Bloggang.com : อดีตนักกินจุก

Bloggang.com : weblog for you and your gang

เมื่อต้องอยู่กับคุณแม่สามี

ตอนนี้คุณแม่สามีบินข้ามน้ำข้ามทะเล จากโตเกียว
มายังเกาะเล็กๆที่เราอยู่
(คุณแม่ไม่ใช่นกนะจ้ะ)

คุณแม่สามีอายุ เจ็ดสิบห้าปีแล้ว แต่ยังแข็งแรงอยู่

วันนี้ออกไปซื้อของข้างนอกกัน คุณแม่บอกว่าเราท้องแก่แล้วไม่อยากให้ขับรถ ท่านจะขับเอง

แต่ว่า เราน่ะ เป็นห่วงการขับรถของคุณแม่มากกว่า คนแก่ เจ็ดสิบห้าขับรถ
แล้วบุคคลิคภาพแกเป็นคนขี้กลัวด้วย

รถเราเป็นรถไฮบริท ปุ่มคันเร่งต่างๆก็ต่างจากรถอื่น แบบว่ามันไฮเทคกว่า
เล่นเอาคนท้องเหนื่อยกว่าขับรถเองเลยเวลาให้ท่านขับ
แบบว่า ต้องสอนว่ากดปุ่มโน้ม เลื่อนตรงโน้นตรงนี้
แล้ว ตอนขับ คุณแม่ก็ยังกล้าๆกลัว เหมือนคนพึ่งหัดขับรถใหม่ๆ
ออกถนนไปแบบกล้าๆกลัว
นึกภาพคนขึ้กลัวพึ่งหัดขับรถก็จะรู้ค่ะ

จริงๆแล้ว การให้คุณแม่ขับรถนั้นมีเปอร์เซนต์เกิดอุบัติเหตุมากกว่าเราขับเองอีก

ถ้าเราไม่ปวดท้องคลอดลูกกระทันหันแล้ว ก็ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงเลยในการขับรถ
แต่ว่าท่านบอกเป็นห่วงๆ
เราน่ะสิเป็นห่วงมากๆ เวลาคุณแม่ท่านช่วยขับรถให้ วันนี้ถอนถอยหลังก็เกือบจะชนคน
ตอนขับบนถนนก็ไม่ค่อยระวังรถ
กว่าจะกลับบ้านได้ ต้องลุ้นไป จะถึงบ้านปลอดภัยไหมนี่

แต่ก็โอเค ถึงบ้านได้อย่างปลอดภัย ผ่านไปอีกหนึ่งวัน

คุณแม่สามี เป็นคนอารมณ์ดี คุยเก่ง
ก็คุยกันตามประสาผู้หญิงได้เรื่อยๆ
ไม่รู้คุณแม่สามีคนไทยจะเป็นเหมือนกันไหมนะ

ไม่เคยมีแฟนเป็นคนไทยที่ถึงขั้นวางแผนแต่งงานกันเลย

เลยไม่รู้ว่าเป็นอย่างไร รู้แต่ว่าลูกสะใภ้กับแม่สามีไม่ค่อยถูกกัน

ฉันกับแม่สามีก็ไม่มีปัญหาอะไร
คิดว่าคงมีอะไรชอบและไม่ชอบกันบ้าง แต่ว่าเป็นคนคล้ายๆกันคือต่างฝ่ายต่างพยายามรักษาความสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน

แต่ก็ไม่ได้รักกันแบบแม่ลูก
ให้เกียรติซึ่งกันและกันมากกว่า คุณแม่ไม่มาจุ้นจ้านอะไรกับครอบครัวเราเลย
เราจึงเป็นตัวของตัวเองได้สบายๆ ไม่มีกรอบอะไรที่ให้เราต้องทำตามอย่างที่ท่านต้องการ

เลยไม่ค่อยเกร็งเท่าไหร่ ถึงแม้ท่านจะมาอยู่บ้านเรา
ท่านช่วยซักผ้าตากผ้าให้
และทำอาหารให้กินบ้างสลับกันไป

แต่ว่าถึงดีอย่างไร ก็คิดว่าถ้าจะให้อยู่ด้วยกันตลอดมันก็คงลำบากอยู่เหมือนกัน

มันแบบแปลกๆยังไงไม่รู้
ไม่เหมือนอยู่กับแม่ตัวเอง
ในอนาคต ไม่รู้จะต้องไปดูแลท่านตอนท่านแก่มากๆหรือเปล่านะ
ถ้าท่านแข็งแรงดีก็คงอยู่คนเดียวได้
ถ้าไม่แข็งแรงก็คงต้องไปดูแล

มาเป็นสะใภ้ ก็ต้องทำใจเน้อ

เออ เราเองก็กำลังจะมีลูกชาย
ในอนาคตเราจะก็คงต้องเจอกับลูกสะใภ้ ไม่รูจะเป็นอย่างไรนะ

นี่ขนาดยังตัวเท่าขวดน้ำปลา ดิ้นไปดิ้นมาอยู่ในท้องนะนี่
ยังคิดไปไกลถึงอนาคตลูกชายกับว่าที่สะใภ้แล้ว

เห่อลูกชายไม่เบาเลย

Create Date : 20 พฤศจิกายน 2552

Last Update : 20 พฤศจิกายน 2552 14:15:11 น.

0 comment

แบบบ้านโมเดิร์นดีไซน์สไตล์ญี่ปุ่น บ้านในฝันของฉัน

อีกแค่ปีกว่าๆ ก็จะต้องย้ายกลับไปอยู่เกาะใหญ่แล้ว
หลังจากอยู่เกาะเล็กๆ ทางตอนใต้ของญี่ปุ่นมาหลายปี
รวมๆระยะเวลา จนถึงย้ายไปเกาะใหญ่

ครอบครัวของเราก็ได้อยู่เกาะเล็กๆนี้ เป็นเวลา เก้าปีเลยทีเดียว
เก้าปี ที่อยู่ที่นี่ ได้อยู่ได้พักผ่อนสบายๆ อยู่กับทะเลสวยๆ และการใช้ชีวิตอย่างไม่รีบร้อน วุ่นวาย ดูเหมือนทุกสุดสัปดาห์ของครอบครัวเราคือวันแห่งการท่องเที่ยวเลยทีเดียว

แต่ว่าอีกแค่เวลาไม่นานก็ต้องย้ายแล้ว
เราต้องคิดเตรียม หาบ้านที่จะอยู่ในอนาคต

ที่จริง สามีของเรามีบ้านอยู่ที่ไซตามะ จังหวัดที่อยู่ติดกับโตเกียว
เป็นบ้านพร้อมที่ดินที่เป็นมรดกของคุณพ่อคุณแม่เขา ที่ต้องตกเป็นของเขาในอนาคตอันใกล้

มรดกที่พี่น้องของเขา ไม่ค่อยมีใครสนใจอยากได้
เพราะว่า มันคือบ้านและที่ดินผืนใหญ่พอสมควร สำหรับคนญ๊่ปุ่นแล้ว
ที่ดินขนาด มากกว่า หนึ่งพันสุโบ ก็ไม่ได้เล็กเลย แต่สำหรับคนไทย
ก็คงไม่คิดว่ามันเยอะมาก
หนึ่งพันสุโบะ ก็ประมาณสองไร่มั๊ง ไม่แน่ใจว่าเขาคำนวณกันยังไง

ทำไมพี่น้องของสามีไม่สนใจอยากได้ และเต็มใจยกให้พี่ชาย
ก็เพราะว่าบ้านและทีดินตรงนั้น มันเป็นบ้านนอกสำหรับคนญี่ปุ่นสมัยใหม่
ถึงแม้จะขับรถไปสถานีรถไฟ ใช้เวลาแค่ ยี่สิบนาทีก็ตามเถอะ
แต่ที่สำคัญไปกว่านั้นคือมันมีค่าใช้จ่ายเยอะ
ไม่ว่าจะเป็นเรื่องภาษีมรดก ภาษีที่ดิน และค่าใช้จ่ายสำหรับการดูแลสวนแบบญ๊่ปุ่นที่คุณพ่อเขาดูแลอยู่ตอนนี้ ค่าใช้จ่ายสำหรับตัดหญ้าตัดต้นไม้
แต่ละปีก็หลายแสนเยนเลย
รับมรดกที
ค่าใช้จ่ายเพียบ..
บ่นไปไกลเลยเรา

ว่าแล้ว ครอบครัวเราก็ยังไม่ได้ตัดสินใจเลยว่าจะอยู่ไหน
อยู่แมนชั่นก็ดี อยู่บ้านเดี่ยวก็ดี
ตอนแรกๆก็นึกๆกันไว้ว่า จะซื้อแมนชั่นในทำเลที่สะดวกๆ
แล้วก็ไปปลูกผักปลูกดอกไม้ที่บ้านที่ไซตามะ
คือไม่อยู่บ้านที่ไซตามะ แต่ทำเป็นบ้านพักตากอากาศ
ดูเท่ดี เหมือนคนรวยเลยเน้อ
แต่ว่าตัวเองกำลังจะจนน่ะสิ
จ่ายค่าตัดหญ้าตัดต้นไม้ ก็คงกระเป๋าแฟบ ไปเลย

ทีนี้ก็มีอีกไอเดีย ว่าเออ ถ้าเราจะปลูกบ้านที่โน่นล่ะจะเป็นไง
คือว่ามีที่ดินอยู่แล้ว เรื่องปลูกบ้านก็ไม่ยากเท่าไหร่
สามารถปลูกบ้านในฝันได้ โดยไม่ต้องกู้ต้องผ่อน
เพราะว่า ราคาสร้างบ้านมันไม่สูงเท่าราคาที่ดิน

ถ้าจะซื้อที่ดินแล้วปลูกบ้านด้วยนี่คงฝันกันเป็นชาติเลย
ถ้าไม่เป็นหนี้ก้อนโต

เฮ้อ บ่นๆไป ก็เท่านั้นเนอะ

ฝันกลางวันไปเล่นๆดีกว่า ไม่มีเงินเยอะหรอก แต่มีฝันเยอะ
หลังจากที่ดูๆแบบบ้านไปเรื่อยๆ ก็ได้เจอะเจอบ้านที่ถูกใจ
อยากจะสั่งสร้าง
เป็นแบบบ้าน ของบริษัท sumitomo ดีไซน์ดีใช้ได้ถูกใจเลย
บริษัทสร้างบ้าน ที่เราสนใจ ก็มีอยู่แค่ไม่กี่บริษัท
คือ ของ Misawa house , sekisuihouse ,panahome,
คือจะสร้างบ้านทั้งทีต้องเลือกบริษัทที่เชื่อถือได้

ว่าแล้ว เอาแบบบ้านในฝันมาอวดดีกว่า

ปล ย้ำว่านี่คือบ้านในฝันค่ะ
ไม่รู้ว่าจะมีปัญญาสร้างเปล่า ยังไม่ได้ติดต่อถามราคาเขาเลย
แต่เท่าๆที่เคยไปดูบ้านตัวอย่าง สอบถามค่าก่อสร้าง
ราคาต่อสุโบะแล้ว ก็โอเค อยู่ ถ้าเรามีที่ดินแล้ว สร้างได้สบายเลย

แบบบ้านในฝันจ้ะ

ยังมีแบบบ้านสวยๆ ที่ฝันอยากได้เยอะเลย
ลองเข้าไปดูเวบของบริษัทสร้างบ้านคุณภาพของญี่ปุ่นบริษัทนี้ดูนะคะ

แล้วจะทำให้คุณฝันอยากมีบ้านอย่างเจ้าของกระทู้

http://www.sekisuihouse.com/index.html

Create Date : 20 พฤศจิกายน 2552

Last Update : 20 พฤศจิกายน 2552 11:47:32 น.

5 comment

สละโสดมาเป็นสะใภ้ญี่ปุ่นจะเข้าปี ที่ 12 แล้ว

เดือนนี้ ก็เดือนสิบเอ็ดแล้ว อีกไม่นาน เดือนกว่าๆ ก็ ปีใหม่อีกแล้ว

นับวันนับปี ดูแล้ว นี่เราสละโสด มาเป็นแม่บ้าน จะย่างเข้าปีที่ 12 แล้วเหรอนี่
ดูเหมือนเราจะแก่เหมือนกันนะนี่กับประสบการณ์แม่บ้านและประสบการณ์คุณแม่
แต่ไม่เป็นไร อายุสามสิบกว่านี่ คนญี่ปุ่นเขาบอกว่ายังไม่แก่

แต่งงานมาตั้งนาน พึ่งจะมีลูกคนที่สองได้ ก็ปีนี้ เอง

มันช่างนานเหลือเกินสำหรับการรอคอย สำหรับลูกคนนี้

แต่ว่ามันก็ไม่นานเกินรอแล้วล่ะ อีกไม่ถึงเดือนก็คงได้เจอหน้าเด็กน้อยตัวเล็กๆแล้ว
คงยุ่งหัวหมุนแน่เลย
เหมือนๆกับตอนที่แต่งงานใหม่ๆ แล้วก็มีลูกคนแรกเลย
ตอนนี้ เหมือนย้อนกลับไปใช้ชีวิตเมื่อสิบปีที่แล้วเลย
ที่ต้องดูแลเด็กเล็กๆ
แต่ตอนนี้ดีหน่อยมีผู้ช่วยเป็นเด็กตัวโตๆ สูงเท่ากันกับแม่

สิบปีที่แล้วตอนหลังคลอดลูกคุณแม่สามีบินไปเมืองไทย
ทำกับข้าวให้กินถึงบ้านเลย

ตอนนี้คุณแม่สามีก็กำลังทำกับข้าวให้กินอยู่

แล้วอีกสิบปีข้างหน้า ชีวิตเราจะเป็นอย่างไรนะ
แต่ที่แน่ๆ อายุเกินสี่สิบนี่ รอยตีนกาคงเดินขบวนกันมาเป็นแถว

Create Date : 18 พฤศจิกายน 2552

Last Update : 18 พฤศจิกายน 2552 15:57:59 น.

3 comment

ไข้หวัดใหญ่สายพันธ์ใหม่ ระบาดที่โรงเรียนของลูก

ทุกวันตอนเช้า ก็มักจะนอนพักผ่อน จริงๆแล้วไม่ได้ง่วงนักในตอนเช้า
กลับกันจะง่วงตอน ห้าโมงเย็นหกโมงเย็น
ถ้านอนตอนนั้นก็จะลุกขึ้นมาทำกับข้าวให้ลูกทานไม่ได้

แม่ก็เลยนอนตอนเช้า ตอนเย็นก็จะได้ไม่ง่วง

เมื่อคืนนอนไม่ค่อยหลับไม่รู้เป็นไร
พอตื่นมาก็ง่วงมาก แต่ก็นอนตื่นสายไม่ได้
เพราะต้องลุกขึ้นมาทำอาหารเช้าและขับรถไปส่งลูกที่โรงเรียน
กลับมาก็ว่าจะนอน ง่วงๆเพลียๆ อาบน้ำสักหน่อยให้สดชื่น
ดูเนท แต่ว่าโชคดีที่ยังไม่นอน ถ้านอนจะปิดเครื่องโทรศัทพ์หมดเลย

วันนี้ไม่นอน มีโทรศัทพ์จากที่โรงเรียนแต่เช้าบอกว่าให้ไปรับลูกที่โรงเรียน
ถึงห้องเรียน และให้ใส่หน้ากากกันหวัดไปด้วย

พอดีในห้องเรียนของลูกมีเด็กเป็นไข้หวัดใหญ่สามราย
เขาบอกให้ไปรับลูกกลับบ้านเลย และโรงเรียนหยุดถึงวันอังคาร

คุณแม่ท้องแก่ อุ้มท้องโตๆ ขับรถและเดินขึ้นไปอาคารของโรงเรียนอยู่ชั้นบนสุดอีก เฮ้อ หอบเลยเรา
เด็กๆ ก็วิ่งกันไปวิ่งกันมาสวนกับเราที่บันได ต้องคอยหลบดีๆ ไม่งั้นโดนชนตกบันไดแน่
บางคนก็เตะบอล เด็กๆ พวกนี้ปกติก็ไม่ค่อยสนใจผู้หลับผู้ใหญ่ผู้ปกครอง
ถ้าชนเรานะ หาคำว่าขอโทษยาก
มีครั้งหนึ่งสมัยก่อนโน้นเด็กเตะบอลมาโดนหัวเรา แล้วมาเก็บบอลทำหน้าเฉยๆ
เราเลยทำหน้าไม่พอใจ บอกเด็กว่า คำว่าขอโทษน่ะ พูดเป็นไป
เด็กหน้าซีดแล้วบอกว่าขอโทษ
ลูกบอลชนหัวทั้งเจ็บทั้งมืน.. มันอุบัติเหตุก็เถอะขอโทษสักคำ
น่าจะดี แต่เจอบ่อยๆ มากสำหรับเด็กญี่ปุ่นสมัยนี้

ว่าแล้วก็มาต่อที่โรงเรียนของลูก
หลังจากฝ่าพายุฝนและพายุเด็กๆ วิ่งกันพลุผ่านที่อาคารและแถวบันไดไปได้ในที่สุดก็ถึงห้องเรียนของลูก

ตกใจมาก เมื่อเราไปถึง เด็กๆ ออกมาดูเรากันตรึมเลย
เกิดอะไรขึ้นนี่
ตกใจมากเลย สงสัยเด็กๆ คงไม่เคยเห็นคนท้องโตๆกันสักเท่าไหร่

แล้วพอจะรับลูกเสร็จ เพื่อนๆของลูกก็โบกมือบ้ายบายเราและลูกใหญ่เลย
เราเลยถามลูกว่า
นี่เพื่อนๆมี่จังเป็นอะไรถึงได้มองแม่ใหญ่เลย
ลูกบอกว่าก็แม่ดังไง
แม่ดังอะไรเหรอ
ก็แม่มี่จัง สวยและใจดีไง ในกระแสเพื่อนๆที่โรงเรียนแม่มีภาพพจน์อย่างงั้นแหละจริงๆเหรอๆๆๆๆ
แม่แอบปลื้ม

แล้วลูกสาวก็หันมามองบอกว่า จริงๆแม่ดุจะตาย
พวกเพื่อนน่ะไม่รู้
มีแต่มานามิจังเพื่อนสนิทที่รู้ว่าแม่ดุ

และแล้วก็รับลูกกลับบ้านตั้งแต่เช้า
พึ่งไปส่งที่โรงเรียนแต่ต้องกลับไปรับที่โรงเรียนอีก เฮ้อ

แล้วเราจะติดหวัดไหมนี่
ให้ไปรับถึงห้องเรียนที่มีเด็กเป็นหวัดกันด้วย

Create Date : 13 พฤศจิกายน 2552

Last Update : 13 พฤศจิกายน 2552 20:21:58 น.

1 comment

อีกหกสัปดาห์ ก็จะถึงกำหนดคลอดน้อง ทะเครุ แล้ว

ตอนนี้ ได้ชื่อ ลูกชายเรียบร้อยแล้ว

ชื่อญ๊่ปุ่น ลูกสาวเป็นคนตั้งให้ เขาให้ชื่อน้องว่า ทะเครุ
ส่วนชื่อไทย คุณแม่ ตั้งชื่อ โชค

เดือนนี้ได้ไปซื้อเตียงเด็ก และเสื้อผ้าเด็ก ผ้าอ้อมและอื่นๆ
สำหรับเตรียมรับลูกไว้เรียบร้อยแล้ว

รอแต่ว่าจะคลอดวันไหน เท่านั้นเอง
กว่าจะถึงกำหนดก็อีกเดือนกว่าๆ แต่ว่าคุณพ่อคุณแม่ตื่นเต้น
เตรียมกันเนิ่นๆเลย

ช่วงนี้ ก็ยังคงสุขภาพแข็งแรงดี
ตอนเช้าทำงานบ้านปกติ และก็ยังทำอาหารให้คุณพ่อคุณลูกทานทุกวัน

คุณพ่อบ้านอยู่ด้วยก็สบายนิดๆ มีคนช่วยตากผ้า และช่วยล้างจาน เก็บจานช่วยไปรับไปส่งลูกที่โรงเรียนให้ด้วย

แต่ว่าวันอังคารหน้าพ่อบ้านก็ไปต่างประเทศอีกแล้ว

คุณแม่ท้องแก่ ก็ต้องขับรถไปรับส่งลูก ไปจ่ายกับข้าว
ทำกับข้าว ทำงานบ้านปกติ .

ท้องเริ่มโตขึ้นมาก จนนั่งลำบากเหมือนกัน

คิดว่าคงต้องพักการอัพเดทบล๊อคไว้ชั่วคราวก่อน

ไว้เจอกัน ตอนหลังคลอด
และเมื่อตอนน้องหลับ หรือมีเวลา

จะเอาภาพน้อง ทะเครุ มาแปะจ้ะ

ขอบคุณที่แวะเข้ามาติดตามอ่านค่ะ

Create Date : 28 ตุลาคม 2552

Last Update : 28 ตุลาคม 2552 18:18:34 น.

6 comment

1 2 3

อดีตนักกินจุก

Location :

[Profile ทั้งหมด]

My FriendFlock
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed [?]

Group Blog

ไดอารี่ไม่ประจำวัน
ท่องเที่ยวญี่ปุ่น
แฟชั่นของฉัน
การเลี้ยงลูกในแบบของฉัน
เคล็ดไม่ลับ ความสวยความงามฉบับส่วนตัว
ดอกไม้
สมุดฝากข้อความ

All Blogs

เมื่อต้องอยู่กับคุณแม่สามี
แบบบ้านโมเดิร์นดีไซน์สไตล์ญี่ปุ่น บ้านในฝันของฉัน
สละโสดมาเป็นสะใภ้ญี่ปุ่นจะเข้าปี ที่ 12 แล้ว
ไข้หวัดใหญ่สายพันธ์ใหม่ ระบาดที่โรงเรียนของลูก
อีกหกสัปดาห์ ก็จะถึงกำหนดคลอดน้อง ทะเครุ แล้ว
น้ำหนักเพิ่ม เก้ากิโล ก็กินขนาดนี้ไม่อ้วนก็ไม่ไหวแล้ว
กินจนจุก อีกแล้ว
ในที่สุดก็เก็บตังก์เข้ากระบุกได้แล้ว
วันนี้เลขสวยต้องอัพบล๊อคเสียหน่อย
แผนอนาคตที่ฉันวางไว้ตอนนี้ ฉบับแม่บ้านตัวเล็ก
วางแผนอนาคตให้กับตัวเอง ฉบับแม่บ้านญี่ปุ่นตัวเล็ก
การใช้ชีวิตในญี่ปุ่นของฉัน
ตัดสินใจจะเปลี่ยนสัญชาติเป็นญี่ปุ่น

Friends' blogs

นู๋โนริ
fudge-a-mania
แม่บ้านณ.โตเกียว
วดี
กาปุ้ย
tukuta
มันอยู่ในปอด
LilyAi
toytokyo

Webmaster - BlogGang

[Add อดีตนักกินจุก's blog to your weblog]

Links

BlogGang.com

Pantip-Cafe | Pantip-TechExchange | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.