สวัสดีค่ะ

ใจเย็นนะคะ
...
ปล่อยให้ไป.. เดี๋ยวก็กลับ..

เราไม่สามารถปรับเปลี่ยน ความคิด หรือพฤติกรรมของเขาได้ ..

เริ่มต้นที่ตัวเอง...

เข้าใจความรุ้สึก อย่างลึกซึ้งเลยล่ะ

แต่อยากให้ใจเย็น .. เอาใจใส่กับตัวเอง และ ลูกดีกว่า

อย่าไปเซ้าซี้ กับเขา

หากมีโอกาส ก็ค่อยๆคุยกันด้วยเหตุและผล

เป็นกำลังใจให้นะคะ

  

ทักทายยามบ่ายจ้า อิอิ :)