
เธอมองเห็นความว่างเปล่านั้นไหม
"ใช่แล้ว" มันเหงาแทบขาดใจ ใช่หรือเปล่า
หากจะมีเรื่องเล่า กับอดีตของสองเรา
ก็คงนึกได้แต่ความทรงจำหม่นเศร้า..ว่าไหมเธอ
เหมือนในความว่างเปล่า....เหล่านั้น
บอกได้...ว่าฉัน...กลัวเสมอ
กลัวนะ กลัวกับการเป็นใครในใจเธอ
กลัวบางสิ่งที่ค้นเจอ...ไม่เป็นดังหวังใจ
เราต่างเหนื่อยกับการเดินทางที่วุ่นวน
เหมือนทำรอยยิ้มตกหล่น...ไว้ที่ไหน
ท้อกับการเดินทางที่แสนไกล
จึงไม่แปลกอะไร...ที่เธอก็กลัวใจ..ฉัน..เหมือนกัน
การเริ่มต้น..
.จึงมีความหมาย เดิมพันครั้งสุดท้าย...ที่ปลายฝั่งฝัน
ณ เวลานี้...อาจไม่มีถ้อยคำที่ดูดี มายืนยัน
ก็อยากให้ค่อยๆ ใช้ชีวิตไปพร้อมกัน...อย่างมั่นคง
(..กลอนแรกในรอบหลายอาทิตย์
)
อ่อนแอจนหมดกำลัง แทบยืนไม่ไหว
ร้องไห้..กับความขมขื่นน้ำตาท่วมหัวใจ
จนไม่รู้ว่าชีวิตนี้ต่อไป จะทำยังไงดี
...
พอรู้จักเธอเข้ามาในชีวิต
ความรักที่เคยกั้นปิด เริ่มจะบ่งสี
แม้จะเข้าข้างตัวเองบ้างในหลายๆที
แต่เธอรู้ไหมคนดี
แอบทำให้ฉันนอนยิ้มได้แบบนี้ ..ในทุกๆคืน...
...
ลองเสี่ยงดูสักครั้งจะเป็นไรไหม
เปิดเผยความลับของหัวใจ ที่เคยฝืน
แลกความรู้สึกกับเธอสักครั้ง คำว่า แฟน ที่ฉันหวังเข้าไปยืน
พอให้ชีวิตได้ชุ่มชื่น แล้ววันพรุ่งนี้หรือเมื่อรืน
...จะฉกเธอมาเดินควง...
...
แป่ว....จบแย่มาก