รักชาติ…......ในวิถีทางของเรา
รักชาติ.........คำๆนี้ฟังดูแล้วท่านคิดถึงอะไรบ้างครับ ส่วนผมเมื่อก่อนก็เฉยๆ เพราะผมคิดว่าไม่ได้เป็นหน้าที่ของผม เพียงแค่เสียภาษี ก็พอแล้ว แต่ตอนนี้เมื่อมีวุฒิภาวะและวัยเปลี่ยนไปมุมมองเลยเปลี่ยนตามไปด้วย ประจวบกับ

เหตุการณ์บ้านเมืองในขณะนี้มีอะไรให้ต้องมานั่งคิดมากมายว่าเราจะทำตัวเป็นทองไม่รู้ร้อนได้อย่างไร เพราะมีเพื่อนร่วมชาติหลายท่านหลายนายได้เสียสละแม้กระทั่งชีวิตเพื่อแสดงความรักชาติ ศาสน์ กษัตริย์

ข่าวในพื้นที่สามจังหวัดชายแดนภาคใต้ ข่าวภัยพิบัติที่เกิดขึ้นอยู่เนื่องๆในที่ต่างๆของประเทศเรา มีความสูญเสียเป็นผลลัพธ์ทั้งทรัพย์สิน ชีวิตหรือการบาดเจ็บ ผมได้หยุดและมองดูเหตุการณ์ต่างๆ อย่างใคร่ครวญ

ผลพวงจากเหตุการณ์ต่างๆที่เกิดขึ้นนั้นมีผลกระทบมากมายทั้งในขณะที่เกิดเหตุและหลังจากเหตุการณ์สงบลงไปแล้ว ผมเคยถามกับตัวเองว่า ทหารหาญที่ลงไปช่วยแก้ปัญหาไฟใต้นั้นเมื่อถูกผู้ไม่หวังดีต่อบ้านเมืองทำร้ายจนถึงแก่ชีวิต รัฐบาลและหน่วยงานได้ปูนบำเหน็จให้ทั้งเงินทอง ยศและเกียรติ ทั้งหลายแต่จริงๆแล้วสิ่งเหล่านี้ทดแทน

ความสูญเสียที่ ต้องเสียหัวหน้าครอบ เสียสามี เสียพ่อ เสียลูกชายที่เป็นที่รักของตนหรือไม่ มีหน่วยงานไหนได้ติดตามผลกระทบที่เกิดตามมาของครอบครัวที่เสียสละหรือไม่ นี่คือคำถามที่ผมมีกับตัวเอง…..

ผมจะทำอะไรได้บ้างกับเหล่าผู้เสียสละชีวิตไปแล้ว เชิดชู รับอุปการะครอบครัว ช่วยส่งเสียลูกหลานผู้เสียสละ มันก็คงทำไม่ได้เพราะมันยิ่งใหญ่เกินตัว เกินกำลังของผม หลายคนมองว่ามันไม่ใช่หน้าที่ของเรา หรือเป็นเพราะการเมืองประเทศเราวุ่นวายเลยทำให้ทุกสิ่งทุกอย่างเป็นอย่างนี้ เหนื่อยครับถ้าเรามีมุมมองอย่างนั้น เรามาเปลี่ยนทรรศนะกันใหม่ดีกว่า

คุณคิดว่าเราจะตอบแทนเหล่าผู้เสียสละอย่างไรแล้ววิธีการของสามารถปฏิบัติได้จริงหรือไม่เรามาช่วยกันเสนอความคิดเห็นบางทีผู้ที่มีอำนาจอาจจะนำวิธีคิดของพวกเราไปประยุกต์ใช้ก็เป็นได้...........................ผมเชื่ออย่างนั้นครับ

รักคนอ่าน



Create Date : 13 พฤษภาคม 2550
Last Update : 13 พฤษภาคม 2550 16:23:01 น.
Counter : 752 Pageviews.

9 comments
ความสุขดุจทองคำ สมาชิกหมายเลข 7582876
(9 ม.ค. 2568 12:19:26 น.)
มื้อนี้เสี่ยอั๋นขอเลี้ยงเอง nokeja
(11 ม.ค. 2568 20:28:46 น.)
รวมธรรม14 นาฬิกาสีชมพู
(12 ม.ค. 2568 07:41:17 น.)
"ยุ่งยาก" อาจารย์สุวิมล
(13 ม.ค. 2568 07:37:03 น.)
  
โลกมันใกล้แตกแล้วล่ะ
โดย: CheLover วันที่: 13 พฤษภาคม 2550 เวลา:20:39:01 น.
  
ผู้เสียสละ คงนอนตายตาหลับ

ถ้าได้รู้ว่าคนข้างหลังมีความสุข
โดย: กายแก้ว วันที่: 13 พฤษภาคม 2550 เวลา:21:47:28 น.
  

ไม่รู้นะ ส่วนตัวแล้วคิดว่าตอนเค้าอยู่ไม่ค่อยเหลียวแลกันพอสูญเสียเค้าไปก็ปูนบำเหน็จกันใหญ่แถมแค่ช่วงแรกๆ ... พอนานไปคนในครอบครัวที่เหลือก็อยู่อย่างลำบากเพราะขาดเสาหลัก ไม่ได้รับการสนใจอีกล่ะ ... เฮ้อ

โดย: จิ๋ว (เดี๋ยวขอนึกก่อนนะ ) วันที่: 15 พฤษภาคม 2550 เวลา:16:14:30 น.
  
อื่มมมมมม เข้ามาอ่าน
โดย: i am tabo วันที่: 25 พฤษภาคม 2550 เวลา:10:21:50 น.
  

สวัสดีค่ะ..คนไกล..ผ่านมาทางนี้เลยแวะมาทักทาย..มาปุ๊บเจอเรื่องเครียดเลย.

ที่ว่าเครียดก็เพราะว่า..ช่วยอะไรเขาไม่ได้..สงสารผู้กล้าทั้งหลายที่ต้องลงไปปฏิบัติหน้าที่..สุดท้ายหลายๆท่านกลับบ้านเพียงแค่ร่างกายที่ไร้ซึ่งลมหายใจ..นึกถึงครอบครัวของเขาเหล่านั้น..ว่าจะมีความรู้สึกอย่างไร..ค่าตอบแทนที่ได้รับ..มันเทียบกันไม่ได้เลยกับสิ่งที่เขาสูญเสีย.

เวลานี้..เราๆท่านๆทำได้ก็คงแค่ส่งกำลังใจ..อวยพรให้สิ่งศักดิ์สิทธิ์คุ้มครองให้เขาเหล่านั้นปลอดภัย.
โดย: ป้าปุ้ม. (Tante-Marz ) วันที่: 25 มิถุนายน 2550 เวลา:1:12:59 น.
  





รักคนเขียนเหมือนกันค่ะ (( อิอิ ว่าแล้วก็งัดมุกเดิมมาใช้ ))

-----------------------------------------

คงต้องรอ ปา - ติ - หาน **~
โดย: หม๋องแหม๋ง วันที่: 12 กันยายน 2550 เวลา:17:13:34 น.
  
พี่วู๊ดดดดดดดดดดดดด
ฝุ่นเต็มบ้านแล้ว มา Up ด่วนเลยพี่
โดย: peijing วันที่: 16 กันยายน 2550 เวลา:17:39:06 น.
  


แวะมาเที่ยวเจ้าค่ะ

ฝากน้องสาวคนนี้สดใสอยู่ในบล็อคนี้ด้วยคนนะคะ
โดย: ~ เจ๊ล่ะเบื่อ!!!! ~ วันที่: 12 ตุลาคม 2550 เวลา:14:28:22 น.
  
อา มาช่วยปัดฝุ่น ที่เกาะบล็อค อิอิ






แบบว่า อิชั้นหลงทางมาค่ะ อิอิ
โดย: เจ้าป้ามหาภัย วันที่: 4 กรกฎาคม 2551 เวลา:6:41:10 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

Woodymayo.BlogGang.com

วู๊ดดี้
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]