ตอนอ 21 วันที่ปวดใจ



ในภาพอาจจะมี 1 คน, ภาพระยะใกล้


ก๊อก... เสียงเคาะประตูดังขึ้นทางด้านนอก พร้อมกับเสียงเล็กๆ ที่น่ารักเอ่ยปากถามเข้าไปในห้องน้ำด้วยความห่วงใยในตัวของอีกฝ่าย
“คุณพ่อขา ทำไมอาบน้ำนานจังคะ”
นั่นจึงทำให้เขารู้ตัวว่าตนเองอาบน้ำนานกว่าปกติ จึงใช้มือปิดวาวน้ำฝักบัวในทันทีและหยิบเสื้อคลุมมาสวมทับร่างแกร่ง มัดเชือกยังเอวหลวมๆ ก่อนจะเปิดประตูออกมาก็เห็นเด็กผู้หญิงตัวน้อยยืนอยู่ทางหน้าห้อง
“หนูนิด มาตามพ่อเหรอลูก” เขาใช้มือลูบไปยังศีรษะเล็กด้วย
“ค่ะ คุณพ่อ คุณแม่ให้ขึ้นมาดูน่ะค่ะว่าทำไมคุณพ่ออาบน้ำนาน”
“ขอโทษทีลูก พ่ออาบน้ำเพลินไปหน่อย” ธราธิปโกหกลูกสาว
หลังจากที่เขาอาบน้ำเสร็จแล้วก็ก้าวลงมายังชั้นล่าง พลางอุ้มร่างเล็กของลูกสาวมานั่งยังตัก หนูนิดก็อุทานออกมาเบาๆ
“โอ๊ย”
“เป็นอะไรคะหนูนิด หนูร้องโอ๊ยทำไมกัน” เขาแสดงสีหน้าห่วงใยในตัวของลูกสาว
“หนูนิดหกล้มค่ะคุณพ่อ”
“แล้วเป็นอะไรมากไหมลูก หกล้มที่ไหนกัน”
“ระ โรงเรียนค่ะ” ลูกสาวตอบอย่างละล่ำละลัก
“คราวหลังก็ระวังหน่อยนะลูกนิด”
“ค่ะ คุณแม่” เด็กหญิงพยักหน้าตอบจีรภากลับไป
“เดี๋ยวมาเล่นต่อจิ๊กซอกับคุณพ่อนะคะ” ธราธิปหยิบกล่องจิ๊กซอมาจัดการต่อพร้อมกันกับลูกสาวโดยมีสายตาของภรรยามองไปยังลูกสาวที่นั่งอยู่กับบิดาด้วยรอยยิ้มแห่งความยินดี


ตอนเช้าเมื่อมุกดาตื่นขึ้นมาก็จัดการอาบน้ำแต่งตัวให้กับลูกสาวเพื่อเตรียมตัวไปโรงเรียน จากนั้นจึงมัดผมแกละทั้งสองข้างให้หนูฝน พอเสร็จหนูฝนก็เดินไปหอมแก้มของตากับยายพลางบอกด้วยใบหน้าเกลื่อนไปด้วยรอยยิ้ม
“หนูฝนไปโรงเรียนก่อนนะคะคุณตาคุณยาย”
“ไปเถอะลูก”
มุกดาขับรถไปส่งลูกสาวที่โรงเรียนพร้อมกับสุนทรีด้วย นั่นเพราะวันนี้เป็นวันสำคัญวันพ่อ มีการให้เด็กๆ ขึ้นไปเต้นบนเวทีด้วย มุกดาก็ยืนดูลูกสาวเพียงคนเดียวเต้นบนเวที ส่วนสุนทรีก็ยืนมองลูกชายของตนเอง มือเรียวของทั้งคู่ต่างหยิบโทรศัพท์มือถือมากดบันทึกเป็นวีดีโอไว้เพื่อเอาไปให้พ่อกับแม่ของตนเองดู
“ถ้าเขารู้ว่าเธอมีลูกด้วยกัน จะยอมรับลูกรึเปล่านะ” ตอบได้เลยอย่างไม่ต้องคิด “เขาคงไม่เชื่อหรอก คงคิดว่าเป็นลูกของชู้แน่นอน และเธอก็ไม่คิดที่จะบอกให้อีกฝ่ายรู้ด้วย”
เวลาที่ลูกสาวยิ้มใบหน้าช่างเหมือนผู้เป็นพ่ออย่างเหลือเกินใบหน้าของเจ้านายที่แสนดุแต่ก็ใจดีในระยะหลัง เพราะเขารู้แล้วว่าหญิงสาวไม่ได้เป็นอย่างที่อีกฝ่ายคิดเลย หนูฝนยกมือทั้งสองจับแก้มของตนเองทั้งซ้ายและขวา และเอียงหน้าไปมาอย่างน่ารัก แก้มยุ้ยน่าฟัดมากๆ ทีเดียว
หนูฝนแต่งตัวเป็นดอกไม้ บนศีรษะมีมงกุฏเป็นรูปดอกทานตะวันสีเหลืองและเต้นไปตามจังหวะเสียงเพลงที่สนุกสนาน
ทานตะวันแสนงาม เหลืองอร่ามสดใส
มองเห็นแต่ไกล อยู่ในทุ่งตะวัน
แดดแลแสบตาพลัน เจ้าชูชันดอกใบ
แลเห็นแต่ไกล ช่างงดงามน่าชม
เพียงไม่นานเสียงเพลงก็จบลง เด็กๆ ก็วิ่งไปรวมกลุ่มด้วยกันและทรุดกายลงไปยังพื้น มือจับกันเป็นวงกลม ผู้ปกครองและคุณครูก็ต่างพากันปรบมือให้อย่างพร้อมเพรียง ซึ่งมุกดาก็ปรบมือด้วยเช่นกัน ด้วยใบหน้าที่ประดับไปด้วยรอยยิ้มแห่งความชื่นชม ในตัวของลูกสาวที่แสนน่ารัก หนูฝนก็วิ่งลงมาหาหญิงสาวทางด้านล่าง พร้อมกับน้องเนยซึ่งเป็นเพื่อนร่วมห้องด้วย ผู้ชายคนหนึ่งก็หยิบขนมปังให้กับลูกสาวพร้อมกับยื่นมาให้กับลูกสาวของมุกดาด้วย
“นี่ของน้องเนย ส่วนนี่อาซื้อมาฝากหนูฝนด้วยนะ”
“ขอบคุณค่ะคุณอา” เด็กหญิงฝนทิพย์ก็ยกมือขึ้นมาไหว้และย่อกายอย่างน่ารัก
“พ่อใหม่ของน้องเนยใจดีมากๆ เลยล่ะหนูฝน”
“ใช่ๆ ใจดีสุดๆ เลย ซื้อขนมมาให้หนูฝนด้วย”
“หนูฝนบอกแม่รึยัง ว่าอยากมีพ่อใหม่น่ะ” พลางหันมาสอบถามเพื่อนหลังจากนั้น
“หนูฝนบอกแม่แล้ว แม่บอกว่าไว้จะหาพ่อใหม่ให้หนูฝน”
“ดีเลย เราสองคนจะได้มีพ่อใหม่เหมือนกัน”
ระหว่างนั้นคุณครูที่ทำหน้าที่อยู่บนเวทีก็ได้ประกาศบอกให้นักเรียนทั้งหมดได้ทราบถึงกิจกรรมต่อไปที่จะทำเป็นลำดับต่อไป
“ต่อไป จะเป็นการมอบพวงมาลัยให้กับคุณพ่อนะคะนักเรียนทุกคน”
“ค่ะ ครับ คุณครู” เด็กชายและเด็กหญิงก็ตอบรับพร้อมกัน
โดยใครที่พาพ่อมาในงานนี้ก็จะขึ้นไปนั่งบนเก้าอี้ที่ทางโรงเรียนได้จัดไว้ให้ เด็กๆ ก็เดินไปนั่งยังด้านหน้าของผู้ปกครองตนเอง ซึ่งพ่อของน้องเนยก็นั่งอยู่ติดกับมุกดาและลูก หนูฝนก็เอ่ยออกมา
“หนูฝนไม่มีพ่อใหม่มานั่งเหมือนน้องเนยเลยค่ะ หนูฝนอยากมีพ่อใจดีเหมือนน้องเนยค่ะ”
“ถ้าแม่หาพ่อใหม่ให้หนูฝนได้แล้ว แม่จะบอกหนูฝนนะ” เหมือนหลอกให้ลูกมีความหวังเรื่อยๆ ทั้งที่หัวใจไม่เคยคิดที่จะทำอย่างที่เอ่ยเลย
หนูฝนทิพย์ก็ยื่นพวงมาลัยให้กับมุกดาที่นั่งอยู่ทางเบื้องหน้า หญิงสาวก็รับพวงมาลัยมาจากลูกสาว พร้อมกับหยาดน้ำตาไหลซึมลงมาจากหางตา ถ้าลูกไม่เข้าโรงเรียน ลูกคงไม่พูดเรื่องอยากมีพ่อใหม่หรอก เพราะเห็นเพื่อนมีพ่อใหม่ ก็เลยอยากจะมีบ้างน่ะเอง
“เธอไม่อยากมีพ่อใหม่ให้ลูก แต่อยากได้พ่อคนเก่ากลับมาเป็นพ่อของลูก  ซึ่งเขาคงไม่มีทางยอมรับหนูฝนเป็นลูกหรอก” นึกด้วยสีหน้าที่เจ็บปวดรวดร้าวยิ่งนัก
++++++++++++++++++++++
หนูมุกอยากได้พ่อคนเก่าของลูกกลับมาเป็นพ่อ แต่ใจที่เกลียดและเสียใจกับเฮียซันจะยอมรับเฮียซันไหม มาลุ้นกันค่ะ ถ้าเป็นรี้ดจะยอมบอกให้เฮียซันรู้ไหมว่าหนูฝนเป็นลูก มาดูกันค่ะว่าเฮียซันเจอหนูฝนจะเกลียดหรือรักค่ะ



 

 



Create Date : 11 กุมภาพันธ์ 2563
Last Update : 11 กุมภาพันธ์ 2563 14:31:57 น.
Counter : 114 Pageviews.

0 comments
(โหวต blog นี้) 
ยอดมนุษย์ความไวแสง สมาชิกหมายเลข 5545933
(24 พ.ค. 2563 02:15:46 น.)
ถนนสายนี้มีตะพาบ ก.ม.253 : ความจริงใจที่ไม่จริงใจ ตะลีกีปัส
(23 พ.ค. 2563 11:50:51 น.)
ถนนสายนี้มีตะพาบ ประจำหลักกิโลเมตรที่ 253 : ความจริงใจที่ไม่จริงใจ The Kop Civil
(22 พ.ค. 2563 13:14:42 น.)
ตะพาบประจำหลักกิโลเมตรที่ 253 " ความจริงใจที่ไม่จริงใจ" ปีนี้ 2020 จากธรรมชาติ newyorknurse
(21 พ.ค. 2563 03:57:19 น.)
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

Tonkhow.BlogGang.com

tonkho-w
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 18 คน [?]