"บ้านย่าไผ่" โดยสรศัลย์ แพ่งสภา
Photobucket


จะว่าไปแล้วหนังสือเล่มนี้ก็เหมือนกับเป็นเรื่องเล่าชีวิตในวัยเด็กของคุณสรศัลย์ แพ่งสภา เรื่องเล่าในวัยเด็กของใครคนหนึ่งที่ฉันไม่รู้จักในตอนที่แรกเห็นหนังสือเล่มนี้ เพราะไม่เคยอ่านหนังสือของคุณสรศัลย์มาก่อน จนมาอ่านคำโปรยบนหน้าปกว่า "ฟื้นความจำชีวิตวัยเด็กสมัยรัชกาลที่ 6" อ่านแค่ประโยคนี้เพียงประโยคเดียว ก็ทำให้ตัดสินใจได้ไม่ยากนักว่าควรจะหยิบติดมือไปจ่ายสตางค์กันที่บูธสารคดีในงานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติเมื่อปีที่แล้ว

เมื่อพลิกเนื้อหาด้านในออกมาพิจารณา ฉันจึงได้รู้ว่าผู้เขียนคือคุณสรศัลย์ แพ่งสภานั้นมีอายุอานามถึง 80 กว่าปีแล้ว มีช่วงชีวิตในวัยเด็กในรัชสมัยรัชกาลที่ 6 ถือว่าเป็นบุคคล 4 แผ่นดิน การที่ "ย่าไผ่" มักพา "เจ้าแดง" หรือคุณสรศัลย์เข้าวังบ่อยๆ และการที่ต้นตระกูลของคุณสรศัลย์รับใช้ใต้เบื้องพระยุคลบาท รวมถึงคุณพ่อของคุณสรศัลย์ที่เข้ารับราชการทหารในสมัยที่ความเจริญยังไม่เข้ามาข้องแวะเมืองไทยของเรา เรื่องเล่าในวัยเด็กของคุณสรศัลย์จึงเปี่ยมไปด้วยความรู้ และความทรงจำที่คนยุคใหม่ไม่เคยรู้ ไม่เคยเห็น

ลักษณะการเขียนของคุณสรศัลย์นั้นเป็นการเขียนเล่าเรื่อง สำนวนชวนให้ผู้อ่านอมยิ้มได้ในบางช่วงบางตอน คล้ายกับมีผู้หลักผู้ใหญ่มาเล่าเรื่องในวัยเด็กให้ลูกหลานฟัง ชวนให้ฉันติดตามแบบวางไม่ลงเลยทีเดียว บางครั้งนึกจินตนาการภาพตามคำบรรยายได้ ยิ่งมีภาพเก่าที่คุณสรศัลย์นำมาประกอบเรื่องราวในแต่ละบทแต่ละตอนแล้วยิ่งทำให้สะท้อนเห็นภาพ และบรรยากาศได้อย่างชัดเจน

หนังสือเล่มนี้สำหรับฉันแล้วเปรียบได้กับเป็นตำราประวัติศาสตร์ยุคปลายรัตนโกสินทร์เลยก็ว่าได้ เพราะคุณสรศัลย์ได้บันทึกเหตุการณ์การสวรรคตของรัชกาลที่ 6 และการขึ้นครองราชของรัชกาลที่ 7 เป็นบันทึกในฐานะของพสกนิกรคนไทยคนหนึ่ง และอีกสถานะหนึ่งคือการที่ย่าไผ่ได้ถวายตัวรับใช้ในงานพระราชพิธีเนื่องในพระราชพีธีพระบรมศพ ทำให้คุณสรศัลย์ได้รู้ได้เห็นงานฝ่ายในที่ต้องทำงานกันอย่างหนักในช่วงเวลานั้น

ฝากหนังสือเล่มนี้ไว้ให้ผู้รักการอ่านได้ไปซื้อในงานสัปดาห์หนังสือที่กำลังดำเนินอยู่ เพราะตัวอักษรที่ไล่เรียงไปในแต่ละย่อหน้าคงทำให้บางคนย้อนเวลาไปหาอดึต "บ้านย่าไผ่" ทำให้ฉันนึกถึงชีวิตวัยเด็ก ย่าไผ่ผู้เป็นคนสวนฝั่งธนบุรี และย้ายบ้านมาอยู่ฝั่งพระนครในเวลาที่ความเจริญเพิ่งเริ่มต้น บรรยากาศในเวลานั้นคงเปรียบได้กับชีวิตในวัยเด็กของฉันที่เติบโตทันปลายยุคนั้น ได้เห็นได้สัมผัสสภาพบ้านเมืองที่ยังมีความเงียบสงบ อาจจะไม่ถึงกับเป็นเรือกสวนไร่นา ท้องร่อง ลำน้ำ เรือแจว และถนนลูกรัง แต่ยามเย็นที่บ้านในวัยเด็กของฉันก็ยังพอได้ยินเสียงเรือหางยาววิ่งบึ่งฝ่าสายน้ำตามลำคลองแถวตลาดน้ำวัดไทรได้ชัดเจนทีเดียว



Create Date : 01 เมษายน 2551
Last Update : 7 เมษายน 2551 22:01:46 น.
Counter : 1248 Pageviews.

6 comments
:: กะก๋าแนะนำหนังสือ - ขุนเขา สายหมอก ดอกไม้ :: กะว่าก๋า
(14 ก.ย. 2563 07:51:52 น.)
MARS ลุ้นรักนักบิด : Fuyumi Souryo มาช้ายังดีกว่าไม่มา
(12 ก.ย. 2563 10:10:35 น.)
:: กะก๋าแนะนำหนังสือ - Black Cherry ความโหยหาเป็นชื่อยาเสพติด :: กะว่าก๋า
(11 ก.ย. 2563 06:31:18 น.)
ข้อความในกระดาษแทรก Insignia_Museum
(11 ก.ย. 2563 18:59:52 น.)
  
การศึกษาประวัติศาสตร์บ้านเมือง ผ่านประวัติชีวิตคน นี่สนุกดีนะ ....
เล่มนี้เรายังไม่มี ...จดไว้ใน list (อีกตามเคย)
โดย: นัทธ์ วันที่: 2 เมษายน 2551 เวลา:21:50:41 น.
  
แค่อ่านที่บรรยายมาก็น่าอ่านแล้วค่ะ ตอนเด็ก ๆ ลิตช์ก็อยู่ฝั่งธน
แถวคลองสาน สมัยก่อนคลองจะเหม็น....
โดย: ลิตช์ (Litchi ) วันที่: 3 เมษายน 2551 เวลา:23:59:17 น.
  


น่าสนใจไปดูที่งานสัปดาห์หนังสือดีกว่า
โดย: somnumberone วันที่: 5 เมษายน 2551 เวลา:6:48:09 น.
  
น่าอ่านนะคะ คล้ายๆตำราประวัติศาสตร์สมัยก่อน
เป็นงัยบ้างคะ คุณหลี สบายดีนะ หายเงียบไปเลย
สงกรานต์ไปเที่ยวไหนคะเนี่ย เดินทางปลอดภัยนะคะ
โดย: เจ้าเตี้ย วันที่: 5 เมษายน 2551 เวลา:16:56:22 น.
  
น่าสนใจมากเลยคะ คุณหลี

ขอบคุณคุณหลีมากนะคะ สำหรับกำลังใจ

ตอนนี้ แบมเป็นโรค กลัวคะ กลัวความมืด กลัวอะไรไม่รู้

ว่างก็นั่งคิดถึงพี่สาว จริงแล้วหัวใจเข้มแข็งขึ้นมาตั้งเยอะนะคะ ผ่านไปหนึ่งเดือนที่พี่สาวเสีย แบมก็ดีขึ้นค่ะ

แต่คิดถึงวันเก่าๆๆ

มีฝันถึงพี่สาว เพราะแบมจะสวดมนต์และแผ่เมตตาก่อนนอนทุกคนครั้ง

มีอยู่คืนนึง ฝันถึงพี่สาว ในฝันเรารู้ว่าพี่สาวเราเสียแล้ว แบมก็เลยถามว่า พี่ ได้ยินที่หนูสวดมนต์แผ่เมตตาให้หรือเปล่า พี่เขาบอกว่าได้ยิน แต่ได้ยินแค่สวดมนต์และแผ่เมตตานะ อย่างอื่นหนูพูดอะไร แบมก็บอกว่า พี่ไป ให้พี่คุ้มครองครอบครัวเรา

และพี่สาวแบมก็สอนบทสวดมนต์อีกบทให้แบมฟัง โห้

เป็นอะไรที่ฝันเป็นเรื่องเป็นราวมากเลยคะ คุณหลี

แต่ในฝันทำให้แบมดีใจพี่สาวได้ยินเสียงเราสวดมนต์และแผ่เมตตา

นี่หรือเปล่าที่เขาบอกว่า คิดฟุ้งซ่าน

ปล.ช่วงนี้ความคิดแบมไม่ค่อยอยู่กับเนื้อกับตัวค่ะ คิดแต่เรื่องพี่สาว

ปล.สอง ตอนนี้แฟนแบมก็ให้แบมไปช่วยทำงานคะ จะได้ไม่ต้องอยู่คนเดียว คิดฟุ้งซ่านหนักกว่าเดิม

รักษาสุขภาพนะคะ คุณหลี แบมคิดถึงเสมอค่ะ
โดย: yadegari วันที่: 10 เมษายน 2551 เวลา:19:23:18 น.
  
ขอบคุณนะคะ
ดีใจที่มีคนชื่นชมผลงานท่านนะคะ
ปัจจุบันนี้คุณตา อายุ88แล้วค่ะ
แต่สุขภาพไม่มีมากๆ ขณะนี้อยู่ไอซียู
ก็ฝากช่วยเป็นกำลังใจให้ด้วยนะคะ
โดย: เพ็ญ IP: 58.9.63.210 วันที่: 10 ตุลาคม 2552 เวลา:23:16:08 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

Wedding.BlogGang.com

CooKiiE
Location :
กรุงเทพ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 4 คน [?]

บทความทั้งหมด