โสมส่องแสง - รอยอินทร์ : โรสลาเรน
โสมส่องแสง - รอยอินทร์ : โรสลาเรน


ชื่อหนังสือ : โสมส่องแสง
ผู้แต่ง : โรสลาเรน
สำนักพิมพ์ : ณ บ้านวรรณกรรม
จำนวน 529 หน้าราคา 340 บาท


กระซิบก่อนอ่าน

   เจ้านางรอยคำ...จะหางามสามโลกก็เหลือหา สมเป็นนางพญาอันสูงส่ง...ในวันหน้ามันจะเป็น ' นางพญา ' ที่ใดก็ตาม หากสำหรับเขามันคือ ' ไอ้จ้อย ' ที่ฝังรอยรักไว้ในหัวใจ
   " เมื่อจ้อยมา จ้อยคิดว่าจะมาตายกับพี่...พี่ก็จะตายกับจ้อย จะไม่ไปไหนหรอก พี่สัญญาจะไม่มีวันทั้งจ้อย ทิ้งเจ้าหลวง พอใจไหม "
   " ถ้าคุณริดอยู่ที่ไหน จ้อยไปหาได้ไหม "
   ภูริตเต็มตื้น มันผูกพันแน่นหนา แต่เขาต้องคอย
   มันมีหน้าที่...คนทั้งเวียงสรองรอมัน...หากมันรอ...รอคนเดียว...ภูริต !



แวะเคาะประตูร้านหนังสือ









ชื่อหนังสือ : รอยอินทร์
ผู้แต่ง : โรสลาเรน
สำนักพิมพ์ : ณ บ้านวรรณกรรม
จำนวน 510 หน้า ราคา 340 บาท


กระซิบก่อนอ่าน

   รอยอินทร์...ยอดรัก ฟ้ากว้างแห่งเวียงสรองเป็นของเธอ แผ่นดินทุกย่างก้าวที่เหยียบย่ำเป็นของเธอ ดอกไม้ที่เบ่งบานทุกดอกเป็นของเธอ
   ฉันจะรักษาฟ้าแห่งเวียงสรองไว้ ให้เธอ
   รักษาแผ่นดินทุกตารางนิ้วไว้ ให้เธอ
   ดอกไม้ทุกดอกจะเบ่งบาน เพื่อเธอ...คนเดียว
   ศึกใหญ่ของเวียงสรองกู้ชาติจึงอุบัติขึ้น !
   ชีวิตเป็นเครื่องเดิมพัน แผ่นดิน...เกียรติศักดิ์ ยิ่งใหญ่กว่าชีวิต...เจ้าหลวงรอยอินทร์ !
   ด้วยรัก ด้วยเกียรติ ด้วยหน้าที่ ชีวิต รับผิดชอบคือคำตอบที่รบอยู่มิรู้สิ้น !



แวะเคาะประตูร้านหนังสือ



ขอบคุณข้อมูลและภาพประกอบเรื่องจาก... ณ บ้านวรรณกรรม ... นะคะ







เขียนความรู้สึก...บันทึกหลังอ่าน

   หยิบ ' โสมส่องแสง ' และ ' รอยอินทร์ ' มาอ่านต่อเนื่องกันเพื่อความซาบซึ้งในความรักชาติบ้านเมืองของชาวเวียงสรอง หนึ่งคือ... เจ้านางรอยคำ เจ้านางน้อยแห่งเวียงสรองผู้งามล้ำ อีกหนึ่งคือ... เจ้าหลวงรอยอินทร์ รอยรูปอินทร์หยาดฟ้า มาอ่าองค์ในหล้า สองพี่น้องเชื้อพระวงศ์แห่งเวียงสรอง ผู้มีเพียงยศ หากไร้บัลลังก์และเวียงวังในครอบครอง

   เกมการรบในเวียงสรองนั้นค่อนข้างตรึงเครียดและเข้มข้นขึ้นทุกขณะ ในขณะที่เกมการเมืองก็ไม่ได้ยิ่งหย่อนไปกว่ากันเลย อะไรคงไม่หนักหนาเท่าชาวเวียงสรองหันมาเข่นฆ่ากันเอง แบ่งเป็นฝักฝ่าย ในฐานะเจ้าแผ่นดิน ผู้รับภาระอันใหญ่หลวง ไหนเลยจะละทิ้งได้

   แม้ว่าเนื้อหาของเรื่องค่อนข้างจะหนัก แต่ด้วยฝีมือการประพันธ์อันเชื่อถือได้ ทำให้อ่านได้เพลินโดยไม่รู้สึกเครียด เพราะทั้งเจ้า ทั้งนาย ทั้งลูกน้อง ขยันรับส่งมุกกันดีเหลือเกินค่ะ อ่านแล้วประทับใจในความรัก ความรับผิดชอบต่อหน้าที่ของชาวเวียงสรองมากเกินบรรยายเลยทีเดียวเชียวค่ะ

   เสียดายที่เมื่อครั้งเป็นละคร หวานเย็นไม่ค่อยใส่ใจจะดูนัก เลยทำให้ไม่รู้ว่าเรื่องราวจบลงอย่างไร การกู้ชาติ กู้แผ่นดินของเจ้าหลวงรอยอินทร์ เจ้านางรอยคำ คุณภูริต มิรา และชาวเวียงสรองนั้นประสบผลสำเร็จหรือไม่ พอได้อ่านจนจบต้องร้อง... อ้าว ! ทำไมเจ้าหลวงรอยอินทร์ ท่านถึงได้... แง ! หวานเย็นละเศร้า







Create Date : 20 เมษายน 2553
Last Update : 20 เมษายน 2553 13:03:44 น.
Counter : 2837 Pageviews.

16 comments
ภาพถ่ายในอดีต ... กาดหลวง tuk-tuk@korat
(27 ต.ค. 2562 14:24:17 น.)
" มนุษย์นิพนธ์ " (รีวิวเฉพาะปก) จากเพจ Anthill Archive jazz_minor
(11 ต.ค. 2562 12:53:27 น.)
สุชาคริยา : ปฐภูมิภักดิ์ ทักขิเณ-อะเวรา & พักตร์อสูร JinnyTent
(10 ต.ค. 2562 12:49:53 น.)
:: กะก๋าแนะนำหนังสือ - มนุษย์ที่แท้ :: กะว่าก๋า
(10 ต.ค. 2562 06:11:40 น.)
  
นิยายสองเล่มนี้..ยังไม่เคยอ่านนะคะ
แต่ว่าเคยดูละคร ตอนนั้นติดมากๆ เลย
ชอบจอย จากบท"เจ้าจอย"ที่สุด เป็นธรรมชาติ
พงษ์พัฒน์,ฉัตรชัย,มาช่า..เล่นดีกันทุกคนเลย..
โดย: nikanda วันที่: 20 เมษายน 2553 เวลา:13:24:45 น.
  
เจ้าจ้อยค่ะ..ไม่ใช่เจ้าจอย..พิมพ์ตก
โดย: nikanda วันที่: 20 เมษายน 2553 เวลา:13:26:13 น.
  
กราบสวัสดีเพคะ ~
โดย: yosita_yoyo วันที่: 20 เมษายน 2553 เวลา:13:39:50 น.
  
youtube มีให้ทั้งเรื่องเลย เรางี้ดูหลายรอบแล้ว ร้องไห้จนปวดตา จนต้องหาสั่งซื้อแผ่นหนังมาเก็บไว้ เจ้าค่ะ
โดย: สาวก โสมส่องแสง ตัวจริงเสียงจริง IP: 192.168.1.100, 222.123.13.161 วันที่: 20 เมษายน 2553 เวลา:14:22:50 น.
  
อ่านแต่โสมส่องแสง รอยอินทร์อ่านแล้วน้ำตาไหลพราก ๆ เศร้ามากแต่อ่านไปสี่ห้ารอบแล้ว
โดย: yimyim IP: 180.180.13.179 วันที่: 20 เมษายน 2553 เวลา:14:42:07 น.
  
เรื่องนี้เราได้อ่าน และได้ดู และได้ร้องไห้กับตัวหนังสือและตัวละครในทีวีเลยด้วย
โดย: นัทธ์ วันที่: 20 เมษายน 2553 เวลา:22:43:44 น.
  
เป็นเรื่องที่ไม่กล้าอ่านทั้งๆที่อยากอ่านมากค่ะ
กลัว เพราะรู้ว่าต้องเสียน้ำตา ละครเคยดูแบบผ่านตา
และรู้ว่าเศร้า ขอทำใจก่อนแล้วจะหยิบมาอ่าน แหะๆๆทำใจมาหลายปีแล้ว ยังไม่ดีขึ้นเลย
โดย: กล้ายางสีขาว วันที่: 21 เมษายน 2553 เวลา:10:50:11 น.
  
เรื่องนี้อ่านตั้งแต่สมัยลงเป็นตอนๆในนิตยสารเลยค่ะ เพราะพี่สาวซื้อประจำ (น่าจะเป็นกุลสตรีมั้งคะ) เป็นเรื่องที่เราชอบมากทั้งสองเรื่องเลย โดยเฉพาะเจ้ารอย หนึ่งในพระเอก(ของป้าอี๊ด)ในใจเลยค่ะ พอถึงตอนจบรอยอินทร์นี่เรารอ้งไห้น้ำตาท่วมเวียงสรองไปเลยค่ะ หนังสือรวมเล่มก็มีค่ะ แต่เวลาที่หยิบรอยินทร์ขึ้นมาอ่านอีก ยังไม่เคยกล้าอ่านถึงตอนจบอีกเลยค่ะ
ส่วนละครก็ได้ดูค่ะ สร้างออกมาได้ดีมากเลยค่ะ และแน่นอนค่ะตอนจบเราก็น้ำตาท่วมเช่นกัน
โดย: pichayaratana วันที่: 21 เมษายน 2553 เวลา:11:09:00 น.
  
แนะนำให้ดูละครด้วยค่ะ ทำออกมาได้ดีเยี่ยมจริงๆ เหมือนตัวละครเดินออกมาจากหนังสือเลย

เราอ่านและไปตามดูจากยูทูป จนต้องซื้อแผ่นมาเก็บไว้ สนุกมาก
โดย: latics1 วันที่: 21 เมษายน 2553 เวลา:11:34:04 น.
  
คุณ nikanda : หวานเย็นได้ดูแวบ ๆ เองค่ะ จำไม่ได้แล้วด้วยอะ

คุณ yosita_yoyo : แถวนี้มีเจ้าหลวง หรือเจ้านางหลงมาเหรอคะ

คุณสาวก โสมส่องแสง ตัวจริงเสียงจริง : ตัวจริงเสียงจริง จริง ๆ ด้วยค่ะ

คุณ yimyim : รอยอินทร์อ่านแล้วเครียดกว่าโสมส่องแสงเยอะเลยค่ะ

คุณนัทธ์ : ตอนอ่านรอยอินทร์ หวานเย็นก็น้ำตาซึมเหมือนกันค่ะ

คุณกล้ายางสีขาว : หวานเย็นดูนะคะ แต่... ไม่จบค่ะ เลยไม่รู้ว่าตอนจบจะลงเอยแบบนี้ เศร้าจริง ๆ ค่ะ

คุณ pichayaratana : เจ้ารอยอินทร์ครองใจสาว ๆ ได้ถ้วนทั่วดีเหลือเกินนะคะเนี่ย

คุณ latics1: สงสัยหวานเย็นต้องไปหามาดูบ้างแล้วค่ะ
โดย: หวานเย็นผสมโซดา วันที่: 22 เมษายน 2553 เวลา:16:12:29 น.
  
เป็นเรื่องแรกที่อ่านแล้วน้ำตาซิมออกมาเลย ตอนรอยอินทร์ตาย และประกาศสิ้นพระชนน์ ใจหายเลย ไม่น่าให้ตายเลย สงสารทุกคนที่อยู่ข้างหลัง ไหนจะ ภูริต มิรา จ้อย แม่ภูริต และยังแผ่นดินเวียงสรอง อีก เศร้างะ เห็นหนังสือทีไร น้ำตาแทบไหลเลย
โดย: รีฮันเซย์ IP: 10.153.71.86, 58.137.115.98 วันที่: 27 กันยายน 2553 เวลา:18:03:41 น.
  
คุณรีฮันเซย์ : สงสารและไม่อยากให้เจ้ารอยอินทร์สิ้นพระชนม์เช่นกันค่ะ แต่... หากไม่จบแบบนี้อารมณ์ของเรื่องอาจจะซาบซึ้งน้อยไปน่ะค่ะ
โดย: หวานเย็นผสมโซดา วันที่: 28 กันยายน 2553 เวลา:16:51:50 น.
  
คนประพันธ์ช่างโหดร้าย
โดย: เวียงสรอง IP: 125.27.227.109 วันที่: 23 กรกฎาคม 2554 เวลา:9:07:45 น.
  
คุณ เวียงสรอง : คงเป็นเพราะชีวิตจริงมันโหดร้ายอะค่ะ คนประพันธ์เลยต้องสะท้อนให้เห็นไงคะ
โดย: หวานเย็นผสมโซดา วันที่: 25 กรกฎาคม 2554 เวลา:14:29:58 น.
  
เรื่องนี้มีครบเซ็ตทั้งหนังสือ ทั้งซีดีละคร เพิ่งดูและอ่านจบเป็นรอบที่เท่าไหร่ก็ไม่รู้ จนน้องชายมันบ่นว่าดูอะไรซ้ำซากอยู่ได้ แต่ก็ไม่สน เพราะชอบนิยายของป้าอี๊ดอยู่แล้ว เรื่องนี้เป็นอีกเรื่องในดวงใจเลย ขำมุกในเรื่องสุดๆ
สำหรับละครเรื่องโสมส่องแสงนี่ถือเป็นละครที่แทบจะถอดเอาตัวหนังสือมาทุกกระเบียดนิ้วเลยก็ว่าได้ ทั้งตัวละคร ชอบมิรา เจ้ารอย เจ้าจ้อย ภูริต เจ้าพงษ์ แล้วก็ตัวละครเพิ่มคือผู้กองธีร์ด้วย ส่วยเนื้อเรื่องนี่ก็ไม่ได้ผิดเพี้ยนจากหนังสือมากมายเหมือนนิยายเรื่องอื่นๆ ของป้าทมที่ยุคนี้เรื่องไหนเรื่องนั้นทำเราผิดหวัง และเห็นใจคนแต่งที่คงเสียดายบทประพันธ์ใจจะขาดเลย
โดย: คนรักตัวอักษร IP: 27.55.109.20 วันที่: 27 ตุลาคม 2554 เวลา:21:49:20 น.
  
คุณคนรักตัวอักษร : น่าเสียดายเช่นกันค่ะสำหรับการตีความบทประพันธ์เพื่อนำมาสร้างเป็นละครในยุคปัจจุบัน ส่วนใหญ่ทำให้ความงดงามด้อยลงไปกว่าที่มีที่เป็น น่าเศร้านะคะ
โดย: หวานเย็นผสมโซดา วันที่: 1 พฤศจิกายน 2554 เวลา:20:54:24 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

Sweet-ice.BlogGang.com

หวานเย็นผสมโซดา
Location :
นนทบุรี  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 33 คน [?]

บทความทั้งหมด