumber วันที่: 11 กรกฎาคม 2554 เวลา:17:42:52 น.  

 
หนูส่งกำลังใจอยู่ห่างๆเสมอๆค่ะพี่เจน
รักษาสุขภาพด้วยนะคะ

ปล. รูปวันนี้ดูแล้วอบอุ่นจังเลยค่ะ ถึงจะถ่ายจากกล้องตัวเล็ก
แต่ความสุขของพี่เจนส่งถึงคนนั่งหน้าคอมเลยน้า


โดย: miracle_rainyteddy วันที่: 11 กรกฎาคม 2554 เวลา:21:33:29 น.  

 
กล้องก็ชัดนิ่เจ้ โทรสัพไร??

เห็นอาเจ้มีความสุข กลับมาเป็นเจนนี่คนเดิม ก็ชื่นใจแล้ว

^____________________^

ขอบคุณ คุณคริส ด้วยคน ที่ทำให้เจ้มีกำลังใจที่ดีๆ และคอยอยุข้างๆเจ้ตลอดเวลา


โดย: aom_charming วันที่: 12 กรกฎาคม 2554 เวลา:0:03:19 น.  

 
ไม่ได้เข้ามานานเลยไม่ได้ข่าวเรื่องน้องสาวคุณเจนเลย ขอให้น้องสาวแข็งแรงขึ้นไวๆ นะคะ คุณเจนก้อโชคดีจังเลยที่มีคนที่เข้าใจ ดูแลอยู่แบบนี้ ขอให้สถาณการณ์เรื่องราวเลวร้ายต่างๆ ผ่านพ้นไปได้ด้วยดีนะคะ คนดีพระเจ้าคุ้มครองอยุ่แล้วค่ะ


โดย: ปลายฟ้า,,,* (fah_gully ) วันที่: 12 กรกฎาคม 2554 เวลา:1:39:00 น.  

 
เป็นกำลังใจให้ค่ะ คุณเจน ตามติด Blog คุณเจนเสมอ


โดย: nohara IP: 61.90.30.34 วันที่: 12 กรกฎาคม 2554 เวลา:22:54:37 น.  

 
แวะมาเป็นแรงใจให้นะคะ ฟ้าหลังฝนสดใสเสมอ


โดย: ไหมสีตอง วันที่: 13 กรกฎาคม 2554 เวลา:10:52:04 น.  

 
just sso!!


โดย: Oakley Sunglasses IP: 221.234.39.215 วันที่: 13 กรกฎาคม 2554 เวลา:13:59:36 น.  

 
ทุ่งหญ้า และ ท้องฝ้าสุดยอดจริง


โดย: LoveOnly วันที่: 13 กรกฎาคม 2554 เวลา:14:11:56 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

JenNy & Tristan @ The UK
Location :
Weymouth United Kingdom

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 10 คน [?]




เพจเจน + แนลลี + ทริสตัน


Nelly Jinlapat Lachowicz

Promote your Page too



เฟซบุ๊คเจน


Jny Lachowicz

Create your badge


New Comments
Group Blog
 
<<
กรกฏาคม 2554
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31 
 
10 กรกฏาคม 2554
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add JenNy & Tristan @ The UK's blog to your web]
Links
 

MY VIP Friend


 
 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.