ถนนสายนี้ ... ... มีตะพาบ หลักกิโลเมตรที่ 408 "การเดินทางของความเหงา"
โจทย์ครั้งนี้ คุณ กะว่าก๋า เป็นคนกำหนด ไม่จำกัดรูปแบบงานเขียน

โจทย์คราวนี้หัวข้อคือ "การเดินทางของความเหงา"



ยังจำบล็อกนี้ได้หรือไม่?
ถนนสายนี้ ... ... มีตะพาบ หลักกิโลเมตรที่ 394 "เลือกตั้ง"

หลังจากประกาศผลแล้วจึงมีบล็อกต่อเนื่องอีกบล็อกคือบล็อก

- [Nendoroid Story] เสียงที่ไม่มีใครได้ยิน


งานเขียนในครั้งนี้ถือซะว่าเป็นอีกเวอร์ชันของบล็อกประกาศผลก็แล้วกันครับ

ต่อไปเป็นการบ่นของแมนฮัตตัน คาเฟ่


"ไซเรน ซูซูกะ ออกมาขอบคุณผู้ที่โหวตให้เธอ"



แมนฮัตตัน คาเฟ่ : "ซูซูกะ... มีคนเลือกเธอเยอะมาก"




"อีกด้านหนึ่ง ซิมโบลิ รูดอล์ฟเองก็มีคนโหวตเธอเช่นกัน"



แมนฮัตตัน คาเฟ่ : "ซิมโบลิ รูดอล์ฟ ก็มีคนโหวตให้แม้จะไม่ชนะ"

"ทุกคนต่างมีใครสักคนที่มองเห็นพวกเขา"




"คาเฟ่ขมวดคิ้ว"



แมนฮัตตัน คาเฟ่ : "ส่วนฉัน... ไม่มีแม้แต่คะแนนเดียว"




"คาเฟ่เดินคอตก"



แมนฮัตตัน คาเฟ่ : "บางที... ฉันอาจไม่ได้เหมาะกับการถูกเลือกจริงๆ ก็ได้"

(คาเฟ่คิด) มันช่างเหงาเหลือเกินกับการที่ไม่มีใครมองเห็นตัวฉันเลย




"เธอเดินกลับและเจอเจ้าของคอกม้าพอดี"



คาเฟ่ชะงัก

แมนฮัตตัน คาเฟ่ : "... ..."




"เจ้าของคอกม้าพูดกับเธอ ทำให้เธอยิ้มบางๆ"



เจ้าของคอกม้า : "ถึงไม่มีใครเลือกเธอ... แต่ฉันเลือกเธอนะ"

"ฉันอยากให้เธอเปิดตัวโควต้าที่ฉันเลือก

แมนฮัตตัน คาเฟ่ : "...ค่ะ"




END


คุยกันท้ายเรื่อง
ผมไม่ค่อยรู้สึกเหงาอะไรเท่าไหร่เลย เขียนเรื่องลักษณะนี้ไม่ค่อยจะถูก ความเหงามันเดินทางอย่างไร และจบอย่างไรกันนะ หรือจริงๆ เราอาจรู้อยู่แล้ว แต่ชินไปกับมันเลยไม่รู้สึกถึงมันก็ได้

คราวนี้จริงๆ เนื้อเรื่องต้องเป็นอีกแบบครับ แต่ถ่ายทำไม่ทัน สถานการณ์หลายๆ อย่างไม่อำนวยเลยต้องเขียนใหม่หมด เปลี่ยนแผนใหม่หมดครับ จะว่าไปก็เหมือนเอาของเก่ามาขายใหม่เหมือนกัน แถมส่งงานเลทอีก ช่วงหลังเลทประจำเลย งานมันยุ่งเกินไปครับ



ใครอยากร่วมตั้งโจทย์ให้ส่งหลังไมค์โจทย์มาได้ครับ ผมจะค่อยๆ ทยอยเอามาให้เพื่อนๆ เขียน แต่อย่าตั้งโจทย์แล้วชิ่งล่ะ





โจทย์ถนนสายนี้มีตะพาบครั้งต่อไป หลักกิโลเมตรที่ 409
"What's in my bag?" โจทย์โดยคุณ จันทราน็อคเทิร์น

คำอธิบายโจทย์ (แนวทางการเขียน)
เปิดกระเป๋าที่ใช้ประจำมาโชว์กันครับ ว่าของจำเป็นหรือของที่ชอบพกไปข้างนอกประจำในแต่ละวันมีอะไรกันบ้าง อะไรจำเป็น อะไรของใช้งาน หรืออะไรที่แค่อยากมีติดไว้ มีอะไรน่าสนใจบ้าง


เวลาส่งงาน 11 กันยายน 2569 นี้แล้วเจอกัน~



Create Date : 29 สิงหาคม 2569
Last Update : 29 สิงหาคม 2569 0:05:01 น.
Counter : 641 Pageviews.

27 comments
(โหวต blog นี้) 
Im wunderschönen Monat Mai by Robert Schumann ปรศุราม
(3 ต.ค. 2569 10:59:43 น.)
ตอนแรกผมอยากให้เบอร์ 10 หยุดที่เมสซี แต่พอรู้ข้อจำกัดแล้วเริ่มคิดใหม่ สมาชิกหมายเลข 9404703
(3 ต.ค. 2569 12:15:51 น.)
วัด เวียง เคียง วัง - ศาลเจ้าเกียนอันเกง, พิพิธภัณฑ์บ้านกุฎีจีน, วัดซางตาครู้ส สายหมอกและก้อนเมฆ
(4 ต.ค. 2569 15:31:10 น.)
Eclair Land เอแคลร์แลนด์ แป้งบางไส้แน่น อร่อยต้องลองชิม นายแว่นขยันเที่ยว
(2 ต.ค. 2569 15:07:17 น.)

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณnewyorknurse, คุณmultiple, คุณกะว่าก๋า, คุณหอมกร, คุณนายแว่นขยันเที่ยว, คุณmcayenne94, คุณtanjira, คุณสายหมอกและก้อนเมฆ, คุณThe Kop Civil, คุณปรศุราม, คุณhaiku, คุณสองแผ่นดิน, คุณอาจารย์สุวิมล, คุณจันทราน็อคเทิร์น, คุณชีริว

  
คำชี้แจง

1. เรื่องราวในเอนทรี่นี้ไม่มีความเกี่ยวข้องกับเนื้อเรื่องหลักของตัวละครนั้นๆ

2. บล็อกนี้อยู่ในหมวด
Cartoon Blog ให้กำลังใจนักแสดงด้วยครับ
โดย: คุณต่อขอชี้แจง (toor36 ) วันที่: 29 สิงหาคม 2569 เวลา:0:05:22 น.
  
555 เด็กๆ น้องๆในสังกัด มีนอย น้อยใจกันบ้าง
เป็นเรื่องธรรมดานะครับ เด็กๆแยะ อาจจะมีเวลาดูแล ไม่ทั่วถึง บางคน เอ๊ย บางตัว บางน้อง
ยังอยู่ในกล่อง ยังไม่ได้แกะห่อเลยนะครับนี่
แสดงว่า ยุ่งจริงๆเลยเชียว 555

แล้วโจทย์คราวหน้านี่ อะไรอยู่ในกระเป๋า ท่าทางจะสนุก มานึกดู กระเป๋าคาดอก ตัวเอง
พกอะไรไปบ้าง มีแต่ยาดม+แว่นตา+มือถือ
แค่นี้เอง อาจารย์เต๊ะ อยู่รอดได้แล้วนะครับ

ตอนนี้มาถึงจุดที่ เวลาลืมเอาตังมา สามารถซื้อของกิน เชื่อไว้ก่อนได้ แม่ค้าบอก สำหรับอาจารย์เต๊ะเอาไปกินก่อนเลย แล้วค่อยมาจ่ายทีหลังครับ 555

โดย: multiple วันที่: 29 สิงหาคม 2569 เวลา:4:14:41 น.
  
ตุ๊กตาสีดำเวลาให้เลือก
คนมักจะไม่เลือกคุณต่อ

โดย: หอมกร วันที่: 29 สิงหาคม 2569 เวลา:5:20:21 น.
  
"ถึงไม่มีใครเลือกเธอ... แต่ฉันเลือกเธอนะ"

คำนี้ดีนะครับ
อาจทำให้อีกฝ่ายรู้สึกถึงการมีตัวตนบนโลกนี้เลย

ฟูฟูเหงาแน่ๆครับ
พี่ก๋ามีเวลาเล่นกับมันแค่เช้า-เย็นวันละชั่วโมงเอง
หมิงไปอยู่กรุงเทพแล้ว 555

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 29 สิงหาคม 2569 เวลา:5:21:15 น.
  
ไม่มีใครเลือก คราวหน้าพยายามต่อไปสู้ๆนะแมนฮัตตัน คาเฟ่
โดย: mcayenne94 วันที่: 29 สิงหาคม 2569 เวลา:11:54:44 น.
  
สวัสดีค่ะคุณต่อ

เจ้าของคอกม้า พูดได้ดีทีเดียวค่ะ
แมนฮันตัน น่าจะมีกำลังใจดีๆจากคำพูดนี้ค่ะ

บางครั้งความเหงาก็เดินคู่กับเราไปในทุกวันไหมคะคุณต่อ
เราเลยไม่รู้สึกถึงความเหงาเท่าไหร่

โดย: tanjira วันที่: 29 สิงหาคม 2569 เวลา:12:17:45 น.
  
คาดว่าต่อไปต้องมีคนเลือกแมนฮัตตันคาเฟ่แน่นอนครับ
ผมก็เหมือนอยู่กับความเหงาจนชินละครับ
โดย: The Kop Civil วันที่: 29 สิงหาคม 2569 เวลา:17:27:09 น.
  
ขอบคุณจ้าคุณต่อ
โดย: หอมกร วันที่: 29 สิงหาคม 2569 เวลา:19:36:47 น.
  
มาส่งกำลังใจให้
แมนฮัตตัน คาเฟ่ ค่ะ
สู้ สู้ สักวันก็จะเป็นวันของแมนฮัตตัน คาเฟ่นะคะ

โดย: newyorknurse วันที่: 30 สิงหาคม 2569 เวลา:1:46:49 น.
  
การปล่อยวางเป็นสิ่งที่ยากจริงๆ
โดยเฉพาะคนที่ยังแบกอะไรอยู่เต็มบ่า
วางไม่ลง
ก็คงต้องแบกต่อไป

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 30 สิงหาคม 2569 เวลา:4:41:08 น.
  
สวัสดี จ้ะ น้องต่อ

ตะพาบ ครั้งนี้ ผู้ที่ไม่เหงา มีคนเลือกมากถึง
มากที่สุด ก็ต้องไม่เหงา เนาะ แต่สำหรับเจ้าของ
คอกม้า บ่นด้วยความเหงา โดดเดี่ยวเดียวดาย
เพราะยังไม่มีใครเลือกสักคะแนนเดียว
แต่เมื่อเจอ แมนฮัตตัน คาเฟ่ เขาให้กำลังใจแก่
เธอว่า จะเลือกเธอ ความโดดเดี่ยว ก็คงหมดไป
ได้ เนาะ ดัใจกับเธอด้วย จ้ะ

โหวดหมวด การ์ตูน
โดย: อาจารย์สุวิมล วันที่: 30 สิงหาคม 2569 เวลา:21:24:44 น.
  
พี่ก๋าเคยเจอผู้ปฏิบัติธรรมคนหนึ่งตอนไปอินเดีย
พี่เขาออกมาเล่าให้ฟังว่า
เขาอธิษฐานขอจากสิ่งศักดิ์สิทธิ์
ให้ช่วยทำลายศัตรูและคนที่คิดไม่ดีกับเขาให้ย่อยยับ
ฟังแล้วก็รู้สึกแปลกดีครับ 555

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 30 สิงหาคม 2569 เวลา:22:40:14 น.
  
เจ้าของคอกม้าเลือกเอง
งาน อ่านหนังสือ วิ่ง งานอดิเรกอื่นๆ ไม่มีเวลาเหงาเลย ปลายฝนก็จะเริ่มเที่ยวแล้ว
ผมมาวิ่ง เพื่อสุขภาพที่แข็งแรง เพื่อจะได้ดูแลคนในบ้านที่สุขภาพไม่ดีครับ
โดย: สองแผ่นดิน วันที่: 30 สิงหาคม 2569 เวลา:23:41:52 น.
  
อรุณสวัสดิ์ครับน้องต่อ

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 31 สิงหาคม 2569 เวลา:5:03:13 น.
  
ชีวิต
และการใช้ชีวิต
ยังไงก็เหนื่อยนะพี่ก๋าว่า
แต่ในความเหนื่อยนั้นก็มีความสนุก
และความสุขแฝงอยู่ไม่น้อยเลยครับ

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 31 สิงหาคม 2569 เวลา:22:19:33 น.
  
อรุณสวัสดิ์ครับน้องต่อ

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 1 กันยายน 2569 เวลา:4:53:48 น.
  
เราอยู่ในทะเลแห่งความทุกข์จริงๆ
ดำผุดดำว่ายอยู่
.
.
.
จริงๆเราก็แค่ขึ้นจากน้ำครับ
แล้วใครก็ช่วยเราไม่ได้ด้วย
เพราะขึ้นจากน้ำมาได้
แล้วเรายังเลือกโดดลงไปอีก
เราก็ทุกข์เหมือนเดิม

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 2 กันยายน 2569 เวลา:3:48:29 น.
  
กลับมาแล้วคร้าบบบบบบบบ
ไปอยู่ต่างจังหวัดมาซักพักครับ เพิ่งกลับมา กทม เลยเพิ่งมีเวลา
เพราะก่อนหน้านี้ใช้ชีวิตแบบ......คนละโลกกับวิศวกรเลย มีความสุขมาก


โจทย์ผม วันที่ 11 กันยานะๆๆๆๆ จะทำไว้ล่วงหน้าเลย


ผมว่า ความเหงาของแต่ละคนหน้าตาไม่เหมือนกันครับ
ความเหงาขอบางคน อาจจะเป็นพื้นที่ที่สบายใจของอีกคนก็ได้
หรือคนคนนั้นอาจจะไม่ได้เหงาเลยก็ได้

ชิน ก็คงเป็นอีกความรู้สึกที่ทำให้รู้สึกถึงความเหงาได้น้อยลงครับ แต่สำหรับผมนะ ต่อให้ชินแต่ถ้าใจไม่ได้ชอบแนวนี้ มันก็เหงาอยู่ดี 555555


แต่น้องแมนฮัตตัน คาเฟ่ ไม่ต้องเศร้าใจ เพราะเจ้าของคอกม้า รักสาวม้าทุกคนอยู่แล้ว
โดย: จันทราน็อคเทิร์น วันที่: 2 กันยายน 2569 เวลา:17:26:08 น.
  
เบื่อชีวิต
เป็นจุดเริ่มต้น
ของการมองเห็นทุกข์ได้ครับ

นิพพานพี่ก๋ามองว่าไปได้ทุกความเชื่อ ทุกศาสนานะ
แล้วแต่การเลือกวิธีไปครับ
เพราะมันเป็น "สภาวจิต" ไม่ใช่ "สถานที่"

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 3 กันยายน 2569 เวลา:5:03:40 น.
  
ขอบคุณจ้า อย่างน้อยก็ทำให้
คนที่หมู่บ้านอื่นๆ รอดไงคุณต่อ
โดย: หอมกร วันที่: 3 กันยายน 2569 เวลา:6:07:41 น.
  

ขอบคุณที่แวะไปที่บล็อกเรื่องพินัยกรรมชีวิต
ทำไว้ เกิดป่วยหนัก หมอจะถามญาติ ถ้าไม่เขียนไว้ ญาติต้องตัดสินใจ จะลำบากใจมากๆเลยค่ะ
ควรบอกความจำนง ไว้เป็นหลักฐาน จะช่วยให้ญาติ สบายใจด้วยค่ะ
โดย: newyorknurse วันที่: 4 กันยายน 2569 เวลา:3:35:45 น.
  
พออายุมากขึ้น
พี่ก๋าสนใจเรื่องความตายมากเป็นพิเศษเลยครับ

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 4 กันยายน 2569 เวลา:5:24:46 น.
  
สวัสดี จ้ะ น้องต่อ

ขอบใจจ้ะ ที่มาให้กำลังใจที่บล็อกครู จ้ะ
โดย: อาจารย์สุวิมล วันที่: 4 กันยายน 2569 เวลา:21:49:29 น.
  
เมื่อก่อนไม่ชอบหาหมอครับ
จนมาดามบังคับไป
เลยได้รู้ว่า
รู้ก่อน หายก่อน
รักษาง่าย ป้องกันได้

รู้ช้า บางทีก็หมดทางรักษาครับ

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 5 กันยายน 2569 เวลา:5:07:16 น.
  
แบกไว้นาน
มันก็หนัก
หนักนานๆมันก็เหนื่อยจริงๆครับ

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 6 กันยายน 2569 เวลา:5:07:52 น.
  
โจทย์พี่ก๋ายากเช่นเคย แต่งออกมาหลากหลายน่าสนใจเลยครับแต่ละบล็อก

สงสารน้องแมนฮัตตันไม่มีใครโหวต ...อ่อ ตูก็ไม่ได้โหวต
คงกลัวว่าถ้าเลือกแล้วคุณต่อจะอัพบล็อกน้อยลงมั้ง

บางทีคนอยู่คนเดียวก็ไม่รู้สึกเหงาเท่าคนอยู่หลายๆ คนเนอะ
สกิลการอยู่คนเดียวมันต่างกัน
โดย: ชีริว วันที่: 6 กันยายน 2569 เวลา:15:06:38 น.
  
ขอบคุณทุกท่านที่แวะมานะครับ
โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 6 กันยายน 2569 เวลา:17:33:58 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

Toor36.BlogGang.com

BlogGang Popular Award#22



toor36
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 85 คน [?]

บทความทั้งหมด