คุณเคยหลงรักสถานที่ท่องเที่ยวแห่งนั้น... และอยากอยู่ที่นั่นตลอดไปมั้ย





.....เมื่อปี 44-47 เคยสะพายเป้ ออกเดินทางไปทั่วประเทศ... มีเป้าหมายคือการได้ไปรู้ เห็นในสถานที่แปลกตา ไม่คุ้นเคย... ประมาณว่าออกตามหาความฝัน อะไรทำนองนั้น...



.....มีหลายที่ ที่สวยงาม ที่ประทับใจ ที่ชอบ... และเคยคิดไว้ว่า ถ้ามีชีวิตอยู่แบบนั้นตลอดไปจะเป็นยังไงนะ...



.....และแล้ว... สิ่งเหล่านั้นที่เคยนึกไว้... กลับมีตัวตนขึ้นมาจริง ๆ ในวันนี้...


 

.....ทุกวันนี้... ตื่นเช้าขึ้นมาทำงานตอน 8 โมง... มีเพื่อนร่วมงานอีก 10 คน... กำลังดี... ไม่เยอะให้ปวดหัว... เลิกงานก็กลับบ้าน... ออกไปปั่นจักรยานออกกำลังกายรอบเมือง... ค่ำ ๆ ก็ซื้อของกินเข้าบ้าน... แล้วนอนฟังเสียงฟ้าเสียงฝนไปเรื่อย... ถ้าเสาร์-อาทิตย์ก็ตื่นสายได้หน่อย... ถีบจักรยานไปซื้อของสดมาทำกับข้าวกินเอง... ซักผ้า ทำงานบ้านไปเรื่อย... มีเวลา ก็ไปละเมียดชื่นชมกับกล้วยไม้ และให้เวลากับพืชผักสวนครัวหลังบ้าน... เรียบง่ายดีจริง...

 

 

...^-^...
 




Create Date : 07 มิถุนายน 2556
Last Update : 7 มิถุนายน 2556 16:11:45 น.
Counter : 828 Pageviews.

5 comments
Mean It . . nonnoiGiwGiw
(3 ธ.ค. 2562 15:43:18 น.)
ตั้งใจปี ๒๕๖๓ คนขับช้า
(2 ธ.ค. 2562 22:26:27 น.)
เรื่องลี้ลับสุดแปลกของโลก ตอนที่​ 1 สมาชิกหมายเลข 5615256
(29 พ.ย. 2562 08:27:15 น.)
เป็นตัวเองได้ ดีมาก แต่...ยากจัง วัลยา
(1 ธ.ค. 2562 15:37:45 น.)
  
เคยค่ะ ไปเที่ยวนิวซีแลนด์มา และตกหลุมรักธรรมชาติอันสวยงาม อยากย้ายถิ่นฐานไปอยู่ถาวรเลย แต่ทำไม่ได้
โดย: Tang_Siri วันที่: 8 มิถุนายน 2556 เวลา:18:10:29 น.
  



ปอป้าขอกราบขอบพระคุณในน้ำใจไมตรีที่มอบให้ตลอดเวลาที่ผ่านมา
ไม่ว่าจะเป็นเวลาที่เจ็บป่วย และที่สำคัญในเวลาที่สูญเสียลูกชายอันเป็นที่รัก

ความปรารถนาดีและกำลังใจจากทุกท่านจะดำรงอยู่ในหัวใจของปอป้าตลอดไป...ค่ะ


โดย: พรหมญาณี วันที่: 18 มิถุนายน 2556 เวลา:13:14:40 น.
  


วันนี้ ปอป้าพาพ่อนาคกับลูกสาว (แม่พราหมณี)
มากราบขอบพระคุณในทุกกำลังใจที่มีให้กับครอบครัวของเรา...นะคะ

หลวงพ่อจะสึกวันที่ ๒๗ นี้ และอยู่รักษาศึลแปดต่ออีก ๓ วัน

ขอบุญกุศลทั้งหลายที่หลวงพ่อตั้งใจเพียรปฏิบัติตลอดระยะเวลาหนึ่งเดือน
จงอำนวยผลให้เพื่อนบล๊อกเพื่อนเฟสทุกท่านประสบแต่สิ่งที่ดีงาม
มีสุขภาพแข็งแรง มีความสุข ความเจริญทั้งทางโลกและทางธรรมตลอดไป...ค่ะ


โดย: พรหมญาณี วันที่: 25 มิถุนายน 2556 เวลา:13:58:30 น.
  


สวัสดีค่ะ

ระยะนี้ปอป้าเจอมรสุมชีวิตหลายอย่าง
เสร็จจากงานศพลูกได้หนึ่งเดือน คิดว่าจะได้พักผ่อนเสียที
แต่คุณแม่ก็ต้องมาผ่าตัดตาด่วน ไม่อย่างนั้นตาจะบอด

เหนื่อยแค่ไหนก็ยังสู้ได้อยู่ค่ะ เพราะกำลังใจมากมายจากเพื่อนทุกคน
ที่สำคัญอาศัยพระธรรมคอยประคับประคองจิตใจตลอดมา
โชคดีที่ได้เห็นได้รู้พระธรรมมาก่อนที่จะเห็นทุกข์
พอทุกข์จริงทั้งหลายประดังเข้ามาก็เลยรับมือไหว

ขอให้ทุกท่านหาโอกาสศึกษาพระธรรมไว้บ้าง
เพราะเมื่อถึงเวลาที่ทุกข์มาเยือน เราจะได้มีสติรับมือกับทุกข์นั้นได้
ทุกสิ่งผ่านมา แล้วก็ผ่านไป ไม่มีสิ่งใดจีรังยั่งยืน
คิดได้เช่นนี้ ชีวิตก็มีความสุขแล้วค่ะ

ขอบคุณทุกกำลังใจที่มอบให้ปอป้าเสมอมา...นะคะ

ป.ล. ภาพนี้ สนามบินแม่ฮ่องสอนใช่ไหมคะ
พี่ชายปอป้าคนหนึ่งล่ะที่หลงรักทั้งคนแม่ฮ่องสอนและเมืองแม่ฮ่องสอน
ปักหลักอยู่มา ๔๐ ปีได้แล้วมั้ง ปอป้าก็หลงรักแม่ฮ่องสอนเหมือนกัน
แต่ไปร่วมวงปักหลักกับพี่ชายไม่ได้ เพราะมีครอบครัวอยู่กรุงเทพฯ...อิ ๆ

โดย: พรหมญาณี วันที่: 2 กรกฎาคม 2556 เวลา:13:38:44 น.
  
คิดถึงนะคะ
โดย: magic-women วันที่: 8 กรกฎาคม 2556 เวลา:19:39:23 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

Trebor.BlogGang.com

saraburitrebor
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]

บทความทั้งหมด