ชอบคุย ชอบเล่า ชอบอ่าน ชอบเที่ยว
 
ธันวาคม 2553
 
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031 
23 ธันวาคม 2553

การผจญภัยเริ่มต้น มหานคร นิวยอร์ค

ก่อนอื่น ขอสวัสดีเพื่อนๆ ในบล็อคแก้งค์ก่อนนะครับ ไม่ได้เขียนบล็อคมาเป็นชาติ เหตุผลง่ายๆคือขี้เกียจ และ ขี้เกียจครับ ไม่มีอะไรมากไปกว่านั้น แต่งานเขียนเป็นเหมือนฝันอย่างหนึ่งของผมเอง ว่างๆ วันฝนตกๆ เลยขอมาเล่าประสบการณ์ในต่างเเดนให้ฟังกัน เผือเพื่อนๆพี่ๆ น้องๆบางคนเบื่อที่จะอ่านข่าวการเมือง เรื่องดารา ฝนฟ้า ผ้าผ่อน มาอ่านเรื่องของผมก่อนกินข้าวล่ะกัน เผื่อจะเจริญอาหาร หรือไม่ก็เบื่ออาหาร อิอิ

ก่อนอื่น ผมอยากจะกราบขอโทษไว้ก่อนเลยว่า ภาษาในที่นี้อาจจะวิบัติ เนื่องจากความโง่ และความไม่ฉลาดที่ติดตัวมาแต่กำเนิด ที่ไม่อาจจะแตกฉานในภาษาไทย ส่วนภาษาอังกฤษ คือไม่รุ้เรื่องเลย ดังนั้น ผม ขออภัยมานะที่นี้ก่อนนะครับ (เผื่อมีครูสอนภาษาไทยมาอ่านเข้า อิอิ คือตกไทย ตกเลข ตกฟิสิก เคมี ชีวะ )

มาเริ่มคุยกันเลยดีกว่า ก่อนอื่น ขอเรียกตัวเอง ว่า วูดดี้ นิชชี่ วุดแท้งค์ และ เพื่อนและคนรู้จักจิกหัวเรียกว่า ไ้อ้วุธ คิงคอง จับกัง อิรากหญ้า ไอ้บ้านนอก คุณจะเรียกผมว่าอะไรก็ไ้ด้ อย่างเดียว อย่าเรียกชื่อพ่อผมเป็นพอ เพราะถ้าเรียก คุณต้องซื้อประกัน เข้าใจ๊

อเมริกา ครั้งนี้มาครั้งที่สามแล้ว เครดิตดี ว่างั้นเหอะ ก๊ากๆ มาครั้งนี้ มาเป็นแรงงาน มาเป็นจับกัง มารากหญ้าครับ แล้วแต่จะเรียก สมัครเป็นเด็กเวิคครับ
เด็กเวิค คืออะไร หากคุณไม่รุ้จักแล้วละก็ ลองไปเซิทดูในเวปพันทิป มีมากมายก่ายกอง แล้วแต่คุณจะหาอ่านเจอ เพราะคุณจะเจอออกเเนวโดนด่า โดนประ๊ณาม โดนเสียดสี ทิ่มแทง แต่ผมขอบอกว่า จะไม่พูดเรื่องขบวนการการสมัครใดๆ เพราะ จะเล่า นินทา บอก อย่างเดียว ใครอยากมาเมกา ไปสมัครได้ตามอาเจนซี่ทั่วไปนะครับบบบ

ก่อนอื่น ขอเรียกตัวเองว่า woottank นะครับ เพราะ ชอบ เป็นการส่วนตัว woottank มาเวิคที่นิวยอร์ค เลือกอยู่นานว่าจะไปที่ไหน เลือกเป็นสิบ อาเจนซี่ เลือกเป็นชาติ คิดไม่ได้ว่าจะไปนิวยอร์ค หรือฟอริด้า หรือ อลาสก้า หรือ ปาปิก้า เลือกแล้ว ก็มาลงเอยที่ มหานคร นิวยอร์ค

เรื่องนั่งเครื่องบิน ไม่ขอเม้า เพราะนั่งหลายรอบแล้ว (ทำท่าหยิ่ง เหนือกว่าคนอื่น สองเท่า) อ่อ ลืมบอกเล่าความฉลาดน้อยว่านั่งกินหัวไชโป๊เค็ม บนเครื่องที่เเอร์เอามาให้กินกับข้าวต้ม แต่ดันไม่รุ้ นึกว่าของหวาน กัดไปคำเเรก เสียดายข้าวต้มที่กินไปเปล่าๆ หมด อันนี้โง่จิง

มาถึงสนามบิน JFK คนเยอะมากมายก่ายกอง ต่อแถวยาวมากมาย รอนานมากกว่าจะเข้าประเทศนี้ได้ รอจนขาจะราก นั่งเครื่องมาก็เหนื่อย สุดท้ายเจ้าหน้าที่ให้ไปที่ช่อง 21 เป็นช่อง ของ US citizen เท่านั้น เพราะช่อง non citizen เยอะมากมาย อันนี้เป็นนิมิตรหมายที่ดี อิอิ

อยากบอกก่อนว่า การเดินทางครั้งนี้ของ woottank มาพร้อมเพื่อนๆ ที่สนิทมาก อีก ห้าหก คน ในโครงการรัสเซียศึกษา ซึ่งมีเพื่อนอยู่หนึ่งคนที่มัน มาลงที่นิวยอร์คกับ woottank คือ ไอ้สิด ส่วนที่เหลืออีกห้าคนที่นั่งมาพร้อมกัน ต้องต่อเครื่องไปเวอร์ม้อน แยกกันไป ซึ่งใจ woottank เองก็อยากให้เพื่อนๆได้ไปทำงานที่เดียวกัน แต่อย่างที่บอก นิวยอร์ค ค่าครองชีพ สูงงงงงเว่อ (ไม่จิง woottank มีเคล็ดลับความงก ที่ทำให้ท่านไม่ต้องเสียตัง คือ ตัดใจ ไม่ซื้อ ฮ่าๆๆ)

หลังจาก woottank ต้องล่ำลา เพื่อนๆ และออกไปผจญภัยกับ ไอ้สิด สองต่อสอง เหมือนกับเราหนีตามกันมา เพื่อนมาตั้งรกราก อิอิ
มาอยู่กิน เอะ พูดอะไร นอกเรื่องเยอะและ

มาฟังกันว่า ออกจากสนามบินกันอย่างไง (อันนี้เป็น บันทึกของ woottank เองครับ ก็อปมาให้อ่านอีกที)


เมื่อแยกกลับเพื่อนๆ จากสถานีรถไฟ (Air port air train)  woottank กับสิด ก็นั่งรถไฟของสนามบินออกมาจากเทอร์มินอลหนึ่ง ไปยังสถานีHoward beach JFK ตอนนั้นของสัมภาระแต่ละคนก็คนละสองกระเป๋า พอมาถึงปลายทางสถานี ที่นี้ก็ต้องงงกับเครื่องขายตั๋วมันยังไงหว่า พอดีมีลุงแก่ๆที่อยู่ที่สถานีก็มาช่วยซื้อตั๋วให้ เขาบอกว่าค่ารถไฟจากสนามบินน่ะ 5 เหรียญ ส่วนค่ารถไฟเข้าเมืองน่ะ อีก 2 เหรียญ เป็นเจ็ดเหรียญ พอซื้อตั๋วเสร็จ ก็ลากกระเป๋าลงไปรอข้างล่างอีกที ตอนนั้นเจอป้าคนดำแก่ๆ ดูท่าทางไม่เต็ม เรานินทาแกไปเยอะเลย ว่าแกท่าจะไม่เต็ม อยู่ห่างๆ แต่เอาเข้าจริง ป้าแกก็กดลิฟรอ แถมยังชวนคุยอีก ว่าถ้านั่งรถไฟ คุณจะประหยัดเงินไปได้เยอะและเก็บเงินไปกินอาหารเย็นดีๆ ได้มื้อหนึ่งเชียว ถามไปถามมาป้าแกมาจากหมู่เกาะในแคลิเบียน ซึ่งเราก็จำไม่ได้ซะด้วย


สภาพภายในรถไฟ ก็ดีกว่า รถไฟที่นั่งไปกรุงเทพ เมืองกาญ ก๊ากๆ

ระหว่างนั้นที่ยืนรอรถไฟ ก็นึกขึ้นมาได้ว่าจะต้องโทรหาเจ้าของบ้าน ที่มันชื่อว่า วอชิงตัน โคโซ มันเป็น real estate ที่นี่ รวยมาก สิดหาบ้านจากในเน็ตและเจอมันพอดี เลยโชคดีได้บ้านถูก ตอนโทรไปหามัน กดเท่าไรก็ไม่ติด เป็นอะไรไม่รู้ พอถามลุงอ้วนนั่งอ่านหนังสือพิมพ์ แกก็บอกว่าต้องกดหนึ่งก่อน ถึงจะโทรได้ งงเสียตั้งนาน พอกดโทรได้ อีโคโซ่ ก็รับโทรศัพท์ ตอนพูดกับมันครั้งแรกนึกว่าผู้หญิงรับ เสียงสาวมากมายเลย มันบอกให้ขึ้นรถแท็กซี่จะสะดวกกว่า ซึ่งไม่ทันแล้วตอนนี้รออยู่ทีสถานีรถไฟแล้ว ซึ่ง woottank เองก็ดันบอกโคโซว่าจะนั่งแท็กซี่ มันจะได้สบายใจ จากนั้นก็รอจนรถไฟมา ซึ่งรถไฟมันไม่ได้นั่งต่อเดียวถึง ต้องเปลี่ยนจากสีน้ำเงินเป็นสีเทาด้วย เรานั่งกันมาถึงสถานี Broardway junction ซึ่งต้องเปลี่ยนที่สถานีนี้แต่ดันนั่งเลยไป Rock away จึงต้องไปเปลี่ยนที่สถานีนี้เซงมากเพราะต้องยกกระเป๋าเยอะขึ้นบรรไดอีก เซ็งเลย ตอนเปลี่ยนสถานีรถไฟที่นี่หินอยู่เหมือนกัน เพราะระบบรางของนิวยอร์คเกือบจะครอบคลุมทุกพื้นที่เลยก็ว่าได้ ตอนนั้นงงและหลงหลายรอบแต่ก็ผ่านมาได้ คนเยอะและเหนื่อยตอนยกกระเป๋าขึ้นบรรได แถมสถานีรถไฟก็สกปรกมาก ดูเหมือนไว้ใช้งานจริงๆ พอ woottank กับสิดมารอถูกสายคือสายสีเทา(สายแอล) ก็หมดห่วงไป เรานั่งมาลงที่สถานี Morgan av.พอมาถึงสถานีนี้ก็รู้สึกว่ามันสกปรกอยู่มาก woottank กับสิทก็รากกระเป๋าออกจากสถานีไปยังบ้านของโคโซโดยเร็ว แต่เดี๋ยวก่อนไปทางไหนหว่า งงกันอีกแล้ว ขึ้นมาเจอเจ๊คนขาวกำลังล็อกประตูบ้าน ก็ไปถามชี ชีก็บอกทางซะเสร็จสรรพ แถมย้ำท้ายว่า "เพื่อนบ้านดีนะ แต่ต้องระวัง เป็นฉันนะ ฉันจะไปลากกระเป๋าไปยังงี้หรอก ฉันกลัว" อ่าวแล้วบอกว่าเพื่อนบ้านดี

สภาพสถานีรถไฟ ที่บลุคคลิน ใกล้บ้าน

เราลากกระเป๋าอย่างทะลักทุเลมาถึงหน้าบ้าน รอมาถึงหน้าบ้านก็ต้องรอคุณโคโซมาเปิดอีกนานมาก มันทำไรอยู่หรือเปล่า สิดก็เลยโทรไปหาให้มาเปิด โคโซมันรออยู่นานและ เพราะมันนึกว่าเรานั่งแท็กซี่มา มาถึงบ้านโคโซก็ต้อนรับอย่างดี มันก็แนะนำโน่นนี่นั่นอย่างดี ลืมบอกไปว่า มีเพื่อนอีกคนมันชื่อไอ้โหน่ง ที่มาร่วมชะตากรรมในครั้งนี้ มันมารอที่บ้านอยู่แล้ว พอเจอนิชกะสิด มันดีใจมากกกก เหมือนมันดีใจ ที่มีเพื่อนแล้ว ฮ่าๆ

เราเก็บของเสร็จ ก็เตรียมตัวไปเที่ยวไทม์สเเคว์กัน และหาของกินถูกๆที่ไชน่าทาว และกลับมานอนบ้านอย่างอบอุ่นท่ามกลางอากาศที่หนาวเหน็บของมหานครนิวยอร์คช่วงปลายหนาว เเต่เดี๋ยวก่อน เรื่องมันไม่ลงเอยดีขนาดนั้น
รอมาอ่านตอนต่อไปในะครับ


การผจญภัย กำลังเริ่มขึ้น




 

Create Date : 23 ธันวาคม 2553
3 comments
Last Update : 6 กันยายน 2555 9:39:29 น.
Counter : 2598 Pageviews.

 

ยังไม่เคยไปนิวยอร์คเลยค่ะ เค้าบอกว่าไปอเมริกาแล้วถ้าไม่ได้ไปนิวยอร์คก็คือไปไม่ถึงอเมริกา

 

โดย: army_wifey 23 ธันวาคม 2553 7:52:04 น.  

 

 

โดย: pragoong 23 ธันวาคม 2553 9:28:51 น.  

 

ตามมาเที่ยวนิวยอร์คด้วยครับ

 

โดย: The Kop Civil 6 เมษายน 2559 9:40:55 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


woottank
Location :
Los Angeles United States

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




ขอเอาบล็อคนี้เป็นสื่อกลางแสดงความคิดเห็น แชร์ประสบการณชีวิต และใช้เวลว่างให้เป็นประโยชน์ มีอะไรก็คอมเม้นมาได้ครับ รับได้ทุกอย่าง
[Add woottank's blog to your web]