"ความจำสั้น..แต่รักฉันยาว" <<-- ตรงกับชีวิตผมอย่างจัง .... ภาพยนตร์ไทยที่ดีที่สุดเรื่องหนึ่งจาก GTH -- เข้าฉาย 5 มีนาคม 2552  ภาพยนตร์เรื่องนี้ ได้บอกเล่าถึงความรัก ระหว่างสัตวแพทย์ (พระเอก) กับลูกค้า (นางเอก) โดยมีน้องหมา (เจ้าสะพานลอย -- น้องหมาขาหักมีคิ้ว) เป็นตัวสื่อกลาง ร่วมด้วยคู่รักรุ่นใหญ่ ที่ดูละม้ายคล้ายจะเป็นคู่พระนางตัวจริงมากกว่า ทำไมถึงผมจึงรู้สึกโดนใจกับหนังเรื่องนี้มาก ? ก็เพราะว่า ตัวผมนั้นเป็นสัตวแพทย์ รักษาน้องหมาน้องแมวนี่หล่ะครับ แต่จะต่างจากในภาพยนตร์ก็ตรงที่ หมอเก่งเค้ามีคลินิคของเค้า แต่ของผมก็ยังเป็นแค่สัตวแพทย์ มือปืนรับจ้าง รับจ้างรักษาสัตว์เป็นลูกจ้างของโรงพยาบาลสัตว์ ทำงาน Full Time (6 วัน/สัปดาห์) ก็เท่านั้นเอง ... และนางเอกในเรื่องก็มีจิดใจที่งดงามรักสัตว์ เห็นน้องหมาถูกรถชนก็รีบเข้าไปช่วยเหลือ แม้ว่าจะลำบาก นอนเฝ้าทั้งคืนจนกระทั่งน้องหมาดูดีขึ้น แล้วยังช่วยตามหาเจ้าของตัวจริงอีก  .... เหตุผลของผมก็คือ .... เรื่องราวของผม และ คุณเธอ ละม้ายคล้ายกับภายยนตร์เรื่องนี้มากครับ .... ผมเองก็ไม่เคยคิดหรอกครับว่า ผมจะรู้จักและได้เริ่มต้นคบกับลูกค้า เข้าตำหรับ "รักกับเคส" ไปกับเขาด้วย  ในบ่ายวันหนึ่ง ผมจำได้ว่าเป็นวันที่ 8 เมษายน 2551 อีกไม่กี่วัน โรงพยาบาลสัตว์ก็จะปิดช่วงสงกรานต์แล้ว มีรถกระบะโฟร์วิลล์ คันหนึ่งขับมาจอดหน้าโรงพยาบาล มีหญิงสาวและชายหนุ่มคู่หนึ่ง กำลังยกกรงสุนัขลงจากกระบะท้ายรถ ภาพที่ผมเห็นก็คือ สิ่งที่อยู่ในกรงเป็นลูกสุนัขพันธุ์ไซบีเรียนฮัสกี้ ที่กำลังชักกระแด่วๆๆๆ เธอรีบเปิดประตูเข้ามาในร้าน ผมตรงเข้าไปยังห้องฉุกเฉินเพื่อตรวจอาการเบื้องต้น จากการซักประวัติ ทราบว่าสุนัขตัวนี้มีปัญหาความผิดปกติของระบบประสาท สุนัขไม่สามารถยืนได้ แถมตอนนี้จะเป็นโรคติดเชื้ออื่นหรือเปล่า ก็ทำการตรวจไปพอสมควรครับ  ตอนแรกสุนัขมีอยู่ 2 ตัว ในวันรุ่งขึ้นสุนัขก็ได้สิ้นใจไปหนึ่ง เหลืออยู่อีกหนึ่ง อาการของสุนัขตัวนี้ค่อยๆ ดีขึ้นตามลำดับครับ แม้ว่า ลูกสุนัขไซบีเรียนตัวนี้ จะเป็นสุนัขที่ไม่สมประกอบนัก เป็นไซบีเรียนที่เดินไม่ได้ นอนอยู่ในกรงตลอดทั้งวัน แต่เธอก็รัก เธอเฝ้าฟูมฟักดูแลอยู่ตลอดเวลาดุจประหนึ่งลูกของตนเอง ช่วงเวลาระหว่างนั้นเองหล่ะครับ .... ที่ทำให้สัตวแพทย์อย่างผมได้รู้จักเธอ ที่เป็นเจ้าของน้องหมาตัวนี้มากขึ้น....  ....เราโทรศัพท์คุยกัน ตอนแรกผมก็คิดว่าชายหนุ่มที่มากับเธอคือแฟนของเธอ ปรากฎว่านั่นเป็นน้องชายแท้ๆ ของเธอ เราเริ่มสนิทสนมกันมากขึ้น จากเดิมที่เริมต้นคุยด้วยอาการของน้องหมา น้องหมาเป็นอย่างไรบ้างครับ ก็เริ่มที่จะถามถึงเจ้าของน้องหมาด้วย จากเดิมที่คุยกันทางโทรศัพท์ ก็เริ่มนัดคุยกัน เธอก็จะอุ้มลูกไซบีเรียนของเอามาด้วย มาผลัดกันนั่งอุ้ม นั่งกอด นั่งป้อนข้าว ดูแลน้องหมาด้วยกัน  ตัวน้องหมาเองก็อาการดีขึ้น แต่ก็มีบางช่วงที่มีปัญหาเป็นไข้ท้องเสียบ้าง พอรักษากินยาไปก็ค่อยๆ ดีขึ้น ผมเองก็เริ่มสบายใจ แต่แล้ว เมื่อถึงจุดจุดหนึ่ง น้องหมาตัวนี้ซึ่งมีอาการทางประสาทอยู่แล้ว ก็เริ่มมีอาการชักแบบไม่ทราบสาเหตุ จากเดิมไม่ค่อยถี่ จนกระทั่งถี่ขึ้นเรื่อยๆ น้องหมาก็มีอาการไข้ขึ้นสูง ระบบควบคุมอุณหภูมิในร่างกายเสียไป มีอาการชักไม่หยุด จนในที่สุดน้องหมาก็ทนไม่ไหว จากไปครับ เราเศร้ากันอยู่พักใหญ่เลยทีเดียวเพราะเราทั้งคู่ก็รักน้องหมาตัวนี้เหมือนลูกครับ  ครั้งสุดท้ายที่เราไปเที่ยวด้วยกันที่ห้วยตึงเฒ่า แต่ด้วยความที่ เธอ เป็นคนที่มีจิตใจรักสัตว์มากๆ (ละม้ายคล้ายนางเอกในเรื่อง) แม้ว่าเธอจะไปพานพบกับสัตว์แปลกประหลาดอย่างไร ถ้าเธอได้เธอจะช่วย แล้วก็จะเอามาส่งให้เรารักษา มีอยู่ครั้งหนึ่งที่เธอลงทุนไปฟัดกับแมว เพื่อช่วยชีวิตกระรอกน้อย ให้พ้นจากเขี้ยวอันแหลมคมของน้องแมว เธอเอามารักษา ดูแลอย่างใกล้ชิด จนกระทั่งกระรอกน้อยพร้อมที่จะกลับคืนสู่ธรรมชาติ .... และทุกๆ วันนี้ นอกจากเราจะคบกันอยู่แล้ว เมื่อเธอพบเจอสัตว์อะไรแปลกๆ เธอก็จะหิ้วเอามาให้ที่ทำงานผมดูเสมอๆ ครับ ทุกวันนี้ผมก็คิดว่า เจ้าน้องหมาไซบีเรียน ก็เหมือนเป็นกามเทพ ที่ทำให้ผมได้รู้จักเธอหล่ะครับ ถึงแม้ว่าเจ้าหมาน้อยจะไม่ได้มีชีวิตอยู่แล้ว แต่ผมและเธอก็คิดถึงอยู่เสมอ ภาพยนตร์เรื่องนี้ ดำเนินเรื่องได้คล้ายกับเรื่องราวของผมกับคุณเธอ เพียงแต่ว่าตัดช่วงที่รักสมัยอดีตออกไป เพราะผมเองก็เพิ่งจะมารู้จักกับเธอก็ตอนเป็นสัตวแพทย์แล้วหล่ะครับ ถึงแม้ว่าเราจะเพิ่งรู้จักกันและคบหากันได้ไม่ครบ 1 ปีดี แต่ผมก็คิดว่าเรามีอะไรที่คล้ายๆ กัน ผมชอบการท่องเที่ยว และ เธอก็ชอบการท่องเที่ยว ผมก็หวังว่า ถึงแม้ความจำเรื่องอะไรบางอย่างของเราจะสั้น แต่ก็เชื่อว่า รักฉัน(และเธอ) จะยาวครับ  ก็ขอแนะนำนะครับว่า ถ้ามีโอกาสก็ไปดูภาพยนตร์เรื่องนี้กัน ผมคิดว่าสนุกสนานดี พาผู้ใหญ่ไปดูก็น่าจะสนุกในอารมณ์ของผู้ใหญ่ท่านหน่ะครับ มีความคิดเห็นอย่างไรก็ comment กันได้นะครับ 
โห น่ารัก+โรแมนติก จังเลยค่ะ
ขอให้รักกันยาวๆๆๆๆเลยนะค่ะ  โดย: ผู้หญิงชื่อส้ม
 วันที่: 12 มีนาคม 2552 เวลา:8:28:01 น.น่ารักจังเลยค่ะ
ไปดูมา 2 รอบแล้วค่ะ เป็นหนังเรื่องแรกที่ดูมากกว่า 1 รอบ ประทับใจ ชอบใจ ติดใจมากค่ะ โดย: chenyuye
วันที่: 12 มีนาคม 2552 เวลา:8:53:26 น.อิ อิ แล้วกับเธอคนนั้นได้ชวนกันไปดูหนังเรื่องนี้ยังคะ อิอิ
 โดย: Herzlich !
วันที่: 12 มีนาคม 2552 เวลา:12:02:52 น.อยากเห็นหน้าเธอคนนั้นกับสัตวแพทย์คนนี้ค่ะ ช่วยหน่อยนะคะ
 โดย: anchesa
วันที่: 12 มีนาคม 2552 เวลา:20:07:10 น.แนะนำเว็บดูหนังซีรีย์เกาหลีฟรี
โดย: koreaserie (loveyoupantip
 ) วันที่: 6 สิงหาคม 2554 เวลา:11:06:31 น. |
บทความทั้งหมด
|
||||||||||||||||||||
 |
|
ผู้ติดตามบล็อก : 37 คน [
พี่จบจากที่ไหนคะ
แล้วทำงานยากรึป่าว