• ถ้อยความคำคม

Review เซียวจับอิดนึ้ง “เซียวจับอิดนึ้ง” "...ความอดทนที่แท้มีจุดประสงค์ มีเงื่อนไข...เพื่อคนที่ตนรัก มนุษยชาติแทบสามารถทนทานรับต่อทุกสิ่ง โดยเฉพาะสตรี... ทั้งนี้เพราะสตรีส่วนใหญ่ไม่ได้มีชีวิตอยู่เพื่อตัวเองอยู่แล้ว หากแต่อยู่เพื่อคนที่พวกนางรัก..." โกวเล้งอธิบายความรู้สึกของผู้หญิงไว้อย่างนั้น ในเรื่อง "จับอิดนึ้ง-ยอดขุนโจร" เรื่องราวของยอดขุนโจรผู้เดียวดาย หากกลับกำหัวใจของหญิงสาวผู้มั่นคงในรักไว้ถึงสองคน นิยายเรื่องนี้บอกเล่าความรู้สึกผู้หญิงที่เฝ้าทุ่มเททั้งหัวใจรักและชีวิตให้กับผู้ชายคนหนึ่งไว้อย่างลึกซึ้ง บอกเล่าเรื่องราวของความรักที่ไร้ความลงตัว...ไร้เหตุผล...ไร้จุดจบ ได้อย่างละเอียดลออ นี่คือ...เรื่องราวที่แม้เมื่อดำเนินไปจนถึงบทสุดท้าย ตัวละคนแต่ละตัวก็ยังคงหาทางออก ให้กับหัวใจที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความรักที่ไร้เหตุผลของตัวเองไม่ได้ โกวเล้งเชื่อเหลือเกินว่าผู้หญิงไม่ได้มีชีวิตอยู่เพื่อตัวเอง หากมีชีวิตอยู่โดยพร้อมจะทำทุกอย่างเพื่อคนที่ตัวเองรัก "...จิตใจสตรีช่างน่าประหลาดนัก สำหรับบุรุษที่นางไม่ชมชอบ หัวใจของนางกระด้างยิ่งกว่าหินเหล็ก แต่เมื่อพบพานบุรุษที่นางชมชอบ นางไม่อาจปลุกปลอบใจแข็งกระด้างได้..." ทุกผู้คนในแผ่นดินล้วนทราบว่าฮวงซีเนี้ยเป็นสตรีที่รุนแรงราวพายุ ร้อนแรงดุจอัคคี แต่ไม่มีผู้ใดทราบว่าสิ่งที่ไม่ว่าสตรีใดไม่อาจทนทานรับได้...นางได้แบกรับไว้อย่างเงียบงัน สตรีนางหนึ่ง หากพบเห็นชายคนรักเพียงหนึ่งเดียวของตัวเศร้าเสียใจเพราะสตรีอื่น... นางรู้สึกอย่างไรกันหนอ...ฮวงซี่เนี้ยคิดร่ำไห้ แต่กระทั่งน้ำตายังไม่อาจหลั่งไหล ทั้งนี้เพราะนางเกรงว่าเซียวจับอิดนึ้ง ถ้าเห็นน้ำตาของนาง จะยิ่งท้อแท้ รันทดกว่าเดิม... นางพร้อมจะทำทุกอย่างเพื่อเขา...จะมีอะไรสำคัญเท่าความรู้สึกของคนที่เรารัก... ใช่! ความรู้สึกของคนที่เรารักเท่านั้นที่สำคัญที่สุดสำหรับผู้หญิงทุกคน ขอแค่ให้ได้รู้ว่าเขามีความสุข เขาสบายใจ... ไม่ว่าเราจะต้องแบกรับกล้ำกลืนความเจ็บปวดทุกข์ทรมานมากแค่ไหน ไม่ว่าเขาจะรักใคร จะอยู่กับใคร มันก็ไม่สำคัญทั้งนั้น "...เราทราบทุกเรื่องราว เราเข้าใจทุกเหตุผล แต่เราพานไม่มีปัญญา...ไม่มีปัญญากระทำเรื่องที่เราสมควรกระทำ..." นางทราบว่าเซียวจับอิดนึ้งกล่าววาจานี้จากใจจริง นางทราบเขาเข้าใจนาง ดุจเดียวกับที่นางเข้าใจเขา แต่ความรู้สึกที่เขามีต่อนาง แตกต่างกับความรู้สึกที่นางมีต่อเขา นี่ใช่ไหมที่เป็นความปวดร้าวอันใหญ่หลวงที่สุขของมนุษยชาติ เป็นความปวดร้าวที่อับจนปัญญา และไร้หนทางแก้ไข... คนที่เขารัก ไยมิใช่เป็นบุคคลที่เขาสมควรรัก... "...ความรักทั้งไม่อาจบังคับขืนใจ ทั้งไม่อาจแลกเปลี่ยน ไม่อาจเสแสร้งแกล้งดัด ...ความรัก...ความจริงปราศจากเงื่อนไขใดๆ..." นางย่อมเข้าใจเหตุผลนี้ และยิ่งเข้าใจทุกอย่างดีกว่าเดิม หลังจากที่นางได้พบว่า... ชายอีกคนหนึ่งก็ทุ่มเททั้งชีวิตและหัวใจรักให้นาง ดีต่อนางเช่นเดียวกับที่นางดีต่อเซียวจับอิดนึ้ง แต่นางกลับไม่เคยดีตอบ และไม่เคยเห็นคนๆนั้นอยู่ในสายตา นางเข้าใจเหตุผลนี้...แต่ที่นางไม่เข้าใจก็คือ... พรหมลิขิตไฉนกลั่นแกล้งคนถึงเพียงนี้ บันดาลให้ผู้คนรักบุคคลที่ไม่สมควรรัก? "โชคชะตาคืออะไร? โชคชะตาไยมิใช่สายโซ่ที่มองไม่เห็นเส้นหนึ่ง? ความรักคืออะไร? ความรักไยมิใช่เป็นสายโซ่ที่มองไม่เห็นเช่นหนึ่งเช่นกัน?" เซียวจับอิดนึ้งเองก็ทราบว่าฮวงซี่เนี้ย ไม่ต้องการให้เขาลำบากใจ... นางไม่เคยแม้แต่จะเอ่ยปากบอกความรู้สึกของตนเอง นางไม่เคยแม้แต่จะเอ่ยปากทวงถามความรู้สึกของเขา นางอยู่เคียงข้างเขา ยินยอมรับความคับแค้นเอง หากไม่ต้องการให้เขาถูกเคี่ยวกรำบีบคั้น... สำหรับนาง...ความรักมิเพียงเป็นการให้ ทั้งยังเป็นการเสียสละ เสียสละอย่างถ่องแท้ "...หากคิดเสียสละ ก็ต้องมีความกล้าหาญในการกล้ำกลืนรับความเจ็บปวดและความอับอายอัปยศ..." นางรักเขา ทั้งที่ทราบว่า...หัวใจรักทั้งหมดของเขามอบให้ซิมเปี๊ยะกุนเพียงคนเดียว รัก...ทั้งที่รู้ว่าผู้หญิงคนนั้นมีเจ้าของแล้ว รัก...ทั้งที่ซิมเปี๊ยะกุนไม่เคยเข้าใจเขา ไม่เคยเสียสละและทำเพื่อเขาอย่างที่ฮวงซี่เนี้ยทำ เขารัก...ด้วยเหตุผลเดียวคือรักเท่านั้น "...ไม่ว่าเป็นสตรีที่ยิ่งใหญ่เพียงไหน ยังคงเป็นสตรี นางสามารถเสียสละตัวเองเพื่อผู้อื่นได้ แต่นางไม่สามารถควบคุมความรู้สึกของตัวเองได้ ในโลกนี้มีสักกี่คนที่สามารถควบคุมความรู้สึกตัวเอง?" น้ำตาฮวงซี่เนี้ยไม่เคยหลั่งไหลลงมา...เพราะนางกล้ำกลืนไว้ ทั้งที่บางครั้งนางเศร้าเสียใจกับตัวเองเหลือเกิน นางมอบทุกสิ่งทุกอย่างเพื่อเซียวจับอิดนึ้ง...มีชีวิตอยู่เพื่อเขา แต่เขากลับมีชีวิตอยู่เพื่อผู้หญิงอีกคนหนึ่ง นางไม่ทราบตัวเองต้องทนกล้ำกลืนรับอีกนานเท่าใด... "...ตัวไหมจวบจนตายใยจึงหมดสิ้น เทียนไขลามมลาย น้ำตาค่อยเหือดแห้ง..." อาจบางที...มีชีวิตหนึ่งวัน ก็ต้องกล้ำกลืนรับหนึ่งวัน มีชีวิตหนึ่งปี ก็ต้องต้องกล้ำกลืนรับหนึ่งปี จวบกระทั่งตกตายจึงยุติ... เซียวจับอิดนึ้งชมชอบฮวงซี่เนี้ยตลอดมา...แต่ละครั้งที่อยู่ร่วมกับนาง เขาเองก็รู้สึกเบิกบานใจ แต่เมื่อเวลาแยกจากกัน ก็กลับไม่ลำบากใจ นี่ที่แท้เป็นความรู้สึกผูกพันอย่างไร แม้แต่เขาก็จำแนกไม่ออก... "...ความในใจของผู้คน ไยมิใช่เต็มไปด้วย ความขัดแย้งที่ทั้งน่าเศร้าและน่าหัวร่อเช่นนี้?..." ทำไมเราต้องรักคนที่เราไม่สมควรรัก? ทำไมเราต้องเฝ้าห่วงใย คนที่เขาไม่เคยต้องการความห่วงใยของเรา? ทำไมเราต้องทุ่มเทและเสียสละทำทุกอย่างเพื่อคนที่เขาไม่เห็นคุณค่าของเรา? ทำไมเราต้องทุกข์ทรมาน และมีชีวิตอยู่อย่างทนกล้ำกลืนความปวดร้าวเพียงเพื่อความรัก? คงเพราะเรื่องราวหลายอย่างในชีวิตไม่มีคำตอบอย่างนี้เองละมัง คนเราจึงเราต้องเผชิญกับความทุกข์โศกของชีวิตกันอยู่แทบตลอดเวลา... สิ่งที่เราทำ สิ่งที่เรารู้สึก บ่อยครั้งที่มันหาเหตุผลไม่ได้ ณ ขณะนั้น ณ วินาทีนั้น เราเพียงแต่รู้ว่าเรารู้สึกอย่างนั้น และต้องทำอย่างนั้นเท่านั้น แต่ไม่รู้ว่าทำไม... หากคนเราหาเหตุผลให้กับการกระทำทุกอย่างของตัวเองได้ โลกนี้ก็คงไม่มืดมน และเป็นปริศนาอยู่อย่างที่เป็นอยู่นี้หรอก ปล. ขออภัยที่จดจำแหล่งที่มามิได้ขอรับ   Create Date : 29 ธันวาคม 2547 Last Update : 29 ธันวาคม 2547 10:36:06 น.

วาทะยุทธจักรนิยาย สุราแม้บันดาลให้ผู้คนปฏิบัติกิริยาเฉื่อยช้า คาดคำนวณพลาดผิด แต่สามารถให้กำลังขวัญแก่ผู้คน เรื่องราวในโลกส่วนใหญ่ล้วนเป็นเช่นนี้ มีส่วนที่ดีก็มีส่วนที่ร้าย หากท่านครุ่นคิดในส่วนที่ดี ท่านจะมีชีวิตเบิกบานกว่านี้ - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - มีผู้ใดยอมคิดตามหัวหน้าที่สูญเสียความกล้าหาญจนเหลือแต่โครงอันเปราะบาง - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - หากคนใดจะต้องเหยียบย่ำบนซากศพผู้ตาย จึงสามารถปีนป่ายสู่ที่สูงได้ อย่างนั้น แม้นับว่าปีนจนถึงที่สูงสุดยอด ก็มิใช่เป็นเรื่องน่าปลาบปลื้มยินดี - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - ไม่ว่าดาบไวปานใด ล้วนมีวันบิ่นชำรุด ไม่ว่าคนเข้มแข็งปานใด ต้องมีวันเจ็บป่วยชราภาพ - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - ฟ้าดินกว้างใหญ่ มีความประหลาดมากมายเหลือรำพัน เรื่องประหลาด แม้ท่านจะมีอายุถึงหนึ่งร้อยยี่สิบแปดปี ก็ไม่มีวันเห็นหมดสิ้น - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - เหตุการณ์ในโลกคล้ายเกมหมากรุก แปรปรวนสุดหยั่งคาด มีผู้ใดคาดคำนวณชะตากรรมวันพรุ่งนี้ได้ - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - ยังมีผู้ใดสามารถยิ่งใหญ่เทียบเท่ากับท้องฟ้า ? ยังมีผู้ใดสามารถซับซ้อนยิ่งกว่าสรรพสิ่งในใต้หล้า ? ยังมีผู้ใดลึกซึ้งกว่าการเปลี่ยนแปลงของทุกสิ่งได้มากกว่าธรรมชาติ ? ทุกสรรพสิ่งในใต้แผ่นฟ้า ความเปลี่ยนแปลงของธรรมชาติ ก็คืออาจารย์อันประเสริฐสุดของเจ้า เจ้ายังคิดไปสืบหาผู้ใด ? - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - ความสุขเป็นสิ่งประหลาดยิ่ง หาได้ลดน้อยเพราะท่านแบ่งปันแก่ผู้อื่นไม่... บางครั้ง ท่านยิ่งแบ่งปันแก่ผู้อื่นมากขึ้น ความสุขที่ตนเองได้รับก็จะมากยิ่งขึ้น - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - หากท่านต้องการอิสระเสรี ความรัก และสุขสำราญ มีแต่ใช้ความเชื่อมั่น การตกลงใจ และความจริงใยเข้าแลกมา - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - คมดาบยิ่งฝนยิ่งคม มนุษย์ไยมิใช่เป็นเช่นกัน มนุษย์มากหลายในโลกนี้ ไยมิใช่เติบใหญ่ในท่ามกลางความปวดร้าวขมขื่น - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - "เรื่องในโลกความจริงเป็นเช่นนี้ ตอนที่ท่านต้องการให้แตก มันพาลไม่แตก ขณะที่ท่านไม่ต้องการให้แตก มันกลับแตกสลาย" - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - ...สตรีนางหนึ่ง หากยินยอมพลีร่างกายเพื่อช่วยชีวิตสามีของนาง นับเป็นเรื่องควรคู่กับการให้อภัยหรือไม่ ? ประการสำคัญ หลังจากที่สามีของนางทราบเรื่องจะยินยอมอภัยแก่นางหรือไม่ ? - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - ...ผู้ที่สมควรไป ช้าเร็วก็ต้องจากไป ...ต่อให้เราคิดหลีกหนีปัญหา จะสามารถหลีกหนีปัญหาถึงเมื่อใด - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - ในโลกนี้ ไม่มีผู้หนึ่งผู้ใดจะอยู่กับอีกผู้หนึ่งไปชั่วกาลนานได้ ในระหว่างคนต่อคน มิว่าจะอยู่ร่วมกันเนิ่นนานปานใด ผลของบั้นปลาย ยังคงต้องพลัดพรากจากกัน มิใช่พลัดพราก ก็เป็นตายจาก - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - "ในชั่วชีวิตของคน จะมากจะน้อย ต่างจำเป็นต้องกระทำเรื่องที่ไม่ต้องการกระทำอยู่หลายเรื่อง เนื่องเพราะมันไม่มีทางเลือกเหลืออยู่เลย..." - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - ไร้ตัณหาจะเข้มแข็ง ไร้กังวลจะเด็ดเดี่ยว ผู้ที่มีการศึกษาล้วนเข้าใจความหมายของคำนี้ แต่น้อยคนที่ปฏิบัติได้ ไม่ว่าผู้ใด ล้วนมีกิเลสตัณหา ดังนั้นปณิธานของคนจึงอ่อนแอเปราะบาง ไม่ว่าผู้ใด ล้วนมีบุคคลที่ตนกังวลสนใจ ดังนั้น ปณิธานของคนจึงสั่งคลอน - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - ชะตากลั่นแกล้งคน ความผิดพลาดมักบังเกิด เรื่องสำคัญใหญ่หลวงที่เปลี่ยนแปรชะตาชีวิตคนผู้หนึ่ง มักเกิดขึ้นโดยบังเอิญ - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - การเปลี่ยนแปรครั้งสำคัญในชั่วชีวิตหนึ่งของคนเรา มักจะถูกตกลงใจในช่วงเวลาพริบตาเดียว - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - เนื่องเพราะไม่มีค้อน ตะปูก็ไม่มีประโยชน์โดยสิ้นเชิง ไม่มีตะปู ค้อนก็ไม่อาจแสดงปมเด่นของมันเออกมา - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - มิว่าท่านคิดจะทำกระไร หากต้องการให้โดดเด่นเหนือผู้อื่น ก็ต้องปักใจเด็ดเดี่ยว มานะฝึกปรือ - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - แต่ละคนต่างมีชะตาชีวิตของตัวเอง ดังนั้น แต่ละคนสมควรเชิดหน้ายืดอก รับชะตาชีวิตของตน ดำรงชีวิตต่อไปโดยดี - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - ได้อยู่ดีกินดี สวมใส่เสื้อผ้าอาภรณ์ดี นั่นไม่อาจนับเป็นวันเวลาประเสริฐ ที่สำคัญสุดคือ ต้องดูหัวใจท่านมีความสุขหรือไม่ ขอเพียงหัวใจมีความสุข เรื่องอื่นๆ ต่างมิเป็นที่สำคัญเลย - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - คนผู้หนึ่งอยู่ในช่วงคับขันเป็นตาย จึงเปล่งพลังซ่อนเร้นภายในกายออก - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - คนที่กล่าวโป้ปด หากไม่ใช่เพื่อประจบฝ่ายตรงข้าม ก็เพราะเพื่อปกป้องตนเอง - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - เรื่องบางประการ เมื่อเกิดกับผู้อื่น นั่นเป็นเรื่องขบขันน่าหัวร่อ หากมาเกิดกับตัวท่าน ก็กลายเป็นเรื่องเศร้ารันทด - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - แม้นับเป็นคนฉลาดปราดเปรื่องสุดยอด แต่ในบางด้านก็กลายเป็นคนโง่เขลาได้ - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - หากต้องการให้ผู้คนแสดงความจริงใจต่อท่าน ได้แก่แสดงความจริงใจต่อผู้คนก่อน - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - บางครั้งผู้คนต้องแสร้งเป็นโง่เขลาเบาปัญญา แทนที่จะกระทำตนเป็นผู้ชาญฉลาดรอบรู้ในทุกสิ่ง - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - คนที่ไม่เคยมีโทสะ โทสะมักจะรุนแรงน่ากลัวที่สุดเช่นกัน - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - มีแต่รอยยิ้มอันนุ่มนวล จึงเป็นอาวุธที่ดีที่สุดของสตรี - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - สตรีที่รู้จักตกแต่งประทินโฉม ไม่จำเป้นต้องเขียนคิ้วแต่งตา พอกแป้งฝุ่นหนาเตอะ - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - เสียงที่สตรีเปล่งออกทางจมูก มักจะโน้มน้าวจิตใจผู้คนให้วาบหวามได้ง่ายกว่าเสียงเปล่งออกจากปากเสียอีก - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - การฝึกวิชาบู๊ เป็นเรื่องที่ต้องเพียรพยายามประการหนึ่ง การพิชิตสตรี ยิ่งต้องเพียรพยายามกว่าเดิม - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - สตรีที่ชาญฉลาดจะไม่งดงาม สตรีที่งดงามจะไม่ฉลาด เนื่องเพราะพวกนางวุ่นวายกับการประทินใบหน้า มิมีเวลาลับสมองตนเอง - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - มิว่าเป็นอาวุธลับที่ร้ายกาจเพียงใด อย่างมากก็ซัดใส่ร่างท่านให้เป็นรู เป็นโพร่งไม่กี่แผล แต่น้ำตาของสตรี กลับสามารถราดรดหัวใจท่านจนแหลกราญ - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - กับดรุณีนางใดก็ตาม ในโลกไม่มีเรื่องใดสวยซึ้งตรึงใจยิ่งกว่าถูกคนรักชม - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - บุรุษที่พอพบเห็นเงินขาวๆ กระทั่งภรรยาก็ยังยินยอมขาย... แม้ตายแปดครั้งยังไม่มากเกิน - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - มิว่าบุรุษที่ฉลาดปราดเปรื่องปานใด หากมีความพอใจสตรีนางใดโดยจริงจัง เมื่ออยู่ต่อหน้าสตรีนางนั้น จะกลายเป็นโง่เขลาไปทันที - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - หากท่านเป็นบุรุษ ควรเข้าใจเรื่องประการหนึ่งจึงประเสริฐ หากมีบุรุษอื่นมายกย่องชมเชยท่านต่อหน้า หากมิใช่เคารพนับถือท่านจนศิโรราบจริงใจ ก็ต้องเป็นเห็นท่านต่ำทรามจนไร้ค่า และยังมักมีจุดประสงค์อื่นแอบแฝงด้วย แต่หากมันชมท่านลับหลัง นั้นก็เป็นการชมโดยจริงใจ - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - มีบ้างบางคน ในใจแม้ชมชอบคนผู้หนึ่ง ปากกลับไม่บอกออกมา บางครั้งในใจยิ่งระอุอุ่น เปลือกนอกกลับยิ่งเย็นชา - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - รักลึกซึ้ง แค้นย่อมลึกล้ำ - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - มิว่ากระบี่ที่คมกรอบปานใด ยังคงไม่อาจทัดเทียมรอยยิ้มที่โน้มน้าวใจได้ - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - ลงมือโดยไม่ทันระวัง จู่โจมโดยไม่ทันป้องกัน จึงสามารถจัดการกับยอดฝีมือได้ - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - มีบางครั้ง เสี่ยงชีวิตก็เท่ากับแส่หาที่ตาย - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - ร้านค้าโลง ให้ความรู้สึกที่ไม่ปลอดโปร่งแก่ผู้คน คนที่ทำงานในร้านค้าโลง ตลอดทั้งวันหัวหน้าหาโลง ไหนเลยปลอดโปร่งใจได้ เถ้าแก่ร้านค้าโลง เห็นลูกค้ามาถึง แม้ทราบว่าจะได้กำไรเงินทอง แต่ก็ไม่อาจแสดงท่าทียินดี ลูกค้าที่มาล้วนเป็นคนที่สูญเสียญาติผู้ใหญ่ หากท่านกระโดดโลดเต้น ปั้นรอยยิ้มเข้าหา นับเป็นการแสดงออกอันใด ? คนที่มาซื้อโลง แม้ทราบว่าคนตายพอบรรจุฝัง จะได้รับมรดกนับร้อยหมื่น ในใจปิติยินดีแทบตาย ก็ต้องร่ำไห้จนตาบวมแดงก่อน - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - "คนที่ทำร้ายท่านโดยง่าย มักเป็นคนที่เข้าใจท่านที่สุด คนชนิดนี้มักเป็นสหายที่ใกล้ชิดกับท่านที่สุด" เรื่องเช่นนี้น่าเศร้าปานใจ แต่หากท่านไม่มีสหายเล่า ? ข้าพเจ้าจำได้ว่าเคยถามหรือเคยถูกถามถึงปัญหาข้อนี้ คำตอบรวบรัดยิ่ง "ไม่มีสหาย ตายเสียดีกว่า" - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - กองทัพตั้งได้โดยง่าย ยอดขุนพลยากแสวงหา คนดื่มสุราแม้มีจำนวนมาก แต่ผู้ที่นับเป็นเอกมีเพียงไม่กี่คน - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - บางครั้ง การกล่าววาจาตามอำเภอใจก็สามารถทำร้ายคนเช่นเดียวกับดาบกระบี่ - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - มีคนบางคน ไม่ขยับเขยื้อนริมฝีปาก ก็สามารถกล่าววาจา - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - หากท่านมีกำลังขวัญ มันจะกลับกลายเป็นพลังอันมหาศาลชนิดหนึ่ง - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - รู้จักคน รู้จักหน้า มิรู้จักใจ ยิ่งเป็นจอมโฉดชั่วสามานย์ คนภายนอกยิ่งสังเกตไม่ออก - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - จิตใจคนยากหยั่งคำนวณ คนผู้หนึ่งที่แท้ดีเลวประการใด ไม่อาจสังเกตออกในเวลาสั้นๆ เพียงมิกี่เดือน - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - "โขดเขาสายน้ำ พอแก้ได้ นิสัยใจคอ ยากแท้กลับกลาย" โดยเฉพาะสันดานเดิม ยิ่งเป็นสิ่งยากต่อการดัดให้เปลี่ยนไป - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - สิ่งที่มากับความแค้นและอาฆาต มีแต่ความพินาศดับสูญเท่านั้น - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - มีแต่คนตายจึงสามารถรักษาความลับตลอดไป - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - มิว่าความลับใด จะช้าเร็วต้องมีวันถูกเปิดโปง - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - เรื่องที่ยิ่งลี้ลับพิศดาร ดูเปลือกนอกมักจะธรรมดาสามัญ เนื่องเพราะเช่นนี้เอง มันจึงสามารถรักษาความลับไว้ได้ - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - รู้จักหาเงิน ไม่ถือเป็นความสามารถ รู้จักหาและรู้จักใช้ จึงเป็นอัจฉริยะ - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - เงินสามารถบงการให้ปีศาจทำงานแทน และก็สามารถติดต่อให้เทพยดาช่วยเหลือ - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - ไม่ว่าเป็นวิกาลเหน็บหนาวยาวนานปานใด ต้องมีเวลาฟ้าสางสว่าง - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - ความรักหญิงชายเหมือนดั่งตัวเม่น แม้มีขนปกคลุกแต่ก็เป็นหนามแหลม มิอาจให้ ความอบอุ่นแก่ตัวเองได้ จำต้องให้สองตัวมาอยู่ใกล้กัน หากแต่เมื่อเป็นเช่นนั้นทั้งสอง ล้วนถูกหนามของกันและกันทิ่มแทงจนเจ็บปวด ต้องออกห่างจากกัน จึงจำต้องเลือก ระหว่าง ปวดเจ็บหรือเหน็บหนาว - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - โก้วเล้ง   Create Date : 29 ธันวาคม 2547 Last Update : 29 ธันวาคม 2547 10:32:35 น.

Melchizedek

• Webmaster - BlogGang