นางเอกหนังเกาหลี วันนั้น 3 ธันวาคม 2549เรานั่งรออยู่หน้าห้องคุณหมอ รอคุณพยาบาลเรียกตามคิว กะว่าพอหาหมอรับยาเรียบร้อยแล้วจะไปเยี่ยมคุณพ่อคุณแม่ที่บ้านตามที่เคยปฏิบัติอย่างสม่ำเสมอตลอดมา เสร็จแล้วก็คงไป shopping ซื้อกับข้าวกลับไปทำข้าวเย็นให้ลูกและสามีตามที่เคยเป็นมาอย่างสม่ำเสมออีกนั่นแหละ ดูๆแล้วชีวิตเราก็ช่างดูราบเรียบ ดูเหมือนกับเป็นอะไรที่ซ้ำซากน่าเบื่อไม่มีอะไรตื่นเต้นบ้างเลยหรือไงในชีวิตของเรา แต่เราก็มีความสุขกับมันมากนะ กับครอบครัวเล็กๆที่มีชีวิตที่ราบเรียบ จนดูเหมือนว่าทุกสิ่งทุกอย่างภายในครอบครัวจะดำเนินไปอย่างอัตโนมัติ เรานอนอยู่บนเตียงมองดูสายให้เลือดที่ไหลลงสู่ตัวเราทีละหยดที่ดูเหมือนว่าจะไม่มีที่สิ้นสุด บอกตัวเองไม่ถูกเลยว่าสภาพที่เกิดขึ้นกับตัวเราตอนนี้เป็นเรื่องจริงหรือเป็นเรื่องในฝันกันแน่ มะเร็งเม็ดโลหิตหรือที่เรียกกันว่า ลูคีเมีย ที่นางเอกหนังเกาหลีชอบเป็นกันนักกันหนา มันเกิดขึ้นกับเราจริงๆหรือนี่ หรือว่านี่มันเป็นเพียงในฝันที่เรากลายเป็นนางเอกหนังเกาหลีไปแล้ว เมื่อเดือนพฤษภา เราไปเที่ยวนครวัดนครธม เราได้ดูได้เห็นทุกๆอย่างที่ทุกคนในก๊วนเราได้เห็น เราเดินดูทุกซอกทุกมุมไม่ยอมแพ้ใครเลย หลายคนยังบอกว่าเราเป็นคนแข็งแรง ถึงจะจะเหนื่อยใจแทบขาดก็เถอะนะ แต่เราก็จะไม่ยอมแพ้ใครเลยจริงๆ ในเดือนพฤษจิกายน เราก็ไม่ยอมแพ้ใครอีก งานพืชสวนโลกที่เชียงใหม่ แต่ทำไมคราวนี้อะไรมันถึงยากเหลือเกิน แค่บันไดไม่กีขั้นเมื่อเทียบกับบันไดที่นครวัด ทำไมมันถึงยากเย็นเหลือเกินกว่าจะก้าวขึ้นไปได้ ก้าวแต่ละก้าวดูต้องใช้เรียวแรงมากมายกว่าจะผ่านไปได้ ลมหายใจก็ดูจะขัดๆเหมือนจะไม่ค่อยทันอย่างที่อยากจะได้ หัวใจก็เต้นแรงจนดูเหมือนแทบจะหลุดออกมาอยู่ข้างนอกตัวเรา ทำไมเวลาที่เพิ่งผ่านไปไม่กี่เดือนทำให้เราเรี่ยวแรงลดถอยได้รวดเร็วได้ปานนี้เลยหรือ ทำไมแฟนเรายังเดินจ้ำเอา จ้ำเอาเหมือนไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย หรือว่าตอนนี้เราเริ่มแก่เร็วจนแซงแฟนเราไปแล้ว ยอมรับไม่ได้ หัวเด็ดตีนขาดยังไงยังไงก็ต้องให้คุณหมอรีบแก้ไขให้เราให้ได้ กลับถึงกรุงเทพรีบไปพบกับอาจารย์วิโรจน์แทบจะในทันที ด้วยอาการตัวซีดตาซีด เหนื่อยง่าย อาจารย์ให้รีบไปเจาะเลือด และเมื่อได้ผลเลือดออกมา หมอก็สั่ง admit และให้เลือดเราในทันที แล้วเราก็กลายเป็นโรคนางเอกหนังเกาหลีไปในบั ดดล ลูคีเมียชนิด AML   Create Date : 29 มกราคม 2551 Last Update : 29 มกราคม 2551 23:01:25 น.   2 comment