พืชสวนโลก ได้ไปกับเค้าซักที

สืบเนื่องมาจาก สัปดาห์ที่แล้ว ได้มีโอกาสดูรูปของเพื่อนคนนึง ที่ไปเที่ยวงานนี้มา ก็มีความรู้สึกว่า เออ สวยแฮะ
ประกอบกับเจ้าคุณน้อง (ตัวดี) คะยั้นคะยอที่จะให้พาไปมาเป็นเดือนและ
ในที่สุด ภารกิจนี้ ก็เลยบังเกิดขึ้น ในวันเด็กที่ผ่านมานี่เอง (พาเด็กไปเที่ยวอ่ะ ก้อน้องเรายังเด็กๆ อยู่เลยนินา ^_^)
และก้อไม่ลืมที่จะเอารูปมาฝากจ้า (ความจิงลืมไปหลายครั้งและ นี่เป็นครั้งแรกที่ไม่ลืม หุๆๆ)
ไปลุยกันเลย!!!


ทางเข้างาน ใครที่มาเข้าทางนี้ จะได้เจอที่ตรงนี้แน่นอน




จ้อง (หรือร่ม) ที่ผู้จัดงาน เข้าใจนำเอามาดัดแปลงเป็นที่กำบังความร้อนจากแสงแดด


ต้นปาล์มขวด อันเลื่องชื่อ จากประเทศออสเตรเลีย


ที่เห็นลิบๆ นั่นคือหอคำหลวง ซึ่งถ้าลากเส้นตรง จากทางเดิน ผ่านหอคำหลวง ขึ้นไปจนถึงยอดเขาด้านหลัง จะพบกับพระธาตุดอยคำ
ซึ่งตรงนี้ ผู้จัดงาน ต้องการสื่อถึงความเป็นชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์ ได้อย่างแยบยลยิ่ง
วัดพระธาตุดอยคำ คือตัวแทนของพุทธศาสนา ศาสนาหลักของคนไทย
หอคำหลวง คือตัวแทนของสถาบันพระมหากษัตริย์ ซึ่งก็คือพระเจ้าอยู่หัวของเรานี่เอง
ส่วนพื้นทางเดิน ที่อยู่เบื้องล่าง นั่นก็คือชาติ คือแผ่นดินของเรานั่นเอง


เนินราชพฤกษ์ ที่ที่เป็นจุดชมวิวที่สวยงามที่หนึ่ง ซึ่งก็เป็นที่ที่เดียวกับที่ได้ภาพข้างบนมานั่นแหละ


กล้วยไม้สวยๆ ที่เรือนกล้วยไม้


ชอบตรงที่ทางเดินในแต่ละโซน จะมีหลังคาบังแดดเป็นสีเดียวกับโซนนั้นๆ ด้วย
อย่างในภาพนี้ โซนสวนนานาชาติเฉลิมพระเกียรติ ซึ่งเวลาเราดูแผนที่ สีในแผนที่ของโซนนี้จะเป็นสีฟ้า เค้าก็จะทำหลังคาบังแดดมีสีฟ้า


ส่วนที่สวนไทย หลังคาบังแดดจะเป็นสีส้ม


ภายในอาคารที่ชื่อว่า “โลกแมลง” จะมีอะไรเสียได้หละ ถ้าไม่ใช่ “แมลง”


สวนของประเทศลาว ซึ่งเป็นสวนหนึ่งที่ชอบ เพราะดูตั้งใจทำมาก แบบนี้เค้าเรียกว่า สถาปัตยกรรมแบบล้านช้างนะ จะบอกให้
อ้อ ซุ้มนี้ เค้ามีกาแฟลาวขายด้วยนะ


เมื่อไรจะมีใครมาทอดสะพานให้เราบ้างนะ ตึงงง
ไม่ใช่อะไรหรอก ที่จริงแล้ว ลืมน่ะ ว่านี่เป็นสวนของที่ไหน เลยเล่นมุขกลบเกลื่อนซะงั้น


สวนของประเทศเบลเยียม ออกแบบโดยนักออกแบบระดับโลก ซึ่งได้แรงบันดาลใจมาจากปรากฏการณ์ธรรมชาติทางทะเลของประเทศเบลเยี่ยมอย่างหนึ่ง คือ เวลาน้ำลง หาดทรายจะเป็นริ้วละรอกยาวลงไปเป็นระยะทางประมาณ 1 กม. และจะมีเปลือกหอยโผล่มาจากพื้นหาดทรายด้วย


Green Tower หรือหอชมวิว เราเรียกมันว่าหอคอยข้าวเปลือก เพราะมันเหมือนเมล็ดข้าวจริงๆ 555


สวนของประเทศภูฏาน คนเยอะจริงๆ เข้าไม่ไหว


ไปซุ้มของประเทศญี่ปุ่น ไม่ได้ภาพดอกไม้หรอก แต่ได้รูปสาวญี่ปุ่นมาแทน 555
อืม พูดถึงเรื่องสวนที่คนนิยมเยอะๆ อย่างประเทศภูฏาน และญี่ปุ่นนี่ ตอนนี้รู้สึกว่าโทรมไปเยอะเหมือนกัน จะไม่ค่อยสวยเหมือนตอนแรกๆ แล้ว


เห็นหอคำหลวงอยู่ไกลๆ แล้ว


ทุกๆ คน มุ่งหน้าไปที่เดียวกัน


ถึงหอคำหลวงแว้วว เงยหน้าไปมองซะหน่อย ว่าอลังการขนาดไหน




สับปะรดสีแดง ในหอเกียรติยศพืชสวนไทย


ต้นกระบองเพชรมีดอก เคยเห็นป่าววว


ดอกบัวธรรมดาๆ ก็มี


กล้วยไม้จากร้านขายของที่ระลึก


นี่ก็เก็บมาจากร้านขายของที่ระลึกเหมือนกัน นึงถึงปีหนึ่งที่เคยไปดูที่ทุ่งทานตะวันจริงๆ อยู่ในร้านแบบนี้ ยังไงก็ไม่สวยเท่าที่อยู่ในธรรมชาติได้เลย


ได้เวลากลับและ
กลับเร็วครับ เพราะว่าไปตั้งแต่งานเปิด และก็เดินอย่างเดียวเลย เลยหมดแรงอย่างรวดเร็ว


ก็ถือว่าเป็นของฝากละกันนะ เพราะไม่ได้ซื้ออะไรมาฝากใครเลย เวลามีจำกัดมากๆ แค่วันเดียว ก็ได้มาฝากแค่นี้แหละ -_-“

ใครยังไม่ไป ก็หาโอกาสไปซะนะ มีเวลาไม่กี่วันแล้ว ยิ่งถ้าชีวิตนี้ จะมีสักกี่ครั้งที่ได้ไปประเทศฮอลแลนด์ ไปดูดอกทิวลิป ได้ไปประเทศญี่ปุ่น เพื่อไปดูสาวญี่ปุ่น เอ๊ย ไม่ใช่ ไปดูดอกบัวโอกะฮาสุ ซึ่งมีให้ชมเพียงสองที่ในโลกเท่านั้น ได้ชมฝีมือการออกแบบสวน ของนักออกแบบระดับโลกหลายๆ คน เป็นโอกาสครั้งหนึ่งในชีวิตที่หาไม่ได้ง่ายๆ เห็นมั้ย นับข้อดีได้สามข้อแล้ว ก็ตงลงใจไปเที่ยวกันได้เลยนะค๊าบบบ




 

Create Date : 17 มกราคม 2550   
Last Update : 18 มกราคม 2550 0:44:33 น.   
Counter : 549 Pageviews.  


Mister_C
Location :
กรุงเทพ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




ทำยังไงหว่า Blog เนี่ย
[Add Mister_C's blog to your web]