ดู มันทำ ...

ดึกแล้ว ...

ผมกำลังขับรถกลับบ้าน

ใกล้จะถึงบ้านอยู่แล้ว

ถนนในหมู่บ้าน มืดสนิทเลย (บ่งบอกถึงความเจริญ มากของหมู่บ้านผม)

แสงไฟ หน้ารถส่องออกไปได้ไม่ไกลนัก

พลัน ปลายแสงไฟ ก้อไป ปะทะกับ กลุ่มอะไรบ้างอย่าง เหมือนหมา

555 ตื่นเตร้น หละซี้




จริงๆ หมา มีหลายตัวกว่านี้นะ แต่กว่าที่จะคว้า มือถือ ลงไปถ่าย มันก็ตกใจ วิ่งไปตัวละทางสองทางแล้ว


เหลือแต่ไอพวกนี้แหละ ที่มันยังไม่ไป


555 ทายซิ อะไรที่ทำให้ผม จอดรถ คว้ามือถือ วิ่งลงไปถ่ายภาพเก็บไว้

ตื่นเต้นอีกแล้วหละซี้


นี่ไงครับ ดูพี่เค้าทำ




ถ่ายรูปพี่เค้าเสร็จ ผมก็มานั่งขำอยู่ในรถ

แล้วดูซิว่าจะเกิดอะไรต่อไป

พี่เค้ากำลังทำตัวใหญ่ขู่หมาอยู่ ครับ

แล้วเชื่อมั๊ยครับ ว่า ไม่ว่าจะด้วยอะไรก็แล้วแต่

หมาตัวที่เหลือ ก็เดินหนีไปซะเฉยๆ

ระหว่างทางที่เหลือ ผมขับรถกลับ บ้าน

แล้วก็พาลคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย

สัญชาติญาณ บังคับ ให้ พฤติกรรม การเอาตัวรอด แสดงออกมา

บางครั้งอาจดูเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ ตลก

แต่ก็ยังทำ

ผลจะเป็นอย่างไรก็ช่าง

แต่ทำด้วย สัญชาตญาณ

ไม่ว่าจะด้วยความกลัว พี่คิงคกจะไล่กัดหมา

หรือด้วยความรำคาญ ของหมากลุ่มนั้น

พี่เค้าก้อรอดครับ

ไม่แน่ สักวันนึง ขับรถผ่านตรงนั้นอีก พี่เค้าอาจกำลัง พองแข่งกับรถ อยู่ก็ได้ครับ 5555 หรือไม่แน่ ผมอาจได้เห็น พี่คิงคก กำลังวิ่งไล่กัดหมาอย่างดุเดือด เมามัน หรือ ไม่แน่ ผมอาจ ขับรถ ทับซากคางคก แบนๆ แห้งๆ โดยที่ไม่รู้สึกอะไรแลย


555