@Norge : ^^บุญคุณทดแทน...ขายชีวิต^^ ช่วงแรกๆ ที่แบนศรีได้ย้ายมาที่นอร์เวย์ ก็ได้เสาะแสวงหาเพื่อนคนไทย เพราะตัวไกลบ้าน แต่อยากหัวใจใกล้คนจากถิ่นฐานเดียวกัน ก็ได้พบพี่น้องคนไทยมากหน้าหลายตาค่ะ ก็มีน้อง "มุข" (นามสมมติ) นาางแต่งงานมาตั้งแต่อายุ 23 กับคุณสารุ่นปู่วัยเกษียณ ซึ่งสาของนางขี้หึงมากกกกกถึงมากที่สุด ก็ด้วยเหตุผลง่ายๆ เลยค่ะ พวกเขาพบรัก(หรือเปล่า?)ในที่อโคจร บาร์อะโกโก้แห่งหนึ่ง เจอกันครั้งแรกสาเฒ่าก็ซื้อชั่วโมงนางแบบเหมาสามเดือน ตลอดช่วงเวลาที่สาเฒ่ามาพักผ่อนที่เมืองไทย หลังจากนั้นก็มาเยี่ยมอีกสองครั้ง นางไปเยี่ยมอีกสองครั้ง ก็ทำวีซ่าบินลัดฟ้ามาเป็นมาดามทันที น้องมุขนางก็เล่าให้แบนศรีฟังว่า เดิมทีนางเรียนหนังสือค่อนข้างเก่งนะคะ ถึงแม้จะโรงเรียนวัด แต่นางก็ภูมิใจที่เรียนไม่เคยต่ำกว่าที่สามของห้องตลอด แต่ด้วยความจนจึงต้องออกมาช่วยพ่อแม่ทำนา หน้าแล้งก็ไปรับจ้างทั่วไปบ้าง แต่รายได้หามาไม่พอกับที่ใช้ เพราะ...เหมือนกับแพทเทิร์นที่เรามักเห็นคือ พ่อน้องมุขติดพนัน ส่วนแม่ติดหวย เล่นกันแบบสุดใจขาดดิ้น สุดท้ายที่นาถูกยึด ทางเดียวที่จะมีรายได้จุนเจือครอบครัวและดูแลน้องชายที่วันๆ ได้แต่แวนซ์ไปแวนซ์มาก็ไม่พ้นไปทำงาน ณ ที่อโคจร เต้นอะโกโก้ขายเรือนร่างในแหล่งท่องเที่ยวแห่งหนึ่ง แบนศรีเคยถามนางว่า พ่อแม่นางรับได้หรอที่นางมาขายเรือนร่างกับผู้ชายเป็นร้อยเป็นพันคนแบบนี้? นางตอบว่า "พ่อแม่รังเกียจมากพี่แบนศรี พวกเขาไม่ยอมให้หนูกลับไปเยี่ยมบ้าน เพราะอับอายคนในหมู่บ้าน แต่ถ้าจะเลิกทำงานนี้ก็ไม่ได้ เพราะไม่มีคนใช้หนี้ที่พ่อแม่ทำไว้ ไหนจะน้องของหนู ตอนนี้เกเรออกจากโรงเรียน ติดยาอีก เฮ้อ" แต่ชีวิตที่ต่างแดนของน้องมุขก็ไม่ได้สวยงามอย่างที่หวัง สาเฒ่าทำร้ายร่างกายนางเวลาเมาขาดสติ แถมยังชอบหนีไปเที่ยวเมืองไทย เพื่อเมาสุราและเมรีปีละสองครั้ง นางจะหือจะอืออะไรก็ไม่ได้ ไม่งั้นสาเฒ่าจะไม่ส่งเงินกลับบ้านให้ น้องมุขพยายามหางานทำ แต่ก็หายาก ด้วยสมัยนั้นไม่มีการบังคับให้เรียนภาษานอร์เวย์ฟรีดังเช่นปัจจุบัน งานที่ทำได้ก็มีแค่ทำความสะอาดหรืองานนวด ซึ่งงานทำความสะอาดก็ต้องแย่งกัน งานนวดนั้นสามีนางก็ไม่ให้ไปทำ ด้วยงานนี้มีภาพลักษณ์ที่ไม่ดีสำหรับสาวไทยที่นี่นัก นางก็ได้แต่อยู่บ้านเครียดไปวันๆ เป็นนกน้องในกรงทองที่โดนเด็ดปีก จนสุดท้ายนางก็ได้พบเจอเพื่อนที่นำไปในทางที่ไม่ดี เข้าสู่วงการพนัน ติดหนี้มากมาย สุดท้ายสาเฒ่าก็ขอเลิก เพราะไม่อยากรับผิดชอบหนี้ของน้องมุข และตัณหายังไม่หมด สาเฒ่าจะแต่งงานพาสาวเอ๊าะกว่าสวยกว่าอึ๋มกว่ามาแต่งอยู่ด้วยแทน หลังจากนางหย่า แบนศรีก็ไม่ได้เจอนางอีกเลย จนไม่กี่อาทิตย์ก่อน ดิฉันเจอนางในเมืองแต่งตัวสวยและหิ้วกระเป๋่าราคาแพง จึงทักทายคุยกัน เห็นนางเดินควงฝรั่งรุ่นใหญ่ หุ่นและการแต่งตัวป๋าเปย์สุดฤทธิ์ ตอนแรกแบนศรีก็คิดว่านางคงแต่งงานใหม่มีชีวิตที่ดี ก่อนจะมาทราบจากปากนางแบบเปิดหมดใจว่า "หนูไม่ได้แต่งงานใหม่หรอกพี่ หนู เอ่อ หนูทำงานทางโทรศัพท์" งานทางโทรศัพท์ที่ว่าคงไม่ใช่โอเปอเรเตอร์ตอบลูกค้าแน่ค่ะคุณ...เพียงแค่นี้ดิฉันก็พอเข้าใจ แบนศรีก็ถามนางว่า "หย่าแล้วไม่มีเงิน ทำไมไม่ให้นาฟช่วยล่ะ นาฟจะช่วยเราจนกว่าจะหางานได้นะ" นางมองดิฉันด้วยสายตาสร้อยเศร้า ก่อนตอบว่า "เงินจากรัฐคงช่วยให้หนูพอกิน แต่ช่วยจ่ายค่ากินอยู่และค่าหนี้สินที่ครอบครัวหนูที่ไทยทำไว้ไม่ได้หรอกพี่" แบนศรี "บอกให้ทางบ้านเขาหางาน พยายามประหยัดกันไปก่อนไม่ได้หรือ? มุขอุตส่าห์รอดพ้นจากชีวิตแบบนั้นมา เพื่อชีวิตดีๆ ที่นี่ได้ จะต้องกลับไปอีกทำไม" น้องมุขมองดิฉันด้วยสายตาที่เจ็บปวด "หนูไม่ทำไม่ได้หรอกพี่ ถ้าหนูไม่ทำพ่อกับแม่ก็ว่าหนูอกตัญญู พวกเขาทำให้หนูเกิดมา หนูต้องทดแทนบุญคุณ" คำพูดของน้องมุขทำให้แบนศรีสะอึก คำพูดนี้ไม่ใช่ครั้งแรกที่แบนศรีได้ยิน มันเป็นคำพูดที่ได้ยินจากผู้หญิงไทยในต่างแดน โดยเฉพาะคนที่ต้องขายเรือนร่างเพื่อหาเงินดูแลครอบครัว "กตัญญู" หรือ "อกตัญญู" มีเส้นบางๆ กั้นอยู่ การที่พ่อแม่สร้างหนึ่งชีวิตขึ้นมา แต่ไม่เคยแม้แต่สั่งสอนดูแล กลับสร้างขึ้นมาเพื่อหาเงินเลี้ยงดูพวกเขาอย่างเห็นแก่ตัวแบบนี้ จะเรียกว่าเป็นการให้ลูกทดแทนบุญคุณได้อย่างไร น้องมุขทำงานมาตั้งแต่ยังไม่เข้ามัธยมต้น เพื่อหาเลี้ยงครอบครัวและใช้หนี้สินจากความโลภและตัณหาของผู้ที่ให้กำเนิดเช่นนี้ แบนศรีเชือว่าน้องใช้บุญคุณตรงนั้นไปหมดนานแล้ว พ่อแม่ของน้องต่างหากที่ติดหนี้บุญคุณนาง... แต่ไม่ว่าจะคิดอย่างไร แบนศรีก็เปลี่ยนเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับน้องไม่ได้ ได้แต่อวยพรขอให้น้องผ่านพ้นจากนรกบนดินแห่งนี้ไปได้สักที ขอให้ "บุญคุณ" ที่น้องมุข "ติดหนี้" จบลงโดยไว เพื่อให้นกน้อยปีกหักตัวนี้ ได้โบยบินมีชีวิตที่สดใสของตัวเองสักที **************************** ด้วยรักและห่วงใย...แบนศรี ณ นอร์เวย์  
|
BlogGang Popular Award#21
 แบนศรี แอนด์ เดอะไวกิ้ง
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]บทความทั้งหมด
|
||||||||||||||||||||||||
 |
|
