ถนนสายนี้ ... ... มีตะพาบ หลักกิโลเมตรที่ 315 "รางวัลปลอบใจ"
โจทย์ครั้งนี้ คุณ
NENE77 เป็นคนกำหนด ไม่จำกัดรูปแบบงานเขียน
โจทย์คราวนี้หัวข้อคือ "รางวัลปลอบใจ"
เหตุการณ์สืบเนื่องจาก
บล็อกนี้ ที่ได้มีการประกาศผลผู้ชนะจากการโหวต
"สองคนนี้ชนะจากการโหวต เธอและเพื่อนๆ ในซีรี่ย์เดียวกันจะมีโอกาสได้แสดงมากขึ้น"แล้วคนที่ไม่ได้รับเลือกล่ะ
"อิจิโจว โฮตารุ ทำท่าจะร้องไห้แล้ว"
"แต่พอได้รางวัลปลอบใจเธอก็ยิ้มได้"
อิจิโจว โฮตารุได้รางวัลปลอบใจเป็นกระเป๋าเป้สีแดง พร้อมสิทธิ์การันตีในการได้แสดง 1 งานเขียน ทำให้เธอยิ้มแฉ่งเลย
"ฮัตสึซึกิยืนเซ็งที่ตอนแรกคะแนนนำ แต่มาพ่ายในตอนหลัง"
"แต่พอรางวัลปลอบใจ เธอก็พอจะยิ้มออกหน่อย"
ฮัตสึซึกิ ได้รางวัลปลอบใจเป็นเครื่องครัว หม้อทองเหลืองสองชั้น พร้อมสิทธิ์การันตีในการได้แสดง 1 งานเขียน ทำให้เธอพอจะยิ้มได้
ENDคุยกันท้ายเรื่องหลายครั้งเราไปแข่งขันอะไรสักอย่าง แม้เราจะไม่ชนะ แต่ถ้าทำเต็มที่เต็มกำลังก็เพียงพอแล้วล่ะครับ ไม่ต้องไปคิดอะไรมาก ส่วนรางวัลที่ได้มาก็ถือเป็นกำไร ไม่ได้รางวัลก็ช่วยไม่ได้เพราะเราไม่ชนะ ถ้าการแข่งขันนั้นยุติธรรมก็ไม่มีอะไรให้ต้องเสียใจ แต่ถ้าแข่งขันแบบโดนนำไปก่อนสิบกว่าแต้มแบบนั้น ก็ช่างมันเถอะ เพราะแบบนั้นมันแทบจะเรียกได้ว่าล็อคผลการแข่งขันอยู่แล้ว
ใครอยากร่วมตั้งโจทย์ให้ส่ง
หลังไมค์โจทย์มาได้ครับ ผมจะค่อยๆ ทยอยเอามาให้เพื่อนๆ เขียน แต่อย่าตั้งโจทย์แล้วชิ่งล่ะ
โจทย์ถนนสายนี้มีตะพาบครั้งต่อไป หลักกิโลเมตรที่ 316"พูดกับฉันในวันที่ผ่านมา" โจทย์โดยคุณ
จันทราน็อคเทิร์นคำอธิบายโจทย์
ถ้ามีโอกาสได้พูดกับตัวเองในวัยเด็ก หรือพูดกับตัวเองในอดีต เพื่อนๆ อยากจะบอก อยากจะเตือน อยากจะให้กำลังใจ หรือทำอะไรกับเด็กคนนั้นในวันนั้นบ้าง
เวลาส่งงาน 8 ธันวาคม 2565 นี้แล้วเจอกัน~
ผู้ติดตามบล็อก : 84 คน [
1. เรื่องราวในเอนทรี่นี้ไม่มีความเกี่ยวข้องกับเนื้อเรื่องหลักของตัวละครนั้นๆ
2. บล็อกนี้อยู่ในหมวด Cartoon Blog ให้กำลังใจนักแสดงด้วยครับ