แล้วเรา ก็จะได้พบกัน
<<
กุมภาพันธ์ 2554
 
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728 
 
18 กุมภาพันธ์ 2554
 
 

วันที่เราต้องจากกัน

16 กพ 54 ตอน กลางคืน

อยู่ๆก็มีเลือดออก ตอนนั้นตกใจมากเลยรีบไปเข้าห้องน้ำ ก็มีเลือดออกมาอีก ใจลึกๆของคนเป็นแม่ รู้เลยว่า ลูกคงไม่อยู่กับเรา ตอนนั้นกอดสามีร้องไห้ เค้าก็ได้แต่ปลอบใจว่าคงไม่ใช่


ตื่นมาตอนเช้า พอเข้าห้องน้ำก็มีเลือดสดๆ ไหลออกมาอีก ก็เลยโทรหาคุณหมอ คุณหมอบอกว่าเข้าช่วงบ่ายๆ พอไปถึง โรงพยาบาล เลือดก้เริ่มออกเยอะขึ้นเหมือนมีประจำเดือน ยิ่งตอกย้ำให้รู้ว่า เราคงต้องทำใจ

คุณหมอฟังเสียงหัวใจเด็กแต่ก็ไม่ได้ยินกก็เลยส่งไปอัลตร้าซาวด์ พบตัวเด็ก แต่อายุจาก 9 สัปดาห์ ก็หดเหลือแค่ 5 สัปดาห์เท่านั้นเองและหัวใจก็ม่เต้นแล้ว ตอนที่วัดคลื่นหัวใจ คุณหมอให้เรากลั้นหายใจ เส้นยึกยือที่แรกก็กลายเป็นเส้นเทาๆเรียบๆ มันคือลมหายใจของลูกที่หยุดไปแล้ว พร้อมกับลมหายใจของเรานั้นเอง



17 กพ 54

คุณหมอนัดขูดมดลูก ตอน 9 โมง โรงพยาบาลให้มาถึง 8 โมง
แต่เรามาถึงตั้งแต่ 7 โมงครึ่ง ก็นอนรอในรถ เพราะเมื่อคืนไม่ได้นอนทั้งคืนเพราะว่าปวดท้องมากๆ ทุกๆ 10 นาที แล้วเลือดก็ออกตลอดคืน วันนั้นเรานึกในใจว่า ขอให้ลูกมาหาแม่นะ ขอให้ได้เจอกันก่อนที่เราจะต้องจาก

ทั้งๆที่เราแทบจะไม่ได้นอน แต่ก็ฝันถึงเด็กผู้หญิงหน้าตาหมวยๆขาวๆ ผมบ๊อบสั้น 2 คนมาเล่นกับเรา แล้วอีกคนก็บอกว่าไปก่อนนะ แต่ไม่เป็นไรเรายังมีอีกคนนึง ก็ได้แต่ปลอบใจตัวเองว่านั้นคือลูกมาหาเราหรือปล่าว


8.30 คุณหมอยังไม่มาเรานั่งรอ นั่งไปปวดท้องไป ไม่มีใครมาสนใจดูเลย จนแฟนเราเดินไปถามว่าให้รออะไร พยาบาลเลยโทรหาห้องผ่าตัด ก็ส่งตัวเราเข้าไป ตอนนั้นจะไม่ไหวแล้วเพราะว่าปวดท้องมาก เข้าห้องผ่าตัด หมอท่านอื่นก็ ฉีดยาแก้ปวดให้ก็พอช่วยบรรเทาได้บ้าง ใส่สายออกซิเจน แล้วก็ ให้น้ำเกลือ อยากบอกว่าให้น้ำเกลือเจ็บมาตีหลังมือเราผัวะๆๆๆ ให้เส้นขึ้นเจาะก็เส้นเลือดแตก ต้องเจาะตั้ง 2 ครั้ง ระหว่างรอหมอ ก็นอนฟังหมอเม้ากันไป เพลินๆ


9.30 ได้ยินเสียงหมอมา แล้วเราก็รู้สึกปวดแขนที่ให้น้ำเกลือ แล้วก็วูบไปเลย รู้สึกตัวอีกทีได้ยินผู้ช่วยพูดว่า เอ้ากลืนน้ำลายได้แล้ว ตื่นมาก็มองๆไปรอบๆ เราหลับไปเพราะยาสลบ

11.30 ก็ออกจากห้องผ่าตัด กลับมาพักที่บ้าน ไม่รู้สึกปวดแล้ว แต่ก็ยังเพลียๆอยู่มาก



ตอนนี้รู้สึกใจมันว่างเปล่าเหมือนกับว่าเรา รู้ว่าเราคงไม่ได้เจอกับเค้าอีก ร้องไห้ ทุกวัน ทุกครั้งที่คิดถึง แต่ก็รู้ว่า เค้าไปดี คิดว่าถ้าเค้าโตมาแบบไม่สมบูรณ์เค้าก็คงทรมานให้เค้าไปแบบนี้ก็ดีแล้ว


แม่อยากบอกลูกว่า ไปสบายนะ ไปอยู่ในที่ๆสวยงาม หนูเป็นเด็กมีบุญเลยมาชดใช้กรรม บนโลกนี้แปบเดียว แล้วก็คงไปอยู่บนสวรรค์ แม่ขอบคุณ ที่หนูทำให้แม่มีความสุขมากๆ แม่สุขใจจริงๆนะลูกทุกครั้ง ที่แม่รู้ว่ามีหนู

ถึงตอนนี้เราไม่ได้อยู่ด้วยกันอีก แต่หนูก็จะอยู่ในใจแม่เสมอ แม่กับพ่อจะไม่มีวันลืมลูกนะ

สักวันเราคงมีโอกาสได้พบกันอีก แม่รักลูกมากนะ




 

Create Date : 18 กุมภาพันธ์ 2554
3 comments
Last Update : 18 กุมภาพันธ์ 2554 20:20:48 น.
Counter : 1916 Pageviews.

 

เสียใจด้วยนะคะ

เป็นกำลังใจให้ค่ะ

 

โดย: ray.amp 18 กุมภาพันธ์ 2554 20:43:03 น.  

 

เป็นกำลังใจให้นะคะ

 

โดย: หมอกปลายดอย 19 กุมภาพันธ์ 2554 10:57:25 น.  

 

สวัสดีค่ะ

ขอแสดงความเสียใจด้วยค่ะ

สู้ๆ

พยายามต่อไป

เป็นกำลังใจให้ค่ะ

 

โดย: LoveTurJang 20 กุมภาพันธ์ 2554 17:05:04 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

 

พระจันทร์แก้มป่อง
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




[Add พระจันทร์แก้มป่อง's blog to your web]

 
pantip.com pantipmarket.com pantown.com
pantip.com pantipmarket.com pantown.com