เรื่องเล่าจากหญิงชราชื่อ โรส


 วันแรก ที่พวกเราเริ่มการเรียนในมหาวิทยาลัยนั้น อาจารย์ของเราได้เข้ามาแนะนำตัว และบอกให้พวกเราทำความรู้จักกับคนอื่นๆ ที่เราไม่รู้จักมาก่อน ผมยืนขึ้นแล้วมองไปรอบๆ และมีมือๆ หนึ่ง เอื้อมมาจับบ่าของผม ผมหันไปพบกับหญิงชราร่างเล็ก ผิวหนังเหี่ยวย่น ที่ส่งรอยยิ้มอันเป็นประกายมาให้ผม รอยยิ้มนั้นทำให้เธอดูสดใสอย่างยิ่ง


หญิงชราคนนั้นกล่าวขึ้นว่า
' สวัสดี รูปหล่อ ฉันชื่อโรส อายุแปดสิบเจ็ดแล้ว มาให้ฉันกอดสักทีสิ '


ผมหัวเราะกับท่าทางของเธอ และตอบอย่างร่าเริงว่า
' แน่นอน ได้สิครับ ' แล้วเธอก็กอดผมอย่างแรง ผมถามเธอว่า
' ทำไมคุณถึงมาเรียนมหาวิทยาลัย เอาตอนที่อายุน้อยและไร้เดียงสาอย่างนี้ละ'


เธอตอบด้วยเสียงปนหัวเราะว่า
'ฉันมาหาสามีรวยๆ ที่ฉันจะได้แต่งงานด้วย แล้วมีลูกสักสองสามคน '


ผมขัดจังหวะเธอ โดยถามว่า 'ไม่เอาครับ.. ถามจริงๆ '
ผมสงสัยจริงๆ ว่า อะไรทำให้เธอมาเรียนที่นี่ตอนที่อายุขนาดนี้


และเธอตอบว่า
' ฉันฝันมานานแล้ว ว่าฉันจะได้ปริญญา และตอนนี้ ฉันก็กำลังจะได้ปริญญาที่ฉันฝัน'



หลังเลิกเรียนวิชานั้น เราเดินไปที่อาคารสโมสรนักศึกษาด้วยกัน และนั่งกินชอคโกแลตปั่นด้วยกัน เรากลายเป็นเพื่อนกันในทันที ตลอดสามเดือนหลังจากนั้น เราจะออกจากชั้นเรียนพร้อมกัน และจะไปนั่งคุยกันไม่หยุด ผมนั้นประหลาดใจเสมอเมื่อได้ฟัง 'ยานเวลา' ลำนี้ แบ่งปันความรู้ และประสบการณ์ของเธอให้กับผม



ตลอดปีนั้น โรสได้กลายเป็นสัญลักษณ์ของมหาวิทยาลัยของเรา
และเธอนั้นจะเป็นเพื่อนได้กับทุกคนในทุกที่ที่เธอไป เธอรักที่จะแต่งตัวดีๆ
และดื่มด่ำอยู่กับความสนใจ ที่นักศึกษาคนอื่นๆ มีให้กับเธอ เธอได้ใช้ชีวิตอย่างเต็มที่
เมื่อถึงตอนสิ้นสุดภาคการศึกษา เราได้เชิญโรสให้มาพูดที่งานเลี้ยงของทีมฟุตบอลของเรา ผมไม่เคยลืมเลยว่า เธอได้สอนอะไรให้กับเรา


พิธีกรแนะนำตัวเธอ และเธอก็เดินขึ้นมาที่แท่น



ตอนที่เธอกำลังเตรียมตัวที่จะพูดตามที่เธอตั้งใจนั้น เธอทำการ์ดที่บันทึกเรื่องที่เธอจะพูดตกพื้น เธอทั้งอาย ทั้งประหม่า แต่เธอโน้มตัวเข้าหาไมโครโฟนแล้วบอกว่า


' ขอโทษด้วยนะ ที่ฉันซุ่มซ่าม ฉันเลิกกินเบียร์มาตั้งนานแล้ว แต่วิสกี้พวกนี้มันแรงจริงๆฉันคงจะเอาบทของฉันมาเรียงใหม่ไม่ทันแล้วงั้นฉันก็คงได้แค่บอกเรื่องที่ฉันรู้ให้กับพวกคุณก็แล้วกัน'


พวกเราทุกคนหัวเราะกันท้องคัดท้องแข็ง ตอนที่เธอเริ่มต้นว่า
 
' พวกเราทุกคนนั้น ไม่ได้หยุดเล่นเพราะเราแก่หรอก แต่เราแก่เพราะว่าเราหยุดเล่น ที่จริงแล้วมี เคล็ดลับสู่การที่จะยังหนุ่มสาวอยู่เสมอมีความสุข และประสบความสำเร็จอยู่ 4 ประการ



1) พวกคุณจะต้องหัวเราะ และมีเรื่องสนุกๆ ขำขันทุกวัน





2) พวกคุณจะต้องมีความฝัน เมื่อไรก็ตามที่คุณสูญเสีย ความฝันของคุณไป คุณจะตาย
มีคนมากมายที่ยังเดินไป เดินมาอยู่ทั้งๆ ที่ตายไปแล้วและไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าตายไปแล้ว


 




3) การที่คุณ 'แก่ขึ้น' กับ 'เติบโตขึ้น' นั้นมันต่างกันมาก ถ้าคุณอายุสิบเก้า แล้วนอนอยู่บนเตียงเฉยๆ ปีหนึ่ง และไม่ทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอันเลย ตลอดทั้งปี คุณก็จะอายุยี่สิบ
ถ้าฉันอายุแปดสิบเจ็ด แล้วนอนเฉยๆ ไม่ทำอะไรเลยตลอดทั้งปี ฉันก็จะอายุ แปดสิบแปด
ทุกๆ คนนั้นจะแก่ขึ้น ทั้งนั้น ไม่จำเป็นต้องอาศัยความสามารถอะไรเลย
ประเด็นของการ เติบโตขึ้น นั้นอยู่ที่การแสวงหาโอกาสในการเปลี่ยนแปลง


 




4) อย่าทิ้งอะไรไว้ให้เสียใจภายหลัง คนสูงอายุส่วนใหญ่นั้น ไม่เสียใจกับสิ่งที่ได้ทำลงไปแล้ว แต่มักจะเสียใจกับสิ่งที่ยังไม่ได้ทำ คนที่กลัวความตายนั้น มีแต่คนที่ยังมีสิ่งที่ต้องเสียใจค้างอยู่ '


 



เธอจบการพูดของ เธอด้วยการร้องเพลง 'The Rose' อย่างกล้าหาญ
และเธอได้แนะให้พวกเราทุกคนศึกษาเนื้อร้องของเพลงนั้นและเอาความหมายเหล่านั้น
มาใช้กับชีวิตประจำวันของพวกเรา


เมื่อสิ้นปีการศึกษานั้น โรสได้รับปริญญาที่เธอได้เริ่มฝันไว้เมื่อนานมาแล้ว


หนึ่งสัปดาห์หลังจบการศึกษา โรสจากไปอย่างสงบ


เธอนอนหลับไปและไม่ตื่นขึ้นอีกเลย



นักศึกษากว่าสองพันคนไปร่วมพิธีศพของเธอ เพื่อแสดงความเคารพ ต่อหญิงชราผู้วิเศษ


ผู้ได้สอนให้พวกเขาได้รู้ ด้วยการทำให้เห็นเป็นตัวอย่างว่า


ไม่มีคำว่าสายเกินไปที่จะเป็นทุกสิ่งที่คุณสามารถเป็นได้


จงจำไว้ว่า


' การแก่ขึ้นนั้น เป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ แต่การเติบโตขึ้นนั้นเป็นสิ่งที่เราเลือกได้ เราอยู่ได้ด้วยสิ่งที่เราได้รับ แต่เราจะมีชีวิตอยู่เพราะสิ่งที่เราให้ไป' 



ที่มา : Forward Mail ที่ได้รับมาจากเพื่อน อ่านแล้วชอบเลยเก็บมาฝากกันค่ะ


Note : ช่วงนี้งานยุ่ง ๆ อาจจะไม่ได้เข้าไปทักทายเพื่อน ๆ แต่ก็คิดถึงเหมือนเดิมนะคะ


"ช่วงนี้ฝนตกอากาศเปลี่ยนแปลง รักษาสุขภาพด้วยนะคะ"






Free TextEditor



Create Date : 09 มิถุนายน 2551
Last Update : 9 มิถุนายน 2551 0:18:23 น.
Counter : 5333 Pageviews.

10 comments
เช้าวันหนึ่งในวันฝนโปรย NENE77
(1 ก.พ. 2566 16:33:39 น.)
No. 1164 สนุกขำ ๆ @ เกาะช้าง ไวน์กับสายน้ำ
(30 ม.ค. 2566 05:13:35 น.)
เปิดห้องคุยสบายๆสไตล์หนุ่มร้อยปี (62) หนุ่มร้อยปี
(30 ม.ค. 2566 14:20:52 น.)
🐶🐾🐶หมาแบบนี้รับประกันไม่เป็นโรคซึมเศร้า🐶French Bulldogผสม 🐶🐾🐶 โอน่าจอมซ่าส์
(31 ม.ค. 2566 00:34:36 น.)
  
ไม่ได้เข้ามาซะนานหยากไย่ขึ้นเต็มเลย
โดย: anakin IP: 202.91.19.205 วันที่: 9 มิถุนายน 2551 เวลา:11:43:46 น.
  
ก็งานน้องมันยุ่งนี่นาพี่มันก็ เหอ ๆ
โดย: Ying IP: 124.121.72.115 วันที่: 9 มิถุนายน 2551 เวลา:15:38:50 น.
  
อ่าฮ่ะ!!พี่สาวตัดผม น่ารักดีค่ะ^^

ใครๆก็ตัดม้าเต่อ หนุก้ออยากตัดนะ..แต่จะดับอนาคตตัวเอง 555

ยังคิดถึงพี่หญิงเสมอนะคะ

ปล.ดูแลสุขภาพด้วยนะคะ
โดย: Dewreeya IP: 118.172.66.172 วันที่: 9 มิถุนายน 2551 เวลา:21:53:04 น.
  
www.tame.com
โดย: tame IP: 125.25.242.157 วันที่: 13 มิถุนายน 2551 เวลา:12:50:41 น.
  
หายป่วยไวๆนะคะ
โดย: Dewreeya วันที่: 13 มิถุนายน 2551 เวลา:21:27:59 น.
  
แวะมาทักตอนดึกๆ
ฝันหวานค่ะ
โดย: ตุ๊กตาซัง วันที่: 11 พฤศจิกายน 2551 เวลา:23:35:28 น.
  
โดย: TheShockTime วันที่: 31 ธันวาคม 2553 เวลา:1:18:39 น.
  
เข้ามาเยี่ยม ครับ นานเลยมะได้เจอกัน สบายดีนะครับ
โดย: bagel วันที่: 21 สิงหาคม 2556 เวลา:9:38:13 น.
  
มาเยี่ยมอีก ครั้ง
โดย: bagel วันที่: 14 กันยายน 2556 เวลา:8:26:13 น.
  
มาเยี่ยมอีกครั้ง
โดย: bagel IP: 192.99.14.36 วันที่: 31 สิงหาคม 2557 เวลา:4:01:00 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

Yoyoying.BlogGang.com

yoyo_ying99
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]