แสวงหาครูบาอาจารย์ เมื่อสิ้นหลวงปู่ อันเป็นบิดาทางธรรมของเรา ก็ทำให้เริ่มตระหนักว่า ช่วงเวลาที่ท่านอยู่ เรายังประมาท สมาธิที่เรามี นั้น มีได้ เสื่อมได้ เพราะเป็นดัง น้ำบริสุทธิ์ อันเกิดแต่ตะกอนที่นอนก้นอยู่ แต่เขย่าน้ำนั้นเมื่อไร ตะกอนก็จะทำให้น้ำขุ่นอีกครั้ง เพราะเมื่อออกจากสมาธิ ก็ยังมีโลภ โกรธ หลงอยู่ แต่ถูกสมาธิข่มไว้เท่านั้น จึงเห็นว่าจะต้อง วิปัสสนา คือ ตักตะกอน อันเป็นสาเหตุออกเสียก่อน แต่เราไม่อาจหาหลวงปู่ เพื่อปรึกษาได้อีกแล้ว จึงเริ่มแสวงหาครูบาอาจารย์ เพราะนอกจากหนังสือที่มีมากมายที่มีไม่สิ้นสุดแล้ว อาจารย์ นั้น เป็นที่พึ่งแก่เรา เพื่อให้เราเดินถูกทางได้ ไปวัดดอยธรรมเจดีย์ ท่านสอนพิจารณา ผม ขน เล็บ ฟัน หนัง ญาติชอบไปทำบุญที่วัดน้อยเจริญธรรม ท่านก็สอนให้ศีลเรามั่นคงเสียก่อน หลังจากนั้น ก็เป็นช่วงที่ไป ถือศีล8 อยู่วัด บ่อยครั้งมาก ประจวบกับ อาม่าป่วย งานเราก็ว่างพอดี จึงได้ไปทางเชียงใหม่ อยู่วัด หลวงพ่อทอง ศิริมังคโล เป็นสายวัดมหาธาตุ ที่วัดพระธาตุศรีจอมทอง ใกล้ดอยอินทนนท์ ตามการแนะนำของพระเพื่อนที่จำอยู่ที่นั่น ได้ไป ปฏิบัติ อยู่วัดหลายวัดด้วยกัน เช่น วัดพระธาตุดอยเกิ้ง อยู่แถวดอยเต่า ทุรกันดาร ลึกมาก สำนักปฏิบัติธรรมพระพุทธบาทสี่รอย ลึกเหมือนกัน กลับมา ก็ได้มาอยู่วัดหลวงตามหาบัว ได้ทำบุญกับท่านมากเหมือนกัน แต่ก็ยังไม่เห็นทางที่ตนต้องเดิน ชัดเจนจริงๆ เพราะยังติดสมาธิอยู่ จนกระทั่งมาพบอาจารย์ศุภวรรณ
ขออนุญาตคอมเม้นนะค่ะ ลองตั้งจิตอธิษฐานถึงหลวงปู่ที่เคารพให้ท่านมาสอนในนิมิตก็ได้นี่ค่ะ? เพราะดิฉันเคยสงสัยอะไรก็ตั้งจิตอธิษฐานแบบไม่จริงจัง ท่านก็มานะค่ะ แต่หลวงปู่ที่ดิฉันอธิษฐานถึงท่านยังไม่มรณภาพเลยค่ะ
โดย: puk IP: 125.24.24.173 วันที่: 12 มิถุนายน 2553 เวลา:13:40:20 น.
|
|||||||||||||||||||||
 |
|
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [