ภูเก็ต ... ทะเลใต้ที่ขอลองไปสักครั้ง ตอน 1 The beach bouticque hotel

การเที่ยวทะเลใต้ครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่ได้ไป และไปคนเดียว ทั้งโดดเดี่ยว ทั้งเหงา สารพัดที่พกเอาความรู้สึกแย่ๆ ไปด้วย

ไปอย่างไม่มีแบบแผน หรือแผนการใดๆ

ถามไถ่จากคนชำนาญเที่ยวทะเลใต้ ว่าหาดไหนน่าไปบ้าง ก็ได้คำตอบมาหลายหาดอยู่เหมือนกัน

ด้วยความเบลอหรืองงสุดจะทนของตัวเอง ทำไมถึงเข้าใจว่าหาดกะตะ กับหาดกะรนอยู่ใกล้ที่สุดไม่รู้ แล้วก็ ... ไปมันสองหาดนี้แหละ

วันแรกเลย วันที่ 26 ตุลาคม 2552

ไปกะสายการบินนกแอร์ เพราะใกล้บ้านเรา เลือกไฟลท์เช้าสุดแล้ว ที่นั่งก็เลือกแล้ว สบายย

แต่ว่า "กรำ" นอกจากเครื่องจะดีเลย์ตามปกติแล้ว น้องนกภาคพื้นดินยังบอกว่าวันนี้เครื่องนกเสียนะคะ ฉะนั้นเราจะให้คุณบินไปกับ "วัน ทู โก" ... โอ้ ...

แต่ก็ดีไม่เคยนั่งเครื่องของ วัน ทู โก สักที ลองดูเผื่อคราวหน้าได้เป็นอีกหนึ่งตัวเลือก ว่าแล้วก็ยกผู้โดยสารทั้งไฟลท์นั้นมานั่งลำนี้หมด 555

แคบดี ขนาดขาสั้นๆ อย่างเรายังต้องนั่งตัวตรงๆ แต่ไม่เป็นรัยดีกว่าไม่มีที่นั่ง (ยังงัยก็ต้องได้นั่งเนอะ ไม่มีโอกาสยืนแน่ๆ)

ที่นี่เราได้ถั่วโก๋แก่มากิน 1 ถุง แต่ที่อย่างชอบเลยเนี่ยตรงที่เค้ามีน้ำให้กินนี่แหละ ทั้งชา กาแฟ น้ำส้ม น้ำผลไม้ เติมได้ตลอด โอ้ววว ก๊อด ซอย แน

นกแอร์ไม่มีน้ำให้กินน่ะ แต่ก็ไม่เป็นรัยอีกแหละนั่งแค่ชั่วโมงเดียวจะเอาอารัยกันมากมาย กินไป คิดไป บ่นไปในใจ แต่ก็นั่งของเค้า

1 ชั่วโมงได้ ถึงพอดี ออกมาเอากระเป๋าแล้วก็งงละทีนี้ ชั้นจะไปไหนต่อดีหว่า จะไปยังงัย นึกได้ละใช้วิชานักท่องเที่ยวแนวสิงคปุ๊ป เดินไปถามฝ่ายข้อมูลว่าไปหาดกะตะ กะรนได้อย่างไรบ้าง

คำตอบคือ ต้องไปซื้อตั๋วรถตู้ราคา 180 บาท รถจะวิ่งไปเฉพาะหาดป่าตอง กะตะ และกะรนเท่านั้น ออกไปขึ้นรถด้านนอกตรงธนาคารทหารไทย

คนเต็มรถแล้วก็ออก ไปได้สักพักถึงจุดเช๊คพอยท์ของคนขับรถที่บริษัทของเค้า แล้วก็เป็นที่ๆ ผู้โดยสารต้องบอกกับทางบริษัท ว่าเราจะลงที่โรงแรมไหนเพราะเค้าจะไปส่งให้ทุกที่เลยค่ะ สะดวกมากๆ ชอบจังแบบนี้



จากนั้นก็ไปที่พักของวันแรก .. The beach bouticque hotel




เข้าห้องก่อนเลยดีกว่า ...

เป็นห้องที่ค่อนข้างกะทัดรัดมากๆ แต่ไม่เป็นรัยไปเที่ยว ไม่ได้ไปหาที่นอน (คิดเข้าข้างตัวเอง)



แต่ชอบตรงความขาวของห้องเนี่ยแหละ สีหวานมากๆ





มาดูมุมแอบดู



ก็ยังดูอยู่ต่อไป



มาตรงโต๊ะเครื่องแป้งมั่งดีกว่า กะทัดรัดมาก



ดูจากกระจกก็รู้ว่าห้องใหญ่แค่ไหน



อันนี้เป็นนาฬิกา เก๋มาก ทำมาจากเปลือกหอย สวยดี น่าจิ๊กกลับบ้านแต่ใส่กระเป๋าไม่ได้



กล่องทิชชูเค้าก็น่ารักดีค่ะ แต่ไม่อยากได้แล้ว ไว้อย่างนี้สวยกว่า 555



อันนี้เป็นส่วนห้องน้ำค่ะ ซึ่งแคบมาก แต่ก็จัดได้ลงตัวสมส่วนกับห้องเล็กๆ แบบนี้

รวมถึงอาเมนนนนิตี้ มีเท่าที่เห็นค่ะ ประตูสูงมาก (จะบอกว่าที่แขวนผ้าสูงไปสำหรับคนขาสั้นอย่างเรา)





เปิดหน้าต่างออกไปดูวิวข้างนอกมั่ง ตอนนี้โพล้เพล้ สีสวยดีแฮะ



ดูสีที่ท้องฟ้าสิ สวยแปลกตาดี



มานอกห้องบ้าง ลงมาข้างล่างดีกว่า เห็นชิงช้าสองตัวนี้อยากเอากลับบ้านอีกละ



มองไปอีกด้านนึง ก็ตกแต่งแบบง่ายๆ สไตล์บูติกเล็กๆ ค่ะ



มีอินเตอร์เนตให้เล่นด้วยค่ะ แต่ไม่ฟรีนะคะ แพงใช้ได้เหมือนกัน



ชิงช้าเค้ามีหลายตัวค่ะ แต่สองตัวนี้ตัวเดิมกะภาพข้างบนโน้น ไม่รู้จะชอบทำมัยนักหนาเลยขออีกสักภาพ



จบ The beach bouticque ด้วยภาพนี้ดีกว่าค่ะ ก่อนจะไปต่อที่โรงแรมอื่น

ปลาในภาพเข้าฉากตลอดเวลา ^_^ พอดีค่อนข้างรักเจ้านี่ เพราะใครบางคนให้มา ขอแปะด้วยทุกภาพละกัน