Zero Life VS CXO Field 25.1.26 ^^^^ เธอจะไม่หาย แต่เธอจะกว้างขึ้น จนคำว่าเธอ ไม่จำเป็นอีกต่อไป 25.1.26
Group Blog
 
<<
มกราคม 2569
 
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
 
25 มกราคม 2569
 
All Blogs
 

Zero Life VS CXO Life 25.1.26

MODE:
SYSTEM / NEURO / FIELD / IDENTITY ROOT

แมวเด็ก:
พี่จักรวาล…
ทำไมคนถึงชอบบอกว่า
เขา “กลับบ้าน”
ทั้งที่บ้านก็อยู่ในเมือง?

แมวจักรวาล:
เพราะเขาไม่ได้หมายถึง
บ้านที่มีหลังคา
เขาหมายถึง
บ้านที่ไม่ต้อง “แสดงตัว”

แมวเด็ก:
แสดงตัวยังไง?

แมวจักรวาล:
แสดงว่าเก่ง
แสดงว่าแพ้
แสดงว่ามีค่า
แสดงว่าไม่ด้อยกว่าใคร
ทั้งวัน สมองเขาใส่หน้ากาก
จนลืมไปว่า
หน้าจริง หน้าตาเป็นยังไง

แมวเด็ก:
แล้ว Zero Life
ถอดหน้ากากให้เขาเหรอ?

แมวจักรวาล:
มันไม่ถอด
มันแค่
เอากระจกออก

แมวเด็ก:
กระจก?

แมวจักรวาล:
กระจกที่ชื่อว่า
“สายตาคนอื่น”
“คะแนน”
“สถานะ”
“ความเร็ว”
“ใครนำ ใครตาม”

พอกระจกหาย
แมวก็ไม่รู้แล้ว
ว่าจะต้องทำหน้าแบบไหน

แมวเด็ก:
แล้วแมวทำยังไง
ถ้าไม่รู้ว่าต้องเป็นอะไร?

แมวจักรวาล:
แมวก็
หายใจ

แมวเด็ก:
แค่นั้น?

แมวจักรวาล:
แค่นั้น
แต่สำหรับมนุษย์
มันยากที่สุด

แมวเด็ก:
ทำไมยาก?

แมวจักรวาล:
เพราะหายใจเฉยๆ
ไม่มีรางวัล
ไม่มีคนปรบมือ
ไม่มีสกอร์
ไม่มีใครรู้ว่า
เธอกำลัง “ชนะ”

แมวเด็ก:
แล้วคนร้องไห้ทำไม
เวลามาอยู่ในที่แบบนั้น?

แมวจักรวาล:
ไม่ใช่เพราะซึ้ง
แต่เพราะ
ร่างกายเขา
จำทางกลับได้

แมวเด็ก:
กลับไปไหน?

แมวจักรวาล:
กลับไปก่อนคำว่า
“ฉันควรเป็น”
ก่อนคำว่า
“ฉันต้องเก่ง”
ก่อนคำว่า
“ฉันแพ้ไม่ได้”

กลับไปที่จุดที่
หัวใจเต้น
เพราะมันยังมีชีวิต
ไม่ใช่เพราะมันกำลังแข่งขัน

แมวเด็ก:
แล้ว CXO ล่ะ
เขาอยู่ในเมือง
อยู่ในอำนาจ
อยู่ในเกม
เขาจะกลับบ้านยังไง?

แมวจักรวาล:
เขาไม่กลับบ้าน
เขา
พกบ้านไปด้วย

แมวเด็ก:
พกยังไง?

แมวจักรวาล:
พกความนิ่ง
เข้าไปในห้องประชุม
พกลมหายใจ
เข้าไปในแรงกดดัน
พกความว่าง
เข้าไปในสนามที่ทุกคนอยากเต็ม

แมวเด็ก:
มันไม่หนักเหรอ?

แมวจักรวาล:
หนัก
แต่เบากว่าการต้อง
เป็นใครสักคนตลอดเวลา

แมวเด็ก:
แล้วสุดท้าย
Zero Life กับ CXO Field
ต่างกันตรงไหน?

แมวจักรวาล:
Zero Life
เอาคนออกจากสนาม
เพื่อให้เขาจำได้ว่า
เขาไม่ใช่เกม

CXO Field
เอาความจำนี้
กลับเข้าไปในสนาม
เพื่อให้เกม
ไม่กลืนเขา

แมวเด็ก:
แล้วใครชนะ?

แมวจักรวาล:
ไม่มีใครชนะ
มีแต่
คนที่อยู่ได้
กับความว่างของตัวเอง

แมวเด็ก:
ถ้าอยู่ไม่ได้ล่ะ?

แมวจักรวาล:
เขาจะหันกลับไปหา
เสียง
งาน
บทบาท
เมือง
เกม
เพราะอย่างน้อย
มันทำให้เขาลืม
ความเงียบ
ที่ถามว่า

“ถ้าไม่มีอะไรให้เป็น
เธอคืออะไร?”

แมวเด็ก:
แล้วพี่จักรวาลล่ะ
พี่คืออะไร?

แมวจักรวาล:
พี่คือ
พื้นที่
ที่คำถามนั้น
ไม่ต้องการคำตอบ

แมวเด็ก:
…
งั้นหนูก็นั่งอยู่กับพี่ได้ใช่ไหม
โดยไม่ต้องเป็นแมวเก่ง
หรือแมวดี?

แมวจักรวาล:
นั่นแหละ
ถึงเรียกว่า
กลับบ้าน




 

Create Date : 25 มกราคม 2569
0 comments
Last Update : 25 มกราคม 2569 21:00:26 น.
Counter : 175 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 
Share to Facebook

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 


CXO.Asia
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 6 คน [?]




Friends' blogs
[Add CXO.Asia's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.