Because you make me believe in myself when nobody else can help
Group Blog
 
<<
มกราคม 2551
 
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031 
 
14 มกราคม 2551
 
All Blogs
 

Remain The Memory

การที่เรามองข้ามคนที่พิเศษที่สุดของเราไป

บางที เราก็ปล่อยมันผ่านไปโดยที่ไม่สนใจ

และกว่าที่เราจะรู้ตัว ว่าเราได้ทำร้ายจิตใจของคนๆนั้น

คนพิเศษสุดคนนั้นของคุณ เค้าก็อาจจะจากคุณไปไกลแสนไกล

อยากจะขอถามทุกคนที่อ่านเรื่องสั้นเรื่องนี้ว่า

คุณจำได้ไหม ว่าเมื่อปีที่แล้วทั้งปี

คุณหายใจเข้าและออกกี่ครั้ง จำได้หรือเปล่า...

งั้นจะขอถามใหม่ คุณจำได้ไหม

เมื่อเดือนที่แล้วทั้งเดือน คุณหายใจเข้าและออกกี่ครั้ง จำได้หรือเปล่า

คงจะจำไม่ได้ซินะ งั้นจะขอถามใหม่อีกครั้ง

คุณจำได้ไหม เมื่อสัปดาห์ที่ผ่านมา คุณหายใจเข้าออกทั้งหมด กี่ครั้ง...

ผมว่าคุณก็คงจะจำไม่ได้เหมือนเดิม คำถามต่อไป

ก็คงจะเหมือนเดิม เมื่อวานนี้ คุณหายใจเข้าออกกี่ครั้ง...

ผมจะไม่รอฟังคำตอบ และจะไม่ถามคำถามต่อไป

เพราะถึงถามต่อ คำตอบก็คงจะเป็นเช่นเดิม คือ "จำไม่ได้"

แปลกนะ ทั้งที่ลมหายใจเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุดในโลกใบนี้

แต่กลับไม่มีใครจำได้เลยแม้แต่คนเดียวว่าเคยหายใจไปแล้วกี่ครั้ง......................... !!

เพราะอะไร.... ??

ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน อาจจะเป็นเพราะเราไม่เคยเห็นความสำคัญของมันเลย

เราไม่เคยต้องยากลำบากเลย ที่จะได้หายใจเข้าและออก

เราไม่เคยต้องกระเสือกกระสนที่จะได้หายใจในแต่ละครั้ง

แต่ถ้าเป็นวินาทีสุดท้ายในชีวิตของคุณล่ะ.......................... !!!

คุณหรืออาจจะเป็นญาติมิตรของคุณ อาจจะอ้อนวอนขอกับพระเจ้า

ขอให้ท่านประทานลมหายใจอีกซักครั้งให้กับคุณเพื่อจะยืดเวลาให้กับคุณแม้วินาทีเดียว

วินาทีที่มีค่ายิ่ง ทุกๆคนที่อยู่รอบตัวคุณ จะเฝ้าภาวนาขออย่าให้การหายใจในแต่ละครั้ง

เป็นครั้งสุดท้ายของคุณ ...... !!

มันเป็นสิ่งมีค่าและมีความหมายที่สุด ที่ถูกมองข้ามไป

และเมื่อวันนั้นมาถึง วันที่มันเดินจากคุณไป

มันอาจจะหันหลังกลับมามองคุณแล้วยิ้มที่มุมปาก หัวเราะ และสมน้ำหน้า

แล้วมันจะบอกว่า

"ที่นี้รู้หรือยัง ว่าฉันสำคัญต่อนายมากเพียงใด ทุกครั้งที่นายหายใจ นายทำเหมือนกับว่า
ฉันเป็นเพียงแค่ทาสผู้รับใช้ เมื่อวันนี้มาถึง ฉันก็ทำได้แค่ หัวเราะ ในความโง่เขลาของนาย"


ทุกคนก็คงจะมีคนที่พิเศษที่สุดในชีวิต

คนที่สำคัญไม่แพ้ลมหายใจ หรืออาจจะสำคัญน้อยกว่า ในบางคน

แค่ขอให้รู้ไว้ เมื่อวันสุดท้ายมาถึง วันที่คนๆนั้น ต้องจากคุณไป

คุณจะไม่สามารถเรียกกลับคืนมาได้ อย่างน้อยๆ ก่อนที่เวลานั้นมาถึง


...อยากจะให้คุณดูแลคนๆนั้นให้ดี...
...บางสิ่งที่หายไป อาจได้คืนมาราวปาฏิหารย์...
...แต่ถ้าหากคุณทิ้งคว้างไป โอกาสจะได้คืนมาคงยาก...

ไม่แน่นะ...คนที่พิเศษสุดคนนั้นของคุณ...เค้าอาจจจะมีคุณเป็นคนที่พิเศษที่สุดก็ได้...ใครจะรู้ !!




 

Create Date : 14 มกราคม 2551
2 comments
Last Update : 14 มกราคม 2551 21:13:09 น.
Counter : Pageviews.

 

gvเอทำไมเข้าไม่รอดหว้าmew,g-hkw,jwfhs;jk

 

โดย: เหอๆเข้าไม่รอดด IP: 124.157.140.36 17 เมษายน 2552 19:36:39 น.  

 

กำdeกำกำกำกำก

 

โดย: กกำ IP: 222.123.242.213 6 ตุลาคม 2552 15:53:18 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Eyeshild-21
Location :
เชียงใหม่ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]










Friends' blogs
[Add Eyeshild-21's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.