โอ้ พระเจ้าของฉัน
เปิดร้านมาร่วมปี มีเรื่องเล่าเกี่ยวกับลูกค้าผู้มีอุปการะคุณทั้งหลายมาเล่าให้ฟังค่ะ (หรือจะเรียกว่านินทา แต่ไม่ว่าร้ายนะคะ)
มีลูกค้าสามีภรรยาคู่หนึ่ง เป็นลูกค้าคนแรกที่เข้ามาที่ร้านเราเมื่อตอนเปิดร้านวันแรก ทุกวันนี้ท่านทั้งสองก็ยังคงแวะเวียนมาใช้บริการที่ร้านประมาณเดือนละสองครั้ง ลูกค้าคู่นี้มีเรื่องที่ต้องกำชับเราหนักหนาเรื่อง อาหารที่ทำต้องไม่ใส่พริกไท อาหารทุกอย่างไม่เผ็ด ไม่ใส่พริก เราเลยมักที่จะจัดกระเทียมหั่นบาง ๆ ใส่น้ำปลาให้ไปแทน เวลาสั่งต้มยำ เราต้องเตรียม น้ำปลา กระเทียม มะนาวให้ต่างหากเพราะทั้งสองมักจะปรุงรสเอง แล้วเวลามาที่ร้านมักจะถามว่าร้านเรามีผักอะไรบ้าง (ร้านเราขายอาหารจานเดียว)ช่วยทำนู้นทำนี่ให้หน่อย แล้วก็จะอธิบายกับเราว่าอาหารที่ทำควรทำยังไง อะไรที่พอมีในครัวเราก็ทำให้ได้ แต่บางครั้งเราไม่ได้เตรียมของไว้ทำเป็นกับข้าวอย่าง ๆ แบบที่เขาพอใจ เขาก็จะหน้าบึ้ง ๆ (เราก็อธิบายแล้วนะว่าเราขายอาหารจานเดียว สเต็ก สลัด) แล้วก็เหมือนจำใจสั่งอาหารที่มีในร้าน แต่ก็มีข้อแม้อย่างที่เล่ามาข้างต้น วันหนึ่งแม่เราไปจ๊ะเอ๋กับทั้งสองที่ร้านขายอาหารปักใต้ โอ้แม่เจ้าไหนว่ากินพริกไม่ได้ ที่สั่งนะพริกทั้งนั้น


บางคนก็มาแปลก ๆ สั่งข้าวกระเพราไก่ ไข่ดาว วันแรกเราก็เอาไข่โป๊ะบนข้าวที่อัดใส่ถ้วยจนสวยงาม เก็บจานกลับมาไข่กินไม่หมด พอมาครั้งที่สองเขาก็สั่งเด็กมาว่าขอให้วางไข่ไว้ข้าง ๆ ข้าว เก็บจานมา เขากินหมดด้วยแหละ เรางงวางไข่ผิดที่มีผลกับการกินอาหารด้วย



บางคนที่เราเอากาแฟไปเสริฟ เขาบอกมันไม่เห็นร้อนเลย(กาแฟสดชงด้วยเครื่องอุณภูิมิแค่ 60) เราก็เลยอุ่นในไมโครเวฟให้ พอเอาไป เขาก็ไม่ดื่มทันที ตั้งไวเ้นานกว่าจะยกขึ้นจิบ งงอีกแล้วไหนบอกอยากกินร้อน ๆ ไง


ส่วนอีกคนขอชามะนาวเย็น ใส่น้ำแข็งน้อย ๆ เราก็ใส่ให้ครึ่งแก้ว พอเขาำได้รับเขาขอช้อนเพื่อไปตักน้ำแข็งออก จนเหลือแค่สองสามก้อนเท่าปลายนิ้วก้อย

และก็มีบางคนที่เราทำอาหารร้อน ๆ ข้าวควันลอยกรุ่นไปเสริฟ เขาก็ไม่กินเดี๋ยวนั้น นั่งอ่านหนังสือที่มีในร้านจนเกือบหมดชั้น แล้วจึงลงมือกิน พอตอนเรียกเก็บเงิน ถามเราว่ามีใครเคยว่าข้าวร้านนี้แข็งไหม เราก็บอกไม่เคย(ร้านเราใช้ข้าวหอมมะลิ) รู้มั้ยข้าวที่นี่แข็็งมากเลย (เราก็เถียงในใจ จะไม่ให้แข็งได้ไงก็คุณพี่เล่นปล่อยให้มันตากลมร่วม20นาทีอย่างนั้นน่ะ)

ยังมีอีกเยอะค่ะ ออกแนวร้าย ๆ ก็มี ไว้วันหลังจะเล่า(นินทา)ต่อ
แต่ทั้งหมดทั้งมวลที่เล่ามาก็ไม่ได้ถือเคืองอะไรเพราะยังไง คุณก็เป็นผู้มีอุปการะคุณ ทำให้เราอยู่ได้มาจนถึงวันนี้ และก็หวังว่าจะอยู่ได้ต่อ ๆ ไป ก็ลูกค้าคือพระเจ้านี่ค่ะ จริงมั้ย






































Create Date : 20 มิถุนายน 2551
Last Update : 10 สิงหาคม 2553 11:23:23 น.
Counter : 527 Pageviews.

7 comments
ม.ร.ว. คึกฤทธิ์ เยือนจีน Insignia_Museum
(22 ก.ค. 2564 15:03:51 น.)
คุยกันน้อย แต่คุยทุกวัน comicclubs
(21 ก.ค. 2564 22:59:50 น.)
ความรู้สึกลบๆกับการเอาชนะตัวเอง TuUmMeng
(20 ก.ค. 2564 00:10:48 น.)
ตุ๊บตั๊บกับดอกไม้ข้างบ้าน(เพื่อนบ้าน)ของนาง nonnoiGiwGiw
(19 ก.ค. 2564 09:42:59 น.)
  
สวัสดีค่ะ
เจอลูกค้านิสัยแปลกๆ (หรือแย่ๆ) ก็มีสีสันดีนะคะ
ดีจังที่คุณไม่เคืองอะไรมาก ทนกับพระเจ้าต่อไปนะคะ
สู้สู้
โดย: Pippinnie วันที่: 20 มิถุนายน 2551 เวลา:13:04:52 น.
  
โดย: joblovenuk วันที่: 20 มิถุนายน 2551 เวลา:13:18:48 น.
  
สวมวิญญาณพี่ปองจาก บุญชู เลยครับ

รับรองไม่ดังก็ดับ
โดย: พยัคฆ์ร้ายแห่งคลองบางหลวง วันที่: 20 มิถุนายน 2551 เวลา:15:12:51 น.
  
555 ลูกค้านิสัยแปลกมากๆค่ะ
โดย: โยเกิตมะนาว วันที่: 20 มิถุนายน 2551 เวลา:16:27:57 น.
  
ลูกค้านิสัยแปลกดีนะค่ะ
โดย: whitelady วันที่: 20 มิถุนายน 2551 เวลา:22:58:04 น.
  
ขอบคุณทุกคนที่แวะมาค่ะ

ถ้าสวมวิญญาณพี่ปองกลัวดับมากกว่าดังค่ะคุณพยัคฆ์ร้ายแห่งคลองบางหลวง เพราะตอนนี้กิจการร้านอาหารผุดขึ้นมาราวกับเห็ดพิษหน้าฝนอยู่ด้วย
โดย: อิมาอิซัง วันที่: 21 มิถุนายน 2551 เวลา:15:55:00 น.
  
555
เราก็มีลูกค้าแปลก ๆค่ะ
โดย: redclick วันที่: 22 มิถุนายน 2551 เวลา:22:06:14 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

Viromrada.BlogGang.com

นางสาวอ้วนจัง ตังค์มากมี
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]

บทความทั้งหมด