ม่วงมหากาฬ LIFE FOR TRAVEL
Group Blog
 
 
มกราคม 2559
 
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31 
 
28 มกราคม 2559
 
All Blogs
 

"ต รั ง" ความงดงามของธรรมชาติ


หากลองหลับตานึกถึงจังหวัดตรัง ผมก็คงนึกถึงทะเล เกาะต่างๆ ที่งดงาม
และในความนึกคิดของผม ถ้าจะให้เลือกเดินทางท่องเที่ยวมาซักหนึ่งจังหวัด
“ตรัง” คงจะไม่ใช่เป้าหมายในลำดับต้นๆ ในความรู้สึกนัก...
........แต่แล้วความคิดของผมก็ต้องเปลี่ยนไปเมื่อได้มาเยือน “ตรัง” อย่างจริงจัง..........


อีกหนึ่งพื้นที่การเดินทางในแบบฉบับของผม ม่วงมหากาฬ LIFE FOR TRAVELhttps://www.facebook.com/PEESAT.PANTIP



บันทึกการเดินทางฉบับนี้ของผมเริ่มต้นที่ ต.วังมะปราง อ.วังวิเศษ จ.ตรัง
สู่แหล่งท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์แห่งใหม่ที่มีชื่อว่า “วังผาเมฆ”
เส้นทางจากถนนใหญ่สู่ถนนลูกรังที่สองข้างทางเต็มไปด้วยต้นปาล์มและยางพารา
บ่งบอกถึงอาชีพของชาวบ้านในแถบนี้





ที่นอนสำหรับเราในคืนนี้เมื่อพวกเรามาถึงในช่วงเย็นย่ำ
อาจจะไม่เลิศหรูแต่แฝงไว้ด้วยความจริงใจและน้ำใจอันใสสะอาด





“วังผาเมฆ” เป็นการรวมกลุ่มกันของชาวบ้านที่จัดตั้งกลุ่มอาสาเพื่อพิทักษ์ผืนป่า
ควบคู่ไปกับการจัดการด้านการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ โดยมียอดเขาวังผาเมฆเป็นจุดเด่น
ที่นี่ไม่มีเงินเดือน มีเพียงเงินทุนที่เรี่ยไรจากความรักในผืนป่าแห่งนี้เพื่อก่อสร้างสิ่งอำนวยความสะดวกต่างๆ
ที่นี่ไม่มีไฟฟ้า ที่นี่ไม่มีบ้านพัก มีเพียงศาลากันฝน มีเต็นท์ให้ค้างแรม มีห้องน้ำที่สะดวกสบาย
และมีรอยยิ้มด้วยความดีใจเมื่อมีนักท่องเที่ยวเข้ามาเยี่ยมเยือน...

อาหารเย็นสำหรับวันนี้ถูกจัดเตรียมปรุงกันสดๆ ด้วยวัตถุดิบพืชผักที่หาได้ในท้องถิ่นเพื่อให้พวกเราได้ลิ้มลอง








สำรับถูกจัดตั้งบนโต๊ะหินอ่อนในศาลาบริเวณที่ทำการฯ วังผาเมฆ
ศาลาที่เป็นทั้งห้องประชุม ที่ทำการ ที่ทำอาหาร ที่ทานอาหาร และที่รวมเอาไว้ซึ่งความผูกพันของชุมชน








ต้มส้มใบส้มม่าวอาหารพื้นบ้านของภาคใต้ที่รสชาติออกเปรี้ยวนิดๆ
เป็นเมนูแนะนำที่ผู้ใหญ่บ้านชักชวนให้พวกเราลองทาน





อรุณรุ่งของวันใหม่ท่ามกลางความหนาวเย็นประหนึ่งเหมือนได้อยู่ในภาคเหนือ
ตี 5 เป็นเวลานัดหมายที่พวกเราจะได้เริ่มต้นเดินเท้าไต่ระดับความสูงสู่ยอดเขาวังผาเมฆกัน
เจ้าหน้าที่ซึ่งเป็นชาวบ้านเปลี่ยนหน้าที่จากพ่อครัวมาเป็นคนนำทาง
เป็นเส้นทางที่ค่อนข้างลำบากและลื่นเพราะสายฝนที่ตกลงมาตั้งแต่เมื่อวานเย็น








ระยะทางเดินเท้าราว 700 เมตรแต่ใช้เวลาร่วมหนึ่งชั่วโมงกว่าๆ
คงเพราะต้องปีนป่ายไต่ไปตามเชือกที่ค่อนข้างชัน ทำให้รู้สึกเหนื่อยพอสมควร
แต่สิ่งที่อยู่ตรงหน้าทำให้ผมรู้สึกหายเหนื่อยขึ้นมาทันที








“ครั้งหนึ่งในชีวิตเราคือผู้พิชิตวังผาเมฆ” ป้ายบอกความภูมิใจเมื่อได้มาถึงยอดเขาสุดปลายทาง
ในความรู้สึกตอนนี้มันเป็นความสุขผสมไปกับความภูมิใจอย่างบอกไม่ถูก








ผมไม่เคยคิดมาก่อนว่าตรังจะมีทะเลหมอก
ไม่เคยคิดว่าตรังจะมีที่เที่ยวในแบบที่ยังไม่ค่อยมีใครรู้จักนัก
เพียงเพราะโบรชัวร์ใบหนึ่งที่พี่คนหนึ่งส่งมาให้...





ในโบรชัวร์เป็นภาพของทะเลหมอกที่งดงามจนผมต้องตกอยู่ในภวังค์
ภาพใบนั้นได้จุดประกายความรู้สึกให้อยากเข้าไปสัมผัส
ภาพความฝันที่ในวันนี้ได้กลายเป็นความจริงและสัมผัสได้จริง








พี่เจ้าหน้าที่นำทางเล่าให้พวกเราฟังว่าผืนป่าแห่งนี้แต่ก่อนมีอาณาเขตที่กว้างขวางกว่าปัจจุบัน
บ่อยครั้งที่โดนบุกรุกตัดไม้เพื่อเอาพื้นที่มาทำสวนยางพาราและสวนปาล์ม





ชาวบ้านที่รักและเห็นผืนป่าแห่งนี้มาตั้งแต่เกิด เล็งเห็นความสำคัญและคุณประโยชน์ของผืนป่า
จึงได้รวมตัวกันจัดตั้งเป็นกลุ่มอาสาพิทักษ์ผืนป่าวังผาเมฆขึ้นมา ทำให้ปัญหาการบุกรุกป่าลดน้อยลง








พี่เจ้าหน้าที่ยังเล่าต่ออีกว่า ปัจจุบันผืนป่าวังผาเมฆมีเนื้อที่ประมาณ 700 กว่าไร่
มีสัตว์ป่าชุกชุมและมีพืชพรรณที่หายากอยู่หลายชนิด








“พี่เดินขึ้นมาบนนี้แทบทุกวัน แล้วแต่ว่ามีนักท่องเที่ยวหรือไม่
บางทีก็ขึ้นมาปรับแต่งทางเดินเท้า ถามว่าเหนื่อยไหมก็รู้สึกเหนื่อยเหมือนกัน
ทางมันไม่ดี อยากทำทางเดินให้ดีๆ มีราวจับดีๆ แต่ก็ไม่มีงบประมาณ
ที่เห็นสภาพทางขึ้นแบบนี้ก็ทำกันเอง ออกค่าใช้จ่ายกันเอง
บางทีก็มีรายได้บ้างจากค่านำทางที่นักท่องเที่ยวหยิบยื่นให้
แต่บางครั้งก็ไม่มี ไม่ให้ ก็ไม่ได้ว่าอะไร” พี่เจ้าหน้าที่เล่าให้พวกเราฟังขณะกำลังชมวิวอยู่ด้านบน








“จริงแล้วก็อยากให้หน่วยงานของรัฐเข้ามาดูแลบ้าง จัดตั้งเป็นวนอุทยานฯ ก็ว่ากันไป
แต่ก็ไม่คืบหน้า ทุกวันนี้ก็ดูแลกันตามมีตามเกิด” พี่เจ้าหน้าที่เล่าให้ฟังต่อ





“ฝากน้องช่วยประชาสัมพันธ์ด้วยนะ อยากให้มีนักท่องเที่ยวมาเที่ยวกันเยอะๆ
“ที่นี่มันสวยจริงๆ แต่ไม่มีใครรู้จัก และไม่ค่อยมีใครมาเที่ยว”
บรรยากาศที่งดงาม กับการสนทนาที่กลั่นออกมาจากใจ ทำให้ผมรับรู้ถึงความรู้สึกได้เป็นอย่างดี





ด้านบนของวังผาเมฆในวันนี้อากาศค่อนข้างเย็น
มีหมอกไม่มากนักเพราะลมค่อนข้างแรง แต่ก็งดงามเพียงพอที่จะทำให้รู้สึกประทับใจ





เมื่อหันหลังกลับมามองในอีกด้านหนึ่งทางฝั่งทิศตะวันตกจะเห็นทิวเขาหินปูนที่มีรูปทรงสวยงาม
แนวทิวเขาลักษณะแบบนี้คงมีให้เห็นที่ภาคใต้ที่เดียวเท่านั้น








เป็นความรู้สึกประทับใจที่ได้เห็นความสวยงามของธรรมชาติทั้งสองรูปแบบ
ด้านฝั่งทิศตะวันออกงดงามด้วยทะเลหมอกสีทอง
ส่วนด้านฝั่งทิศตะวันตกอลังการด้วยทิวเขาหินปูน








พี่เจ้าหน้าที่ยังเล่าต่ออีกว่า ที่มาของชื่อ วังผาเมฆ คือแนวทิวเขาในภาพนี้
วันไหนที่ทุกอย่างเป็นใจเราจะได้เห็นสายหมอกสีขาวนวลเข้าไปอยู่ในแอ่งภูเขาจนเต็มแอ่ง
อันเป็นที่มาของชื่อ วังผาเมฆ และจากจุดนี้ถ้าวันไหนฟ้าเปิดเราก็ยังสามารถมองเห็นทะเลอันดามันได้อีกด้วย








ส่วนทางด้านฝั่งทิศตะวันออกถ้าสายหมอกเจือจางลง
เราจะสามารถมองเห็นตึกรามบ้านช่องของตัวเมืองตรัง





นอกจากความสวยงามของธรรมชาติแล้ว
ประสบการณ์อันมีค่ากับชีวิตที่คลุกคลีอยู่กับผืนป่าแห่งนี้
ได้ถูกถ่ายทอดจากพี่เจ้าหน้าที่ส่งต่อสู่คนต่างถิ่นอย่างพวกเรา
ทำให้พวกเราได้รับความรู้เป็นอย่างมาก





หนึ่งชั่วโมงกว่าที่เดินขึ้นมากับความรู้สึกที่ได้อยู่บนนี้ไม่กี่นาที
ต่อให้ต้องใช้เวลาเดินกันเป็นวันผมก็ยังคิดว่ามันคุ้มค่าอยู่ดี





สายหมอกยังคงหนาแน่นมากขึ้นสวนทางกลับเวลาแห่งความสุขที่กำลังจะหมดลงไป
ผมใช้เวลาอยู่ที่นี่ราวๆ ชั่วโมงเศษและคงต้องรีบลงไปข้างล่าง
ทางลงยังคงใช้เส้นทางเดิมแต่มีความรู้สึกว่าลงง่ายและไวกว่าตอนขาขึ้น





หลายสิ่งที่พวกเราได้รับนอกเหนือไปจากธรรมชาติที่สวยงาม
คงเป็นความรักความสามัคคีในชุมชนที่มีต่อผืนป่าแห่งนี้
ต้องขอขอบคุณกลุ่มอาสาพิทักษ์ผืนป่าวังผาเมฆที่ทำให้เราได้ประสบการณ์อันมีค่าที่สุด
ถ้ามีโอกาสผมคงได้กลับมาเยือนที่นี่อีกครั้ง อาจจะเป็นวันที่มีนักท่องเที่ยวเพิ่มมากขึ้น
หรืออาจจะเป็นวันที่วังผาเมฆได้กลายเป็นวนอุทยานฯ สมดังความตั้งใจ





แผนที่การเดินทางของผมทั้งหมดตลอดการเดินทางที่อยู่ตรัง
จากวังผาเมฆไปยังเขื่อนคลองท่างิ้วสู่น้ำตกต่างๆ และไปชมตะวันลับขอบทะเลที่แหลมหยงสตาร์
ก่อนวกกลับเข้ามาในตัวเมืองตรัง ผ่านสวนพฤกษศาสตร์สากลภาคใต้








ตรังในช่วงวันที่ผมไปเยือน สายฝนโปรยปรายชุ่มฉ่ำอยู่ตลอดทั้งวันทั้งคืน
ภาพของสวนยางพาราที่มีให้เห็นโดยทั่วไปรอบๆ จังหวัดตรังยามเมื่อได้รับสายฝน
ดูสดชื่นชุ่มฉ่ำและสบายตาสบายใจในความรู้สึกของผม





“เขื่อนคลองท่างิ้วอันเนื่องมาจากพระราชดำริ” ตั้งอยู่ที่ ต.ท่างิ้ว อ.ห้วยยอด จ.ตรัง





ด้วยความที่เงียบสงบ และวิวทิวทัศน์ที่สวยงามล้อมรอบไปด้วยทิวเขา
ทำให้เขื่อนคลองท่างิ้วกลายเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่เริ่มได้รับความสนใจเพิ่มมากขึ้น





วัตถุประสงค์หลักของเขื่อนคลองท่างิ้วอันเนื่องมาจากพระราชดำริ
คือเพื่อกักเก็บน้ำไว้ใช้ทำการเกษตรในช่วงฤดูแล้งให้กับชาวบ้านในพื้นราบ
และยังเป็นที่พักผ่อนหย่อนใจ นั่งเรือเที่ยวชมความงดงามของขุนเขาและสายน้ำซึ่งเป็นวัตถุประสงค์รองลงไป








หลังสายฝนหยุดตกสายหมอกก็เริ่มต้นชโลมขุนเขาซึ่งเป็นของคู่กัน
คงเหมือนกับคนไทยที่ไม่ว่าจะสุขหรือทุกข์ก็ไม่เคยห่างหายจากน้ำพระทัยของพ่อ





เส้นทางสายน้ำตกของจังหวัดตรังที่มีแนวเทือกเขาบรรทัดขนานไปกับเส้นทางหมายเลข 4264
ระยะทางห่างจากตัวเมืองตรังราว 20 กว่ากิโลเมตร
เราจะพบเห็นน้ำตกอยู่หลายแห่งทีเดียว หนึ่งในน้ำตกที่สวยงามไม่เป็นรองที่ไหนๆ คือ “น้ำตกสายรุ้ง”





ในวันที่อากาศดีๆ เราจะเห็นละอองน้ำที่ฟุ้งกระจายเกิดเป็นสายรุ้งที่สวยงาม
อันเป็นที่มาของชื่อน้ำตกสายรุ้ง





ากน้ำตกสายรุ้งห่างออกไปอีกราว 28 กิโลเมตรบนเส้นทางหมายเลข 4264
จะเป็นที่ตั้งของราชินีน้ำตกแห่งภาคใต้ที่มีชื่อว่า “น้ำตกโตนตก”





“น้ำตกโตนตก” เป็นน้ำตกที่ไม่ใหญ่มากนัก จุดเด่นคงเป็นบริเวณโดยรอบที่ค่อนข้างจะร่มรื่น
ตัวน้ำตกไม่ห่างจากลานจอดรถมากนัก ไม่ต้องใช้เวลาเดินไกล








มาถึงจุดนี้ความคิดของผมก็เริ่มเปลี่ยนไป จากเดิมที่คิดว่าตรังมีแต่ทะเลที่สวยงาม
ตั้งแต่วังผาเมฆผ่านเขื่อนคลองท่างิ้วเข้าสู่เส้นทางสายน้ำตก
ทุกๆ การเดินทางได้ค่อยๆ เปลี่ยนความคิดของผม
ถ้าจะมีที่เที่ยวในจังหวัดหนึ่งที่เพียบพร้อมไปหมด ทั้งป่าเขา ทะเล อาหารการกิน
“ตรัง” คงเป็นคำตอบสำหรับผมในตอนนี้ไปเสียแล้ว








ห่างจากน้ำตกโตนตกออกไปเพียง 1 กิโลเมตรเป็นที่ตั้งของ “น้ำตกโตนเต๊ะ”
น้ำตกที่สามารถมองเห็นได้จากระยะไกล





ด้วยความยิ่งใหญ่ของน้ำตกโตนเต๊ะ สายน้ำใสสะอาดที่ไหลจากหน้าผาสูงราว 300 กว่าเมตร
ทำให้ได้รับสมยานามว่าเป็นราชาแห่งน้ำตกแดนใต้





โดยรอบบริเวณที่ค่อนข้างร่มรื่น น้ำที่ใสราวกระจก
ทำให้มีนักท่องเที่ยวมาเยี่ยมเยือนกันอย่างไม่ขาดสาย





จากน้ำตกโตนเต๊ะผมใช้เส้นทางหมายเลข 4125
ระยะทางราว 42 กิโลเมตร สู่แหลมหยงสตาร์ อ.ปะเหลียน





“แหลมหยงสตาร์”เป็นแหลมที่ยื่นออกไปในทะเลตามลักษณะของภูมิประเทศ
กว่า 95 เปอเซ็นต์ของชาวบ้านที่แหลมหยงสตาร์จะเป็นชุมชนมุสลิม
ที่เหลือจะเป็นชาวจีนที่อพยพมาอยู่ตั้งแต่บรรพบุรุษ
โดยส่วนใหญ่จะประกอบอาชีพประมงรวมไปถึงการทำสวนยางพารา





หลายๆ บ้านประกอบอาชีพการทำปลาเค็มแดดเดียวโดยใช้วิธีแบบดั่งเดิม
ไม่มีการใส่สารใดๆ ตากแดดแล้วนำออกจำหน่ายเลย
กลายเป็นสินค้าขึ้นชื่อของชุมชนแหลมหยงสตาร์ที่ใครผ่านไปผ่านมาต้องแวะหาซื้อเป็นของฝาก





คุณลุงคุณป้าเล่าให้ฟังว่าตั้งแต่จำความได้ก็เห็นอาชีพนี้มาตั้งแต่เกิด
สืบทอดกันมาจากรุ่นสู่รุ่น








เป็นความผูกพันในวิถีชีวิตบนพื้นฐานของความพอเพียง
แม้ปลาตัวจะไม่ใหญ่มากนัก มีทั้งปลาอินทรีย์และปลาทู
ขายกันกิโลละ 150 บาท หรือจะเป็นมัดที่มีอยู่ประมาณ 3-4 ตัว ก็เพียงมัดละ 20 บาทเท่านั้น





นอกจากการทำประมงและการทำสวนยางพาราแล้ว
บางบ้านก็ยังมีการเพาะเลี้ยงกุ้งให้เห็นอยู่เป็นระยะๆ





ยามเย็นวันนี้ที่แหลมหยงสตาร์บรรยากาศดูงดงามตระการตา
มีความรู้สึกว่ายิ่งดวงตะวันเริ่มคล้อยต่ำลง ความสวยงามกลับยิ่งเพิ่มมากขึ้น





สะพานที่เป็นท่าเรือทอดยาวออกไปสู่ทะเลอันดามันกลายเป็นศูนย์รวมของความสุข
ผู้คนจำนวนไม่น้อยมารวมตัวกันบริเวณนี้ บ้างก็มาปั่นจักรยาน บ้างก็มานั่งปูเสื่อรับประทานอาหาร กินลมชมวิว








แสงสุดท้ายของที่นี่บางทีความงดงามอาจจะไม่แตกต่างจากที่อื่นๆ
แต่ความพิเศษสำหรับที่นี่จะมีเทือกเขาบรรทัดทอดตัวเป็นแนวยาวที่ดูแล้วรู้สึกสวยงามอย่างยิ่ง





ดวงตะวันค่อยๆ ลาลับ เหลือไว้เพียงแสงสีทองสะท้อนผืนน้ำ
ผมไม่แน่ใจนักว่ากลางทะเลเค้าทำการประมงเกี่ยวกับอะไร
แต่ที่ผมแน่ใจในตอนนี้ที่สุดคือภาพที่อยู่เบื้องหน้ามันช่างสวยงามจับใจดีเหลือเกิน





ห้องพักในราคาเพียงครึ่งพันเป็นที่นอนของพวกเราในคืนนี้
น่าแปลกใจตรงที่บริเวณแหลมหยงสตาร์จะไม่ค่อยมีที่พักมากนัก
เท่าที่เห็นก็มีเพียง 2-3 รายเท่านั้นในราคาที่แสนถูกแบบซีวิวมองเห็นทะเลเลย
แต่ก็ไม่ค่อยมีนักท่องเที่ยวเข้ามาพัก





เช้าวันนี้ผมวกกลับเข้ามาในตัวเมืองตรังอีกครั้งหลังจากในวันแรกไม่ได้แวะเยี่ยมเยือนอย่างจริงจัง
แต่ก่อนจะถึงตัวเมืองอีกราว 12 กิโลเมตร พวกเราแวะที่สวนพฤกษศาสตร์สากลภาคใต้(ทุ่งค่าย)กันก่อน





“สวนพฤกษศาสตร์สากลภาคใต้(ทุ่งค่าย)” จัดตั้งขึ้นตั้งแต่ปี 2529
ในสมัยที่คุณชวน หลีกภัยเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ
เป็นสถานที่ซึ่งรวบรวมอนุรักษ์เอาไว้ซึ่งพันธุ์ไม้พื้นเมืองที่หายาก
ที่นี่เป็นที่เดียวในประเทศไทยที่มีสะพานเรือนยอดไม้ให้เดินชมธรรมชาติอย่างใกล้ชิด





เส้นทางศึกษาธรรมชาติโดยรอบของ “สวนพฤกษศาสตร์สากลภาคใต้(ทุ่งค่าย)”
จะแบ่งออกเป็นช่วงๆ รวมระยะทางราว 3 กิโลเมตร หากแต่เป็น 3 กิโลที่ไม่ได้รู้สึกเหนื่อยเท่าไรนัก
คงเพราะมีความรู้สึกเพลิดเพลินไปกับธรรมชาติทั้งสองข้างทางเสียมากกว่า





ระหว่างทางเดินศึกษาธรรมชาติเรายังสามารถพบเห็นดอกไม้นานาชนิด
ในภาพเป็นดอกยี่โถปีนังที่พบเห็นได้อย่างมากมายระหว่างทางเดิน





ตัวเมืองตรังในวันนี้ยังคงชุ่มฉ่ำไปด้วยสายฝนเหมือนกับในวันแรกที่ได้มา
บ้านเรือนในแบบโบราณสไตล์ชิโนโปรตุกีสมีให้เห็นโดยทั่วไปรอบตัวเมืองรวมไปถึงต่างอำเภอ
มีความรู้สึกว่าเมื่อได้มายืนอยู่ในตัวเมืองตรังเหมือนได้ย้อนอดีตไปในสมัยก่อน





“โบสถ์โบราณคริสตจักรตรัง” ตั้งอยู่ใจกลางเมืองบนถนนห้วยยอด
สร้างขึ้นในปี ค.ศ.1915 จวบจนถึงปัจจุบันก็ครบ 100 ปีพอดี
เป็นสถาปัตยกรรมที่ทรงคุณค่าทางประวัติศาสตร์
และเป็น 1 ใน 20 โบราณสถานของจังหวัดตรัง ที่นักท่องเที่ยวควรแวะเยี่ยมชม





ในตัวเมืองเรายังสามารถพบเห็นรถตุ๊กๆ หัวกบได้โดยทั่วไป
จนกลายเป็นเอกลักษณ์และเสน่ห์อย่างหนึ่งของการมาเยือนตรัง





หากจะไม่กล่าวถึงหมูย่างเมืองตรังที่ขึ้นชื่อก็คงจะดูว่ามาไม่ถึงเมืองตรังซักทีเดียวนัก
หมูย่างเมืองตรังมีร้านทำขายกันอย่างมากมายไม่เฉพาะในตัวเมือง ต่างอำเภอก็ยังพบเห็น
รสชาติอาจจะแตกต่างกันไปแต่ยังคงไว้ซึ่งความหอมของเครื่องเทศและความอร่อย








ติ่มซำหลากหลายเมนูเสริฟมาพร้อมกับน้ำชาร้อนๆ ที่หอมกรุ่น
เป็นเอกลักษณ์และเสน่ห์อย่างหนึ่งสำหรับอาหารเช้าของคนเมืองตรัง





“อนุสาวรีย์พระยารัษฎานุประดิษฐ์มหิศรภักดี” อดีตเจ้าเมืองตรัง บิดาแห่งยางพาราไทย
ตั้งอยู่ในสวนสาธารณะเขตเทศบาลเมืองตรัง ห่างจากศาลากลางจังหวัดราว 1 กิโลเมตร
โดยรอบบริเวณอนุสาวรีย์จัดเป็นสวนไม้ดอกไม้ประดับที่ร่มรื่นเหมาะแก่การพักผ่อนหย่อนใจ





ทุกย่างก้าวที่ได้สัมผัสเมืองตรัง มันเหมือนชีวิตที่เดินไปอย่างช้าๆ บนพื้นฐานของความสุข
จากจุดเริ่มต้นของการเดินทางจนสุดท้ายที่ปลายทางได้เปลี่ยนแปลงความคิดและความรู้สึกของผมไปอย่างสิ้นเชิง
“ตรังเมืองแห่งความสุข” และมันก็เป็นความสุขในแบบที่ครบทุกรสชาติของการท่องเที่ยวจริงๆ





อีกหนึ่งพื้นที่การเดินทางในแบบฉบับของผม 
ม่วงมหากาฬ LIFE FOR TRAVEL 




 

Create Date : 28 มกราคม 2559
4 comments
Last Update : 28 มกราคม 2559 13:28:58 น.
Counter : 1122 Pageviews.

 

ภาพในสายตาคุณม่วงมหากาฬงดงามมากค่ะ อยู่ตรังยังไม่สามารถเห็นภาพสวยๆได้แบบนี้เลยค่ะ ประทับใจค่ะ

 

โดย: auau_py 28 มกราคม 2559 20:17:05 น.  

 

thx u crab

 

โดย: Kavanich96 29 มกราคม 2559 3:52:41 น.  

 

ชอบการเดินทางไปเที่ยวชมธรรมชาติแบบนี้นะคะ
ไปง่ายๆ อยู่ง่ายๆ กินนอนง่ายๆ

 

โดย: ภาวิดา (คนบ้านป่า ) 3 กุมภาพันธ์ 2559 10:02:50 น.  

 

คิดถึงตอนเด็กๆมากค่ะ ธรรมชาติบริสุทธิ์ ของกินอร่อย พ่อแม่ส่งไปอยู่กับญาติๆที่ตรังช่วงปิดเทอม ประทับใจทุกทีที่คิดถึง

 

โดย: sorahoshii 11 กุมภาพันธ์ 2559 10:34:09 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


ม่วงมหากาฬ
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 5 คน [?]




ชีวิตคือการเดิมพัน
https://www.facebook.com/PEESAT.PANTIP
Friends' blogs
[Add ม่วงมหากาฬ's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.