ถนนสายนี้ ... ... มีตะพาบ หลักกิโลเมตรที่ 376 "กระดาษหนึ่งแผ่นที่แสนมีค่า"
โจทย์ครั้งนี้ คุณ
จันทราน็อคเทิร์น เป็นคนกำหนด ไม่จำกัดรูปแบบงานเขียน
โจทย์คราวนี้หัวข้อคือ "กระดาษหนึ่งแผ่นที่แสนมีค่า"
ช่วงนี้ผมยุ่งมากไม่มีเวลาถ่ายทำ เลยตั้งใจว่าจะให้ใครสักคนมาประกาศในบล็อกนี้ว่าผมยุ่งอยู่
"พาชูลี่ โนวเลจกำลังตั้งใจอ่านหนังสือ"แต่เดิมกะจะให้พาชูลี่เป็นคนมาประกาศ แต่เห็นเธอตั้งใจอ่านหนังสืออย่างจริงจัง ทำให้ไม่อยากเข้าไปขัด จึงไปขอความช่วยเหลือจากนักแสดงใหม่คนหนึ่ง ซึ่งถือเป็นโอกาสดีในการเปิดตัว และให้โอกาสเธอได้เข้าฉาก
"คนนี้ชื่อโคมิ โชโกะ หน้าตาดี สวยเลยแหละ"
"แต่แย่หน่อยที่เธอเป็นคนที่มีปัญหาในด้านการสื่อสาร"
"เธอดูตกใจ และร้อนรนมากที่เธอต้องมาทำหน้าที่เป็นตัวแทนไปประกาศ"
"แต่เธอก็ไหวพริบดี ในเมื่อพูดไม่เก่ง ก็เขียนเอาซะสิ"ด้วยเหตุนี้เธอเลยเขียนข้อความ แจ้งให้ทุกคนที่เข้ามาในบล็อกนี้ทราบว่า เจ้าของบล็อกตอนนี้ยุ่งมากๆ ใครแวะมาก็ทิ้งร่องรอยไว้ เดี๋ยวมีเวลาจะรีบแวะไปหา นับว่ากระดาษแผ่นนี้มีค่าจริงๆ
ENDคุยกันท้ายเรื่องผมคิดว่าแต่ละสังคมมีกระดาษที่สำคัญและมีค่ามากมาย มันอาจแตกต่างกันไปตามแต่สถานที่ ค่านิยม วัฒนธรรม ไม่ว่าจะเป็น สูติบัตร มรณบัตร ใบปริญญา พินัยกรรม หรือแม้แต่สลากกินแบ่งที่ถูกรางวัล ขึ้นอยู่กับมุมมอง และบริบทของเรื่องที่เราต้องการพูดถึง ซึ่งหลายๆ ครั้ง กระดาษเหล่านั้นเปลี่ยนชีวิตจากหน้ามือเป็นหลังมือเลยก็มี
วันนี้เปิดตัวนักแสดงใหม่ โคมิ โชโกะ หน้าตาดี สวย แต่พูดไม่เก่งครับ จากข้อมูลในการ์ตูนเธอเป็นโรคที่เรียกว่า "โรคกลัวสังคม หรือที่เรียกว่า Social anxiety disorder" ซึ่งมันก็คือการที่ผู้ป่วยมีอาการประหม่า รู้สึกไม่สบายใจ อึดอัด กังวลใจ เมื่ออยู่ในสถานการณ์ที่อาจมีผู้อื่นสังเกตจ้องมองตนเอง เช่น การพูดคุยกับคนที่ไม่คุ้นเคย การทำกิจกรรมในที่สาธารณะ เป็นต้น โดยมีอาการคือเมื่ออยู่ในสถานการณ์ดังกล่าว มักจะใจสั่น มือสั่น เสียงสั่น ตัวสั่น เหงื่อออกมาก พูดไม่ออก อันเกิดจากความตื่นเต้น ความกังวล และความกลัวที่เกิดขึ้นในจิตใจ (
ข้อมูล)
ใครอยากร่วมตั้งโจทย์ให้ส่ง
หลังไมค์โจทย์มาได้ครับ ผมจะค่อยๆ ทยอยเอามาให้เพื่อนๆ เขียน แต่อย่าตั้งโจทย์แล้วชิ่งล่ะ
โจทย์ถนนสายนี้มีตะพาบครั้งต่อไป หลักกิโลเมตรที่ 377"ประนีประนอม" โจทย์โดยคุณ
toor36คำอธิบายโจทย์ (แนวทางการเขียน)
ประนีประนอม ไม่ใช่การยอมจำนนหรือเสียเปรียบ หากแต่คือการเลือกที่จะเข้าใจแทนการเอาชนะ การถอยคนละก้าวเพื่อให้ทุกฝ่ายเดินหน้าต่อไปได้อย่างสงบ มันคือศิลปะของการอยู่ร่วมกันในโลกที่ไม่มีใครถูกทั้งหมด หรือผิดทั้งหมด มาเขียนเรื่องราวลักษณะนี้กัน
เวลาส่งงาน 26 พฤษภาคม 2568 นี้แล้วเจอกัน~
ผู้ติดตามบล็อก : 85 คน [
1. เรื่องราวในเอนทรี่นี้ไม่มีความเกี่ยวข้องกับเนื้อเรื่องหลักของตัวละครนั้นๆ
2. บล็อกนี้อยู่ในหมวด Cartoon Blog ให้กำลังใจโคมิซัง นักแสดงใหม่ด้วยครับ