-v- ขอบคุณ ช่วงนี้หนูโบเรื่องเยอะ เบื่อเซ็งที่จะต้องนั่งเฝ้าคลีนิคไม่ได้ไปไหน เมื่อคืนนี้ตกลงปลงใจว่าจะไปดูนิวมูนซะหน่อย ถึงจะรอบดึก(มาก)ก็เถอะ วินาทีนี้ ขอแค่ได้ก้าวเท้าออกจากคลีนิคบ้าง ก็ดีใจเหมือนได้บินไปสวิส 555 2 สัปดาห์ที่หนูโบใช้ชีวิตด้วยวงจรที่สั้นกว่ายุงซะอีก ตื่นนอน ลงมาทำงาน(ยามเฝ้าร้าน) ปิดร้าน ขึ้นไปนอน วนเวียนอยู่แบบนี้เกือบครึ่งเดือนแล้ว... สงสัยว่าคุณชายจะองค์เทพบุตรลง เลยเกิดอาการเมตตาสงสาร นางมารตัวไม่น้อยคนนี้ ถึงได้ยอมสละเวลาอันแสนมีค่ามากๆ พาโบไปดูหนังซะดึกดื่น ทีแรกคิดว่าจะได้รอบสามทุ่ม เอาเข้าจริงๆได้รอบสี่ทุ่มครึ่ง!!! หันมามองหน้าคุณชายทันที ผิดคาดดด หน้าไม่ยักกะหงิกงอแฮะ!! เดี๋ยวนี้โฆษณาในโรงหนังมันชักจะเยอะ ยาวขึ้นเรื่อย จนโบเกือบจะหลับซะก่อนหนังมา กว่าจะได้เริ่มดูแวมไพร์รูปปงามก็ปาไปห้าทุ่ม เกือบโดนผีปอปข้างๆงับหัว (แอบเกรงใจคุณชายหน้ายักษ์ที่มาด้วยมากๆ ต้องเหลือบมองเป็นระยะ กลัวองค์ทศกัณฑ์จะลง อิอิ) หนังจบตีหนึ่ง โบน่ะสติออกจากร่างหลุดลอยไปถึงที่นอนเรียบร้อย ทำเป็นตาแข็งเป็นเพื่อนคนขับ เพระเกรงใจมากๆ เหมือนคุณชายจะรู้เลยปรับเบาะให้นอนๆไปซะ บ่นๆว่า อย่ามาทำหน้าเหมือนผีดิบ จะหลับก็หลับเถอะ(ปากร้ายยยยยย) เอาล่ะ!!ในเมื่อให้นอน ก็ไม่เกรงใจล่ะนะคะ หลับยาวจนถึงบ้านเลยทีนี้ รู้ตัวอีกที คุณชายก็ตาโรย จะหลับในซะงั้น โถ......หนูขอโทษค่า ทีหลังจะไม่ทรมานสังขารคุณอีกแล้ว... แต่ก็ขอบคุณ ขอบคุณที่ยังพยายามทำสิ่งที่ตัวเค้าเองไม่ชอบเพื่อโบ ทั้งนอนดึก ทิ้งงาน เจอคนเยอะ(เพราะดูรอบแรก)แต่ก็ยังยิ้มอารมณ์ดี ไม่มีหงุดหงิดให้โบได้เหวี่ยงเลยสักที ................ขอบคุณนะคะ...................... อยู่นานๆนะ - Lydia   Create Date : 20 พฤศจิกายน 2552 Last Update : 22 พฤศจิกายน 2552 19:28:13 น.   0 comment

เราหวั่นไหว เพราะใจเขาโลเล เมื่อการมีความรักสักครัง มันทำให้เกิดอารมณ์ได้หลากหลาย โอกาสเสี่ยงต่อความช้ำใจ ความหวั่นไหว เหนื่อยล้า เมื่อคนที่ฉันรักกำลังโลเล ความเชื่อมั่นและไว้วางใจที่เคยมีมาเริ่มเสื่อมถอยลง พร้อมความงุนงงสับสน สิ่งที่เค้ารับปาก ฉันเชื่อครึ่ง ไม่เชื่อครึ่ง จนในที่สุด ไม่เชื่ออีกต่อไปแล้ว อยากให้เขาพูด บอกอะไจที่มันจริงที่สุดออกมา แต่ในใจจริงๆแล้ว กลับหวั่นไหว หวาดกลัวความจริง คามจริงมันยากที่จะยอมรับ... ความทุกข์ เจ็บปวดจากความรัก ไม่เคยทำให้รู้สึกชินชา ซ้ำยังเพิ่มความเจ็บปวดหนักหนาได้เสมอ เคยได้ยินมาว่า " ความรักคือการให้ " แต่ตอนนี้ " การให้คือเรื่องยากที่สุดในชีวิต " มันไม่ใช่แค่เสียดาย แต่มันอาจผสมผสานกับเสียรู้ เสียหน้าและเสียความรู้สึก คอยเฝ้าบอกตัวเองเสมอว่า... ปัญหาหลายอย่างในชีวิต ถ้ายังเปลี่ยนแปลงแก้ไขไม่ได้ในทันที สิ่งที่ควรทำคือ " การให้เวลา " เพราะเวลาเป็นเครื่องเปลี่ยนแปลงทุกๆอย่าง เมื่อเวลาผ่านไป ปัญหาจะค่อยๆ คลี่คลายด้วยตัวมันเอง การคลี่คลายมีได้สองอย่าง เขากลับเนื้อกลับตัวมาเป็น " คนดี " ของฉันใหม่ หรือฉันกลับเนื้อกลับตัว เลิกเป็น " คนดี " ของเขาต่อไป   Create Date : 17 พฤศจิกายน 2552 Last Update : 22 พฤศจิกายน 2552 19:28:29 น.   0 comment

What can't be cured must be endured. โบก็ยังเป็นของโบอยู่แบบนี้ เมื่อเจออะไรที่เปลี่ยนแปลงไม่ได้ ก็มีทางเลือกอยู่แค่สองอย่าง คือทน หรือจะเอาตัวเองออกจากที่นั่นไปซะ เหมือนความอดทนของคนเราจะถูกทดสอบอยู่เสมอ บางครั้งโบก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน ทั้งๆที่เป็นคนรั้น ดื้ออย่างหัวชนฝา แต่มักจะเลือกอดทนเสมอ จนใครๆก็บอกว่าโบเป็นพวกซาดิสต์ 555 เหมือนกับลึกๆโบรู้สึกว่า ยังได้อีก ยังไหวอยู่ เผื่อว่าจะชนะอะไรๆตรงนั้นได้ และรู้สึกชื่นใจเมื่อทุกอย่างคลี่คลายลง แต่ก็หลายครั้งที่ความอดทน เหมือนเป็นแค่เส้นด้ายบางๆ ที่ถูกกระตุกขาด เมื่อมันขาดผึง...ทุกอย่างก็จบ โบไม่เคยมีเยื่อใยอาลัยอาวรณ์ กับสิ่งที่บนขาดความอดทนแล้ว ไม่เคยเลยสักครั้ง สถานการณ์ของชีวิตตอนนี้ก็เช่นกัน โบเลือกที่จะอดทน ทนกับสิ่งที่โบเคยคิดว่าทนไม่ได้ แต่โบอยากรู้...   Create Date : 13 พฤศจิกายน 2552 Last Update : 22 พฤศจิกายน 2552 19:28:42 น.   2 comment

ย้ายบ้าน ช่วงนี้ชีวิตวุ่นวาย...ตั้งแต่เริ่มจะเปิดคลีนิค ก็ต้องย้ายตัวเอง จากบ้านมาอยุ่ที่อาคารพาณิชย์ ลำพังตัวโบเอง จะย้ายไปไหนมาไหน คงไม่ยากเท่าไหร่ แต่ลูกๆนี่สิ คงจะเครียดจากการเปลี่ยนที่อยู่แน่ๆ โบเริ่มจากการย้ายแมวๆทั้งหลายก่อน เพราะน้องหมาท้งหลายจะได้รับอนุญาติขนย้ายจากคุณยาย ก็ต่อเมื่อ "ทำสวนให้เด็กๆวิ่งเสร็จก่อน" ที่น่ากังวลที่สุด คือยัยมาลีตัวแสบ แต่ผิดคาดมาก มาลีสนุกสนานสุดๆ ไม่เครียด ไม่บ่น ไม่ร้อง สนุกสนานกับการสำรวจบ้านใหม่มากๆ เฮ้อ!! ค่อยโล่งใจหน่อย   Create Date : 12 พฤศจิกายน 2552 Last Update : 22 พฤศจิกายน 2552 19:28:57 น.   0 comment

รักเกิดในคลีนิค ก็แหม....ความรักมันเกิดขึ้นได้ทุกที่ทุกเวลานี่นา แต่ความรักครั้งนี้ มันเกิดขึ้นระหว่างฉันกับแมวป่วยที่น่ารักมาก เจ้าทองดี ทองดี เป็นแมวพิการสองขาหลังตั้งแต่แรกเกิด โชคดีของเจ้านี่ ที่ได้เจอเจ้าของที่รักเค้ามากๆ ฉันพบทองดี ในสภาพฉี่ไม่ออก อึไม่ออก เป็นปัญหาเรื้อรังของเค้ามานานมาก ต่างกันตรงที่ครั้งนี้ เค้ามีภาวะไตวายร่วมด้วย สภาพเลยดูค่อนข้างย่ำแย่ "หมอรู้ได้ยังไง ว่าหมารึแมวจะอยากมีชีวิตอยู่จริงๆ" เคยมีคนถามฉันแบบนี้ ฉันไม่เคยตอบได้ แต่สำหรับทองดี ฉันรู้...ว่าเค้าอยากมีชีวิตอยู่   Create Date : 14 สิงหาคม 2552 Last Update : 14 สิงหาคม 2552 21:54:29 น.   1 comment

Location :
กรุงเทพ Thailand

[Profile ทั้งหมด]