Group Blog
 
All Blogs
 

Review เซียวจับอิดนึ้ง

“เซียวจับอิดนึ้ง”

"...ความอดทนที่แท้มีจุดประสงค์ มีเงื่อนไข...เพื่อคนที่ตนรัก
มนุษยชาติแทบสามารถทนทานรับต่อทุกสิ่ง โดยเฉพาะสตรี...
ทั้งนี้เพราะสตรีส่วนใหญ่ไม่ได้มีชีวิตอยู่เพื่อตัวเองอยู่แล้ว หากแต่อยู่เพื่อคนที่พวกนางรัก..."

โกวเล้งอธิบายความรู้สึกของผู้หญิงไว้อย่างนั้น ในเรื่อง "จับอิดนึ้ง-ยอดขุนโจร"
เรื่องราวของยอดขุนโจรผู้เดียวดาย หากกลับกำหัวใจของหญิงสาวผู้มั่นคงในรักไว้ถึงสองคน
นิยายเรื่องนี้บอกเล่าความรู้สึกผู้หญิงที่เฝ้าทุ่มเททั้งหัวใจรักและชีวิตให้กับผู้ชายคนหนึ่งไว้อย่างลึกซึ้ง
บอกเล่าเรื่องราวของความรักที่ไร้ความลงตัว...ไร้เหตุผล...ไร้จุดจบ ได้อย่างละเอียดลออ
นี่คือ...เรื่องราวที่แม้เมื่อดำเนินไปจนถึงบทสุดท้าย ตัวละคนแต่ละตัวก็ยังคงหาทางออก
ให้กับหัวใจที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความรักที่ไร้เหตุผลของตัวเองไม่ได้

โกวเล้งเชื่อเหลือเกินว่าผู้หญิงไม่ได้มีชีวิตอยู่เพื่อตัวเอง
หากมีชีวิตอยู่โดยพร้อมจะทำทุกอย่างเพื่อคนที่ตัวเองรัก

"...จิตใจสตรีช่างน่าประหลาดนัก สำหรับบุรุษที่นางไม่ชมชอบ หัวใจของนางกระด้างยิ่งกว่าหินเหล็ก
แต่เมื่อพบพานบุรุษที่นางชมชอบ นางไม่อาจปลุกปลอบใจแข็งกระด้างได้..."

ทุกผู้คนในแผ่นดินล้วนทราบว่าฮวงซีเนี้ยเป็นสตรีที่รุนแรงราวพายุ ร้อนแรงดุจอัคคี
แต่ไม่มีผู้ใดทราบว่าสิ่งที่ไม่ว่าสตรีใดไม่อาจทนทานรับได้...นางได้แบกรับไว้อย่างเงียบงัน
สตรีนางหนึ่ง หากพบเห็นชายคนรักเพียงหนึ่งเดียวของตัวเศร้าเสียใจเพราะสตรีอื่น...
นางรู้สึกอย่างไรกันหนอ...ฮวงซี่เนี้ยคิดร่ำไห้ แต่กระทั่งน้ำตายังไม่อาจหลั่งไหล
ทั้งนี้เพราะนางเกรงว่าเซียวจับอิดนึ้ง ถ้าเห็นน้ำตาของนาง จะยิ่งท้อแท้ รันทดกว่าเดิม...
นางพร้อมจะทำทุกอย่างเพื่อเขา...จะมีอะไรสำคัญเท่าความรู้สึกของคนที่เรารัก...
ใช่! ความรู้สึกของคนที่เรารักเท่านั้นที่สำคัญที่สุดสำหรับผู้หญิงทุกคน
ขอแค่ให้ได้รู้ว่าเขามีความสุข เขาสบายใจ...
ไม่ว่าเราจะต้องแบกรับกล้ำกลืนความเจ็บปวดทุกข์ทรมานมากแค่ไหน
ไม่ว่าเขาจะรักใคร จะอยู่กับใคร มันก็ไม่สำคัญทั้งนั้น

"...เราทราบทุกเรื่องราว เราเข้าใจทุกเหตุผล
แต่เราพานไม่มีปัญญา...ไม่มีปัญญากระทำเรื่องที่เราสมควรกระทำ..."

นางทราบว่าเซียวจับอิดนึ้งกล่าววาจานี้จากใจจริง
นางทราบเขาเข้าใจนาง ดุจเดียวกับที่นางเข้าใจเขา
แต่ความรู้สึกที่เขามีต่อนาง แตกต่างกับความรู้สึกที่นางมีต่อเขา
นี่ใช่ไหมที่เป็นความปวดร้าวอันใหญ่หลวงที่สุขของมนุษยชาติ
เป็นความปวดร้าวที่อับจนปัญญา และไร้หนทางแก้ไข...
คนที่เขารัก ไยมิใช่เป็นบุคคลที่เขาสมควรรัก...
"...ความรักทั้งไม่อาจบังคับขืนใจ ทั้งไม่อาจแลกเปลี่ยน
ไม่อาจเสแสร้งแกล้งดัด ...ความรัก...ความจริงปราศจากเงื่อนไขใดๆ..."

นางย่อมเข้าใจเหตุผลนี้ และยิ่งเข้าใจทุกอย่างดีกว่าเดิม หลังจากที่นางได้พบว่า...
ชายอีกคนหนึ่งก็ทุ่มเททั้งชีวิตและหัวใจรักให้นาง ดีต่อนางเช่นเดียวกับที่นางดีต่อเซียวจับอิดนึ้ง
แต่นางกลับไม่เคยดีตอบ และไม่เคยเห็นคนๆนั้นอยู่ในสายตา
นางเข้าใจเหตุผลนี้...แต่ที่นางไม่เข้าใจก็คือ...
พรหมลิขิตไฉนกลั่นแกล้งคนถึงเพียงนี้ บันดาลให้ผู้คนรักบุคคลที่ไม่สมควรรัก?

"โชคชะตาคืออะไร? โชคชะตาไยมิใช่สายโซ่ที่มองไม่เห็นเส้นหนึ่ง?
ความรักคืออะไร? ความรักไยมิใช่เป็นสายโซ่ที่มองไม่เห็นเช่นหนึ่งเช่นกัน?"

เซียวจับอิดนึ้งเองก็ทราบว่าฮวงซี่เนี้ย ไม่ต้องการให้เขาลำบากใจ...
นางไม่เคยแม้แต่จะเอ่ยปากบอกความรู้สึกของตนเอง
นางไม่เคยแม้แต่จะเอ่ยปากทวงถามความรู้สึกของเขา
นางอยู่เคียงข้างเขา ยินยอมรับความคับแค้นเอง หากไม่ต้องการให้เขาถูกเคี่ยวกรำบีบคั้น...
สำหรับนาง...ความรักมิเพียงเป็นการให้ ทั้งยังเป็นการเสียสละ เสียสละอย่างถ่องแท้

"...หากคิดเสียสละ ก็ต้องมีความกล้าหาญในการกล้ำกลืนรับความเจ็บปวดและความอับอายอัปยศ..."

นางรักเขา ทั้งที่ทราบว่า...หัวใจรักทั้งหมดของเขามอบให้ซิมเปี๊ยะกุนเพียงคนเดียว
รัก...ทั้งที่รู้ว่าผู้หญิงคนนั้นมีเจ้าของแล้ว รัก...ทั้งที่ซิมเปี๊ยะกุนไม่เคยเข้าใจเขา
ไม่เคยเสียสละและทำเพื่อเขาอย่างที่ฮวงซี่เนี้ยทำ เขารัก...ด้วยเหตุผลเดียวคือรักเท่านั้น

"...ไม่ว่าเป็นสตรีที่ยิ่งใหญ่เพียงไหน ยังคงเป็นสตรี
นางสามารถเสียสละตัวเองเพื่อผู้อื่นได้ แต่นางไม่สามารถควบคุมความรู้สึกของตัวเองได้
ในโลกนี้มีสักกี่คนที่สามารถควบคุมความรู้สึกตัวเอง?"

น้ำตาฮวงซี่เนี้ยไม่เคยหลั่งไหลลงมา...เพราะนางกล้ำกลืนไว้
ทั้งที่บางครั้งนางเศร้าเสียใจกับตัวเองเหลือเกิน
นางมอบทุกสิ่งทุกอย่างเพื่อเซียวจับอิดนึ้ง...มีชีวิตอยู่เพื่อเขา
แต่เขากลับมีชีวิตอยู่เพื่อผู้หญิงอีกคนหนึ่ง นางไม่ทราบตัวเองต้องทนกล้ำกลืนรับอีกนานเท่าใด...

"...ตัวไหมจวบจนตายใยจึงหมดสิ้น เทียนไขลามมลาย น้ำตาค่อยเหือดแห้ง..."

อาจบางที...มีชีวิตหนึ่งวัน ก็ต้องกล้ำกลืนรับหนึ่งวัน
มีชีวิตหนึ่งปี ก็ต้องต้องกล้ำกลืนรับหนึ่งปี จวบกระทั่งตกตายจึงยุติ...
เซียวจับอิดนึ้งชมชอบฮวงซี่เนี้ยตลอดมา...แต่ละครั้งที่อยู่ร่วมกับนาง เขาเองก็รู้สึกเบิกบานใจ
แต่เมื่อเวลาแยกจากกัน ก็กลับไม่ลำบากใจ นี่ที่แท้เป็นความรู้สึกผูกพันอย่างไร แม้แต่เขาก็จำแนกไม่ออก...

"...ความในใจของผู้คน ไยมิใช่เต็มไปด้วย ความขัดแย้งที่ทั้งน่าเศร้าและน่าหัวร่อเช่นนี้?..."

ทำไมเราต้องรักคนที่เราไม่สมควรรัก?
ทำไมเราต้องเฝ้าห่วงใย คนที่เขาไม่เคยต้องการความห่วงใยของเรา?
ทำไมเราต้องทุ่มเทและเสียสละทำทุกอย่างเพื่อคนที่เขาไม่เห็นคุณค่าของเรา?
ทำไมเราต้องทุกข์ทรมาน และมีชีวิตอยู่อย่างทนกล้ำกลืนความปวดร้าวเพียงเพื่อความรัก?

คงเพราะเรื่องราวหลายอย่างในชีวิตไม่มีคำตอบอย่างนี้เองละมัง
คนเราจึงเราต้องเผชิญกับความทุกข์โศกของชีวิตกันอยู่แทบตลอดเวลา...
สิ่งที่เราทำ สิ่งที่เรารู้สึก บ่อยครั้งที่มันหาเหตุผลไม่ได้
ณ ขณะนั้น ณ วินาทีนั้น เราเพียงแต่รู้ว่าเรารู้สึกอย่างนั้น และต้องทำอย่างนั้นเท่านั้น แต่ไม่รู้ว่าทำไม...
หากคนเราหาเหตุผลให้กับการกระทำทุกอย่างของตัวเองได้
โลกนี้ก็คงไม่มืดมน และเป็นปริศนาอยู่อย่างที่เป็นอยู่นี้หรอก

ปล. ขออภัยที่จดจำแหล่งที่มามิได้ขอรับ




 

Create Date : 29 ธันวาคม 2547    
Last Update : 29 ธันวาคม 2547 10:36:06 น.
Counter : 343 Pageviews.  

วาทะยุทธจักรนิยาย


สุราแม้บันดาลให้ผู้คนปฏิบัติกิริยาเฉื่อยช้า คาดคำนวณพลาดผิด แต่สามารถให้กำลังขวัญแก่ผู้คน
เรื่องราวในโลกส่วนใหญ่ล้วนเป็นเช่นนี้ มีส่วนที่ดีก็มีส่วนที่ร้าย
หากท่านครุ่นคิดในส่วนที่ดี ท่านจะมีชีวิตเบิกบานกว่านี้
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

มีผู้ใดยอมคิดตามหัวหน้าที่สูญเสียความกล้าหาญจนเหลือแต่โครงอันเปราะบาง

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

หากคนใดจะต้องเหยียบย่ำบนซากศพผู้ตาย จึงสามารถปีนป่ายสู่ที่สูงได้
อย่างนั้น แม้นับว่าปีนจนถึงที่สูงสุดยอด ก็มิใช่เป็นเรื่องน่าปลาบปลื้มยินดี

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

ไม่ว่าดาบไวปานใด ล้วนมีวันบิ่นชำรุด ไม่ว่าคนเข้มแข็งปานใด ต้องมีวันเจ็บป่วยชราภาพ

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

ฟ้าดินกว้างใหญ่ มีความประหลาดมากมายเหลือรำพัน
เรื่องประหลาด แม้ท่านจะมีอายุถึงหนึ่งร้อยยี่สิบแปดปี ก็ไม่มีวันเห็นหมดสิ้น

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

เหตุการณ์ในโลกคล้ายเกมหมากรุก แปรปรวนสุดหยั่งคาด มีผู้ใดคาดคำนวณชะตากรรมวันพรุ่งนี้ได้

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

ยังมีผู้ใดสามารถยิ่งใหญ่เทียบเท่ากับท้องฟ้า ?
ยังมีผู้ใดสามารถซับซ้อนยิ่งกว่าสรรพสิ่งในใต้หล้า ?
ยังมีผู้ใดลึกซึ้งกว่าการเปลี่ยนแปลงของทุกสิ่งได้มากกว่าธรรมชาติ ?
ทุกสรรพสิ่งในใต้แผ่นฟ้า ความเปลี่ยนแปลงของธรรมชาติ ก็คืออาจารย์อันประเสริฐสุดของเจ้า
เจ้ายังคิดไปสืบหาผู้ใด ?

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

ความสุขเป็นสิ่งประหลาดยิ่ง หาได้ลดน้อยเพราะท่านแบ่งปันแก่ผู้อื่นไม่...
บางครั้ง ท่านยิ่งแบ่งปันแก่ผู้อื่นมากขึ้น ความสุขที่ตนเองได้รับก็จะมากยิ่งขึ้น

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

หากท่านต้องการอิสระเสรี ความรัก และสุขสำราญ
มีแต่ใช้ความเชื่อมั่น การตกลงใจ และความจริงใยเข้าแลกมา

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

คมดาบยิ่งฝนยิ่งคม มนุษย์ไยมิใช่เป็นเช่นกัน
มนุษย์มากหลายในโลกนี้ ไยมิใช่เติบใหญ่ในท่ามกลางความปวดร้าวขมขื่น

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

"เรื่องในโลกความจริงเป็นเช่นนี้ ตอนที่ท่านต้องการให้แตก มันพาลไม่แตก
ขณะที่ท่านไม่ต้องการให้แตก มันกลับแตกสลาย"

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

...สตรีนางหนึ่ง หากยินยอมพลีร่างกายเพื่อช่วยชีวิตสามีของนาง นับเป็นเรื่องควรคู่กับการให้อภัยหรือไม่ ?
ประการสำคัญ หลังจากที่สามีของนางทราบเรื่องจะยินยอมอภัยแก่นางหรือไม่ ?

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

...ผู้ที่สมควรไป ช้าเร็วก็ต้องจากไป
...ต่อให้เราคิดหลีกหนีปัญหา จะสามารถหลีกหนีปัญหาถึงเมื่อใด

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

ในโลกนี้ ไม่มีผู้หนึ่งผู้ใดจะอยู่กับอีกผู้หนึ่งไปชั่วกาลนานได้
ในระหว่างคนต่อคน มิว่าจะอยู่ร่วมกันเนิ่นนานปานใด ผลของบั้นปลาย ยังคงต้องพลัดพรากจากกัน
มิใช่พลัดพราก ก็เป็นตายจาก

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

"ในชั่วชีวิตของคน จะมากจะน้อย ต่างจำเป็นต้องกระทำเรื่องที่ไม่ต้องการกระทำอยู่หลายเรื่อง
เนื่องเพราะมันไม่มีทางเลือกเหลืออยู่เลย..."

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

ไร้ตัณหาจะเข้มแข็ง ไร้กังวลจะเด็ดเดี่ยว
ผู้ที่มีการศึกษาล้วนเข้าใจความหมายของคำนี้ แต่น้อยคนที่ปฏิบัติได้
ไม่ว่าผู้ใด ล้วนมีกิเลสตัณหา ดังนั้นปณิธานของคนจึงอ่อนแอเปราะบาง
ไม่ว่าผู้ใด ล้วนมีบุคคลที่ตนกังวลสนใจ ดังนั้น ปณิธานของคนจึงสั่งคลอน

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

ชะตากลั่นแกล้งคน ความผิดพลาดมักบังเกิด
เรื่องสำคัญใหญ่หลวงที่เปลี่ยนแปรชะตาชีวิตคนผู้หนึ่ง มักเกิดขึ้นโดยบังเอิญ

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

การเปลี่ยนแปรครั้งสำคัญในชั่วชีวิตหนึ่งของคนเรา มักจะถูกตกลงใจในช่วงเวลาพริบตาเดียว

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

เนื่องเพราะไม่มีค้อน ตะปูก็ไม่มีประโยชน์โดยสิ้นเชิง
ไม่มีตะปู ค้อนก็ไม่อาจแสดงปมเด่นของมันเออกมา

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

มิว่าท่านคิดจะทำกระไร หากต้องการให้โดดเด่นเหนือผู้อื่น ก็ต้องปักใจเด็ดเดี่ยว มานะฝึกปรือ

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

แต่ละคนต่างมีชะตาชีวิตของตัวเอง
ดังนั้น แต่ละคนสมควรเชิดหน้ายืดอก รับชะตาชีวิตของตน ดำรงชีวิตต่อไปโดยดี

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

ได้อยู่ดีกินดี สวมใส่เสื้อผ้าอาภรณ์ดี นั่นไม่อาจนับเป็นวันเวลาประเสริฐ
ที่สำคัญสุดคือ ต้องดูหัวใจท่านมีความสุขหรือไม่ ขอเพียงหัวใจมีความสุข เรื่องอื่นๆ ต่างมิเป็นที่สำคัญเลย

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

คนผู้หนึ่งอยู่ในช่วงคับขันเป็นตาย จึงเปล่งพลังซ่อนเร้นภายในกายออก

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

คนที่กล่าวโป้ปด หากไม่ใช่เพื่อประจบฝ่ายตรงข้าม ก็เพราะเพื่อปกป้องตนเอง

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

เรื่องบางประการ เมื่อเกิดกับผู้อื่น นั่นเป็นเรื่องขบขันน่าหัวร่อ
หากมาเกิดกับตัวท่าน ก็กลายเป็นเรื่องเศร้ารันทด

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

แม้นับเป็นคนฉลาดปราดเปรื่องสุดยอด แต่ในบางด้านก็กลายเป็นคนโง่เขลาได้

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

หากต้องการให้ผู้คนแสดงความจริงใจต่อท่าน ได้แก่แสดงความจริงใจต่อผู้คนก่อน

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

บางครั้งผู้คนต้องแสร้งเป็นโง่เขลาเบาปัญญา แทนที่จะกระทำตนเป็นผู้ชาญฉลาดรอบรู้ในทุกสิ่ง

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

คนที่ไม่เคยมีโทสะ โทสะมักจะรุนแรงน่ากลัวที่สุดเช่นกัน

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

มีแต่รอยยิ้มอันนุ่มนวล จึงเป็นอาวุธที่ดีที่สุดของสตรี

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

สตรีที่รู้จักตกแต่งประทินโฉม ไม่จำเป้นต้องเขียนคิ้วแต่งตา พอกแป้งฝุ่นหนาเตอะ

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

เสียงที่สตรีเปล่งออกทางจมูก มักจะโน้มน้าวจิตใจผู้คนให้วาบหวามได้ง่ายกว่าเสียงเปล่งออกจากปากเสียอีก

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

การฝึกวิชาบู๊ เป็นเรื่องที่ต้องเพียรพยายามประการหนึ่ง
การพิชิตสตรี ยิ่งต้องเพียรพยายามกว่าเดิม

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

สตรีที่ชาญฉลาดจะไม่งดงาม สตรีที่งดงามจะไม่ฉลาด
เนื่องเพราะพวกนางวุ่นวายกับการประทินใบหน้า มิมีเวลาลับสมองตนเอง

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

มิว่าเป็นอาวุธลับที่ร้ายกาจเพียงใด อย่างมากก็ซัดใส่ร่างท่านให้เป็นรู เป็นโพร่งไม่กี่แผล
แต่น้ำตาของสตรี กลับสามารถราดรดหัวใจท่านจนแหลกราญ

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

กับดรุณีนางใดก็ตาม ในโลกไม่มีเรื่องใดสวยซึ้งตรึงใจยิ่งกว่าถูกคนรักชม

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

บุรุษที่พอพบเห็นเงินขาวๆ กระทั่งภรรยาก็ยังยินยอมขาย... แม้ตายแปดครั้งยังไม่มากเกิน

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

มิว่าบุรุษที่ฉลาดปราดเปรื่องปานใด หากมีความพอใจสตรีนางใดโดยจริงจัง
เมื่ออยู่ต่อหน้าสตรีนางนั้น จะกลายเป็นโง่เขลาไปทันที

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

หากท่านเป็นบุรุษ ควรเข้าใจเรื่องประการหนึ่งจึงประเสริฐ
หากมีบุรุษอื่นมายกย่องชมเชยท่านต่อหน้า หากมิใช่เคารพนับถือท่านจนศิโรราบจริงใจ
ก็ต้องเป็นเห็นท่านต่ำทรามจนไร้ค่า และยังมักมีจุดประสงค์อื่นแอบแฝงด้วย
แต่หากมันชมท่านลับหลัง นั้นก็เป็นการชมโดยจริงใจ

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

มีบ้างบางคน ในใจแม้ชมชอบคนผู้หนึ่ง ปากกลับไม่บอกออกมา
บางครั้งในใจยิ่งระอุอุ่น เปลือกนอกกลับยิ่งเย็นชา

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

รักลึกซึ้ง แค้นย่อมลึกล้ำ

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

มิว่ากระบี่ที่คมกรอบปานใด ยังคงไม่อาจทัดเทียมรอยยิ้มที่โน้มน้าวใจได้

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

ลงมือโดยไม่ทันระวัง จู่โจมโดยไม่ทันป้องกัน จึงสามารถจัดการกับยอดฝีมือได้

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

มีบางครั้ง เสี่ยงชีวิตก็เท่ากับแส่หาที่ตาย

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

ร้านค้าโลง ให้ความรู้สึกที่ไม่ปลอดโปร่งแก่ผู้คน
คนที่ทำงานในร้านค้าโลง ตลอดทั้งวันหัวหน้าหาโลง ไหนเลยปลอดโปร่งใจได้
เถ้าแก่ร้านค้าโลง เห็นลูกค้ามาถึง แม้ทราบว่าจะได้กำไรเงินทอง แต่ก็ไม่อาจแสดงท่าทียินดี
ลูกค้าที่มาล้วนเป็นคนที่สูญเสียญาติผู้ใหญ่ หากท่านกระโดดโลดเต้น
ปั้นรอยยิ้มเข้าหา นับเป็นการแสดงออกอันใด ?
คนที่มาซื้อโลง แม้ทราบว่าคนตายพอบรรจุฝัง จะได้รับมรดกนับร้อยหมื่น
ในใจปิติยินดีแทบตาย ก็ต้องร่ำไห้จนตาบวมแดงก่อน

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

"คนที่ทำร้ายท่านโดยง่าย มักเป็นคนที่เข้าใจท่านที่สุด คนชนิดนี้มักเป็นสหายที่ใกล้ชิดกับท่านที่สุด"
เรื่องเช่นนี้น่าเศร้าปานใจ แต่หากท่านไม่มีสหายเล่า ?
ข้าพเจ้าจำได้ว่าเคยถามหรือเคยถูกถามถึงปัญหาข้อนี้ คำตอบรวบรัดยิ่ง "ไม่มีสหาย ตายเสียดีกว่า"

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

กองทัพตั้งได้โดยง่าย ยอดขุนพลยากแสวงหา คนดื่มสุราแม้มีจำนวนมาก แต่ผู้ที่นับเป็นเอกมีเพียงไม่กี่คน

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

บางครั้ง การกล่าววาจาตามอำเภอใจก็สามารถทำร้ายคนเช่นเดียวกับดาบกระบี่

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

มีคนบางคน ไม่ขยับเขยื้อนริมฝีปาก ก็สามารถกล่าววาจา

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

หากท่านมีกำลังขวัญ มันจะกลับกลายเป็นพลังอันมหาศาลชนิดหนึ่ง

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

รู้จักคน รู้จักหน้า มิรู้จักใจ
ยิ่งเป็นจอมโฉดชั่วสามานย์ คนภายนอกยิ่งสังเกตไม่ออก

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

จิตใจคนยากหยั่งคำนวณ คนผู้หนึ่งที่แท้ดีเลวประการใด ไม่อาจสังเกตออกในเวลาสั้นๆ เพียงมิกี่เดือน

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

"โขดเขาสายน้ำ พอแก้ได้ นิสัยใจคอ ยากแท้กลับกลาย"
โดยเฉพาะสันดานเดิม ยิ่งเป็นสิ่งยากต่อการดัดให้เปลี่ยนไป

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

สิ่งที่มากับความแค้นและอาฆาต มีแต่ความพินาศดับสูญเท่านั้น

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

มีแต่คนตายจึงสามารถรักษาความลับตลอดไป

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

มิว่าความลับใด จะช้าเร็วต้องมีวันถูกเปิดโปง

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

เรื่องที่ยิ่งลี้ลับพิศดาร ดูเปลือกนอกมักจะธรรมดาสามัญ
เนื่องเพราะเช่นนี้เอง มันจึงสามารถรักษาความลับไว้ได้

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

รู้จักหาเงิน ไม่ถือเป็นความสามารถ รู้จักหาและรู้จักใช้ จึงเป็นอัจฉริยะ

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

เงินสามารถบงการให้ปีศาจทำงานแทน และก็สามารถติดต่อให้เทพยดาช่วยเหลือ

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

ไม่ว่าเป็นวิกาลเหน็บหนาวยาวนานปานใด ต้องมีเวลาฟ้าสางสว่าง

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

ความรักหญิงชายเหมือนดั่งตัวเม่น แม้มีขนปกคลุกแต่ก็เป็นหนามแหลม มิอาจให้
ความอบอุ่นแก่ตัวเองได้ จำต้องให้สองตัวมาอยู่ใกล้กัน หากแต่เมื่อเป็นเช่นนั้นทั้งสอง
ล้วนถูกหนามของกันและกันทิ่มแทงจนเจ็บปวด ต้องออกห่างจากกัน จึงจำต้องเลือก
ระหว่าง ปวดเจ็บหรือเหน็บหนาว

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

โก้วเล้ง




 

Create Date : 29 ธันวาคม 2547    
Last Update : 29 ธันวาคม 2547 10:32:35 น.
Counter : 116 Pageviews.  


Melchizedek
Location :


[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]


ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add Melchizedek's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.