@- - ลัน ลัน ลา แตง อลวน บนภูกระดึง - -@ ปล่อยของ ดองไว้นาน ไปเที่ยวช่วง8-10 ธันวา เริ่มเรื่อง .... แค้นใจ แตงไปปายทำไมไม่หนาววะ เมฆก็มาก กลับมาถึงกทม.ปั๊บหนาวปุ๊บ อิจฉาคนที่ได้ไปตอนมันหนาวๆ ตอนฟ้าใสจัง เมทนี้แก้ตัว เพื่อนมันชวน ไอ้เราก็ใจง่าย แหมไปกันหก เจ็ดคน ชวนแตงทุกคน ไปเพราะคนที่หกนี้แหละว้า ชวนมาห้าคนแล้ว บอกว่าดูก่อนทุกคน ไปก็ไปวะ ในใจอยากเจอ ความหนาวเย็นยะเยือก เมฆน้อย ฟ้าสีฟ้า ไปก็ไปวะ เดินทางจากหมอชิต เพื่อนไปจองตั๋วให้ ปรากฏว่าได้รถป.2 โอ้วววไม่น่าเชื่อ ทั้งรถไปภูกระดึง ขึ้นบนรถคิดว่าจะได้นอน หึ เปล่าเลย ยังกะไปทัศนศึกษา คงเข้าใจนะครับ อยู่ที่กรุงเทพไม่ได้คุยกันรึไงมิทราบ เอ้าไหน ไหนก็ไหน ไหนแล้ว แกล้งหลับก็ได้ นั่งไปเรื่อยๆหลับบ้างตื่นบ้าง ถึงอีกทีตี4 ร้านเจ๊กิม ณ ผานกเค้า เอาของลงแล้วก็เช่ารถไปลงตลาดหาซื้อของสดไปทำกินกันข้างบนจากนั้นก็ไปตีนภู แหม แหม ไม่น่าเชื่อแต่ต้องทำใจ ไหงคนมากมายขนาดนี้ละครับ เยอะจริงๆขนาดลูกหาบยังหมด ทำไงได้ก็ต้องทำใจ แล้วเราก็ออกเดินทางสู่ยอดภูเดินไปเรื่อยๆ ตามฝูงชนไปกลุ่มผมขึ้นก็ราวๆแปดโมงกว่าถึงหลังแปก็ประมาณบ่ายโมงกว่า เพราะว่าจอดพักบ่อย ระหว่างขาขึ้นฟ้าปิดเราก็รู้สึกเซ็งแล้ว พอขึ้นถึงหลังแปปั๊บเมฆหมอกหายไปไหนก็ไม่รู้ ฟ้าสวยมาก ชอบครับ แล้วพวกเราก็เดินไปลานกางเต็นท์ โอ้ววววว คนมากมายจริงๆ ตอนแรกก็ตกใจไปเที่ยวตามอุทยานมาหลายที่แล้วไม่เคยเจอคนมากมายขนาดนี้ ปัญหาที่พบคือ คนไปเยอะเกินแล้วสัมภาระมาช้าเพราะเจ้าหน้าที่มันมีน้อย บางคนโวยมาถึงตั้งแต่เก้าโมงยังไม่ได้ของ พวกผมได้ของก็ราวห้าโมงเย็นอะครับ ตกดึกก็นั่งเมามาย ว่างๆก็มองดูฟ้า ว้าววววว คืนนี้ดาวเยอะจริง ........... ตื่นเช้า ปลุกเพื่อนฝูงไปดูพระอาทิตย์ขึ้น หึ หึ ไม่มีใครตื่นเลย กูละเซ็ง นอนตื่นกันสายเชียว แหม แหม ตีสีครึ่งเอง ไปคนเดียวก็ได้ แต่ โอ้วววว ไม่น่าเชื่อ คนมากมายอีกแล้ว แห่กันมาดูพระอาทิตย์ขึ้น แต่เชื่อมั้ย บรรยากาศตอนนั้น เบื่องหน้าหยังกับภาพวาด (คนเยอะช่างมัน ได้ที่เกือบหน้า) สุดยอด เป็นการไปรอดูพระอาทิตย์ขึ้นที่มีความสุขกับสิ่งที่ได้เห็นมากเลยที่เดียว ภาพวาดที่ธรรมชาติสรรค์สร้าง งดงามในสิ่งที่มันเป็น หลังจากพระอาทิตย์ขึ้นเรียบร้อย ผู้คนมากมายก็พร้อมใจกันกลับ กว่ากลับได้ รอเกือบชั่วโมง รอคนน้อยแล้วค่อยกลับ ไม่อยากไปเบียดกับใคร ระหว่างทางกลับ มีไปไหว้พระด้วย เมื่อถึงเต็นท์ เพื่อนฝูงยังนอนไม่ยอมตื่น ผมก็เลยไปอาบน้ำ หาข้าวกิน แล้วก็เตรียมของ ท่องเที่ยวในวันนั้น Alone จ้า เส้นทางการเดินก็เดินตามป้ายไปเรื่อย ตามมวลชนไป รูปที่ไปถ่ายคนเยอะมากมายเลยไม่ขอโชว์นะจ๊ะ มันไม่ใช่แนว เดินไปเดินมา มาแวะพัก เอาสองเท้าแช่น้ำเย็นเจี๊ยบ นึกถึงเพลง ดั่งฟ้าลิขิต ของthaitanium ย่ำไปทุกที่คือประสบการณ์ รอบที่แล้ว เป็นแจ็คน้อย วันนี้ แจ็คน้อยพังแล้ว โอ้ววว เวิด แจ็คสีขาว ของฉัน เม่อมองสองข้างทาง สวยดี ถึงสระอโนดาต เดินกลับไปอีกทางดีกว่า เอาไว้มาคนน้อยๆ จะมาดักจับช้างน้อย และอีกอย่าง หิวแล้วจ้าาาาาาา ทุกผา มีร้านขายของกิน อิ่มตลอดทาง และแล้วก็ถึงผาหล่มสัก จุดที่เค้าฮิตกันไม่ได้ถ่ายรูปมาเพราะว่าคนเยอะจริงๆ เลยได้มาแต่พระอาทิตย์ตก หลังจากนั้นก็เดินแบบ night vision กลับที่พัก (เดินแบบไม่เปิดไปฉาย พอใกล้จะถึงกลุ่มข้างหน้า แล้วบังเอิญเราเดินเร็วจะแซง ก็เปิดไปฉายกันหมดเลย แล้วเราก็เดินแซงหายไป แล้วก็ปิดไปฉาย สนุกดี ลุ้นดี เดินๆ ตกหลุม เดินๆ สดุดรากไม้ ตลกดี ถึงหนย่อมสุดท้าย แวะหาของกินแล้วก็กลับเต็นท์ กินเหล้า เข้านอน ตอนแรกกะว่าจะไม่นอน แต่ไม่ไหว หนาวสัด นั่งกินกันมือสั่นงันงก ทรมานหัวใจ ตื่นเช้าอย่างสดใส เตรียมตัวกลับบ้าน เม่อ มอง ท้องฟ้า ช่างสวยงามอะไรเยี่ยงนี้ คนก็น้อยแล้ว จะอยู่ต่อก็ตังหมด ต้องกลับมาสอบ และตามหาหัวใจดวงน้อยๆที่ทำตกไว้กลางทาง(อิอิอิ) วันหน้า ฟ้าใหม่ จะมาเยือนอีกรอบนะจ๊ะ ภูกระดึง (คราวหน้าไม่มาช่วงวันหยุดแล้ว มันต้องมาหน้าฝน เอาขา แขนให้ทากดูดเลือด ลื่นล้มให้ขาถลอก มองไปทางไหนก็เขียว แต่ต้องแลกด้วยการที่ไม่มีฟ้าสีฟ้า เฮ้ออออ ค่อยว่ากัน) ปิดท้ายด้วย พาโนราม่า ระหว่างเดินไปผานาน้อย สุดท้ายนี้ ขอบคุณเพื่อนฝูงที่ยังไม่ลืมกันที่ยังลากกูไปจนได้ ขอบคุณคุณแม่ที่ส่งเสียค่าเล่าเรียนมา แต่คุณลูกดันเอาไปหาประสบการณ์ชีวิตที่หาไม่ได้ในห้องเรียน ขอบคุณธรรมชาติที่สร้างสรรค์สิ่งสวยงามมาให้มนุษย์ตัวเล็กๆได้มองเห็น สัมผัส ขอบคุณ เพื่อนปลา ที่ช่วยกูนะ (อิอิอิ) และสุดท้ายนี้ ขอบคุณ เรื่องราวมากมาย ที่ไหลผ่านเข้ามา ทั้งสุขและทุกข์ น้ำตาและรอยยิ้ม สัมผัสที่อบอุ่นและเยือกเย็น แจ็คน้อยและสองเท้าที่ย่ำไปทุกที่ ขอบคุณครับ ปล. ขอบคุณผู้ที่เข้ามาอ่านและแชร์ความรู้สึก บล็อกเรื่องนี้ บ่นมากไปนิด ใช้คำหยาบบ้างบางคำ (เพื่อความสนุกสนาน) ก็ต้องขออภัยมา ณ ที่นี้ครับ แล้วทริปหน้า เจอกันใหม่ รูปที่เหลือ ที่ยังไม่ได้เอามาลง อยู่ที่ http://tanghthai.multiply.com   Create Date : 18 ธันวาคม 2550 Last Update : 18 ธันวาคม 2550 18:39:25 น. 3 comments Counter : Pageviews.

ภาพสวยดีคับ อยากไปจัง   โดย: ตี๋น้อย (Zantha ) 18 ธันวาคม 2550 19:23:39 น.

หมด กัน   โดย: แตง IP: 124.121.19.228 28 ธันวาคม 2550 16:55:15 น.

New Year comment   โดย: miluntaza 1 มกราคม 2552 14:03:14 น.