Group Blog
 
All Blogs
 

โดนเลื่อนDate of Joining ไปอีกเดือน เซงงง

กรีสสสสสสสสสสสสส กรีดร้องดังๆ
จู่ๆก็ได้รับเมล์จาก HR ที่ดูไบว่า วันเทรนนิ่งเลื่อนจาก 15 FEB 2016 เป็น 21 MAR 2016

วันบินก็เลื่อนไป เป็นวัน 15 MAR 2016 คือไร???
เลยส่งเมล์กลับไปถามขอเหตุผลการเลื่อน เพราะว่าทางบ.ให้เราลาออกจากงานที่ทำอยู่แล้ว
ของเอกสารการลาออกส่งไปแล้ว แม่งมาเลื่อนให้อยู่เฉยๆ2เดือนคนมันมีภาระต้องจ่ายนะเฟ้ย
ไหนเงินที่ต้องเก็บไว้สำหรับใช้ที่นู่นอีก จะไปเอามาใช้ตอนอยู่นี่ก็ไม่ได้
แม่ง ตรู ซวยชิบหาย 

อินาบิล HR ก็ตอบกลับมาแค่ว่าวันเทรนเลื่อน จบบบบบ

ตอบแบบนี้ก็ไม่ต้องมาตอบมั๊ยเอดอกกกกกกกกกกกกกก

ซื้อหมูไปฝากแม่ม อิห่าราก ดูแลก็ไม่โอ วันๆทำงานมั่งป่ะเนี่ย มีคำถามอะไรถามไปแม่งกว่าจะตอบ

พี่อีกคนเค้าอยู่เชียงใหม่และเค้าไม่ได้ทำงานประจำ ก็ไม่ต้องรอใบลออก คือได้ไปก่อนนั้นเอง
เค้าส่งเมล์ไปถามถามแล้วถามอีกว่าจะให้บินวันไหนบอกล่วงหน้าได้มั๊ยเพราะเค้าต้องบินลงมาจากเชียงใหม่
สุดม้ายแม่งก็บอกตั๋วกะเวลาบินก่อนซัก4วันล่วงหน้า จองตั๋วจากเชียงใหม่ก็ไม่มี เต็ม มีแต่แพงๆ
เลยต้องนั่งรถทัวลงมาค้างกรุงเทพคืนนึง

ดูอิHR มันดูแลดีมาก น้ำตาจะหลั่ง ห่ารากกกกกกกกกก

ฝากพี่คนที่ได้ไปก่อนบอกว่าถ่ายรูปมันมาให้ดูด้วยนะ อยากห็นหน้าอิห่าแขกนี่

บ่นๆๆๆ แล้วฉันจะทำอะไรเลี้ยงชีพอีก2เดือนดี

มีใครมีลูกอยากเรียนภาษาอังกฤษมั้๊ยคะ สอนถึงบ้าน ฟัง พูด อ่าน เขียน ได้หมด ค่ะ
คิดไม่แพง ต่อรองได้ เรียนกะฝรั่งก็มีนะ 

แล้วจะมาบ่นใหม่นะ คิดถึงทุกคนจุฟๆ




 

Create Date : 16 มกราคม 2559    
Last Update : 16 มกราคม 2559 9:50:18 น.
Counter : 256 Pageviews.  

คนไทยที่ทำงานอยู่ดูไบขอเสียงหน่อยค่าาาาา

ขอเสียงคนทำงานในดูไบหน่อยแร้ววววว
อีกสี่สิบกว่าวันเท่านั้น จะต้องย้ายไปแล้ว เครียดอ่ะ

มีคำถามร้อยแปดคำถาม ตอนที่ไปสัมพาดกะสายการบิน มีรุ่นพี่คนไทยที่ทำกราวน์อยู่ที่นู่นบินมาเป็นคนช่วยกรรมการ2คน แต่ก็นั่งคุยกะพี่ๆเค้าถามเรื่องความเป็นอยู่กับอัตตราการก้าวหน้าของงานมากกว่า ไม่คุยอย่างอื่นเลย

จำได้ว่าจะสมัครเป็นแอร์หรือตำแหน่งอื่นได้หลังจากทำงานได้1ปีมั้ง โพรเบชั่นไม่รวม

คือยังอยากเป็นอยู่นะแอร์ คิดอยู่ว่ารอเปิด internal หรือ ทำไปซักปีแล้วลองไปสมัครสายอื่น 

แล้วก็เจ็บใจที่ไม่ได้ขอไลน์พี่พี่เค้าไว้เลย ไม่รู้จะไปติดต่อใครเลยทีนี้ ความริงที่ไม่ได้ขอเพราะคิดว่าไม่ได้หรอก 555555 ดันได้เฉย

เลยจะมาถามพี่ๆในนี้ เผื่อใครทำงานในดูไบ มารู้จักกันหน่อยนะคะ
อย่างน้อยรู้จักคนบ้านเดียวกันจะได้อุ่นใจมานิดนึงงงง

แล้วเดี๊ยวมาอัพบล๊อคใหม่

ขอบคุณทุกคนที่มาอ่านนะคะ




 

Create Date : 05 มกราคม 2559    
Last Update : 5 มกราคม 2559 16:41:39 น.
Counter : 207 Pageviews.  

KUL-BKK-DXB ชึวิตต้องเดินทาง ไปดีไม่ไปดี

ปีที่แล้วช่วงเวลานี้คือเตรียมตัวไปมาเล ไปทำงาน ไม่อยากจะเชื่อ ว่าตอนนี้ก็กะลังจะไปทำงานที่ดูไบอีก


ไปมาเลยังไม่ได้ทันได้อัพบล๊อคเลยก็กลับซะแล้ว
อย่างแรกเลยบ.แรกที่ไปคือเข้าไปแบบวีซ่าท่องเที่ยวแล้วที่นู่นจะทำเรื่องวีซ่าทำงานให้
ปรากฎว่าทำได้เดือนกว่าๆ บ.ให้ออกทั้งทีมที่ไปเพราะเว็บจะปิด ไปเบสที่ไทย
แต่ตอนนั้นยังไม่อยากกลับ เลยหางานใหม่ได้ ก็ทำรอเรียกงานอยู่เดือนกว่า
วีซ่าท่องเทียวอยู่ได้เดือนนึงมีบินกลับมาบ้างระหว่างรองานใหม่เรียก

ก็ทำได้อีกสองเดือน ออกจ้าาา ชิ่งกลับบ้าน งานไม่โอเคไม่ได้ใช้ภาษาอังกฤษเลย
มีแต่คนไทยล้วนๆ ออฟฟิศไทย เพราะโปรเจคเรามันเป็นเว็บไทย เลยมีแต่คนไทย
ที่อยู่ก็ไม่ค่อยโอ แต่เพื่อนๆพี่ๆูรูมเมทน่ารักทุกคนนะ
ที่อยู่จู่ๆก็โดนตัดไฟไปหนึ่งอาทิตเต็มๆทั้งๆที่เราก็จ่ายค่าไฟปกติ
เปนเพราะคนเช่าคนก่อนไม่จ่าย แล้วห้องเปนของบ. บ.ไม่จัดการเลยซวยเรา
อยู่แบบไม่มีไฟฟ้าอ่ะ เรานี่ตามเรื่องทุกวัน จนต้องไปวีนกะHRที่ดูแลเรื่องบ้านพนักงาน วีนแตกเปนภาษาอังกฤษแล้วพอดีแฟนมาหาเลยหนีกลับแม่งงงง

ไม่ดีหรอกนะอย่าทำ ไม่รู้ว่าจะยังเข้าประเทศมาเลได้อีกมั้ย ทิ้งworkpermit มาดื้อๆ

คราววนี้แพ๊คกระเป๋าไปดูไบ ทำงานairport staff ของ Emirates
เงินน้อยกว่าแอร์โข แต่ก็เพื่อประสบการณ์ที่ไม่สามารถหาได้ในเมืองไทย
อยากเป็นนะแอร์แต่สูงไม่ถึง160 เดี๊ยวนี้เค้าวัดความสูงและอ่า หมดสิทธิ์เลยจ้า
กายภาพไม่ให้จริงๆ ไม่เปนไร กราวน์ก็ดี เผื่อกลับมาทำที่ไทยตอนแก่ 55555

ตอนนี้เป็นเวลาที่สับสนมากนะ
ใจนึงไม่อยากไปเพราะ เห็นเพื่อนๆเค้าเริ่มทำธุรกิจสร้างฐานะกันแล้ว
แล้วเราอ่ะยังไม่เริ่มอะไรเลย

แต่อีกใจนึงก็นะ เกิดมาครั้งนึงยังไม่เคยไปเปิดหูเปิดตาที่ไหนเลย
ยังไม่เคยเรียนรู้วัฒนธรรมต่างชาติเลย ทะเลทรายเปนไง
หิมะเปนงัย?  ยังไม่เคยได้สัมผัสเลย

เกิดมาแค่ครั้งนึง เราต้องมีชึวิตแค่ ทำงานหนักหาเงินเยอะๆ
เพื่อซื้อบ้าน ซื้อรถ แต่งงาน มีลูก เลี้ยงลูก แก่ ตาย

แค่นี้หรอ? หลายคนอาจบอกก็หาไว้ได้ใช้ตอนแก่
แก่แล้วโรครุมเร้า จะเอาแรงที่ไหนไปเที่ยว เงินคงหมดไปกับการรักษาตัวล่ะมั้ง

ชึวิตมันสั้นนะ แล้วอะไรก็ไม่แน่ไม่นอน ไม่รู้จะตายวันตายพุ่ง
อยากทำอะไรโดยไม่ต้องแค่ร์แต่ตัวเม็ดเงิน กับสังคมรอบข้างว่าต้องสร้างภาพชีวิตดีใส่กันบ้างก็แค่นั้น

บ่นนน เพ้ออ ง่วง นอนกันดีกว่า

ปล.ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านบล๊อคบ่นน้อยๆ




 

Create Date : 17 ธันวาคม 2558    
Last Update : 17 ธันวาคม 2558 0:08:56 น.
Counter : 221 Pageviews.  

ชีวิตใหม่ ณ มาเล๊ มาเล๊ Malaysia Truly Asiaaaaa

 อยู่มาเลเซียแล้วววววววววว

ความจริงวันนี้วันที่สามแล้วที่อยู่ที่มาเล
ไม่ค่อยคุ้นค่อยชินเท่าไหร่ แต่เดี๊ยวคงปรับตัวได้

วันแรกที่มาถึงทุลักทุเลมากเลย เพราะบ.ไม่ได้มารับ ให้นั่งแท๊กซี่มาเอง
ดีนะที่ อีฟ รุ่นพี่คนไทยมาจากสิงคโปร์เค้ามาสัมพาสที่นี่ก่อนแล้ว แล้วเคยนั่งรถไปที่บ.แล้ว
เลยพอบอกทางแท๊กซี่ถูก แท๊กซี่ก็ต้องซื้อตั๋วจากแอร์พอร์ตนะ
ถ้าเหมามั่วซั่วโดนฟันหัวแบะ พอเจอพี่แท๊กที่นี่บอกเลยว่าพี่แท๊กที่ไทยชิดซ้ายยย
ความเห้ของพี่แท๊กที่นี่สุดยอดจริงๆ โกงกันหน้าด้านๆนี่แหละ เดี๊ยวจะเล่าให้ฟัง

แอบคิดถึงคนที่บ้านเหมือนกัน คิดถึงหมามารุ

นี่ก็เทรนมาสองวันแล้ว เหนื่อยยย มีไรต้องจำเยอะมาก

แถมได้กะแรกทั้งเดือนเป็นกะกลางคืนอีก เข้างาน6โมงเย็นเลิกตี3

ไม่อยากจะคิดสภาพ เดินกลับกลางคืนดึกๆคนเดียวจะโดนวิ่งราวมั้ยเนี่ย

เพื่อนๆรูมเมทก็คือเพื่อนคนไทยที่ได้งานพร้อมกัน

อยู่ด้วยกันอพาร์ทเม้นใหญ่ มี3ห้องนอน ห้องนั่งเล่น ห้องครัวพร้อม

ก็นิสัยแต่ละคนก็น่ารักดี ยังไม่เจออะไรถึงขั้นรับไม่ได้นะ

คงต้องปรับๆตัวกันไป

อยู่ที่นี่ฝนตกทุกวัน บางวันตกทั้งวัน  แฉะชื้นมาก

วันนี้ไปถ่ายรูปมา เพราะไม่มีรูปฉากขาวทำเวิร์คเพอมิท

โดนไป20ริงกิต แต่ถ่ายได้กากแสสสสสส

ถ่ายเองยังดีกว่าเลย แล้วบางทีเข้าใจอารมณ์ฝรั่งที่มาเมืองไทยแล้วโดนโก่งราคาทุกสิ่งอันและ

นี่ก็เหมือนกัน คือ หน้าตาอาจจะเหมือนคนบ้านเค้าแต่พูดภาษาเค้าไม่ได้ เค้าก็จัดเราอยู่ในพวกต่างชาติ ทำอะไรก็จ้องจะโกงกูตลอดดดด ตั้งแต่แท๊กซี่ยันถ่ายรูป แสสสสสสสสสสสสสสสสสสส


เหนื่อยยยยย

แต่ยังไม่สิ้นก็ต้องดิ้นกันต่อไป




 

Create Date : 08 มกราคม 2558    
Last Update : 8 มกราคม 2558 18:08:11 น.
Counter : 686 Pageviews.  

อีกสองวันจะเดินทางแล้ว ตื่นเต้นหรือเศร้าก็ไม่รู้

อีกสองวันก็ต้องไปมาเลแล้วววว
ไม่ตื่นเต้นเลยซักนิด อารมณ์เศร้า หงอยๆ ไม่อยากจากนที่นี่ ไม่อยากทิ้งใครไว้ข้างหลัง

รู้ว่าไปแป๊ปเดียว ปีเดียวก็กลับมาแล้ว แต่สิ่งที่รู้สึกคือต้องแยกกัน
มันเหงายังไงไม่รู้ ความรู้สึกกลัวว่าจะไม่ได้เจอกันนานๆ กลัวคิดถึงมากๆ
กลัวกับที่ต้องอยู่คนเดียว กลัวว่างานจะไม่ดี กลัวรูมเมทไม่ดี 
ความกลัวมันเข้ามาครอบงำไปหมด
ถึงแม้จะกลัวแค่ไหนก็ต้องก้าวไปข้างหน้า ถึงแม้ว่ามันจะเต็มไปด้วยหมอกก็ตาม
ภาพที่เห็นข้างหน้าในอนาคตมันไม่ชัดเจน ทางข้างหน้าอาจมองไม่ชัด
แต่มันถึงจุดที่จะถอยหลังไม่ได้แล้ว ถ้าไม่ลองเสี่ยงดูจะรู้มั้ยว่ามีอะไรรอเราอยู่
อาจจะเป็นการเริ่มต้นที่ดี หรือ ร้าย ไม่สามารถคาดเดาได้
แต่ครั้งนึงก็อยากลองดูสักครั้ง

ข้างนอกเราเป็นคนเข้มแข็งมาก จะมีใครรู้ว่าจริงๆแล้วเราแอบร้องไห้คนเดียวออกบ่อย
อยากให้มีคนปลอบอยู่ข้างๆ อยากมีคนกอดแล้วบอกว่า"ไม่เป็นไร"
ไม่มีใครรู้............
ความกลัวที่ว่าจะต้องไปอยู่ต่างเมืองแล้วต้องเผชิญปัญหาอยู่คนเดียว
เราจะแก้มันเองได้มั้ย???
ยามที่เราต้องการกำลังใจ เราจะไปขอจากใคร
กลัวมากที่สุด
แต่ก็ต้องไป..............................................

อีกมุมก็คิดว่าเกิดมาครั้งนึงมีโอกาศก็ไปเถอะ ไม่ดีค่อยหาทางกลับมา
โอยยยยย สับสน อารมณ์มึนงงสับสนมาหลายแล้ว
เดี๊ยวร้องไห้ เดี๊ยวเศร้า เดี๊ยวดีใจ อะไรไม่รู้




 

Create Date : 03 มกราคม 2558    
Last Update : 3 มกราคม 2558 23:22:26 น.
Counter : 271 Pageviews.  

1  2  3  4  5  6  

กระต่ายขาวตัวอ้วนกลม
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]




ชอบทำอะไรตามใจตัวเอง แต่ไม่เอาแต่ใจนะจ๊ะ
แต่ต้องอยู่บนเหตุผล
โลกส่วนตัวไม่สูงนัก แต่ก็มีบ้าง
นิสัยกวนประสาทสุดๆ มองภายนอกดูเหวี่ยงๆแรงๆ
แต่จริงๆเป็น..... ไม่บอกหรอกต้องลองรู้จักดู
เป็นคนชอบอะไรก็จะชอบอยู่อย่างนั้น
เหมือนฟังเพลงเพลงเดียววนๆๆซ้ำๆได้หลายวัน
แต่ถ้าเบื่อก็เบื่อไปเลย ไม่ฟังแล้ว
มองโลกในแง่ดี (มั้ง??) พยามคิดบวกเพื่อชีวิตบวกบวก
พูดน้อย (มั้ง บางคนบอกมากอยู่ และก็กวน...มากด้วย)
บางคนบอก เป็นคนบ้าๆบอๆ ออกแนวเพี้ยน นิดๆ >.<
Independent << อันนี้ได้มาจากแม่นิดๆ
คติประจำใจ : Live like today is your last day !
Friends' blogs
[Add กระต่ายขาวตัวอ้วนกลม's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.