ถนนสายนี้ ... ... มีตะพาบ หลักกิโลเมตรที่ 372 "รสชาติที่คุ้นเคย"
โจทย์ครั้งนี้ คุณ
กะว่าก๋า เป็นคนกำหนด ไม่จำกัดรูปแบบงานเขียน
โจทย์คราวนี้หัวข้อคือ "รสชาติที่คุ้นเคย"
บิสมาร์คเข้ามาทักเจ้าของบล็อก
"ท่านผู้การ (เจ้าของบล็อก) เป็นไงบ้าง ช่วงนี้ดูเหนื่อยๆ นะ"
"อัปเดตบล็อกถนนสายนี้มีตะพาบช้า ไม่เหมือนทุกทีเลย"
"นี่คงเป็นรสชาติที่คุ้นเคยสินะ รสชาติของการทำอะไรแบบไฟล้น"
"อย่าทำแบบนี้อีกนะ!! คนอื่นอดเข้าฉากเพราะแบบนี้นี่แหละ!!"ENDคุยกันท้ายเรื่องครั้งนี้ผมจงใจเขียนให้แหวกแนวไปเลย แม้จะเป็นเรื่องของรสชาติ แต่รสชาติที่ว่ามันก็แตกต่างกัน ผมไม่มีเวลาครับ ยังไงสุขภาพก็ต้องมาก่อน การพักผ่อนให้เพียงพอสำคัญที่สุด ผมไม่อดนอนเพื่อเขียนงานเขียนหรอก รสชาติของไฟลนแบบนี้เป็นรสชาติที่ผมคุ้นเคย แต่ไม่ได้ชอบมันหรอก เพราะการที่เวลาน้อยมันทำให้เราเก็บรายละเอียด และประสิทธิภาพในการทำเรื่องนั้นๆ ลดลง
ผมยังไม่ชินกับแผนการที่ตัวเองกำหนดไว้เลยครับ ตั้งเป้าหมายไว้สูง และจะไม่ลดระดับลงด้วย การจัดสรรเวลายังไม่ลงตัว ผมจำได้ว่าสมัยก่อนผมมักจะมีงานเขียนสำรองไว้หลายๆ งานเขียน บางครั้งไม่ได้เขียน 2-3 เดือนก็ยังมีบทความลง แต่ในปัจจุบันนี้สต็อกสำรองลดลงมาก ต่างจากสมัยก่อนโดยเฉพาะถนนสายนี้มีตะพาบสต็อกสำรองเป็น 0 คงต้องหาเวลาเขียนและทำสต็อกไว้อย่างจริงๆ จังๆ แล้ว
เวลามีเท่าไหร่ก็ไม่พอ อันที่จริงคำว่าไม่มีเวลา มันไม่มีหรอก เพราะถ้าสิ่งไหนที่มันสำคัญ เราจะหาเวลา และสามารถทิ้งสิ่งที่ต้องทำอื่นๆ มาเพื่อมันได้ หรือจะบอกว่าผมลดระดับความสำคัญของบางสิ่งลงก็ไม่ผิดนัก
ใครอยากร่วมตั้งโจทย์ให้ส่ง
หลังไมค์โจทย์มาได้ครับ ผมจะค่อยๆ ทยอยเอามาให้เพื่อนๆ เขียน แต่อย่าตั้งโจทย์แล้วชิ่งล่ะ
โจทย์ถนนสายนี้มีตะพาบครั้งต่อไป หลักกิโลเมตรที่ 373"ทริปในฝัน" โจทย์โดยคุณ
จันทราน็อคเทิร์นคำอธิบายโจทย์ (แนวทางการเขียน)
มีทริปไหนที่ไปแล้วชอบมากที่สุดเหมือนที่ฝันไว้ ได้ไปซ้ำอีกหรือไม่ มีทริปไหนที่ฝันว่าอยากจะไป เพราะอะไรถึงเป็นทริปในฝัน เขียนบอกเพื่อนๆ กันเลย
เวลาส่งงาน 28 มีนาคม 2568 นี้แล้วเจอกัน~
1. เรื่องราวในเอนทรี่นี้ไม่มีความเกี่ยวข้องกับเนื้อเรื่องหลักของตัวละครนั้นๆ
2. บล็อกนี้อยู่ในหมวด Cartoon Blog ให้กำลังใจนักแสดงด้วยครับ