Group Blog
  •  ไดอารี่..ส่วนตัว
  •  เปิดร้านขายของ 
  •  D.I.Y.ลองทำดู
กันยายน 2554

 
 
 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
 
 
All Blog
มุมอินเตอร์เน็ตเล็กๆในร้าน
ในซอยหมู่บ้านของฉัน มีร้านอินเตอร์เน็ตอยู่ที่ปากซอย 1 ร้าน แล้วก็ ต้นซอยอีก 1 ร้าน ทั้งสองร้านเป็นตึกแถว 1 ห้อง มี 10 เครื่องเท่านั้น ถ้าเทียบกับคนทั้งซอยแล้ว ดูจะไม่เพียงพอเท่าไหร่ แต่แถวนี้ไม่ใช่แหล่งเด็กนักเรียน หรือ ว่าแหล่งนักศึกษาวัยรุ่น ที่มีความต้องการมากก็จริง อาจจะดูเป็นทำเลที่ไม่ค่อยดีนัก หรือว่า ไม่ใช่แหล่งที่ควรจะเปิดร้านอินเตอร์เน็ตเพื่อหวังรวย แต่ความต้องการอินเตอร์เน็ตในซอยก็ยังมีอยู่

ทุกครั้งที่ฉันผ่านร้านเน็ตยามเย็น มองเข้าไปเห็นเต็มทุกเครื่องเลย แล้วในร้านของฉัน ก็รับพริ้นงานอยู่ก่อนหน้านี้แล้ว ฉันมีคอมแค่เครื่องเดียว ไว้รับพริ้นงานให้ลูกค้า ไว้เล่นเองยามว่าง ไว้โหลดหนัง โหลดเพลง หากินด้วย เพื่อความบันเทิงส่วนตัวด้วย แต่ก็มักจะมีลูกค้ามาถาม ขอใช้เครื่องคอมได้มั๊ย ขอยืมหาข้อมูลหน่อย ขอเช็คเมล์หน่อย ซึ่งบางคนฉันก็ให้ บางคนก็ไม่ให้

ถ้าเป็นทำเลอื่น บางแห่ง ร้านเน็ต ร้านเกมส์ดูจะล้นเกินความต้องการ แข่งขันกันน่าดู แต่ในทำเลที่ดูไม่น่าสนใจ คนมักจะมองข้ามคิดว่า ไม่มีคนใช้เครื่องหรอก อย่างในหมู่บ้าน ทั้งที่จริงๆแล้ว เลิกเรียนเด็กเล่นแถวโรงเรียนก็จริงๆ แต่กลับมาบ้าน อยากเล่นอีก ก็ต้องเข้าร้านแถวบ้านอยู่ดี ใช่ว่าทุกบ้านจะมีคอมไว้ในบ้าน อย่าคิดว่า คอม 1 เครื่อง ต่อบ้าน 1 หลังจะเพียงพอ เพราะถ้ามีพี่น้องหลายคนก็แย่งกันใช้เครื่อง เดี๋ยวพี่จะเล่น เดี๋ยวน้องจะเล่น เดี๋ยวพ่อจะทำงาน แย่งกันเข้าไป ก็ต้องมีสักคนที่อดเล่น แล้วต้องมาหาคอมเล่นข้างนอกแทน

จะคิดว่า สมัยนี้เล่นเฟสบุคส์ในมือถือก็ได้แล้ว เล่นเน็ตในโทรศัพท์ก็ได้แล้ว คอมไม่จำเป็น มันทดแทนได้แค่ชั่วคราวแหละ แต่เล่นให้สนุกจริงๆ ได้ทำงานเต็มที่ ใช้งานเยอะๆ ก็ต้องมาเล่นคอมอยู่ดี ยังไงคอมพิวเตอร์ หรืออินเตอร์เน็ต ก็ยังเป็นธุรกิจแห่งอนาคตอยู่ ยังต้องอาศัยความรู้ ในการใช้โปรแกรม และซ่อมเครื่องอยู่ดี แถมต้องมีทุนอัพเดทเครื่องตลอดเวลาอีก ใช่ว่าทุกคนจะทำเป็น

ฉันคิดเรื่องจะเปิดร้านเน็ตนานแล้ว วาดโครงการไม่ได้ใหญ่มาก จะแบ่งร้านสักครึ่ง กั้นห้อง ทำร้านอินเตอร์เน็ต ลงคอมแค่ 5 ตัวพอ (กินที่ไปครึ่งร้านแล้ว) คิดว่าน่าจะพอกับความต้องการของคนท้ายซอย

ถ้านับจากต้นซอย ฉันจะเป็นร้านค้าเกือบสุดท้ายในซอย ทำเลดูแย่ๆหน่อย เพราะอยู่ลึกเหลือเกิน แต่ถ้านับจากท้ายซอยแล้ว เหมือนทำเลจะดีเหลือเกิน เพราะเป็นร้านแรกๆเลย ก่อนจะเดินออกไปข้างนอก คนที่ขี้เกียจเดินไปไกล จะต้องแวะที่นี่ก่อนเป็นร้านแรก ฉันจะได้กลุ่มลูกค้าท้ายซอยเกือบทั้งหมด

ตั้งงบไว้ 1 แสนสำหรับงานนี้ แต่ควักกระเป๋าซ้ายแล้วก็บ่อจี้ ไม่มีเงิน มองดูกระเป๋าขวาแล้ว ยังผ่อนตู้น้ำหยอดเหรียญกับเครื่องซักผ้าไม่หมดเลย ตายแล้ว คิดได้แต่ตังค์ไม่มี ฝันสลายแล้วซิเรา จะทำยังไง

ลองไปเทียบๆเคียงๆญาติพี่น้อง ช่วงนี้เศรษฐกิจไม่ค่อยดี ควักให้ยืมยากหน่อย มองดูบัตรเครดิตแล้ว กดเงินสดได้ก็จริง แต่เห็นดอกเบี้ยแล้ว กัดฟันเท่าไหร่ ก็กดออกมาใช้ไม่ลงจริงๆ กู้นอกระบบไม่กล้าคิด ในระบบจะให้เอาโฉดไปวางก็ไม่อยากอีก หาเรื่องใส่ตัวเกินไป ไม่เอาดีกว่า

ไม่มีเงิน แล้วจะทำยังไงถึงจะมีคอม มาเปิดร้านเน็ต คุยกับพี่ชาย เขาก็ไม่อยากให้ลงทุน เพราะกลัวลงทุนไปแล้วเกิดเจ๊งขึ้นมา จะเอาเงินที่ไหนไปใช้หนี้ เลยให้ยืมฮาร์ดิสสำรอง 1 ตัว มาชิมรางดูก่อน แต่ต้องไปหาจอเอาเอง ฉันก็ไปคุยกับเพื่อน เพื่อนให้ยืมจอมา เพื่อนแนะว่า ค่อยๆลงก็ได้ ไม่ต้องลงคอมตูมเดียวหรอก เริ่มต้นทีละเครื่องก็ได้ มีลูกค้าแล้วค่อยเพิ่มเครื่อง

ฝันหรูๆของฉันดับไปเลย เงินไม่มี เอาเท่าที่เป็นไปได้ แค่ตามมีตามเกิดละกัน ค่อยเป็นค่อยไป ฉันก็ต้องกลับมาอยู่กับความเป็นจริง เครื่องหรูแรงๆ หน้าตาสวยๆ จอใหญ่ๆ ฝันไว้ก่อน เอาเครื่องมือสองมาใช้แทน สเป็คธรรมดา แค่พอเล่นได้ก็พอแล้ว

ความตั้งใจแรก คือ ลงคอม 1 ชุดให้ลูกค้าใช้อินเตอร์เน็ต มาเช็คเมล์ เล่นเฟสบุคส์ ไฮไฟ หรือเกมส์แฟรชในเน็ตพอแล้ว ไม่คิดจะลงเปิดเป็นร้านเกมส์ออนไลน์ เพราะตนเองไม่เคยเล่นเกมส์ ไม่เคยสนใจเกมส์เลย ไม่มีความรู้เรื่องพวกนี้เลย ไม่ลงเกมส์ดีกว่า

มีลูกค้ามาสนใจใช้คอมจริงๆ ผู้ใหญ่ค่อนข้างน้อย จะเป็นเด็กมากกว่า ที่มาขอใช้คอม แล้วส่วนมาก มาใช้คอมแล้วก็เข้าเวปเกมส์ แรกๆลูกค้าก็น้อย มีคนมาใช้เครื่องบ้าง ฉันรู้ว่ามีความต้องการอยู่ แต่ไม่รู้ว่าความต้องการของคนท้ายซอย มากแค่ไหน

เด็กๆมาเล่นคนหนึ่ง ไทยมุงก็หลายคน ตามที่คาดไว้จริงๆ เด็ก 4-5 คน รุมอยู่ที่จอเครื่องเดียว พอคนหนึ่งเสร็จ อีกคนก็ต่อทันที คิวก็เริ่มยาว จากมีเว้นบ้าง กลายเป็นเล่นต่อกันตลอดไม่เว้นว่างเลย

เด็กๆเริ่มมาร้องขอให้ลงเพิ่ม เพราะเบื่อรอคิวนาน แถมแย่งกันเล่นอีก คนโน้นมาก่อน คนนี้มาทีหลัง ฟังเสียงเด็กๆบ่อยๆ ฉันก็ชักจะอยู่นิ่งไม่ไหว ไปคุยๆกับเพื่อน ชวนไปเดินโลตัส กะจะซื้อคอมลดราคาที่โลตัสมาลงสักเครื่อง ผ่อนสัก 3 เดือนก็ยังดี ทะยอยจ่าย แต่โลตัสโปรหลอกลวงจริงๆ ไปกี่ทีไม่เคยมีของที่ลดราคาเลย หมดทุกที ไปสาขาอื่นก็ไม่มี ตัวโชว์มีก็ไม่ขาย ตั้งโชว์หลอกไว้อย่างนั้นแหละ แล้วจะโชว์ไว้ทำเบื๊อก ทำไมไม่รู้ ไม่ขายก็เก็บๆตัวโชว์ไปซะ ติดราคาไว้หลอกลวงจริงๆ

หาคอมลดราคาผ่อนสักชุดก็ไม่ได้ ทำไงดี ไปคุยกับพี่สาวพอดี พี่สาวจะโล๊ะคอมเก่าที่บ้านพอดี เพราะมันหลายปีแล้ว เมนบอร์ดโบราณมาก แต่จอใหม่พึ่งซื้อไม่นาน แค่จออย่างเดียว ตอนซื้อปีที่แล้วก็สามพันกว่าแล้ว รวมทั้งชุด ขาย 5 พัน ให้ฉันเอาไปใช้ดูก่อน สักพักก็ยังดี เป็นราคาที่รับได้ ฉันเลยซื้อต่อมือสองจากพี่สาว ได้มาลงเพิ่มอีกตัว หาโต๊ะคอมเก่าๆในบ้านมาใช้ก่อน เก้าอี้ก็หาๆเก้าอี้สำนักงานของเก่าในบ้านมาใช้ก่อน ตอนนี้มีคอม 2 ชุดแล้ว เด็กก็แย่งกันใช้น้อยลง

ผ่านไป 4 เดือน พอมีลูกค้าติดแล้ว พี่ชายก็เริ่มจะขอเครื่องคืนแล้ว ฉันก็ไปบอกเพื่อน ช่วยหาคอมชุดใหม่ให้หน่อย เพราะจะต้องคืนฮาร์ดิสพี่ชายแล้ว พอดีจังหวะ เพื่อนเจอฮาร์ดดิสเป็คดีมาก กำลังลดราคา ซึ่งมาอธิบายให้ฉันฟังว่า สเป็คหรูเกินราคา เล่นเกมส์ใหญ่ๆได้สบาย ฉันก็ไม่ค่อยเข้าใจหรอก บอกซื้อๆมาเถอะ มันทำอะไรได้ไม่รู้ เพราะตัวฉันเองก็ไม่ค่อยรู้เรื่องคอม เป็นแต่ใช้อย่างเดียว ดูการ์ดจอ ดูแรม ดูเมนบอร์ด ดูอะไรในตัวเครื่องไม่เป็นหรอก ซ่อมก็ไม่เป็น ประกอบเครื่องก็ไม่เป็น ให้เพื่อนทำให้อย่างเดียว ราคาปรกติประมาณ หมื่นสี แต่ซื้อได้ 9 พัน ก็เอาๆมาใช้เถอะ แล้วเพื่อนก็ซื้อจอมือสองให้ ราคาพันเจ็ด เอามาแทนชุดแรก ที่ต้องคืนทั้งฮาร์ดดิสพี่ชาย และคืนจอเพื่อนไป

เคสตัวนี้มาหน้าตาสวย โปรแกรมที่เพื่อนลงให้เป็นวินโดว์ 7 มันใหม่จนฉันก็ใช้ไม่เป็น แรกๆก็งง เพราะชินกับ xp อยู่ แต่ใช้ไปสักพักชักติดใจ ไหนๆเพื่อนบอกสเป็คเครื่องดี เล่นเกมส์ได้ ก็ให้หลานมาลองลงเกมส์ออฟไลน์ในเครื่องดู ลงทั้งเกมส์ตัวเล็กๆ แบบเด็กๆ เกมส์รวมมิตร พวก 200ใน 1 และ ลง GTA ลงนิสฟอร์สปรีดดู

ผลมันแรงเกินคาด ตั้งแต่มีGTA เด็กผู้ชายชอบมาก มาเล่นไม่ลุกเลย 3-4 ชม. คิวเครื่องนี้ยาว เด็กรอต่อเล่นเกมส์เป็นชั่วโมง แล้วก็มาร้องขอให้ลงเกมส์ออนไลน์ บอกว่าถ้าป้าลงเกมส์ออนไลน์นะ จะมาเล่นทุกวันเลย

แล้วโลกสงบสุขในร้านก็หายไป เด็กๆเต็มร้านเลย ตั้งแต่มีเกมส์พวกนี้ เด็กๆมาสั่งไว้เลย อยากได้เกมส์อะไรบ้าง บอกวิธีลงให้ด้วย บอกเวปให้เสร็จ ฉันก็ไม่เคยรู้ว่าเกมส์ออนไลน์มีอะไรบ้าง เด็กบอกให้ลงก็ลง จะPB ก็โหลดมาลงให้ จะเอา raycity ก็โหลดมาลงให้ จะเอาx-shot ก็ลงให้ แต่อย่ามาถามเล่นยังไง เพราะฉันก็เล่นไม่เป็น

แต่ลงให้เด็กก็มาเล่นจริงๆ ไม่ออกไปเล่นที่ปากซอยแล้ว เล่นตรงนี้แหละใกล้บ้านกว่า บางทีพ่อแม่ก็เดินมาตาม เดินมาดู บางคนก็เดินมาส่งข้าวส่งน้ำกันเลยทีเดียว ลูกไม่กลับบ้าน เจอหน้าแม่ขอตังค์เพิ่มเล่นต่ออีก

คนที่มาแล้วก็ไม่ได้เล่น ก็ไม่กลับบ้าน รออยู่ในร้านเนี่ยแหละ เล่นกันในร้าน เสียงดังจนฉันก็ปวดหัวในบางที ไม่ใช่แค่ปล่อยเด็กๆเล่นไป แล้วไม่สนใจ เพราะเด็กเรียกฉันทั้งวันเลย เดี๋ยวเครื่องเป็นไรไม่รู้ เดี๋ยวเรียกไปดูซิ ชนะเกมส์นี้แล้ว เดี๋ยวคนที่รออยู่ ขอกินน้ำ เดี๋ยวขอเข้าห้องน้ำ เดี๋ยวขอดูทีวี เดี๋ยวเดินเล่นไปหลังบ้าน เดี๋ยวเล่นกับแมว เดี๋ยวซื้อขนม เดี๋ยวก็ทะเลาะกันเอง เดี๋ยวก็แกล้งเพื่อน จะตีกันบ้าง ฉันก็ต้องไปห้ามปรามเอาไว้ เดี๋ยวแหย่จนเพื่อนร้องไห้ ก็ต้องไปช่วย ให้อีกคนเลิกแหย่

ปรกติฉันเลี้ยงหลานคนเดียวไม่เคยปวดหัวเท่านี้เลยนะ คุณครูที่โรงเรียนทนกันได้อย่างไรเนี่ย ทั้งเสียงดัง ทั้งซน ทั้งวุ่นวาย ขายของเล่นเจอเด็กๆทีละคน ซื้อขายกันแป๊บเดียว ไม่เคยเจออยู่กันนานๆ เป็นชั่วโมงขนาดนี้ เหมือนฉันต้องมาช่วยเลี้ยงลูกชาวบ้านด้วย เหนื่อยจริงๆ

2 ตัว ก็ยังไม่พอ เด็กๆอยากให้ทั้งร้านกลายเป็นร้านเกมส์เลย เพราะเด็กๆชอบ แต่ฉันทำได้อย่างมากแค่ ลงเพิ่มอีกตัว ที่ในร้านก็หมดแล้ว ด้านหนึ่งเป็นเครื่องซักผ้า อีกด้านเป็นคอมพิวเตอร์ กับตู้ไอติม ข้างในขายเครื่องเขียน แค่นี้ก็ไม่มีที่แล้ว เต็มหมดทั้งร้านแล้ว ต้องลดตู้ขายของลง เอาออกตู้หนึ่ง เพื่อลงคอมอีกตัวหนึ่งแทน

คิดตัดสินใจอยู่เหมือนกัน เพราะเสียดายพื้นที่ขายของ แต่ตอนนี้คอมกำลังไม่พอ ก็ต้องตัดใจเอาที่ให้คอมไปก่อน แต่คราวนี้ฉันอยากได้สเป็คหรูๆอีก เพื่อนบอกไม่มีที่ลดราคาแล้ว ซื้อราคาเต็มก็ต้องเอา เพื่อนไปสั่งร้านที่พันทิปจัดสเป็คให้ เอาจอใหญ่ 23 นิ้วไปเลย เพื่อนบอกราคารวมเสร็จทั้งหมดทุกอย่าง หมื่นเก้านะ ฟังราคาแล้วหงายหลังตึง แพงชิปเป๋งเลย แต่ก็ต้องเอา เพราะทนเสียงเด็กร้องขอให้เพิ่มเครื่องทุกวันไม่ไหว (ให้เพื่อนออกให้ก่อน แล้วผ่อนกับเพื่อนแทนนะ ) ต้องไปซื้อโต๊ะเพิ่ม ต้องไปซื้อเก้าอี้ใหม่ เพราะของเก่าไม่มีแล้ว เป็นชุดแรกที่ลงทุนใหม่ทั้งหมดจริงๆ

แล้วเวลาที่เคยเหลือเฟือของฉันก็หายไปหมดเช่นกัน รู้สึกว่างานล้นแล้ว ขายของใช้เวลาไม่เกินคนละ 5 นาที เครื่องซักผ้าแวะไปดูอีก 2 นาที บางทีก็คุยกับแม่บ้านที่เอาผ้ามาซักบ้าง แต่ก็ไม่เกินครึ่งชั่วโมงหรอก แต่กับเด็กๆ เดี๋ยวคนโน้นที เดี๋ยวคนนี้ที เหมือนต้องดูแลตลอดเวลาเลย ตอนนี้ไม่คิดจะลงเพิ่มอะไรแล้ว ไม่ใช่แค่ที่ไม่พอ เวลาดูแลก็ไม่พอเช่นกัน เดี๋ยวคนนั้นจะซักผ้า เดี๋ยวคนนี้จะเติมเงิน เดี๋ยวเด็กเรียกไปดูคอม ฉันก็สับสนทำไม่ทัน จะมาพริ้นงานด้วย รอคิวหน่อยนะ แยกร่างไม่ถูก

ฉันก็ไม่เคยไปเข้าร้านเกมส์ หรือว่าร้านอินเตอร์เน็ตที่อื่นนะ ทำแบบไม่เคยไม่เคยรู้มาก่อน เหมือนเครื่องซักผ้า ก็ทำสไตล์เราไป ไม่รู้คนอื่นทำยังไง พวกระบบตัดเวลาก็ไม่ได้เอามาใช้ เครื่องหยอดเหรียญก็ไม่ได้เอามาใช้ เด็กที่มาเล่นที่ร้าน บอกว่าร้านปากซอย ติดตู้หยอดเหรียญเอาไว้ 10 บาทเล่นได้ 40 นาที แต่เด็กก็บอกว่า มันสามารถเล่นฟรีได้ หยอดเหรียญแล้วไปเอาเงินคืนในตู้ด้านหลังได้ มาเก็บตรงๆเลยดีแล้ว โกงไม่ได้ ฉันมองดูเครื่องหยอดเหรียญเครื่องซักผ้า มันก็ไม่น่าจะหยิบเงินไปได้นะ เพราะใสกุญแจเรียบร้อย ส่วนเด็กมันทำได้ไงไม่รู้

จะว่าไปร้านปากซอยได้เปรียบกว่านะ เพราะเป็นร้านห้องแอร์ แต่บางคนกลับไม่ชอบบรรยากาศร้านเกมส์แบบนั้น มาเล่นที่นี่ทั้งที่ไม่มีแอร์ ให้พัดลมเครื่องเดียว นั่งเป่าก็เอา ตั้งแต่ฉันลงคอม เด็กแถวนี้ก็ไม่ออกไป มาเล่นที่ร้านแทน เด็กในซอยแถวนี้ที่จริงก็ไม่ได้มากเท่าไหร่ ที่เห็นมาเล่นประจำก็หน้าเดิมๆ 10 กว่าคน อีก 10 กว่าคนก็จรไปมา คนไม่ได้มาก แต่เครื่องที่ลงก็ยังน้อยกว่าความต้องการอยู่ดี ก็ยังเห็นเด็กมาต่อคิวเล่นทุกเสาร์-อาทิตย์ และเลิกเรียน กลางวันก็เงียบๆ เหมือนร้านอื่นๆทั่วไป ขายของปรกติ แต่ตกเย็นจะเจี้ยวจ้าวแล้วในร้าน

สิ่งที่หลายคนเตือนให้ระวัง ก็คือ เรื่องพวกลิขสิทธิ์ต่างๆ ซึ่งฉันก็ยังไม่รู้ว่าจะเจอแจ็คพ๊อตวันไหน แต่คิดว่าสักพักมีกำไรพอ แล้วค่อยไปซื้อของแท้มาลง มีปัญหาอะไรก็ค่อยๆแก้ไป

เวลาคอมมีปัญหา ฉันก็แก้ไม่เป็นหรอก โชคดีที่เพื่อนแนะนำให้ล็อควินโดว์ไดร์ซีเอาไว้ มาลงโปรแกรมดีฟฟีซให้ เวลาเด็กๆเล่นอะไร โหลดอะไรมา เครื่องจะได้ไม่พัง พอปิดเครื่อง ทุกอย่างก็จะหายหมด กลับมาเท่าเดิมที่ฟีซไว้ ก็ช่วยฉันได้เยอะจริงๆ

อีกหลายปัญหาที่เกี่ยวกับพวกอินเตอร์เน็ต ฉันก็คงต้องค่อยๆศึกษาไป เพราะยังไม่ค่อยรู้เรื่องพวกนี้เหมือนกัน มีแต่เด็กๆที่มาเล่นแหละ ทั้งบอกทั้งสอนทั้งนั้น ฉันก็เรียนรู้จากเด็กๆพวกนี้อีกที



Create Date : 13 กันยายน 2554
Last Update : 13 กันยายน 2554 1:26:08 น.
Counter : 1944 Pageviews.

10 comments
  
แล่มเลย
โดย: jampan วันที่: 13 กันยายน 2554 เวลา:1:27:21 น.
  
อยากเปิดร้านเนตเหมือนกันน่ะ น่าจะสบายใจกว่านี้ แต่ลงทุนสูงมากๆ
โดย: โจนบ้ากับป้าแก่ๆ วันที่: 13 กันยายน 2554 เวลา:3:13:02 น.
  
หวัดดีค่ะ แวะมาทักทายบล็อคสดใสน่ารักมากเลย
โดย: เขียวใบพลู วันที่: 13 กันยายน 2554 เวลา:10:01:07 น.
  
อ่านเพลินจนจบเลยค่ะ จะว่าไป ร้านเกมใกล้ๆบ้านพ่อแม่เค้าไม่ห่วงไรมากนะคะ เดินมาดูแลได้ แต่ท่าทางจะหนวกหูเอามากๆ สู้ต่อไปค่ะ
โดย: เราอุ้มนะ วันที่: 13 กันยายน 2554 เวลา:10:13:09 น.
  
ดูเหมือนเรื่องจะวุ่นๆ กับเด็กๆ แต่อ่านสนุกดี

เป็นอีกมุมชีวิตน่ะนะ
โดย: พัน IP: 49.229.204.132 วันที่: 13 กันยายน 2554 เวลา:11:16:23 น.
  
ร้านของเธอเหมือนที่เราทำเลยเริ่มก็เหมือนกันล์ทำใมเหมือนกันมากอย่างนี้นะ
โดย: เอ็นแอล IP: 118.172.80.209 วันที่: 13 กันยายน 2554 เวลา:18:24:21 น.
  
เป็นกำลังใจให้ค่ะ ทักทาย อ่านแล้วสนุกดีบายค่ะ
โดย: อ้อย IP: 210.1.30.252 วันที่: 21 กันยายน 2554 เวลา:11:15:36 น.
  
ทำเลแถวไหนคับ ส่วนตัวเคยเปิด อยากกลับไปเปิดอีก
โดย: อยากรู้ IP: 223.205.101.68 วันที่: 22 กันยายน 2554 เวลา:12:15:31 น.
  
ผมโดนมาแล้วครับ
พวกสิขสิทธ์เพลง

พวกมันบอกว่า เรามีเพลงmp 3 มันยกเครื่องไปที่โรงพัก พวกมันจะพาตำรวจมาด้วยนะครับ อย่าไปกลัวพวกมัน พวกมันจะขู่ฟ้องเรา จะเอาเครื่องละ 2 หมื่น ให้เราเสียก่อนจะฟ้อง

ท้าทายมันเลยครับ บอกมัน ฟ้องซิ สุดท้ายมันก็ไม่กล้าครับ

ถึงฟ้องเราก็ชนะคดีครับ มันมีคดีมาแล้ว
โดย: 0887440365 tee IP: 182.93.195.104 วันที่: 14 พฤศจิกายน 2554 เวลา:18:41:10 น.
  
อยากเปิดเหมือนกันอ่ะค่ะ แต่ก็นั่นแหล่ะ ไม่มีงบ เลยต้องมานั่งเป็นลูกน้องเขาอีกที เฮ้ออออออออ สู้สู้
โดย: สีตี IP: 113.53.17.153 วันที่: 17 ธันวาคม 2554 เวลา:16:22:18 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

..ฟ้าใส..
Location :
กรุงเทพ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 103 คน [?]



บล็อค..ฟ้าใส.. เป็นเรื่องราวจากชีวิตจริง จากการทำงานจริง จากความชอบส่วนตัว ข้อมูลจึงเป็นเพียงประสบการณ์ส่วนตัว ข้อมูลส่วนบุคคล ไม่ใช่เนื้อหาข้อมูลทางวิชาการ

อ่านเพื่อความรู้ ความบันเทิง เพื่อพิจารณาธุรกิจบางตัวที่คุณสนใจได้ แต่ไม่ใช่ข้อมูลทั้งหมด ที่สามารถใช้ตัดสินใจได้ คุณต้องหาข้อมูลเพิ่มเติมมากกว่านี้ เพื่อตัดสินใจในการเลือกดำเนินธุรกิจของคุณ



New Comments